แสงสว่างค่อย ๆ ลดลง ลีออนและหญิงนิรนามปรากฏกายอยู่บนพื้นหินที่มีอักขระโบราณท่ามกลางป่าดิบชื้น พระจันทร์นวลเหลืองอร่ามดวงใหญ่ส่องประกายเจิดจรัสเป็แบ็คกราวด์ที่สวยงามยากจะลืมภาพนี้ได้ อากาศค่อนข้างหนาวจนทำให้ขนแขนลีออนลุกชัน สภาพแวดล้อมเต็มไปด้วยร่องรอยแห่งการต่อสู้ ซากกระดูกกระจัดกระจายเต็มไปหมด
“ตายซะ !!!”
เสียงะโจากผู้ชายวัยเดียวกับลีออน วิ่งเข้ามาจากพุ่มไม้ด้านหน้า แล้วปามีดพุ่งตรงเข้ามา
ฉึก...เคร้งงงง...!!!
มีดพุ่งผ่านระหว่างใบหน้าของลีออนและหญิงนิรนาม ผ่านไปตัดคอของปีศาจกระดูกที่หมายจะโจมตีลีออนจากด้านหลัง มันล้มลงในทันที
ลีออนมองหันกลับไปดูซากของศัตรู กระดูกหัวหลุดนอนกองอยู่กับพื้น พร้อมมีดที่ตกอยู่ข้าง ๆ โฮโลแกรมแสดงข้อมูลอีกครั้ง
#######################
# [ปีศาจกระดูก] Level 1
ปีศาจชั้นต่ำ ถูกปลุกขึ้นโดยพลังงานมืด ไม่มีความคิดเป็ของตัวเอง มีชีวิตเพียงเพื่อทำตามวัตถุประสงค์ของผู้ปลุกชีพขึ้นมาเท่านั้น
HP : 0/9
STR : 5
AGI : 2
INT : 0
#######################
“เ้าบ้าเอเดรียน ถ้าพลาดขึ้นมา...”
หญิงนิรนามยังพูดไม่ทันจบ
ทันใดนั้นพื้นดินก็สั่นะเือย่างรุนแรง ลมพัดโหมกระหน่ำ เศษใบไม้ปลิวว่อนไปทั่ว ปรากฏเงาสิ่งมีชีวิตเหมือนเงาคน 2 คน วิ่งพุ่งตรงออกมาจากป่าด้านหน้า พร้อมกับการะโประสานเสียงอย่างสุดชีวิต
“วิ่งงงงงงง !!!”
เหล่าบรรดากองทัพปีศาจกระดูกนับสิบตัว วิ่งตามคนแปลกหน้าทั้งสามตามมาติด ๆ ในขณะที่มีโครงกระดูกมากมายกำลังตะเกียกตะกายพาร่างของตัวเองขึ้นจากพื้นดิน
“บ้าเอ้ยยย...”
เอเดรียนเ้าหนุ่มที่เกือบปามีดถูกลีออนกำลังถูกปีศาจกระดูก 4 ตัว โผล่จากพื้นดินและพุ่มไม้มาจับที่ข้อเท้าและแขนทั้ง 2 ข้าง ด้วยแรงกระโจนอย่างแรงทำให้เขาล้มลง
ลีออนมองไปทางกลุ่มผู้มาใหม่ เอเดรียนคือหนุ่มผมขาวที่กำลังโดนปีศาจทั้งสี่ตัวจับกดไว้กับพื้น ตามด้วยสาวสวยสองคน ที่น่าจะวัยเดียวกับเขาเช่นกัน คนหนึ่งผมสีแดง อีกคนผมสีทอง ทุกคนต่างใส่ชุดในยุคปัจจุบันเช่นเดียวกับลีออน
หญิงวัยกลางคนและลีออนไม่รอช้า รีบวิ่งเข้าไปช่วยเอเดรียนทันที
ผัวะ...แกร๊ก...แกร๊ก !!
หญิงวัยกลางคนจัดการเ้ากระดูกแตกกระจาย หัวกระเด็นไป 2 ตัว ลีออนเตะหัวกะโหลกหลุดไปได้หนึ่ง แต่อีกหนึ่งตัวนั้นทำได้เพียงให้แขนหลุดไปเท่านั้น แต่นั่นก็เพียงพอที่จะให้เอเดรียนหลุดจากการจับกุม และลุกขึ้นวิ่งต่อได้
“ข้าบอกให้แอบไว้ก่อนรอข้าไปรับอีกหนึ่งคน ทำไมซากศัตรูเกลื่อนกลาดเต็มไปหมด”
หญิงวัยกลางคนต่อว่าเอเดรียน
“มันใช่เวลาบ่นไหมการ์เล็ต”
เอเดรียนด้วยสีหน้าไม่พอใจ
ลีออนได้ยินเช่นนั้นจึงรู้ว่าผู้มีพระคุณที่ดูสง่างามในชุดผ้าคลุมสีขาวมีชื่อว่าการ์เล็ต
“ข้าไม่ควรพาเ้ามาด้วยจริง ๆ”
การ์เล็ตสบถและถอนหายใจ
ปีศาจกระดูกะโเข้ามาหมายจะโจมตีลีออนจากด้านหลังด้วยมือข้างเดียวที่เหลือ โดยไม่มีใครทันสังเกตเห็น
#####################
# Counter Attack
# จุดอ่อน : หัว
#####################
(โฮโลแกรมปรากฏให้ลีออนเห็นแต่เพียงผู้เดียว)
ลีออนกลับหลังสะบัดแขนปล่อยหมัดแบ็คแฮนด์เข้าข้างหัวกระโหลกท่าเดียวกับที่ซัดเ้าหมาโดยไม่ตั้งใจ
กร็อบ...แกร๊ก
หัวกะโหลกหลุดกระเด็นไปด้านข้าง เหลือทิ้งไว้เพียงซากโครงกระดูกส่วนที่เหลือร่วงกระจายสู่พื้นดิน
สายตาของเอเดรียนและการ์เล็ตตกตะลึงในการตอบสนองอย่างว่องไวของลีออน
จังหวะนั้นเองก็มีปีศาจกระดูกอีกตัวตามมาทัน และะโเข้าโจมตีลีออนทันที
“ฮีลลลล”
การ์เล็ตร่ายเวทมนต์ใส่ปีศาจกระดูกได้ทันท่วงที
แสงสว่างพุ่งใส่โครงกระดูก ร่างของมันสว่างวาบก่อนจะหลุดร่วงเป็ชิ้นๆ ลอยตามแรงะโของมัน มากระทบกับตัวของลีออนอย่างปลอดภัย
“ฮีล...ฮีลลลล”
แสงสว่างพุ่งออกจากมือการ์เล็ตอีกสองดวงต่อเนื่องผ่านลีออนไป กระทบกับปีศาจกระดูกสองตัวที่กำลังใกล้เข้ามา พวกมันสว่างวาบและแตกกระจายออกเป็ชิ้นๆ ทันที
“ไม่จบง่ายๆ แน่ ปกติแล้วละแวกอาจจะมีปีศาจชั้นต่ำอยู่บ้างแต่ก็ไม่ควรมีปีศาจเยอะขนาดนี้นะ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”
การ์เล็ตบ่นด้วยความสงสัยในเหตุการณ์ผิดปกติ
“ทุกคนรีบไปที่แท่นศิลาเคลื่อนย้ายก่อน”
การ์เล็ตตัดสินใจออกคำสั่งทันที
เหล่าผู้เอาชีวิตรอดรีบวิ่งตรงดิ่งไปข้างหน้า มีพื้นหินโบราณที่ลีออนเหยียบสถานที่แห่งนี้ครั้งแรกเป็จุดหมาย
พวกปีศาจโครงกระดูกยังคงวิ่งตามมากระชั้นชิดขึ้นเรื่อยๆ การ์เล็ตยังคงอยู่รั้งท้ายคอยใช้เวทมนต์ศักดิ์สิทธิ์สกัดพวกปีศาจกระดูกที่ใกล้เข้ามามากเกินไป เกิดแสงวาบวาบ เป็ระยะๆ จากการโจมตีของการ์เล็ต
เอเดรียนถึงที่หมายเป็คนแรก เขาเดินเลยจุดหมายไปเพื่อหวังว่าจะไปเก็บมีดที่เขาปาไปโจมตีปีศาจกระดูกในครั้งแรกตอนที่พวกลีออนเพิ่งมาถึง
“ว้ายยยย !!!”
สาวน้อยผมทองโดนปีศาจกระดูกโผล่จากพื้นดินมาดึงข้อเท้าไว้ได้ทัน เอเดรียนหันกลับมามอง แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไร ยังคงเดินต่อไปเพื่อหยิบมีดของตัวเอง
“พวกนี้มันกระจอกจะตายไป สู้มันกลับไปบ้างเซ่ไลลา”
เอเดรียนะโบอกอย่างไม่สนใจใคร
สาวน้อยผมแดงรีบวิ่งย้อนกลับไปช่วยดึงมือไลลาขึ้นมา แขนเ้าปีศาจกระดูกหลุดออกจากหัวไหล่ ติดแขนไลลามาด้วย ไลลาสะบัดทิ้งด้วยความรังเกียจทันที
“ขอบคุณมากนะเอสต้า”
ไลลารีบยืนขึ้นและขอบคุณด้วยน้ำเสียงอันน่ารักของเธอ
“ไม่เป็ไร รีบไปกันเถอะ”
เอสต้ารีบพยุงไลลาขึ้นแล้วมุ่งหน้าต่อทันที
แต่ทันใดนั้นเอง ปีศาจกระดูกตัวสูงใหญ่ก็โผล่ขึ้นมาจากพื้นขวางหน้าสาวน้อยทั้งสองคน หน้าตาดุร้าย หมายเอาชีวิตสาวน้อยทั้งคู่ กะโหลกข้างขวาของมันมีรอยแตกเป็รูใหญ่ มีดวงตาเป็ลูกไฟสีแดงอำมหิต สิ่งเดียวที่มันมีคือหอกด้ามยาวส่องแสงสะท้อนจากดวงจันทร์
ไลลาและเอสต้ายืนนิ่งขาสั่น ขยับไปไหนไม่ได้ราวกับโดนสะกดไว้ ลีออนวิ่งขึ้นมายืนขวางระหว่างหัวหน้าปีศาจและสาวสวยทั้งสอง
หัวหน้าปีศาจชี้หอกมาทางพวกเขาทั้งสาม พร้อมประกาศสิ่งที่มัน้าด้วยเสียงต่ำแหบฟังดูน่าขนลุกขึ้นว่า
“ตายยยยยยยยยยยยยยย...!!!!!”