เสียงเพลงดังผสมกลิ่นแอลกอฮอล์อบอวลทั่วทั้งบาร์หรูใจกลางเมือง ผู้คนสวมสูทและชุดราตรีพลุกพล่านด้วยบทสนทนาไร้สาระที่แฝงกลิ่นตลกร้ายของชีวิตในสังคมชนชั้นกลางตอนปลาย
เธอนั่งคนเดียวที่เคาน์เตอร์ พิงไหล่กับพนักเบาะหนังสีน้ำตาลเข้ม ดวงตาแดงเรื่อเพราะเหล้าหรือเพราะน้ำตา...เธอไม่แน่ใจนัก
แก้วเหล้าแก้วที่สี่หมดไปอย่างรวดเร็ว ริมฝีปากแดงสดของเธอแตะขอบแก้วอีกครั้ง พร้อมเสียงถอนหายใจเบา ๆ ที่เหมือนจะหลุดออกมาจากหัวใจ
“แต่งงานให้ดีนะ...ขอให้แกกับมันมีความสุข...” เธอบ่นพึมพำกับตัวเอง ท่ามกลางเสียงหัวเราะในใจที่ปนขม
แฟนเก่าของเธอกำลังหมั้น—กับผู้หญิงที่เธอเคยเรียกว่า "เพื่อนสนิท"
เขานั่งอยู่ไม่ไกลจากเธอนัก สูทสีเทาเข้มกับเสื้อเชิ้ตสีดำพับแขนขึ้นถึงข้อศอก มือหนากำลังหมุนแก้วเหล้าวิสกี้ช้า ๆ ดวงตาคมใต้คิ้วเข้มเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างบานสูง มองเห็นแสงไฟจากรถที่วิ่งผ่านด้วยจังหวะของเมืองที่ไม่เคยหยุดพัก
เขาเองก็เพิ่งรู้ว่าคนรักที่อยู่ด้วยกันมาเกือบห้าปี กำลังนอนกับเพื่อนร่วมงานของเขามานานเกือบปีโดยไม่เคยบอก
เหมือนโชคชะตาจะตั้งใจจับทั้งสองคนที่เจ็บมาทิ้งไว้ในคืนเดียวกัน
เธอรู้ตัวว่ามองเขานานเกินไปตอนที่สายตาคมนั่นหันมาสบตาเธอพอดี ดวงตาของเขาไม่ได้มีแค่ความเศร้า...มันมีบางอย่างร้อนระอุที่เธอไม่แน่ใจว่าเกิดขึ้นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ หรือแรงดึงดูดอันลึกลับที่เล่นงานกันั้แ่ยังไม่เอ่ยคำทักทาย
เขาลุกขึ้น ช้า ๆ สงบนิ่ง แต่ทุกก้าวมั่นคง...จนมาหยุดอยู่ข้างเธอ
“ขอโทษนะ ขอฉันนั่งด้วยได้ไหม”
เธอไม่ได้ตอบด้วยคำพูด แต่เลื่อนแก้วของตัวเองไปทางบาร์เทนเดอร์ พร้อมสั่งว่า “ของเขาอีกแก้ว...เหมือนฉันเลย”
พวกเขาดื่มด้วยกันเงียบ ๆ ไม่มีการแนะนำตัว ไม่มีชื่อ ไม่มีคำถาม
มีแค่สายตา ริมฝีปากที่เริ่มขยับคล้ายอยากพูด แต่ก็เลือกที่จะไม่พูดอะไรเลย
และก่อนที่ใครสักคนจะพูดคำว่า "ไปต่อที่อื่นไหม" มือของเขาก็เอื้อมมาแตะหลังมือเธอเบา ๆ แล้วลากไปวางบนต้นขาของเขาอย่างแเี
เธอไม่ได้ดึงกลับ...เธอเอียงหน้าเข้าใกล้ กลิ่นโคโลญจน์ผสมกลิ่นหนังจากเสื้อแจ็คเก็ตของเขาทำให้หัวใจเธอเต้นแปลก ๆ
“โรงแรมข้างบาร์นี่...เดินสามนาทีก็ถึง” เขากระซิบ
เธอพยักหน้า
เสียงประตูห้องพักหรูชั้นสูงของโรงแรมปิดลงพร้อมเสียงคลิกล็อกอัตโนมัติ เธอยังรู้สึกถึงแรงกดจากฝ่ามือเขาที่แนบอยู่บนแผ่นหลังเปลือยเปล่า ผ่านชุดเดรสรัดทรงที่ถูกปลดซิปเกือบครึ่งแล้ว
เขาผลักเธอเบา ๆ ชนผนัง ข้อมือถูกยกขึ้นสูง แขนเขากดตรึงไว้เหนือศีรษะ เธอหอบหายใจเมื่อริมฝีปากเขาแนบลงที่ซอกคอ กดหนักสลับดูดเบา เสียงดังจ๊วบชื้นร้อนแน่นจนร่างเธอสั่นวูบ
“อือ…” เธอครางต่ำในลำคอ กลิ่นลมหายใจของเขาอุ่นจัด ปนกลิ่นแอลกอฮอล์และน้ำหอมผู้ชายที่มีส่วนผสมของไม้ซีดาร์และหนัง
ลิ้นเขาตวัดไล้จากกระดูกไหปลาร้า ไล่ลงผ่านร่องอก กัดเบา ๆ ที่เนินอ่อนใต้บรา บีบเค้นข้างหนึ่งแน่น มืออีกข้างเลื่อนต่ำลงใต้กระโปรง ลากนิ้วผ่านต้นขาด้านในไปถึงจุดที่เธอเริ่มร้อนชื้นจนชุดในบางจุดเปียกแนบกับผิว
“คุณเปียกจนทะลุออกมาขนาดนี้…” เขากระซิบเสียงต่ำพร่า ริมฝีปากแตะอยู่ตรงท้องน้อย ห่างจากชิ้นผ้าเพียงไม่กี่เิเ “้ามากใช่ไหม”
เขาไม่ได้รอคำตอบ นิ้วกลางของเขาสอดเข้าใต้กางเกงในตัวจิ๋วทันที ลากผ่านร่องลึกที่ฉ่ำเยิ้มด้วยน้ำหล่อลื่นธรรมชาติ เขาขยับนิ้วช้า ๆ ลากขึ้นลงอย่างเชี่ยวชาญ ก่อนจะค่อย ๆ ดันเข้าไปภายในทีละข้อ
เธอสะดุ้ง กัดปากแน่น เสียงเฉอะแฉะจากการขยับนิ้วในช่องทางเปียกชื้นทำให้เืในกายเธอสูบฉีดแทบะเิ
“อ้ะ… อย่า…” เธอพูดแ่ แต่สะโพกกลับเด้งสวนมือเขาอย่างลืมตัว
“อย่าหรือเอาอีก?” เขายิ้มมุมปาก นิ้วสองเริ่มทำงาน สอดเข้าและกวาดเบา ๆ ในจุดไวััที่สุด ก่อนจะถอนออกและชูขึ้นให้เธอดูว่าน้ำของเธอเยอะแค่ไหน
เธอหน้าแดงจัด กลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดฝืน
เขาก้าวถอยหลัง ถอดเสื้อเชิ้ตออกอย่างรวดเร็ว ตามด้วยเข็มขัดที่ถูกปลดในพริบตา กางเกงสแล็กหลุดไปกองกับพื้น และสิ่งที่พุ่งขึ้นมาจากขอบบ็อกเซอร์ก็กำลังเต้นตุบ ๆ รอปลดปล่อย
“ฉันจะไม่อ่อนโยน...แต่คุณจะจำคืนนี้ไปตลอดชีวิต”
เขากระซิบ พร้อมดันเธอลงบนเตียงในท่าคุกเข่า แล้วจัดการถอดชุดเดรสเธอออกจนหมด ร่างเปลือยเปล่าของเธอสะท้อนแสงไฟอ่อน ๆ จากหัวเตียง
มือเขายึดสะโพกเธอแน่น และในจังหวะที่เธอกำลังจะเอ่ยปาก เขาก็สอดแก่นกายที่แข็งร้อนเข้ามาในตัวเธอทีเดียวจนสุด
“อ๊าาา!” เธอครางออกมาเสียงหลง ร่างกระตุก น้ำตาซึมด้วยแรงกระแทกที่รุนแรงแต่แม่นยำ
เขาเริ่มขยับทันที จังหวะแรกช้าแน่น ลึกทุกครั้งที่กดสะโพกเข้า เธอรู้สึกเหมือนเขากำลังชนลึกเข้าไปถึงผนังด้านใน ทุกครั้งที่ถอนออกแล้วกดกลับเข้ามา เสียงกระแทกเฉอะแฉะและเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังต่อเนื่องไม่ขาด
“แน่นมาก...ทั้งอุ่น ทั้งดูดรัดแบบนี้...จะให้หยุดยังไงไหว” เขากัดฟันพูด
“อย่าหยุด...อย่าเพิ่ง...อ๊า!” เธอกรีดร้องอีกครั้งเมื่อเขาเปลี่ยนมุม สะโพกตีกระแทกเฉียงขึ้นจนปลายแก่นกายเขากระแทกโดนจุดกระสันภายในพอดี
เขาจับเอวเธอไว้มั่น แล้วเร่งจังหวะรัว เร็ว แรง ไม่ปรานี เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นห้อง เตียงสั่นระรัวจนหัวเตียงกระแทกผนังเป็จังหวะ
เธอแตกในจังหวะที่เขากดลึกสุดทาง ร่างสั่นเทิ้มพร้อมเสียงหวีดที่หลุดจากลำคอโดยไม่อายใคร มือจิกผ้าปูเตียงแทบขาด
เขายังไม่หยุด—ดึงออก ถอดถุงยางเก่าแล้วใส่ใหม่ จากนั้นพลิกตัวเธอขึ้นขี่เขา
“ขี่ให้ฉันดูหน่อย” เสียงเขาหอบ “ฉันอยากเห็นหน้าคุณตอนถึงจุดสุดยอดอีกครั้ง”
เธอขึ้นคร่อมบนตักเขาช้า ๆ หัวใจเต้นแรงจนเหมือนจะหลุดออกมาจากอก นิ้วของเขาลูบั้แ่ข้อเท้า ไล่ผ่านน่อง สะโพก เอว แล้วจบที่เต้านมกลมกลึงทั้งสองข้างที่กำลังเด้งตามจังหวะหายใจของเธอ
มือเขาบีบมันแรงพอให้เธอสะดุ้ง สะโพกเธอส่ายช้า ๆ ทาบลงเหนือแก่นกายเขา ปลายหัวบานร้อนแนบอยู่ตรงปากช่องทางที่ยังเต้นตุบ ๆ จากการถึงจุดสุดยอดไปเมื่อครู่
“เอาเข้ามาเองสิ…” เขากระซิบเสียงพร่า ดวงตาคมจ้องสบกับเธอแน่น
เธอกัดริมฝีปาก ลมหายใจสั่น มือยันอกเขาไว้ ก่อนจะกดสะโพกลง
เสียงครางหลุดพร้อมกันจากทั้งคู่ในวินาทีที่เขาเข้าไปจนสุดในจังหวะเดียว
“แน่นเหมือนเดิม...ร้อนยิ่งกว่าเดิม...” เขาคราง มือเกาะสะโพกเธอแน่น
เธอขยับขึ้นลงช้า ๆ ก่อนจะเร่งเร็วขึ้นทุกวินาที เสียงกระแทกดังแฉะ ๆ ทุกครั้งที่สะโพกเธอกระทบหน้าขาของเขา เต้านมเด้งตามแรงกระแทก ร่างกายเปลือยเปล่าของทั้งคู่เปียกชื้นด้วยเหงื่อและน้ำของกันและกัน
“อือ... อ๊า... ลึก... ลึกมาก...” เธอหลุดเสียงครางแทบไม่เป็คำ
เขายันตัวลุกขึ้นมานั่ง มือโอบหลังเธอแน่นแล้วกดเธอลงอีก ขยับสะโพกสวนจากด้านล่างอย่างรุนแรงจนเธอกระตุกแทบหลุดจากร่างเขา
“อีก… เอาอีก…” เธอพูดแบบไร้สติ เธอไม่สนชื่อเขา ไม่สนอดีต ไม่สนอะไรทั้งนั้นในตอนนี้ นอกจากร่างของเขา ที่กำลังทำให้เธอแตกสลายทีละนิด…ด้วยความสุข
เขากัดเบา ๆ ที่ไหล่เธอ จูบลากผ่านไหปลาร้า ไล้ลิ้นลงมาที่ยอดอก ตวัดลิ้นวนรอบหัวนมจนมันชูชันยิ่งกว่าเดิม แล้วดูดแรงจนเกิดเสียงดังชัด
เธอหวีดเบา ๆ ก่อนจะจับใบหน้าเขาขึ้นมาแล้วจูบเขาอย่างรุนแรง ลิ้นเกี่ยวพันกันอย่างดิบเถื่อน ลมหายใจของทั้งสองถี่ขึ้นราวกับกำลังไล่ตามจุดแตกสลาย
เขาพลิกตัวเธอลงนอนอีกครั้ง ดันขาทั้งสองข้างเธอขึ้นพาดบ่า แล้วกระแทกเข้ามาแบบไม่มีปราณี
เสียงกระแทก “ปั่ก ปั่ก ปั่ก” ดังลั่นห้องพร้อมเสียงน้ำจากช่องทางที่ฉ่ำเยิ้มไม่หยุด เขารัวสะโพกกระแทกเข้าแบบสุดทางทุกครั้ง ััได้ถึงแรงดึงรัดภายในที่บีบรัดเขาแน่นจนแทบจะะเิ
เธอถึงอีกครั้ง ร่างกระตุกแรง สะโพกเด้งรับโดยอัตโนมัติ
“ตอดแบบนี้จะให้ฉันทนได้ยังไง…” เขากัดฟัน ร่างเริ่มเกร็ง
“ปล่อยข้างนอกนะ...” เธอพูดเสียงขาดห้วง แต่แววตาวาววับ “ถ้าปล่อยข้างใน ฉันจะกัดคุณแน่”
เขาหัวเราะเสียงพร่า กัดฟันดึงออกทันทีในจังหวะที่ความร้อนพุ่งทะลักออกมา เขาจับแก่นกายไว้แน่น ดึงถุงยางออกน้ำสีขาวขุ่นพุ่งเปื้อนหน้าท้องเธอ กระเพื่อมลงบนเนินอ่อนอย่างชัดเจน
เธอหอบถี่ กล้ามเนื้อกระตุกน้อย ๆ ทั่วตัว ใจยังเต้นแรงอยู่ในหน้าอก
เขาทิ้งตัวลงข้าง ๆ กอดเธอไว้แน่นจากด้านหลัง มือยังลูบผิวเธอเบา ๆ เหมือนกลัวเธอจะหายไป
เธอไม่ได้พูดอะไร นอกจากเสียงถอนหายใจเงียบ ๆ พร้อมคำในใจที่ยังไม่กล้าพูดออกมา
“ครั้งเดียวเท่านั้น...” เธอเตือนตัวเอง
แต่ลึก ๆ ในใจ...เธอรู้ว่า "แค่ครั้งเดียว" คงไม่พอ
แสงแดดยามเช้าเล็ดรอดผ่านผ้าม่านเนื้อบาง เสียงนกร้องแ่เบาจากนอกหน้าต่างสวนดาดฟ้า เธอค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ม่านตาสีเข้มยังปรับกับแสงไม่ได้ หัวหนักราวกับโลกทั้งใบกดทับอยู่บนหน้าผาก
อาการเมายังไม่จาง แต่สิ่งแรกที่รู้สึกได้คือ...ความว่าง
เตียงขนาดคิงไซส์เย็นชืดอีกฝั่ง เสื้อผ้าเธอถูกรวบกองพับเรียบร้อยวางไว้บนเก้าอี้ริมเตียง มีขวดน้ำวางอยู่ข้างหมอน และโน้ตเขียนด้วยลายมือกระชับ สวยงาม
> “ขอบคุณสำหรับคืนที่วิเศษ
ขอให้คุณได้พบกับเช้าที่ดีกว่าคืนที่ผ่านมา”
ไม่มีชื่อ ไม่มีเบอร์ ไม่มีอะไรเลย
เธอนั่งนิ่งอยู่นาน ห่มผ้าปิดหน้าอก มือกุมกระดาษใบนั้นไว้แน่นแต่ไม่รู้จะฉีกหรือเก็บไว้ดี
กลิ่นกายเขายังติดอยู่บนหมอน ข้างที่เขานอน กลิ่นคุ้นนั้น—กลิ่นไม้หอมกับกลิ่นผู้ชายอุ่นลึก—มันยังอบอวลอยู่จนเธอปวดใจอย่างประหลาด
เธออาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า และออกจากโรงแรมอย่างเงียบงัน เหมือนทุกอย่างในคืนนั้นไม่เคยเกิดขึ้น
แต่ร่างกายเธอยังจำได้
> เสียงเขากระซิบตรงซอกคอ
น้ำหนักตัวเขาบนร่าง
จังหวะที่เขาแทงเข้าในมุมที่ลึกที่สุด
นิ้วของเขา... ริมฝีปากของเขา...
และแววตาเจ็บลึกวาบผ่านตอนเขามองหน้าเธอครั้งสุดท้าย
ไม่ใช่แค่ร่างกาย...ใจเธอก็จำ
“หยุดคิด... มันก็แค่เซ็กส์...” เธอกระซิบกับตัวเองในลิฟต์ตึกคณะ มหาวิทยาลัยที่เธอเรียนอยู่ในวันถัดมา
บรรยากาศกลับมาเป็ปกติ ราวกับเธอกลับมาสู่โลกความจริงอีกครั้ง เพื่อน ๆ กำลังตื่นเต้นกับ “อาจารย์พิเศษคนใหม่” ที่จะมาสอนในวิชาปรัชญาการสื่อสารวันนี้
“เขาหล่อมากกกก!”
“ได้ข่าวว่าเคยเป็นักจิตวิทยาที่ไปทำงานกับ NGO ต่างประเทศ!”
“หน้าตาดิบ ๆ สูง ๆ คม ๆ เลยแก!”
เธอไม่ได้สนใจอะไรนัก ก้มหน้าเปิดชีทในมือ สะกดใจไม่ให้ตัวเองคิดถึงเมื่อคืน เพราะคนอย่างเขา—ไม่น่าจะโผล่มาในโลกธรรมดาของเธอได้หรอก
จนกระทั่ง...เสียงฝีเท้าแน่นหนักเดินเข้ามาในห้อง
และเสียงผู้ชายที่ไม่มีวันลืม ดังขึ้นหน้าห้องเรียน
“สวัสดีครับ…ผมชื่อ ‘คิริน นรินทร์เวศม์’
วันนี้จะมาเป็อาจารย์พิเศษในคลาสของพวกคุณตลอด 8 สัปดาห์”
หัวใจเธอหยุดเต้น
เขา...คือผู้ชายคืนนั้น
6K
