หลินเยี่ยนฟางดีไซเนอร์สาวเ้าของแบรนด์ดังระดับโลกประสบความสำเร็จั้แ่อายุยังน้อยทุ่มเททั้งชีวิตให้กับงานที่เธอรักผ่าน่เวลาที่รุ่งเรืองที่สุดในอาชีพการงานและผ่าน่เวลาที่อยู่ในจุดตกต่ำมากที่สุดของชีวิตแต่เธอก็สามารถรอดพ้นจากทุกวิกฤตในหน้าที่การงานมีแค่เพียงเื่เดียวที่เธอไม่สามารถเอาชนะได้นั่นก็คือความเจ็บป่วยแม้ว่าไม่อยากจะยอมแพ้แต่สังขารกลับไม่อำนวย
“เสี่ยวฟางฉันทำตามความ้าของเธอแล้วนะทันทีที่เธอจากไปทรัพย์สินทั้งหมดของเธอก็จะถูกบริจาคให้กับองค์กรเพื่อการกุศลทั้งหมด”ซูอิ๋งผู้เป็ทั้งเพื่อนสนิทและเลขาส่วนตัวเอ่ยด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเศร้าโศก
“เสี่ยวฟางฉัน...”สีหน้าและน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเสียใจของซูอิ๋งทำให้หลินเยี่ยนฟางยิ้มออกมาในทันที
“อิ๋งอิ๋งชีวิตของฉันไม่มีอะไรให้ห่วงหาหรือว่าเสียใจ มีเพียงแค่เธอเท่านั้นดังนั้นหลังจากที่ฉันจากไปแล้วเธอก็พยายามใช้ชีวิตให้ดี คิดถึงฉันบ้างบางเวลาใช้ชีวิตที่เหลือเผื่อฉันด้วยเลิกทำงานหนัก แต่งงาน มีลูกแบบที่คนทั่วไปเขาทำกันสิ่งสำคัญที่สุดก็คือดูแลสุขภาพของตนเองให้ดีเงินทองไม่สำคัญเท่าสุขภาพหรอกนะ”เมื่อหลินเยี่ยนฟางเอ่ยเช่นนี้น้ำตาของซูอิ๋งก็พลันไหลออกมาเธอพยักหน้าแล้วพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
“ได้!ฉันรับปากเธอว่าจะใช้ชีวิตที่เหลือให้ดี จะดูแลตัวเองดีๆใช้ชีวิตอย่างมีความสุขแทนเธอ” เมื่อซูอิ๋งพูดเช่นนี้หลินเยี่ยนฟางก็ยิ้มออกมามือของเธอถูกเพื่อนสนิทกุมเอาไว้ความอาลัยในดวงตาของเพื่อนสาวทำให้หลินเยี่ยนฟางรีบหลับตาลงถึงตอนนี้แล้วเธออยากจะจากไปอย่างไร้ความเสียดาย ไร้ความอาวรณ์ใดๆ อีกเธอรู้ดีว่าหลังจากที่ไม่มีคนบ้างานอย่างเธอคอยชักนำแล้วซูอิ๋งก็คงจะมีเวลาที่จะได้พักผ่อนยังมีเงินก้อนโตที่เธอแอบทิ้งเอาไว้ให้เพื่อนสาวอีก เพื่อนสาวของเธอเป็คนฉลาดย่อมจะสามารถนำเงินจำนวนนั้นไปใช้ให้เกิดประโยชน์อย่างสูงสุดแน่
“อิ๋งอิ๋งนิยายเื่นั้นเธออ่านให้ฉันฟังอีกรอบได้ไหมที่นางร้ายในเื่ชื่อเดียวกันกับฉันหน่ะ”เมื่อหลินเยี่ยนฟางพูดเช่นนี้ซูอิ๋งก็รีบยกมือขึ้นมาเช็ดหยาดน้ำตาที่เอ่อคลอออกมาของตนเองแล้วรีบนั่งลงหยิบหนังสือที่เธอพึ่งจะอ่านจบไปมาเปิดแล้วอ่านให้เพื่อนรักของเธอฟังอีกครั้ง
“ตัวร้ายในนิยายตัวนี้ชื่อเหมือนฉันเลยแต่กลับโง่งมมากกว่าฉันนักถ้าเป็ฉันฉันจะไม่หย่ากับสามีที่มีฐานะดีที่สุดในหมู่บ้านแล้วหนีตามอันธพาลชั่วที่ทั้งเนื้อทั้งตัวไม่มีอะไรแน่แล้วสุดท้ายเป็อย่างไรพยายามดิ้นรนสุดชีวิตผลสุดท้ายก็ถูกพระเอกนางเอกเล่นงานจนตายอย่างน่าอนาถ”หลินเยี่ยนฟางพูดออกมาเมื่อซูอิ๋งอ่านถึงตอนที่ตัวร้ายในเื่ขอหย่าขาดจากสามีเพื่อจะได้เข้าเมืองไปอยู่กับชายคนรักเื่ราวหลังจากนี้ซูอิ๋งไม่ต้องอ่านต่อเธอก็สามารถจำได้ดี
หลังจากเข้าไปอยู่ในเมืองเพราะนางร้ายในนิยายมีเงินติดตัวไปจากบ้านของอดีตสามีชายคนรักของเธอจึงยินดีต้อนรับในตอนที่เงินกำลังจะหมดและชายคนรักกำลังจะทอดทิ้งเธอแม่ของเธอก็ไปหาเธอในตัวเมืองแล้วพาเธอไปในบ้านของเศรษฐีหลังหนึ่งแล้วหลังจากนั้นเื่ราวน้ำเน่าก็เกิดขึ้น
เพราะความผิดพลาดในโรงพยาบาลทำให้ลูกสาวของเศรษฐีสลับตัวกับลูกสาวของคนยากจนพอความจริงเปิดเผยลูกสาวชาวบ้านก็พยายามทวงสิทธิ์ของตนเองแม่ที่เอาลูกไปผิดรู้สึกผิดต่อตัวร้ายที่ทำให้ชีวิตของเธอเปลี่ยนแปลงจากคุณหนูตระกูลใหญ่มาเป็เด็กสาวที่มีฐานะยากจนก็เลยช่วยเธอทุกวิถีทางแม้กระทั่งทำร้ายลูกแท้ๆ ของตนเอง
แต่ตัวร้ายหรือจะสู้นางเอกในนิยายได้สุดท้ายตัวร้ายในเื่ก็ต้องพ่ายแพ้ให้นางเอกและพระเอกทำให้เธอและชายคนรักที่เป็อันธพาลต้องพ่ายแพ้และจบชีวิตด้วยกันอย่างอนาถส่วนแม่แท้ๆก็สำนึกผิดได้ในที่สุดสุดท้ายก็ละอายใจในการกระทำของตนเองจบชีวิตไปอย่างน่าเศร้าใจพอตัวร้ายตายไปพระเอกและนางเอกก็ได้ครองรักกันตลอดไปถือว่าเป็ตอนจบในนิยายที่ถูกใจคนอ่านมากที่สุด
“ถ้าเป็เธอนอกจากจะไม่หย่ากับสามีคนแรกที่พอจะมีฐานะอยู่บ้างแล้วเธออาจจะหาวิธีทำให้เงินของสามีของเธองอกเงยขึ้นจนเขาต้องใเชียวล่ะส่วนพ่อแม่ที่ร่ำรวยของเธอฉันเชื่อว่าเธอไม่มีทางสนใจพวกเขาแน่”คำพูดของซูอิ๋งทำให้หลินเยี่ยนฟางหัวเราะออกมาเบาๆ ตอนนี้แค่หัวเราะก็ทำให้เธอรู้สึกเหนื่อยมากแม้จะรู้ตัวดีว่าตนเองใกล้จะไม่ไหวแล้วแต่หลินเยี่ยนฟางก็ไม่อยากจะทำลายสีหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มของเพื่อนสาวของเธอ
“พวกเขารวยถึงขนาดนั้นมีหรือที่ฉันจะไม่สนใจเพียงแต่สำหรับฉันแล้วคนที่เลี้ยงฉันมาอย่างแม่ที่ยากจนคนนั้นมากกว่าจึงจะสำคัญกับฉันมากที่สุด”คำพูดของหลินเยี่ยนฟางทำให้รอยยิ้มของซูอิ๋งหายไป
“อิ๋งอิ๋งหลังจากฉันจากไปแล้ว เธอกลับไปเยี่ยมเยียนครอบครัวของเธอเสียหน่อยเถิดไม่ต้องกลัวว่าพวกเขาจะบังคับให้เธอแต่งงานกับใครอีกหุ้นของบริษัทที่ฉันยกให้เธอฉันเชื่อว่าเธอย่อมจะมีความสามารถเพียงพอที่จะบริหารมันจนงอกเงยจนทำให้เธอมีกำลังเพียงพอที่จะอยู่เหนืออำนาจของครอบครัวของเธอได้หลังจากนั้นก็อย่าลืมหาชายหนุ่มหน้าตาดี มีรักดีๆแล้วใช้ชีวิตอย่างมีความสุขให้มากเข้าไว้ล่ะฉันไม่อยู่แล้วเธอก็ห้ามใช้ชีวิตอย่างที่เธอกับฉันเคยทำเชียว” พอพูดนานๆเสียงของหลินเยี่ยนฟางก็เริ่มจะแ่เบาลง เสียงหอบหายใจอันรุนแรงของเธอทำให้ซูอิ๋งวางหนังสือในมือลงในทันที
“เสี่ยวฟาง ให้ฉันตามหมอให้เธอนะ”เมื่อซูอิ๋งพูดเช่นนี้หลินเยี่ยนฟางก็ส่ายหน้า
“ไม่ต้องแล้วฉันไม่ไหวแล้ว อิ๋งอิ๋งอย่าลืมคำพูดที่เธอเคยรับปากฉันเอาไว้นะใช้ชีวิตให้ดีแทนฉันด้วย”หลินเยี่ยนฟางพูดพลางขมวดคิ้วความเ็ปที่จู่โจมเธอทำให้เธอพูดออกมาไม่ไหวอีกซูอิ๋งกดกริ่งเรียกหมอและพยาบาลด้วยความกังวลเพียงแต่กว่าหมอและพยาบาลจะเข้ามาหลินเยี่ยนฟางก็ไม่อาจจะทนรอไหวแล้วตอนที่ลมหายใจของหลินเยี่ยนฟางเริ่มขาดห้วงซูอิ๋งก็ร้องออกมาด้วยความปวดใจในทันที
“เสี่ยวฟาง ไม่นะเสี่ยวฟาง เธออยู่กับฉันก่อน” เสียงเรียกของซูอิ๋งทำให้หลินเยี่ยนฟางยิ้มออกมาที่จริงแล้วเธอยอมรับว่าเธอยังอาลัยเพื่อสาวคนนี้อยู่ไม่น้อยแต่จะให้เธอทำอย่างไรเล่าในเมื่อเธอไม่อาจจะฝืนสังขารของตนเองได้อีกชีวิตของเธอก็คงต้องจบสิ้นลงเพียงเท่านี้สิ่งเดียวที่พอจะทำได้ก็คือต้องทำใจเพียงเท่านั้น
801
