ท่านอ๋อง ข้าไม่ได้ตั้งท้องบุตรของท่าน

บทที่ 2-ภรรยาที่ไม่๻้๵๹๠า๱

ฮ่องเต้ทรงมีพระราชโอรสจำนวนห้าพระองค์ พระองค์แรกและเป็๞พระองค์เดียวที่เกิดจากฮองเฮา ส่วนท่านอ๋องอีกสามพระองค์เกิดจากพระชายาขั้นกุ้ยเฟยทั้งสิ้น และอีกหนึ่งคืออ๋องจากพระสนมเอก

กล่าวกันว่าที่พระชายาขั้นกุ้ยเฟยได้มีบุญคลอดบุตรชายถึงสามให้แก่ราชวงศ์นี้ นั่นเป็๞เพราะว่าฮ่องเต้ทรงโปรดพระชายาผู้นี้มากที่สุด มากเสียยิ่งกว่าฮองเฮาบนบัลลังก์

ท่านอ๋องหานโจวคือหนึ่งในอ๋องทั้งสามพระองค์นั้น

แน่นอนว่าตำแหน่งรัชทายาทย่อมเป็๞อ๋องที่เกิดจากฮองเฮา เฉกเช่นนั้นแล้วฮ่องเต้จึงทรงพระราชทานเมืองให้เหล่าอ๋องทั้งหลายแยกกันไปปกครอง

จวนอ๋องหานโจวไม่ได้ตั้งอยู่ในเมืองหลัก ทว่าก็ได้ปกครองเมืองที่ใกล้และถือว่าเจริญรุ่งเรืองไม่แพ้กัน

มีคำกล่าวหนึ่งเอ่ยไว้ว่า เมื่อประชาชนพบเจออ๋องบ่อยกว่าฮ่องเต้ ท่านอ๋องผู้นั้นจึงเปรียบเสมือนฮ่องเต้ปกครองพวกเขา

กิตติศัพท์ความเก่งกล้า มากไปด้วยปัญญาของท่านอ๋องหานโจวเลื่องลือ พระองค์ทรงเป็๲กันเอง ไม่ถือยศถืออย่าง ยามพบเจอก็สามารถใช้ถ้อยคำธรรมดาให้พอฟังดูเคารพ คำยกอ้างชั้นสูงที่ยากเกินเข้าใจนานครั้งจะได้ยินคนกล่าวด้วย

กินก็คือกิน นอนก็คือนอน ไยต้องมากความอย่างเสวยหรือบรรทม

ความมุ่งมั่นสมชายชาตรีนี้ส่งผลดีมากมายมหาศาล

เพียงแค่ปกครองได้ไม่ถึงปีก็สามารถจัดการเมือง ทำให้เหล่าขุนนางและประชาชนเคารพด้วยใจจริง

พวกเขามองภาพของท่านอ๋องด้วยมายาเก่งกาจทั้งการเมืองและการรบ แต่เ๱ื่๵๹ราวในจวนกลับไม่มีผู้ใดกล้าแส่เข้ามายุ่ง

ไม่มีผู้ใดรู้ดี ยกเว้นเพียงแต่ลี่จู

หญิงสาวนางหนึ่งจากบ้านเกิดเดินทางไกลเพื่อเข้าร่วมพิธีแต่งงานในฝัน ผู้ใดเล่าจักรู้ว่าพิธีจบลงตามธรรมเนียมของวัง หลังเข้าหอนั่นคือความหมายที่แท้จริงสำหรับที่นี่

"ส่งตัวเข้าห้องหอ"

สิ้นเสียงประกาศนั้น นางก็เดินเคียงคู่ชายที่เอาแต่นิ่งเงียบตลอดงานเข้าไปในห้องห้องหนึ่ง

นางนั่งลงบนเตียงกว้าง

ลี่จูนั่งก้มหน้าอย่างเอียงอายใต้ผ้าคลุมหน้าสีแดง นางเม้มปากซ่อนความขัดเขิน

หลังประตูปิดลง ภายในห้องก็เหลือแค่นางกับสวามี

ท่านอ๋องยืนอยู่ไม่ไกล มองจากตรงนี้ยังเห็นปลายเท้าอีกฝ่าย

กลิ่นกายบุรุษยามอยู่ใกล้ชิดกันถึงขนาดนี้ทำกายสาวสั่นสะท้าน

"..."

ภายในห้องไม่มีใครเอ่ยคำใด ชั่วครู่หนึ่งร่างสูงใหญ่ก็ก้าวเข้าหาเ๽้าสาวตนเอง

หัวใจของลี่จูเต้นกระหน่ำ ความบริสุทธิ์ทำให้มิอาจคาดการณ์ถึงเหตุการณ์ที่ใกล้จะเกิด แต่นางยึดมั่นประโยคหนึ่งตามสมควรที่ต้องทำ

ชีวิตนี้อยู่หรือตายก็เป็๲คนของเขา

ข้าเป็๞คนของท่านอ๋องหานโจว