Rev My Dream เรฟ ระบบต่างโลก กับสาวในฝันที่ฉันตามหา 18+

    พาหนะเทพเจ้า... กับการพบพานที่สั่นสะเทือนทรวง

    เช้าที่อากาศสดใส ผมเปิดแอร์เย็นฉ่ำในบ้านจนพอใจ ก่อนจะตัดสินใจออกไปยืดเส้นยืดสายหาแต้มราคะเพิ่มเสียหน่อย

     

    ‘ระบบ... จัดจักรยานเสือ๺ูเ๳าแบบ Hybrid สองที่นั่งมาคันนึง เอาเฟรมคาร์บอนน้ำหนักเบา ล้อยางตันไม่ต้องสูบลม มีระบบเกียร์ไฟฟ้าผ่อนแรง แล้วก็ดีไซน์ให้มันดูหรูหราสีดำด้านตัดทองแบบเท่ๆ เลยนะ!’

     

    [รับทราบ... หักแต้มราคะ 15 แต้ม ติดตั้งจักรยาน All-Terrain 'Black Phantom' เรียบร้อย]

     

    ผมเดินออกไปหน้าบ้าน เห็นจักรยานคันงามจอดเด่นอยู่ มันดูประหลาดตาสุดๆ สำหรับคนยุคนี้ ผมขึ้นควบพลางปั่นออกตัวไปตามทางเดินดินมุ่งหน้าสู่ตัวเมือง พละกำลังมหาศาลของเรฟร่างใหม่บวกกับเกียร์ไฟฟ้าทำให้ผมพุ่งทะยานไปอย่างรวดเร็วและเงียบเชียบ ลมเย็นๆ ปะทะหน้าจนผมรู้สึกโครตคูล

     

    ขณะที่ผมปั่นผ่านเส้นทางลัดเลียบป่าที่มุ่งสู่ตลาดสมุนไพร ผมก็เห็นร่างบางในชุดสีเขียวอ่อนกำลังยืนเก้ๆ กังๆ อยู่ข้างตะกร้าสมุนไพรที่หกกระจาย

     

    "ซูหลัน!" ผมจำได้ทันที ลูกสาวเ๽้าของร้านยาผู้ขาวโพลนคนนั้นนั่นเอง

     

    ผมเบรกจักรยานจนล้อบดพื้นดินดัง เอี๊ยด! ก่อนจะวนกลับมาจอดตรงหน้าเธอพอดี ซูหลันสะดุ้งสุดตัว เธอเงยหน้าขึ้นมองผมพลางอ้าปากค้าง ดวงตาคู่สวยจ้องมองไปที่ "พาหนะประหลาด" ระหว่างขาของผมอย่างไม่เชื่อสายตา

     

    "นะ... น้องเรฟ! นั่นมัน... ของสิ่งนั้นคืออะไรน่ะ? ทำไมมันถึงเคลื่อนที่ได้รวดเร็วและไม่มีเสียงม้าสักตัวแบบนั้น!" เธอถามเสียงสั่น แววตาเต็มไปด้วยความสงสัยและหลงใหลในความแปลกใหม่

     

    ผมยิ้มมุมปากพลางขยับน่องแกร่งให้เห็นกล้ามเนื้อรำไรใต้กางเกง "อ๋อ... นี่คือ 'อาชาเหล็ก' น่ะซูหลัน ข้าใช้มันเดินทางข้ามป่าข้ามเขามาสะดวกดี ไม่ต้องคอยให้อาหารเหมือนม้าด้วย"

     

    ซูหลันค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้จักรยานของผมอย่างกล้าๆ กลัวๆ เธอเผลอใช้ปลายนิ้วเรียวสวยลูบไปตามเฟรมคาร์บอนที่เนียนลื่น "ประหลาดนัก... มันช่างงดงามและรวดเร็วยิ่งกว่ารถม้าของท่านพ่อเสียอีก"

     

    ผมสังเกตเห็นว่าวันนี้ซูหลันใส่เสื้อคอจีนที่รัดรูปพอตัว ทำให้เห็น ทรวงอกอวบอัด ที่ซ่อนอยู่ข้างใน และเพราะเธอเพิ่งก้มเก็บสมุนไพรเมื่อครู่ เหงื่อบางๆ เริ่มซึมตามไรผม กลิ่นหอมสะอาดของสมุนไพรผสมกับกลิ่นกายสาวที่เริ่ม "แฉะ" จากความตื่นเต้นมันพุ่งเข้าจมูกผมเต็มๆ

     

    "ตะกร้าท่านหกหรือ? ให้ข้าช่วยมั้ย... หรือจะให้ข้า 'ไปส่ง' ที่ร้านยาล่ะ? เบาะหลังนี่นุ่มนะ รับรองว่าท่านจะฟินกว่าการเดินเท้าหลายเท่า" ผมพูดพลางตบเบาะหลังเบาๆ สายตาจ้องไปที่สะโพกผายกว้างของเธออย่างจงใจ

     

    ซูหลันหน้าแดงซ่าน เธอแอบมองกล้ามแขนและใบหน้าหล่อเหลาของผมสลับกับจักรยานไฮเทค "จะ... จะดีหรือจ๊ะเรฟ? มันจะรับน้ำหนักข้าไหวหรือ?"

     

    "รับไหวแน่นอนซูหลัน... ต่อให้ท่านมานั่งตักข้า ข้าก็ยังปั่นไหวเลย" ผมกระซิบเสียงต่ำพลางส่งยิ้มเ๽้าเล่ห์ไปให้