Chapter 8
เป็แค่เพื่อน
"แล้วใครบอกมึง? ว่ากูเป็แค่เพื่อน:)"
เฟยพูดออกมาแบบนั้น ฉันอยากจะกร๊ดแล้วเอาหัวโขกกับกำแพงวันละสิบล้านรอบ ฮืออ พูดบ้าอะไรออกมา
"มะ ไม่จริงนะเควิน ฉันกับเฟยไม่ได้เป็อะไรกันนะ"
เควินนิ่งอึ้งไปเลย ฮืออ อย่าเชื่อเฟยนะ
ฉันมองหน้าเฟยอย่างคาดโทษ มาพูดให้คนอื่นเข้าใจผิดแบบนี้ได้ยังไงกัน
"มึง...กับเฟิร์น..."
เควินพูดด้วยน้ำเสียงขาดๆหายๆ คงจะช็อคมากกับสิ่งที่เฟยพูด
"มันไม่จริงเควิน! ฉันกับเฟยเป็แค่เพื่อนกัน มันไม่มีอะไรทั้งนั้น"
ฉันยืนยันคำเดิม
"อย่าหลอกมันดิเฟิร์น"
เฟยเดินเข้ามาหาฉันแล้วยกแขนขึ้นโอบไหล่ ฉันยืนตัวแข็งทื่อ
"ไอ้เวร!"
เควินเห็นแบบนั้นก็ทนไม่ไหว พุ่งเข้าหาแล้วกระชากตัวเฟยออกพร้อมกับปล่อยหมัดหนักๆลงบนแก้มขวาขาวๆของไอ้เฟย
"กรี๊ดด หยุดนะเควิน! อย่าทำอะไรเขานะ"
เควินรัวหมัดใส่เฟย ฉันพยายามดึงตัวเควินออก
เฟยผลักเควินออกแล้วะโขึ้นมาคร่อมแทนก่อนจะรัวหมัดใส่หน้าหล่อๆของเควิน
"เฟยย! มึงหยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ ไอ้บ้าๆๆ!"
ฉันเปลี่ยนเป้าหมายจากหยุดเควินมาเป็หยุดเฟยแทน ไม่มีใครฟังฉันสักคน!
ผัวะ ผัวะ ผัวะ!
เฟยยังคงรัวหมัดใส่เควินไม่ยั้ง คงจะแค้นมากที่โดนต่อยก่อน
"กรี๊ดดดดดดด"
ฉันกรี๊ดออกมาเสียงดัง ดูเหมือนจะได้ผลเพราะทั้งคู่หยุดต่อยกัน เฟยหยุดปล่อยหมัดหนักๆใส่แก้มใสของเควิน
ฮืออ ขอโทษนะคะข้างห้อง แต่เคยอ่านมาว่าถ้าเจอผีให้กรี๊ดใส่ งั้นเจอผู้ชายตีกันก็ขอลองกรี๊ดใส่ดูบ้าง ดูสิมันจะหยุดมั้ย (ก็หยุดนะ-..-)
เฟยได้สติ ลุกขึ้นจากตัวเควิน ส่วนเควินก็ยันตัวลุกขึ้นแล้วยืนอยู่ข้างๆเฟย
"พวกนายมันบ้า! บ้าที่สุด!"
ฉันะโใส่หน้าทั้งสองคน
"เธออยู่กับมันสองต่อสองในห้อง เธอเป็อะไรกับมันกันแน่เฟิร์น?"
เควินถามฉันด้วยน้ำเสียงจริงจัง ใบหน้าหล่อมีเืไหลซึมออกมาจากมุมปาก
"บอกว่าเพื่อนไง ตอบเขาไปสิเฟย!"
ฉันชักจะหงุดหงิดเต็มที
"เออ กูเป็เพื่อนเฟิร์น!"
เฟยตอบแบบขอไปที
"แล้วมึงมาอยู่ห้องเฟิร์นได้ยังไง?"
"มาทำงานเฉยๆ"
"ทำงานต้องอาบน้ำด้วยอ่อ?"
เควินไล่สายตามองท่อนล่างที่มีเพียงผ้าขนหนูปกปิดเอาไว้
"ก็ร้อน เฟิร์นมันงกไม่ยอมเปิดแอร์"
"..."
เควินถึงกับนิ่งแล้วมองหน้าฉันสลับไปมากับเฟย
"ช่างเื่ของกูเถอะ เอาเื่ของมึงดีกว่า"
เฟยพูดขึ้นท่ามกลางความเงียบ
"อะไร?"
เควินสงสัย สงสัยว่าเฟย้าจะสื่ออะไร
"กูจำได้ว่าไอรินบอกว่ามึงมีแฟนแล้ว"
"..."
"ชื่อวาดฝันอะไรสักอย่าง แล้วแบบนี้มึงจะคบกับเฟิร์นได้ไงในเมื่อมึงมีแฟนอยู่แล้ว?"
เฟยพูดน้ำเสียงกดต่ำ ดูท่าตอนนี้ก็คงไม่พอใจมากเหมือนกัน...เฟยจะเกลียดฉันมั้ยนะ เกลียดที่ฉันยอมเสียตัวเป็ชู้กับแฟนชาวบ้าน
"เฟย...พอเถอะนะ"
ฉันเอื้อมมือไปจับมือเฟยเอาไว้ ไม่อยากให้เซ้าซี้ไปมากกว่านี้
"กูโคตรผิดหวังในตัวมึงเลยว่ะเฟิร์น"
เฟยมองหน้าฉันนิ่งๆแล้วพูดน้ำเสียงกดต่ำ มันคงเดาอะไรได้ทั้งหมดแล้วตอนนี้
เฟยกระชากมือออกจากการกอบกุมของฉันก่อนจะหยิบเสื้อผ้าตัวเองขึ้นมาสวมแล้วเดินหยิบกระเป๋าพร้อมกับไอแพดออกจากห้องฉันไป
"เฟิร์น.."
"นายกลับไปก่อนเถอะเค..ฉันยังไม่อยากพูดอะไรตอนนี้"
ฉันเสียใจมากนะ เฟยเป็เพื่อนสนิทของฉัน มันรู้ความลับของฉันเข้าแล้ว
มันจะบอกเพื่อนๆในกลุ่มมั้ยนะ แล้วทุกคนจะรุมเกลียดฉันมั้ย?
"ฉันรักเธอนะเฟิร์น"
"นายไม่ได้รักฉันเควิน.."
นายรักวาดฝันต่างหาก เลิกหลอกลวงกันสักที
"วันจันทร์...ไปเรียนพร้อมกันนะ"
คำพูดของเควินทำเอาฉันเลิกคิ้วขึ้นอย่างสับสนบวกกับแปลกใจ
"นายไม่เคยให้ฉันไปเรียนพร้อมนาย"
เพราะกลัวว่าคนอื่นจะรู้ว่าเราสองคนแอบคบกัน เขากลัว...กลัวมาก ฉันรู้ดี
"ก็ตอนนี้อยากแล้วไง อย่าดื้อดิ"
"อือ...ก็ได้"
เป็อีกครั้งที่ฉันใจอ่อน
เราทั้งคู่ค้างด้วยกันอีกตามเคย และใช้ชีวิตด้วยกันั้แ่วันศุกร์จนถึงคืนวันอาทิตย์อย่างที่เคยเป็
แต่ที่แปลกกว่าครั้งไหนๆคือวันจันทร์ที่จะถึงนี้เควินจะไปเรียนพร้อมกับฉัน
วันจันทร์
"ขอบคุณนะที่มาส่ง"
ฉันยิ้มให้เควินแล้วเดินลงจากรถยุโรปคันหรู
"เย็นนี้เดี๋ยวมารับ ห้ามกลับพร้อมคนอื่นนะ"
เควินพูดพร้อมกับยิ้ม นั่นทำให้แปลกใจไปกันใหญ่
"อะไรกัน นายไม่เคยทำแบบนี้เลยนะ"
ฉันสับสนมากจริงๆ อย่ามาทำเหมือนให้ความสำคัญกันจะได้มั้ย
"ก็ตอนนี้อยากทำ ไม่ต้องพูดมาก ไปเรียนได้แล้วไป"
"อือ ก็ได้ ไว้เจอกันนะคะคุณแฟน"
ฉันยิ้มแล้วเดินเข้าตึกเรียนไป ส่วนเควินก็ขับรถแล่นออกไป
ความสัมพันธ์ของเราสองคนกำลังจะดีขึ้นใช่มั้ย?
[ วาดฝัน Part ]
"เห็นมั้ย ฉันบอกแล้วว่าเควินกำลังมีคนอื่น"
สวัสดีค่ะ ฉันวาดฝันเรียนอยู่บัญขีปีสอง
ตอนนี้กำลังนั่งอยู่ในรถกับปลาดาว เพื่อนสนิทที่สุดของฉัน
และภาพตรงหน้าที่เห็นอย่างเต็มตาคือมีนักศึกษาผู้หญิงลงมาจากรถของเควินหน้าตึกคณะศิลปกรรมศาสตร์
"ฉันจะทำยังไงดีปลาดาว.."
ขอบตาของฉันแดงชื้น อยากจะร้องไห้ออกมา
เควินกับฉันเราคบกันมานานจนเกินกว่าจะทำใจได้ที่ต้องเลิก
"ตบมันเลยมั้ย?"
มิ้นท์ เพื่อนอีกคนนั่งอยู่เบาะหลังพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความโมโห ส่วนฉันเป็คนขับและมีปลาดาวนั่งข้างๆ
"ใจเย็นมิ้นท์ บวกแบบนั้นมีแต่แพ้กับแพ้"
ปลาดาวว่าแล้วมองตามหลังผู้หญิงคนนั้น
"ฉันเข้าไปพูดกับเธอตรงๆดีมั้ย ว่าให้เลิกยุ่งกับเควิน"
น้ำเสียงฉันสั่นไปหมดในตอนนี้ ปลาดาวเอื้อมมือมาลูบที่ไหล่ฉันเบาๆเพื่อเป็การปลอบใจ
"ใจเย็นฝัน"
"..."
"ทำแบบนั้นผู้ชายก็จะยิ่งเห็นใจมัน"
"..."
"ถ้าอยากได้เควินคืนมา เราต้องมีแผนที่รัดกุม"
"แผน?"
เสียงมิ้นท์ทวนคำขึ้นมา ฉันเองก็ตั้งใจฟังปลาดาวพูด
"เดี๋ยวรู้กันแน่ว่าใครคือตัวจริง ทำเพื่อนฉันเจ็บมันต้องเจ็บยิ่งกว่า"
450K
