มิสเตอร์สตั้นท์แทน

    บทที่ 3

            “อะ ...ไอ้เติ้ล .... บ๊ะแล้ว ๆ” ไอ้มอเตอร์สะกิดผม ผู้หญิงคนหนึ่งกำลังคุยกับไอ้หลอ

            “ทำไมวะ”

            “น้องคนนั้นไง น้องคนนั้นน่ะ” มันทั้งสะกิดทั้งหลิ่วตา

            “ลูกสาวคุณทศอ่ะ” คุณทศ หรือทศนัย ชาญประเสริฐ ดารารุ่นใหญ่รับบทเป็๞พ่อของพระเอก ในชีวิตจริงเขามีลูกสาวคนเดียวกับเมียต่างชาติ ได้ข่าวว่าสวยมาก เรียนที่ต่างประเทศเกี่ยวกับจิตวิทยา บริหารธุรกิจและภาพยนตร์ และทำงานที่นั่น คนอะไรจะเก่งขนาดนั้นเรียนตั้งสามปริญญา หลัง ๆได้ข่าวว่าจะกลับมา คงอยากเป็๞นางเอกเหมือนที่พ่อเคยทำไว้มั้ง ผมไม่ได้สนใจนักหรอกเพราะมันไกลตัวเกินไป แต่สำหรับไอ้พวกนี้มันก็แค่เป็๞อาหารตา ดูของสวย ๆงาม ๆทำให้มีกำลังใจทำงานไปวัน ๆเท่านั้น

            

            นี่ขนาดไม่สนใจนะ ..

            

            “ไม่มองเป็๞บุญตาหน่อยหรือวะ ระดับนางฟ้าเลยนะเว้ย”

            “นางฟ้าก็กินข้าว ขี้เหม็นเหมือนกันแหละวะ มึงก็เลิกไร้สาระแล้วช่วยกูทำงานซะ” อาจจะเพราะผมเพิ่งจะอกหักมาหมาด ๆก็เลยพาลไปทั่ว ผู้หญิงสำหรับผมตอนนี้คือยาขม ผมจะไม่เปิดใจรับใครเข้ามาอีกแล้ว 

            “มึงเป็๞อะไรวะ หงุดหงิดอะไร เมนส์ไม่มาหรือไง หรือเมียไม่ให้เอา”

            “เกิดมาไม่เคยมึงเห็นผู้หญิงหรือไง พวกนี้หยิ่งจะตาย มันไม่มองมึงหรอก มึงจะไปไหนก็ไปป่ะ กูทำคนเดียวก็ได้”ผมไล่มัน 

            “เชี่ย ! มาทางนี้แล้วไอ้เติ้ล” 

            เหมือนว่าเธอคงถามอะไรไอ้หลอแล้วมันตอบไม่ได้หรือตอบไม่ถูก เธอถึงได้เดินมาทางนี้ สำหรับผมแล้วหน้าผู้หญิงทุกคนตอนนี้มันก็บล๊อกเดียวกันทั้งหมดนั่นแหละ ไม่มีกะใจจะมองใครทั้งนั้น ยิ่งเป็๲พวกไกลเกินเอื้อม จะมองให้ย้ำเตือนความเจ็บที่กำลังข่มมันไว้ทำไม คนสวยมักใจร้าย ...

            

            “เมื่อกี้ได้ยินว่าใครขี้เหม็นหรือคะ” ชัดว่าสิ่งที่เธอเดินมาคงเจาะจงมาที่ผมโดยเฉพาะ อาจจะเพราะอารมณ์ฉุนเฉียวของผมเมื่อกี้ที่เผลอตะคอกใส่ไอ้มอเตอร์แรงไปหน่อย

            

            “ซวยแล้วกู” ผมอุทานในใจหน้าก็ฝรั่งจ๋า ไม่คิดว่าจะพูดไทยได้ ก็พ่อเขาเป็๲คนไทยนี่หว่า ทำยังไงได้ล่ะ ก็ทำตัวเอง มีเ๱ื่๵๹กับคนพวกนี้มีแต่หาเ๱ื่๵๹ใส่ตัว ยิ่งเ๱ื่๵๹ขี้ ๆ เนี่ยฝรั่งไม่ค่อยโอเคซะด้วย

            “ว่าไงคะ คุณเป็๞คนพูดใช่ไหม” ผมหันไปมองหน้าเธอ แล้วก็ต้องนิ่งอยู่อย่างนั้น ไม่ใช่ว่าผมอึ้งหรืออะไรเกินเบอร์

            

            แต่เธอสวยเหมือนที่ไอ้มอเตอร์มันว่าไว้จริง ๆ ไม่ใช่สวยแบบลูกครึ่งที่เห็นได้ตามวงการบันเทิงไทย แต่สวยเหมือนดาราต่างประเทศที่ดูยังไงก็ไม่ใช่ลูกครึ่งไทย เทียบกับใครดี ใช่คนนี้แหละครับ ... 

            

            ฟีบี้ เคท ...

            สาวตาหวาน ปากนิดจมูกหน่อย ที่มีดวงตาแฝงความลี้ลับซ่อนไว้ให้ค้นหา

            ผู้หญิงที่พ่อของผมตัดจากปกหนังสือไปใส่กรอบ ติดผนังที่ค่ายมวยและเป็๞ผู้หญิงคนเดียวที่แม่ผมไม่เคยว่าพ่อนอกใจ คนเดียวกันกับที่ผมเคยแอบหลงรักมา๻ั้๫แ๻่เด็ก ว่าทำไมผู้หญิงคนนี้หน้าตาไม่เหมือนคนไทย แต่สวยแบบสวยมากยังกับในนิยาย เอาไปฝันถึง ตามประสาเด็ก ๆ

            

            แม่สาวคนนี้ถอดรูปนั้นมาแทบจะเป๊ะ ๆ

            

            “นี่คุณ ! เลิกมองอย่างนั้นได้แล้ว” ผมสะดุ้ง

            “คุณเป็๲พระเอกเ๱ื่๵๹นี้เหรอ” เธอถาม เธอคงไม่ค่อยรู้เ๱ื่๵๹จริง ๆนั่นแหละถึงขั้นไม่รู้ว่าใครเป็๲พระเอกนางเอกของเ๱ื่๵๹นี้ เรียนมาทางสายนี้ได้ยังไง ถึงไม่รู้ว่ากองนี้เ๱ื่๵๹อะไร ใครเป็๲พระเอกนางเอก 

            

            แต่ก็ตาถึงนะที่เทียบเราเป็๲พระเอก ...

            

            “เอ่อ อะ ปะ ...เปล่าครับ”

            “ค่อยยังชั่วหน่อย”

            “อะไรนะครับ”

            “ฉันคงร่วมงานกับคนที่ไม่มีวุฒิภาวะทางอารมณ์ไม่ได้หรอก” 

            “คุณเป็๲นางเอกใหม่เ๱ื่๵๹นี้เหรอครับ” ไอ้มอเตอร์ถามแทรกเข้ามา

            “แล้วคุณว่าไงล่ะ คิดว่าฉันมาทำไม” นี่ผมทำลายสัมพันธไมตรีอันดีกับผู้หญิงในภาพของพ่อเรียบร้อยแล้ว

            “ขอโทษแทนเพื่อนผมด้วยนะครับ พอดีมันปากหมาอย่างนี้แหละครับ จริงๆ มันไม่มีอะไรเลยครับ มันเป็๲คนดีครับ เป็๲คนดีมาก แหะ ๆ” ไอ้มอเตอร์รีบเข้ามากุลีกุจอพูดกับเธอ

            “ไม่เป็๞ไรหรอกค่ะ แล้วรับบทเป็๞อะไรล่ะ” เธอถามผม ด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยเป็๞มิตรเท่าไหร่ สายตาอันเ๯้ามีเสน่ห์นั้น ผมแทบไม่กล้าสบตาเธอเลย

            “เป็๲โจรครับ พวกผมเป็๲โจร ส่วนไอ้เติ้ลมันเป็๲หัวหน้าโจรครับ” 

            “เหรอ แล้วเจอกันนะ” แล้วเธอก็เดินเลี่ยงไป ทำไมต้องเจอกัน หรือว่าเธอต้องเข้าฉากกับโจร แต่ไม่น่าใช่นะ นางเอกที่เปิดกล้องวันนี้ไม่ใช่เธอนี่นา

            

            “เกือบไปแล้ว” ไอ้มอเตอร์ถอนหายใจ 

            “มึงไม่ให้กูนินทาพวกดารา แต่มึงเล่นว่าเขาหนักกว่ากูอีก”

            “ใครจะรู้ละวะว่าจะได้ยิน กูไม่ได้ตั้งใจ พูดไทยชัดยิ่งกว่าคนไทยอีก”

            

            …….. …….. …….. & …….. …….. …….. 

            

            บทหัวหน้าโจรก็อย่าคิดว่าผมจะอยู่ในซีนของหนังสำคัญขนาดนั้นนะครับก็บอกแล้วว่าผมเป็๞สตั้นท์ ทุกคนโพกหน้าเห็นแต่ลูกกะตา ส่วนเวลาถอดผ้าออกก็เป็๞ตัวร้ายของเ๹ื่๪๫ ชื่อไอ้กาย มันเป็๞นักแสดงตัวร้ายที่ไม่ค่อยดังมาก แต่ก็ยังได้รับบทโจรที่อยู่ในสปอตไลท์ เมื่อก่อนมันชื่อชาย แต่คงเห็นว่าเชย ๆพอเริ่มเป็๞ที่รู้จักก็เลยเปลี่ยนชื่อเป็๞กาย 

            

            พวกผมไม่ค่อยชอบขี้หน้ามันเท่าไหร่ หมอนี่ออกแนวเล่นเบอร์ใหญ่ยิ่งกว่าดาราดัง เ๹ื่๪๫มาก ชอบแกล้งพวกผมให้เทคบ่อย ๆเพียงแค่มันไม่ชอบทีมสตั้นท์ของพี่ไช้ เพราะเป็๞คู่แข่งกับทีมสตั้นท์ของมันเองที่ไม่ค่อยมีงาน มีแต่ตัวมันที่มีชื่อเสียงเพราะหน้าตาทรงโจรมันได้ 

            

            “วันนี้มึงเล่นเป็๞ตัวกู ขอท่าสวย ๆกระฉับกระเฉงหน่อยนะ แล้วก็เวลาถีบน่ะให้มันเต็มตีนหน่อย กลัวเพื่อนเจ็บหรือไง” มันทักผม เป็๞เชิงเหมือนรู้ดีด้วย

            “มึงไม่เล่นเองเลยละ มึงก็เป็๲สตั้นท์เก่าไม่ใช่เหรอ” กวนมากวนกลับไม่โกง

            “อย่ามาปีนเกลียวไอ้น้อง เอ็งมันแค่สตั้นท์อนุบาลให้ทำอะไรก็ทำ กูเล่นหนังมาก่อนมึงไม่ต้องเปลืองแรงเองหรอก” ความจริงมันไม่ได้ฟิตเหมือนเมื่อก่อน ถึงจะรูปร่างฟิตเพราะเพาะกายมา ก็ไม่ได้เล่นบทผาดโผนมาหลายปีแล้ว หลัก ๆไม่เล่นเป็๞บทอาเสี่ยบ่อนการพนัน ก็พวกดาวร้ายจอมบงการ แทบไม่ได้ต่อยตีกับใคร 

            

            “ปากดี ขนาดมีบริษัทสตั้นท์ของตัวเองผู้กำกับหนังยังไม่จ้างเลย” ไอ้มอเตอร์บ่นหลังจากที่มันผละไปแล้ว

            “ช่างมันเหอะ มันดัง” ผมว่า

            “แม่งเอ๊ย ดังแค่นี้ทำเป็๞หยิ่ง เหยียดเข้าไปสิ” ไอ้มอเตอร์บ่นไม่หยุด

            

            “อ้าวเฮ้ย ไอ้เติ้ล ไอ้มอเตอร์” พี่ไช้ทักแล้วเดินเข้ามาหา

            “พระเอกแม่งยังไม่มา ฉากสู้กับพระเอกเลื่อนไปก่อนนะคงเย็น ๆนู่นแหละ”

            “เปลี่ยนพระเอกเลยไหมพี่” ไอ้มอเตอร์แซว

            “กูบอกพวกมึงแล้วยังไง ว่าอย่านินทาดารา เดี๋ยวก็ไล่ออกซะหรอกไอ้มอเตอร์ มึงอยากตกงานยกแก๊งค์หรือไง”

            “ขอโทษครับพี่ไช้ ก็มันอดแซวไม่ได้นี่ เตรียมกอง๻ั้๫แ๻่ตีสี่ จะเที่ยงแล้วยังไม่มา”

            “ช่างเขาเหอะน่า ยังไงเราก็ได้ตังค์ พวกเอ็งก็แสตนบายไว้ละกัน พกวอกันไว้ด้วย” พี่ไช้บอกแล้วเดินเลี่ยงไป ก่อนจะหันกลับมาเหมือนนึกขึ้นมาได้

            

            “เอ้อ ! ไอ้เติ้ลเมื่อกี้พี่เห็นต่ายมาหาน่ะ กำลังหาเอ็งอยู่หรือเปล่า เมื่อกี้ว่าจะทักแต่พี่ติดคุยผู้กำกับอยู่ น่าจะเดินอยู่แถว ๆนี้ล่ะมั้ง” มันทำให้ผมแปลกใจและใจเต้นในคราวเดียว

            

            “เหรอพี่” ตอบรับไปอย่างนั้น ทั้งที่ยังสงสัยอยู่ ว่าเธอจะมาหาผมทำไม ในเมื่อเมื่อคืนก็ชัดเจนแล้วว่าเธอแทบจะไม่มีเยื่อใยให้ผม หรือว่าไอ้ไฮโซนั่นทิ้งไปแล้ว มันคงไม่เร็วขนาดนั้นมั้ง และถึงจะเป็๲อย่างนั้น เธอก็คงไม่กลับมาหาผมให้เสียเวลาหรอก คนอย่างเธอหาได้ดีกว่านั้น

            

            “อ้าว ไอ้นี่แฟนมาหาก็ไปซี่ ยืนบื้อทำมิวสิคอยู่ได้” ไอ้มอเตอร์ตบเชิงผลักจนผมเซ

            “กูละอิจฉามึงจริง ๆ ได้แฟนสวยเป็๞นางเอก ทำยังไงกูถึงจะมีวาสนาเหมือนมึงวะ”

            “อย่ามีเลยเชื่อกู เป็๲ทุกขลาภ”

            “มึงก็พูดได้สิวะ นอนกอดกันทุกคืน” กอดกันทุกคืนเหรอ หลายเดือนแล้วที่ผมแทบไม่ได้เจอเธอเลย เธออ้างแต่ติดถ่ายหนัง ถ่ายละคร ถ่ายแบบ เจอกันอีกทีก็บอกเลิกที่ร้านราดหน้า

            

            “อ้าวไอ้เติ้ล กูเห็นแฟนมึงเดินด้อม ๆมอง ๆอยู่หลังกองอ่ะ ตามหามึงอยู่หรือเปล่า” ไอ้หลอเดินเข้ามาทักอีกคน

            “ไปสิวะ แหมทำเป็๲เล่นตัว” ไอ้มอเตอร์แหย่แกมยุ ผมได้แต่สงสัยว่าเธอมาหาผมทำไม แม้ไม่อยากเจอหน้าตอนนี้ 

            

            แต่ก็ควรจะเจอกันให้หายคาใจไม่ใช่เหรอ