"ฮยอนอิน! จะเล่นเกมแม่ก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกนะ แต่เล่นให้มันน้อยๆ ลงบ้าง จะได้เอาเวลาไปทำงาน เรียนจบมา 2 ปีแล้วไม่คิดจะทำงานบ้างหรือไง!"
เสียงแหลมสูงของ คิม ยองจู ผู้เป็แม่ กระแทกเข้าหูของฮยอนอินอีกครั้ง เป็ประโยคที่เขาได้ยินจนชินชาใน่สองปีที่ผ่านมา นับั้แ่เขากลายเป็คนไร้งานไร้รายได้ ชีวิตของเขาเหมือนติดอยู่ในวงจรเดิมๆ ตื่น กิน เล่นเกมเล็กๆ น้อยๆ แล้วก็ถูกแม่บ่นวนไป เขาหันไปมองเเม่ที่ยืนกอดอก ใบหน้าเรียบตึงบ่งบอกถึงความไม่พอใจอย่างชัดเจน
"ครับ... งั้นผมขอออกไปหางานทำก่อนนะครับ" ฮยอนอินตอบเสียงเรียบ พยายามไม่ให้ความหงุดหงิดแสดงออกมาทางสีหน้า เขาหยิบเสื้อแจ็กเก็ตตัวเก่าที่แขวนอยู่หลังประตู ก้าวเท้าออกไปเผชิญหน้ากับความวุ่นวายของมหานครโซล
"คราวนี้ถ้าแกยังไม่ได้งานทำก็อย่าหวังว่าจะได้กลับมาเล่นเกมสบายๆ อีกนะ!" เสียงของแม่ยังคงไล่หลังมาติดๆ ราวกับคำสาปแช่ง ฮยอนอินไม่หันกลับไป เขาเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น พยายามกลบฝังความรู้สึกที่อยากจะะเิอารมณ์ออกมาเสียให้รู้แล้วรู้รอด
กรุงโซลยามบ่ายเต็มไปด้วยผู้คนหลากหลายที่เร่งรีบกับการใช้ชีวิต เสียงจอแจของรถยนต์ เสียงประกาศโฆษณาตามตึกสูงระฟ้า และเสียงพูดคุยของผู้คนดังระงมไปหมด ฮยอนอินปล่อยให้ตัวเองจมดิ่งไปกับกระแสคลื่นมนุษย์ พลางกวาดสายตามองไปรอบๆ เพื่อผ่อนคลายความตึงเครียดในใจ
ขณะที่เขากำลังเหม่อมองไปอย่างไร้จุดหมาย สายตาของเขาก็พลันไปสะดุดเข้ากับป้ายโฆษณา LED ขนาดใหญ่ที่เคลื่อนไหวอยู่บนตึกสูง ป้ายนั้นฉายภาพของโลกเสมือนจริงที่สวยงามตระการตา พร้อมบทสัมภาษณ์ของผู้เชี่ยวชาญ
"สวัสดีครับคุณปาร์ค คุณคิดยังไงกับ Vision Online ที่ได้เปิดตัวเมื่อวันที่ผ่านมาครับ ผมคิดว่าเกมนี้จะมาแทนที่ Absolute อย่างแน่นอนครับ ด้วยระบบที่ใช้เวลาพัฒนามานานกว่า 10 ปี และความสมจริงที่มากกว่า Absolute หลายเท่าตัว รวมถึงไอเทมภายในเกมที่สามารถขายและเปลี่ยนเป็เงินจริงๆ ได้ ผมคิดว่า Vision Online จะต้องเป็โลกเสมือนจริงที่ได้รับความนิยมทั้งในเด็กและผู้ใหญ่อย่างแน่นอนครับ"
แม้จะผ่านมานานหลายปีแล้ว ั้แ่เขาถอนตัวออกจากโลกของเกม แต่คำว่า "Absolute" ก็ยังคงกระตุ้นบางสิ่งบางอย่างในตัวเขาได้เสมอ ความตื่นเต้นที่เคยพลุ่งพล่านในวันวาน ความรู้สึกของการเป็ 'Light' ที่ไร้เทียมทาน มันเหมือนประกายไฟที่ถูกจุดขึ้นมาอีกครั้งในเถ้าถ่านที่หลับใหล
"Vision งั้นเหรอ... ก็เอาสิ! ฉันคิดออกแล้วว่าจะหาเงินได้ยังไง!"
ประกายไฟในดวงตาของฮยอนอินลุกโชนขึ้นอีกครั้ง รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่ซึมเซามานาน เขาพูดกับตัวเองด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะออกวิ่งฝ่าฝูงชนที่แออัดกลับบ้านด้วยความเร่งรีบราวกับมีพลังงานใหม่เข้ามาเติมเต็ม
"แม่ครับ! ผมกลับมาแล้ว!" ฮยอนอินเปิดประตูพรวดพราดเข้ามาในบ้านพร้อมกับหอบหายใจเล็กน้อย
"หรอ... แล้วแกหางานได้รึยังล่ะ?" ยองจูมองลูกชายด้วยสายตาจับผิด ไม่เชื่อว่าเขาจะกลับมาเร็วขนาดนี้
"ครับ! ผมคิดว่าจะหาเงินจากเกม Vision Online น่ะครับ!" ฮยอนอินตอบอย่างกระตือรือร้น
"เห้อ... นี่ถ้าไม่ได้แกช่วยตอนพ่อแกโดนรถชนนะ แม่คงจะไล่แกออกไปนอนข้างบ้านแล้ว! ก็เอาสิ!" ยองจูถอนหายใจยาวเหยียด แต่ในน้ำเสียงนั้นกลับมีความอ่อนลงเล็กน้อย ไม่ได้ดุดันเหมือนเช่นเคย ฮยอนอินได้ยินดังนั้นก็รู้สึกโล่งใจเป็อย่างมาก รอยยิ้มกว้างผุดขึ้นบนใบหน้าทันที
"ครับ! งั้นผมไปก่อนนะ!" เขาแทบจะะโด้วยความดีใจ ก่อนจะรีบวิ่งขึ้นบันไดไม้เก่าๆ ไปยังห้องของเขาบนชั้นสอง
ห้องของฮยอนอินเต็มไปด้วยข้าวของที่กระจัดกระจายเกลื่อนกลาด แต่ในตอนนี้เขากลับไม่สนใจความรกเ่าั้ เขารีบกุลีกุจอเคลียร์พื้นที่บนโต๊ะคอมพิวเตอร์ตัวเก่า อุปกรณ์ VR รุ่นเก่าที่เขาเคยใช้เล่น Absolute ซึ่งยังโชคดีที่ไม่ได้ถูกขายทิ้งไปพร้อมกับทรัพย์สินชิ้นอื่นๆ เพราะถูกเก็บซ่อนอยู่ในห้องเก็บของที่ไม่มีใครสนใจ ฮยอนอินหยิบแผ่นข้อมูลของเกม 'Vision' ที่เพิ่งวิ่งไปซื้อมาใส่ลงในช่องสี่เหลี่ยมเล็กๆ ของเครื่องเกม แล้วเปิดใช้งานมันทันที
วินาทีแรกที่เครื่องเกมทำงาน ร่างกายของฮยอนอินถูกส่งมายังห้วงอวกาศอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต เขาจำความรู้สึกนี้ได้ดี นี่คือขั้นตอนการสร้างตัวละครที่คุ้นเคย แสงระยิบระยับล้อมรอบตัวเขา พร้อมกับหน้าต่างอินเตอร์เฟซที่แสดงตัวเลือกคลาสต่างๆ
คลาสทั้งหมดมี 7 คลาส คือ นักรบ, นักธนู, โจร, นักบุญ, พาลาดิน, นักปรุงยา, และช่างตีเหล็ก แต่ละคลาสจะมีอาวุธประจำคลาสเป็ของตัวเอง ซึ่งจะไม่สามารถใช้อาวุธประเภทอื่นได้ ฮยอนอินใช้สติปัญญาและประสบการณ์อันยาวนานของเขาคิดไตร่ตรองอย่างรอบคอบ เขาไม่ได้มองหาความแข็งแกร่งแบบตรงไปตรงมา แต่กำลังมองหาอะไรบางอย่างที่แตกต่างออกไป จนกระทั่งสายตาของเขาไปสะดุดเข้ากับคลาสหนึ่งที่ดูแปลกแยกกว่าเพื่อน
นักปรุงยา อาวุธประจำตัว: ไม่มี ไอเทมประจำตัว: ตำราผลิตโพชั่น Status: Str-1 Def-2 Int-20 Agi-2 Mind-1 Dex-1 Sta-1 (ความสามารถในการต่อสู้ไม่สามารถเพิ่มด้วยแต้มสเตตัส เพิ่มได้จากการฝึกฝนเท่านั้นยกเว้น Int) Skill: สกัด Lv.1, แปรธาตุ Lv.0 (ปลดล็อกเมื่อเลื่อนคลาส: Mind-50)
แม้จะมีความสามารถในการต่อสู้ที่ต่ำติดดินราวกับเป็อาชีพที่ถูกทอดทิ้ง และมีสกิลปริศนาที่ไม่ได้บอกรายละเอียดชัดเจน ทำให้การเพิ่มเลเวลใน่แรกนั้นดูยากลำบากอย่างไม่น่าเชื่อ แต่ด้วยประสบการณ์อันล้ำค่าของฮยอนอิน เขารู้ได้ทันทีว่าคลาสนี้จะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน มันมีความลึกซึ้งบางอย่างซ่อนอยู่ ซึ่งคนทั่วไปอาจมองไม่เห็น เขาเคยเป็ 'Light' ผู้เล่นที่มองหาช่องโหว่และศักยภาพที่ซ่อนอยู่เสมอ
"เอาล่ะ... นักปรุงยา..." ฮยอนอินพึมพำกับตัวเอง รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้น นี่คือความท้าทายที่เขา้า ความท้าทายที่จะพิสูจน์ให้โลกเห็นว่า แม้จะเริ่มต้นจากจุดที่อ่อนแอที่สุด ก็สามารถสร้างความยิ่งใหญ่ได้
หลังจากใช้เวลาถึง 2 ชั่วโมงในการปรับเปลี่ยนรูปลักษณ์ของตัวละครอย่างพิถีพิถัน จนกระทั่งได้ตัวละครที่เขาพอใจที่สุด ฮยอนอินก็พร้อมที่จะก้าวเข้าสู่โลกใหม่ของ Vision
วินาทีแรกที่ฮยอนอินถูกส่งออกมาจากห้วงอวกาศนั้น ภาพที่ได้เห็นคือใจกลางเมืองหลวงขนาดใหญ่ของยุโรปยุคกลางซึ่งสวยงามและเป็ระเบียบอย่างมาก ตึกรามบ้านช่องที่ก่อสร้างด้วยหิน อิฐ และไม้โอ๊คเก่าแก่ตั้งตระหง่านเรียงราย ถนนหนทางที่ปูด้วยหินก้อนใหญ่สะอาดสะอ้าน บรรยากาศที่คึกคักไปด้วยผู้เล่นและ NPC ที่แต่งกายย้อนยุค ทำให้ฮยอนอินอดไม่ได้ที่จะกวาดสายตามองรอบๆ เพื่อดื่มด่ำกับความสวยงามและรายละเอียดที่สมจริงราวกับหลุดเข้าไปอยู่ในโลกนั้นจริงๆ
"มันสวยจริงๆ นะเนี่ย... ถ้าจะบอกว่าที่นี่ไม่ใช่เกมฉันก็จะเชื่อ เมืองใหญ่ขนาดนี้ไม่นึกเลยว่าจะอยู่ในเกม"
ฮยอนอินพึมพำกับตัวเอง แววตาเต็มไปด้วยความชื่นชมและประหลาดใจ นี่คือโลกที่แตกต่างจาก Absolute อย่างสิ้นเชิง ที่นั่นเต็มไปด้วยกลิ่นอายของาและดันเจี้ยน แต่ที่นี่... คือความสงบที่สวยงาม
และใน่เวลาแห่งความสุขนั้นเอง มีผู้เล่นกลุ่มหนึ่งเดินผ่านมาและสังเกตเห็นฮยอนอินที่ยืนอยู่กลางลานกว้าง พวกเขาเริ่มกระซิบกระซาบกันก่อนที่หนึ่งในนั้นจะหัวเราะออกมาเสียงดัง
"เห้ย เห็นนั่นไอโง่นั่นมั้ย มีคนเลือกอาชีพนักปรุงยาด้วยว่ะ ฮ่าๆ นี่ๆ ขอแนะนำนะ ไปสร้างตัวละครใหม่เถอะ อาชีพนั้นมันไปไม่รอดหรอก ความสำเร็จในการสร้างโพชั่นโคตรต่ำ ค่าวัตถุดิบแพงกว่าโพชั่นที่ NPC ขายซะอีก!"
เสียงหัวเราะเยาะเย้ยและคำสบประมาทเ่าั้ไม่ได้ทำให้ฮยอนอินสะท้านแม้แต่น้อย เขายืนนิ่ง สงบราวกับภูผา ไม่มีร่องรอยของความโกรธเคืองหรือน้อยใจ เขาเคยเผชิญหน้ากับคำวิจารณ์ที่เลวร้ายกว่านี้มามากแล้วในอดีต ฮยอนอินหันไปมองกลุ่มผู้เล่นเ่าั้ด้วยรอยยิ้มสุภาพ และตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่ใจเย็นผิดปกติ
"ไม่เป็ไรหรอกครับ ขอบคุณที่หวังดี"
พูดจบฮยอนอินก็ไม่รอฟังคำตอบ เขากลับหลังหันและเดินทางออกจากเมืองหลวงทันที มุ่งหน้าสู่ทุ่งหญ้ากว้างใหญ่เบื้องนอก ปล่อยให้เสียงซุบซิบและหัวเราะของกลุ่มผู้เล่นดังอยู่ข้างหลัง
เมื่อก้าวพ้นประตูเมือง แสงแดดยามบ่ายก็สาดส่องลงบนทุ่งหญ้าเขียวขจีกว้างสุดลูกหูลูกตา ลมพัดเอื่อยๆ พากลิ่นหอมของดอกไม้ป่าโชยมา ฮยอนอินเดินไปเรื่อยๆ อย่างไร้จุดหมาย พลางคิดหาหนทางเพิ่มค่าสถานะของตัวเองในฐานะนักปรุงยาผู้ไร้อาวุธ
จู่ๆ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นข้างหูเขา "นี่ Light! ผู้เล่นตรงนั้นน่ะ ออกไปจากที่นี่จะดีกว่านะ ตรงนั้นดูเหมือนภูติสายฟ้าติดอยู่ในเมฆน่ะ พอมันใฟ้าก็ผ่าไม่หยุดเลย ถ้ายังไม่อยากเลเวลติดลบก็หนีไปจะดีกว่านะ!"
ฮยอนอินหันไปตามเสียง ก็เห็นผู้เล่นคนหนึ่งชื่อ Glister กำลังะโบอกเขาด้วยใบหน้าตื่นตระหนก สายตาของฮยอนอินกวาดมองไปยังทิศทางที่ Glister ชี้ ก็เห็นเมฆดำทะมึนขนาดใหญ่ก่อตัวขึ้นในระดับความสูงที่ต่ำผิดปกติ มันกำลังส่องประกายแสงสีขาวจ้า และมีเสียงฟ้าผ่าเปรี้ยงปร้างลงมาเป็ระยะๆ ทำให้ผู้เล่นคนอื่นๆ ที่อยู่ใกล้เคียงต่างพากันวิ่งหนีเอาชีวิตรอด
ผู้เล่นคนอื่นอาจมองว่ามันคือภัยพิบัติ แต่สำหรับฮยอนอิน ผู้ที่เคยเป็ 'Light' อดีตผู้เล่นระดับตำนานผู้มองเห็นโอกาสในทุกวิกฤต สายตาของเขาพลันเปล่งประกายความคิดบางอย่างขึ้นมาทันที
"ขอบคุณครับ Glister!" ฮยอนอินพูดขอบคุณอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหันหลังกลับและวิ่งเข้าไปในทิศทางที่ผู้คนกำลังวิ่งเตลิดออกมา
"Light! ไม่ใช่ทางนั้น! ถ้าจะหนีต้องทางนี้ต่างหาก!" Glister พยายามะโบอกเขาอีกครั้ง แต่ก็ไม่เป็ผล ฮยอนอินวิ่งไปข้างหน้าด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ท่ามกลางทุ่งหญ้าที่กว้างใหญ่ เมฆสีดำขนาดใหญ่ที่ก่อตัวขึ้นเริ่มประกายแสงสีขาวออกมาอย่างต่อเนื่อง และทันใดนั้นเอง สายฟ้าจำนวนหนึ่งก็ผ่าลงมายังจุดที่แสงนั้นปรากฏ
ฮยอนอินสังเกตรูปแบบการโจมตีของเมฆอย่างละเอียด เขารับรู้ถึงสัญญาณเตือนก่อนที่สายฟ้าจะผ่าลงมาเพียงเสี้ยววินาที สัญชาตญาณและประสบการณ์จากการหลบหลีกการโจมตีของบอสใน Absolute บอกเขาว่า นี่แหละคือโอกาส! เขาพุ่งเข้าไปยังใจกลางของเมฆดำอย่างกล้าหาญ
"สายฟ้าน่ะ ก่อนจะผ่าลงมา จะต้องมีสัญญาณเตือนอย่างชัดเจนแน่นอน การหลบก็ไม่น่าจะเป็เื่ยาก ฉันจะใช้เ้านี่นี่แหละเพิ่มค่า Mind และค่า Sta ซึ่งวิธีที่จะเพิ่มสองค่านี้นอกจากการใช้สเตตัสพ้อยแล้วก็คือการหลบหลีกนี่แหละ เ้าเมฆนี้ดูเหมือนว่าจะมีรูปแบบการโจมตีที่ชัดเจนมาก!"
ประกายแสงสีขาวจำนวนมากเริ่มส่องประกายรอบๆ ตัวของฮยอนอิน สายฟ้าฟาดลงมาอย่างต่อเนื่องและรวดเร็ว แต่ด้วยประสบการณ์และความชำนาญที่สั่งสมมาอย่างยาวนาน เขาสามารถหลบหลีกการโจมตีแต่ละครั้งได้อย่างหวุดหวิด ร่างกายพลิ้วไหวราวกับใบไม้ในพายุ ความเครียดจากการต้องจดจ่ออยู่กับการหลบหลีกทำให้หัวใจของเขาเต้นรัว แต่ในขณะเดียวกันก็มีความตื่นเต้นที่ฉาบฉายอยู่
"เยี่ยมเลย! ถึงพื้นที่จะน้อย แต่มันก็ทำให้ไม่เปลืองค่าพลังงาน ฉันหลบได้เรื่อยๆ แน่ หนึ่ง... สอง... สาม..."
ฮยอนอินนับการหลบหลีกแต่ละครั้งในใจอย่างเป็จังหวะ ในขณะเดียวกัน ผู้เล่นคนอื่นๆ ที่อยู่ห่างออกไปก็เริ่มสังเกตเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติ พวกเขามองเห็นเมฆสายฟ้าที่ยังคงโจมตีอย่างต่อเนื่อง แต่กลับไม่มีเสียงกรีดร้องของผู้เล่นตาย มีเพียงฝุ่นควันและประกายแสงที่ตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ ทำให้พวกเขาไม่สามารถมองเห็นได้ชัดเจนว่าใครคือคนที่อยู่ภายใต้เมฆนั้น แต่ความสงสัยก็เริ่มกัดกินใจของพวกเขา
เวลาผ่านไปราวครึ่งชั่วโมง การโจมตีของเมฆสายฟ้าก็เริ่มลดน้อยลงเรื่อยๆ จนกระทั่งหยุดลงในที่สุด เมฆดำที่เคยน่าเกรงขามเริ่มสลายตัวไปอย่างช้าๆ
"หมดซะแล้วเหรอ... ได้ค่า Mind 3 หน่วย และ Sta 2 หน่วย น้อยกว่าที่คิดอีกนะเนี่ย... แต่ก็เอาเถอะ" ฮยอนอินพูดด้วยท่าทางเหนื่อยล้า แต่แววตาของเขากลับเต็มไปด้วยความพึงพอใจ ร่างกายของเขาร้อนผ่าวจากการเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่อง
ทันใดนั้น หน้าต่างแจ้งเตือนสีฟ้าใสก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าเขา
-ได้รับสกิล- ไหวพริบ เพิ่มค่า Agi 200% เป็เวลา 15 นาที
"ไม่คิดเลยนะเนี่ยว่าจะได้สกิลมาเป็ของแถมด้วย! การลงทุนครั้งนี้ถือว่าคุ้มมากเลยนะเนี่ย!" ฮยอนอินอุทานด้วยความยินดี เขารู้ว่าสกิล 'ไหวพริบ' นี้จะมีประโยชน์อย่างมหาศาลในการผจญภัยในโลก Vision แห่งนี้
ฮยอนอินยิ้มกว้างก่อนจะเดินกลับไปที่เมืองด้วยความรู้สึกสดชื่น ราวกับได้ปลดปล่อยพันธนาการบางอย่างที่รัดรึงเขามานาน และเมื่อถึงในเขตปลอดภัย เขาก็ล็อกเอาต์ออกจากเกมไป
-แชทโลก Vision Online-
Alex: นี่ๆ มีใครเห็นเหมือนที่ฉันเห็นรึเปล่า? มีผู้เล่นเข้าไปใต้เมฆสายฟ้าเพื่อหลบสายฟ้าด้วย! ดูจากที่ไม่มีอาวุธแล้วคิดว่าน่าจะเป็นักบุญนะ!
Eric: อะไรนะ? ตาฝาดรึเปล่า? เมฆนั่นมันโจมตีครั้งนึงพร้อมกันได้ 20 จุดเลยนะ! ใครจะไปหลบพ้น!
Magic: นั่นดิ! ใครมันจะไปหลบได้? อาชีพโจรรึเปล่า? นักบุญมันเคลื่อนไหวช้าสุดๆ เลยนะ!
Zxcvb: พูดอะไรก็ให้มันมีเหตุผลหน่อย Vision เพิ่งจะเปิดตัวได้ 2 วัน จะมีคนที่มีค่า Agi พอที่จะหลบการโจมตีเมฆนั่นได้ยังไง? ต่อให้เป็ผู้เล่นที่สุดยอดขนาดไหน แต่หลบเ้านั่นด้วยอาชีพนักบุญ... ฟังยังไงก็ต้มกันชัดๆ...
-Light (ฮยอนอิน) Lv.1- Str-1 Def-2 Int-20 Agi-2 Mind-6 Dex-1 Sta-3 Skill: สกัด Lv.1, แปรธาตุ Lv.0, ไหวพริบ Lv.1
13K
