พอเข้ามาในห้องเธอก็รีบเบี่ยงตัวออกจากเขาเพราะพ้นสายตัวของบัวแก้วแล้ว ขุนนรศักดิ์ยิ้มเพราะเข้าใจว่าที่ข้างนอกเธอยอมให้เขาโอบกอดง่ายดายไม่มีทักท้วงเหมือนเคย คงเพราะหึงหวงบัวแก้วนั่นเอง ความจริงเขาพอรู้ว่าบัวแก้วแอบชอบพอในตัวเขามานาน แต่เขาไม่ได้ชอบพอเธอเพราะถ้ามองดูเธอก็งามจริงๆ นั้นแหละ แต่เขาได้เห็นนิสัยหลาย ๆ อย่าง ทั้งที่ทำกับจันทร์แก้วและบ่าวไพร่ มันทำให้ความสวยบนใบหน้าของเธอไม่ได้ช่วยอะไรเลย ส่วนหญิงสาวตรงหน้าเธอก็งามไปอีกแบบ กิริยามารยาทก็ใช้ได้ ไม่เคยลงไม้ลงมือกับบ่าวไพร่ไปไหนจึงมีแต่คนรักและแย่งกันขอมาดูแลรับใช้เธอ เมื่อพ่อแม่มาถามว่าจะเลือกสู่ขอใครในสองพี่น้องเขาจึงเลือกเธอ
“มองหน้าแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เลยนะคุณพี่” เธอต่อว่าเพราะคิดว่าเขานินทาเธออยู่ในใจหรือป่าวนะ
“พี่ก็มองว่าเมียพี่งาม งามกว่าใครเลย” เขาพูดชมเธอออกมา
“จะบ้าเหรอมาชมต่อหน้า ก็เขินแย่สิ” เธอบ่นพืมพำเบา ๆ คิดในใจ จะชวนเราโล้สำเภาแบบในละครป่าวเนี้ย เอาไงดีละแก้วตา เอายังไงดี จังหวะที่เธอยืนเคลิ้มคิดไปไกลคนเดียว พอลืมตาขึ้นมา อ้าวคุณพี่หายไปไหนแล้ว ฮ่า ๆๆ นี่ชั้นละเมอเพ้อไปเองเหรอเนี้ย พอหันหลังกลับไปก็เห็นชายหนุ่มนอนอยู่บนเตียงหันมายิ้มขำกับทาทางของเธอที่ยืนยิ้มอยู่คนเดียวกลางห้อง
“มานอนได้แล้ว พี่สัญญาจะไม่บังคับขืนใจน้อง ถ้าน้องไม่ยินยอม” เขาเอ่ยและยกมือกวักเรียกเธอให้เดินมานอนข้าง ๆ
แก้วตา คิดในใจ โห นอกจากหล่อแล้วยังเป็สุภาพบุรุษอีกแหะ หรือเราจะยินยอมเค้าไปเลยดีมั้ย อิอิ คิดเสร็จก็เดินยิ้มไปล้มตัวลงนอนข้าง ๆ เขา
“หนาวมั้ย เดี่ยวพี่ห่มผ้าให้” พูดจบก็ดึงผ้ามาห่มให้เธอและบอกว่าขอนอนกอดอย่างเดียวได้มั้ยคืนนี้ เธอจึงหันไปพยักหน้าให้เขาอย่างอาย ๆ
“นอนได้แล้ว พรุ่งนี้จะได้กลับเรือนของเราแต่เช้า” เขาพูดและตะแคงตัวเอื้อมมือมากอดและจับมือเธอไว้
แก้วตาคิดอบอุ่นในใจที่เค้าเรียกว่าเรือนของเรา มันรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก ยิ้มและหลับตามเขาไปแบบคืนนี้ฝันดีแน่นอน
เช้าวันรุ่งขึ้นหลังจากทานข้าวเช้าเสร็จก็ร่ำราพ่อแม่และพี่สาว เพื่อลงเรือกลับไปเรือนหอที่ท้ายตลาด นั่งเรือไปสักพักขุนนรศักดิ์ก็บอกว่าก่อนกลับบ้านจะพาเธอไปแวะตลาดก่อน เธอได้ยินก็ดีใจ
“เดี๋ยวพี่จะพาแวะตลาดก่อนกลับเรือน เผื่อน้องอยากได้ของใช้เพิ่ม” เขาบอกเธอ
“ขอบคุณค่ะ ดีใจจังได้แวะเที่ยวตลาดด้วย” เธอรีบตอบด้วยความดีอกดีใจที่จะได้เที่ยว
เมื่อเรือจอดที่ตลาด เขาก็ขึ้นไปก่อนและยื่นมือมารับเธอ พาเธอเดินชมของไปเรื่อย ๆ เธอตื่นตาตื่นใจมาก เพราะมีหลายสิ่งหลายอย่างที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน ชายหนุ่มมองหญิงสาวด้วยความแปลกใจทำไมเธอดูตื่นเต้นจัง เหมือนมาเดินตลาดครั้งแรกเลย
“น้องอยากได้อะไรก็บอกพี่นะ พี่จะซื้อให้” เขาบอกเมื่อเห็นเธอสนใจของตรงหน้า
“ถ้าเจอของที่อยากได้จะบอกนะค่ะ” ผู้ชายยุคนี้ก็สายเปย์เหมือนกันแหะ เธอคิดในใจและยิ้มขำเขา
ระหว่างทางที่เดินไปสักพักเธอก็สะดุดตากับปิ่นปักผมอันหนึ่งที่วางอยู่ จึงหยุดยืนมอง เหมือนของแม่เธอที่ภพโน้นมาก ๆ เธอเคยถามแม่ว่าได้มาจากไหน แม่ก็บอกคุณยายให้มาั้แ่เด็ก ๆ
ขุนนรศักดิ์เห็นเมียเขายืนมองปิ่นปักผมอยู่ครู่หนึ่งแล้ว จึงเข้าไปหยิบและถามแม่ค้าว่าขายยังไง แล้วเขาก็ซื้อให้เธอ
เธอหยิบปิ่นนั้นมาดูแล้วรีบไหว้ขอบคุณเขาที่ซื้อให้ เธอตั้งใจว่าว่าง ๆ จะเอาไปฝากแม่ที่เรือน แม่ต้องชอบแน่นอน
“ขอบคุณค่ะ จะเอาไปฝากคุณแม่ท่านน่าจะชอบ”
“ไม่เป็ไร น้องอยากได้อะไรเพิ่มอีกก็บอกนะ”
แก้วตาคิดขำๆ โห สายเปย์หนักมาก เดี๋ยวแม่ก็เหมาทั้งตลาดเลยดีมั้ย ฮ่าๆๆๆ เธอเดินดูของต่างๆ ไปเรื่อยๆ นึกภาพตามสิสาว ๆ เหมือนเดินตลาดน้ำแถวอยุธยาหรือตลาดสี่ภาคพัทยาอะ ของกินแปลก ๆ เต็มเลย ละลานตาอะบอกเลยงานนี้ ทั้งบนเรือทั้งบนบก
4K
