เวลาสองทุ่มตรง ท่ามกลางบรรยากาศยามค่ำคืนที่เงียบสงบในซอยส่วนตัวใจกลางเมืองหลวง ทาวน์เฮ้าส์สามชั้นสไตล์โมเดิร์นลอฟท์ที่เพิ่งรีโนเวทหรูหราเสร็จใหม่ ตั้งตระหง่านอวดโฉมความทันสมัยดึงดูดสายตา โครงสร้างปูนเปลือยขัดมันสีเทาดิบเท่สลับแนวเหล็กสีดำและกระจกบานใหญ่ เผยให้เห็นรสนิยมการตกแต่งภายในที่โดดเด่นเฉพาะตัวของสถาปนิกเ้าของบ้าน
อลินเดินเข้ามาในตึกด้วยหัวใจที่เต้นรัว ทุกก้าวทำให้นึกถึงค่ำคืนอันเร่าร้อนก่อนหน้าที่ยังคงทิ้งรอยรักอุ่นซ่านไว้ในโสตประสาท คืนนี้เธอสวมเดรสสายเดี่ยวสีน้ำเงินเข้มเผยแผ่นหลังเนียนละเอียด ชุดบางเบาทิ้งตัวสวย ทว่าภายใต้ผ้าเนื้อลื่นไม่มีบราเซีย มีเพียงที่แปะจุกและแพนตี้ลูกไม้ตัวจิ๋วสีเข้าชุดกันเท่านั้น เตรียมพร้อมสำหรับการปิดดีลกับ 'คุณดนัย' สถาปนิกเ้าของสตูดิโอออกแบบหนุ่มชื่อดัง
"สวัสดีครับคุณอลิน มาตรงเวลาดีจังเลยครับ"
เสียงทุ้มสะอาดสะอ้านดังขึ้นจากทางบันไดโครงเหล็กสีดำ อลินเงยหน้าขึ้นมองเห็นร่างสูงโปร่งของดนัยก้าวเดินลงมา ชายหนุ่มอายุประมาณสามสิบปี ใบหน้าหล่อเหลาสะอาดเกลี้ยงเกลา เส้นผมเซ็ตจัดแต่งทรงดูดีอย่างเป็ระเบียบ เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดสะอ้านที่พับแขนเสื้อขึ้นลวกๆ และกางเกงสแล็กสีดำทรงเนี๊ยบ แม้การแต่งตัวภายนอกจะดูเรียบง่ายแต่กลับแฝงกลิ่นอายเสน่ห์ดึงดูดทางเพศอย่างร้ายกาจผ่านแววตาคมกริบที่จับจ้องเธอไม่วางตา
"สวัสดีค่ะคุณดนัย บ้านสวยและออกแบบได้ลงตัวมากเลยนะคะ อลินชอบการใช้วัสดุและโทนสีมากเลยค่ะ" อลินเอ่ยปากชมตามความรู้สึกจริง พลางกวาดสายตามองรอบห้องโถงเพดานสูงลิ่วแบบทริปเปิลวอลลุม
"ขอบคุณครับ... แต่บ้านหลังนี้ยังมีส่วนสำคัญที่้าการตรวจสอบโครงสร้างแสงไฟยามค่ำคืนและการใช้งานพื้นที่จริงอยู่ครับ" ดนัยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก แววตาคมกริบคู่นั้นวาวโรจน์ขึ้นมาแวบหนึ่ง "โดยเฉพาะบนชั้นลอย Mezzanine ที่ผมตั้งใจจะใช้เป็พื้นที่ทำงานและพักผ่อนส่วนตัว... แต่ว่าตอนนี้เรายังมีปัญหาใหญ่เื่หนึ่งนะครับ"
"ปัญหาอะไรเหรอคะคุณดนัย? มีจุดไหนชำรุดตรงไหนหรือเปล่า?" อลินเอ่ยถามด้วยความสงสัย
ดนัยขยับก้าวเดินเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นหอมสะอาดเฉพาะตัวของสถาปนิกหนุ่มที่ปลุกเร้าประสาทัั "ผ้าม่านยังไม่ได้ติดตั้งเลยครับ... กระจกบานใหญ่ริมระเบียงและชั้นลอยนั่นเลยเปิดโล่งร้อยเปอร์เซ็นต์ ถ้าเราทำกิจกรรมอะไรกันข้างบน คนที่เดินผ่านไปมาในซอยด้านนอกอาจจะมองเห็นรอยร่างเงาสลัวของพวกเราได้รำไรเลยล่ะครับ"
คำพูดตรงไปตรงมาแฝงนัยยะลึกซึ้งทำเอาอลินแก้มร้อนวูบวาบแดงซ่าน แสร้งทำเป็ก้มมองดูแท็บเล็ตในมือเพื่อกลบเกลื่อนความประหม่า "งั้น... เราขึ้นไปตรวจรับงานและเช็กระบบไฟบนชั้นลอยกันเลยดีไหมคะ?"
"ด้วยความยินดีอย่างยิ่งครับ" ดนัยผุดรอยยิ้มเ้าเล่ห์เปี่ยมเสน่ห์ เดินนำเธอขึ้นบันไดเหล็กไปยังชั้นลอย Mezzanine ทันที
ชั้นลอยนี้ทอดตัวยาวอยู่เหนือห้องนั่งเล่นชั้นล่าง ผนังฝั่งทิศใต้ทั้งหมดเป็กระจกใสบานั์สูงจรดเพดาน มองเห็นถนนคอนกรีตในซอยและแสงไฟจากเสาไฟฟ้าภายนอกสาดส่องเข้ามาสร้างเงาสลัว อลินเดินไปยืนริมขอบราวกันตกเหล็กสีดำพลางมองผ่านกระจกออกไป นึกเสียวสะท้านขึ้นมาในอกเมื่อรู้ว่าร่างของเธอในเดรสสีน้ำเงินเข้มที่บางเบานั้นเด่นชัดขึ้นในมุมมืด
*หมับ...*
ฝ่ามืออุ่นร้อนของดนัยทาบทับลงบนเอวบางและสะโพกกลมกลึงของเธอจากด้านหลังอย่างอ่อนโยนทว่าหนักแน่น ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดซอกคอขาวละเอียดก่อนที่ริมฝีปากหยักจะก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวเนียนอย่างแ่เบาขบเม้มทิ้งรอยรักแดงระเรื่อ อลินสะดุ้งตัวโยนพึมพำเสียงพร่า มือเรียวจับราวกันตกเหล็กไว้แน่นเพื่อพยุงกาย
"คุณดนัยคะ... เดี๋ยวมีคนเห็น..." อลินท้วงเสียงสั่น สะโพกบดเบียดแนบชิดหน้าขาของเขาอย่างลืมตัว
"ไม่มีใครสังเกตหรอกครับ... หรือถ้ามีคนเห็นจริง มันก็น่าตื่นเต้นไม่ใช่เหรอครับอลิน?" ดนัยกระซิบข้างหูช้าๆ พลิกตัวอลินให้หันกลับมาเผชิญหน้า เขากดสะโพกมนเบียดชิดขอบราวกันตกเหล็กเย็นเยือก มือหนาลูบไล้แผ่นหลังเปลือยเปล่าผ่านเดรสสายเดี่ยวเส้นบาง
ดนัยก้มลงบดจูบริมฝีปากอิ่มอย่างเร่าร้อนและเรียกร้อง ลิ้นร้อนแทรกผ่านกลีบปากเข้าไปกวาดความหวานอย่างช่ำชอง ััที่เน้นย้ำและเต็มไปด้วยรสนิยมของดีไซเนอร์หนุ่มทำเอาอลินหัวสมองขาวโพลน สองมือเลื่อนขึ้นโอบกอดรอบคอแกร่งของเขาไว้แน่น ร่างกายร้อนรุ่มขึ้นมาทันที
ชายหนุ่มผละริมฝีปากออกช้าๆ นิ้วเรียวเกี่ยวสายเดี่ยวเส้นบางของอลินให้เลื่อนหลุดจากบ่ากลมมน เดรสผ้าไหมเนื้อลื่นสีน้ำเงินเข้มหลุดพ้นตัวลงไปกองที่เท้า เผยให้เห็นเรือนร่างสาวผุดผ่องไร้สิ่งปิดบังสะท้อนแสงไฟภายนอก ยอดอกอวบอิ่มชูชันล้อสายตา ชายหนุ่มกุมเต้าอวบใหญ่บีบเฟ้นอย่างเต็มมือ ใช้นิ้วหัวแม่มือกดขยี้ปุ่มยอดอกจนอลินครางซี้ดสั่นสะท้านไปทั้งร่าง
"อ๊า... คุณดนัย เสียว... อย่าจ้องมองแบบนั้นสิคะ"
"คุณอลินสวยสะกดสายตามากครับ... สวยจนผมอยากจะสร้างผลงานศิลปะชิ้นนี้ริมกระจกให้เสร็จสมบูรณ์" ดนัยเอ่ยเสียงพร่าพลางจัดการปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองและถอดกางเกงจนพ้นตัว เผยร่างกายสูงโปร่งกล้ามเนื้อแน่นตึงและแกนกายอุ่นร้อนใหญ่โตที่แข็งขึงเต็มที่จนเส้นเืปูดโปน
ดนัยช้อนสะโพกกลมกลึงของอลินขึ้นอุ้มทาบหลังของเธอกับผนังกระจกใสบานั์ ความเย็นะเืของผิวกระจกภายนอกที่ตัดกับไออุ่นร้อนระอุจากผิวกายของดนัยทำให้อลินสะดุ้งตัวสั่นระริก สองมือรีบคว้าบ่าแกร่งของเขาไว้แน่น แยกขาเนียนทั้งสองข้างโอบรัดรอบเอวสอบของเขาไว้
"คุณดนัย... มันเสียวเกินไปแล้ว... ตรงกระจกนี้..." อลินครางสะอื้น สายตาเหลือบมองเงาสะท้อนของทั้งคู่บนกระจกใสที่ซ้อนทับกับแสงไฟสลัวถนนด้านนอก
"ไม่มีทางถอยแล้วครับอลิน..." ดนัยจับแกนกายแข็งขึงร้อนผ่าวจ่อตรงช่องทางรักที่ฉ่ำแฉะเปียกชื้นของเธอ ก่อนจะกดสะโพกสอบดันตัวตนอัดกระแทกเข้าไปในคราเดียวจนลึกสุดใจ
"อ๊าาาาา...! คุณดนัย! ลึก... คับตึงไปหมด... อลินเสียว... อื้อ!" อลินกรีดร้องเสียงหลง ร่างกายแอ่นเกร็ง ช่องทางรักตอดรัดบีบแน่นแกนกายใหญ่โตจนดนัยซี้ดปากครางต่ำอย่างพึงพอใจ
"ซี้ด... รัดแน่นชะมัด อลิน... มองกระจกสิครับ มองดูเงาตัวเองที่กำลังโดนผมกระแทกริมทางเดินข้างนอกนั่นสิ" ดนัยสั่งเสียงสั่นพลางเริ่มขยับสะโพกสอบซอยเข้าออกในจังหวะที่ดุดันและรวดเร็ว
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องในความเงียบสงบของทาวน์เฮ้าส์หรู สะท้อนกับแผ่นกระจกบานใหญ่ อลินเสียวซ่านจนสมองขาวโพลน สองมือจิกเกร็งบ่าแกร่งของสถาปนิกหนุ่มแน่น ปลายเท้าจิกเกร็งด้วยความกระสันพุ่งพล่าน อารมณ์ดิบพลุ่งพล่านผสมผสานความหวาดกลัวว่าคนภายนอกจะมองเห็น ร่างกายเกร็งรับจังหวะสะโพกสอบที่กระแทกกระทั้นเน้นย้ำเข้าหาจุดอ่อนไหวอย่างหนักหน่วง
"อ๊า... แรงอีก... ดนัย... อลินเสียวตรงนั้น... จะออกแล้ว... อ๊า อ๊า อ๊า!" อลินครางครวญหวานหู ละเมอพ่นคำเย้ายวนใจเร้าอารมณ์ดนัยจนชายหนุ่มคำรามลั่น ขยับสะโพกบดเบียดเน้นย้ำตรงจุดกระสันด้านในอย่างบ้าคลั่ง
"ชอบแบบเสียวๆ ริมกระจกแบบนี้ใช่ไหมครับ... ผมจัดให้คุณอย่างดีที่สุดเลย!" ดนัยเร่งจังหวะถี่รัวสะโพกซอยกระแทกกระทั้นเน้นย้ำจุดกระสันส่วนลึกไม่มีผ่อนปรน ร่างบางของอลินโยกไหวไถลไปตามแผ่นกระจกเรียบลื่นที่เปียกชื้นหยาดเหงื่อ
ดนัยขยับเปลี่ยนท่าทางอย่างว่องไวและเชี่ยวชาญ เขาอุ้มอลินลงมานอนเอนกายริมขอบราวกันตกเหล็กชั้นลอย จับยกขาข้างหนึ่งพาดบนบ่ากว้างของเขาไว้แล้วโถมตัวตนกระแทกเน้นย้ำลึก สะโพกมนขยับโยกคลอนรับแรงรักป่าเถื่อนของดีไซเนอร์หนุ่มอย่างเร่าร้อน เสียวซ่านจนน้ำตาคลอเบ้าสวย
จังหวะรักสุดท้ายทวีความรวดเร็วและร้อนแรงขีดสุด อลินจิกเล็บลงบนหลังหนาของเขา ร่างกายเกร็งสั่นระริก ช่องทางสวาทขมิบตอดรัดท่อนเนื้อแกร่งระรัว วินาทีนั้นดนัยกระแทกฝังลึกครั้งสุดท้าย ปลดปล่อยน้ำรักสีขาวอุ่นร้อนฉีดพุ่งเต็มเข้าสู่มดลูกจนอลินกรีดร้องครางยาวสุดเสียงลอยคว้างสมองขาวโพลนไปกับความสุขสมเปี่ยมล้น น้ำรักเอ่อล้นทะลักเปรอะเปื้อนราวเหล็กกันตก
"อ๊าส์... อลิน... สุดยอดมากครับ" ดนัยซบหน้าลงซอกคอหอมกรุ่นหอบหายใจสะท้าน สองร่างสั่นไหวร่วมกันท่ามกลางไออุ่นของบทรักที่เพิ่งจบลง
คืนพ้นผ่านอย่างเชื่องช้าท่ามกลางลมหายใจที่ค่อยๆ กลับคืนสู่ความสงบ ดนัยพยุงร่างบางไปทำความสะอาดร่างกายอย่างอ่อนโยน ก่อนจะเดินกลับมาที่โต๊ะเขียนแบบและลงมือจรดลายเซ็นสัญญาซื้อขายโครงการอย่างรวดเร็วและมั่นคง
"สัญญาสมบูรณ์แบบครับคุณอลิน... โครงสร้างและการบริการของคุณสุดยอดจริงๆ" ดนัยยิ้มพึงพอใจพลางก้มลงจูบหน้าผากชื้นเหงื่อของเธอเบาๆ
อลินยิ้มละมุนจัดแจงเสื้อผ้ากอดแฟ้มเอกสารไว้แนบอก "ขอบคุณค่ะคุณดนัย..."
ทว่าขณะเดินกลับมาที่รถส่วนตัว หน้าจอโทรศัพท์มือถือสว่างวาบแสดงการแจ้งเตือนเคสถัดไปของวันพรุ่งนี้ทันที รายละเอียดทำให้อลินต้องกลืนน้ำลายลงคอด้วยความตื่นเต้นและหวาดเสียวลึกๆ ในใจอย่างบอกไม่ถูก
*‘แจ้งรายละเอียดลูกค้า VIP เคสที่ 6: คุณภีม และ คุณศรัณย์ (คู่หูผู้บริหารสายดาร์กเ้าของบริษัทเทคโนโลยี) นัดตรวจรับโฮมออฟฟิศ 4 ชั้น ยามวิกาล เวลา 21.00 น. ...หมายเหตุสำคัญ: ้าตรวจสอบระบบรักษาความปลอดภัยและการล็อกประตูอัตโนมัติจากชั้นบนสุด โดยการจำลองสถานการณ์ขังตัวนายหน้าสาวไว้เจรจาในห้องประชุมกระจกฝ้าสลัวอย่างลึกลับ!’*
ข้อความสั้นจากเบอร์นิรนามที่เป็ของผู้บริหารสายดาร์กเด้งขึ้นตามมาในแชทร่วม:
*“ห้องประชุมกระจกฝ้าชั้นบนสุดเก็บเสียงดีมากครับคุณอลิน... หวังว่าเงาสลัวหลังกระจกฝ้าวันพรุ่งนี้ จะทำให้ดีลพันล้านของเรา 'ปิดฉาก' ลงได้อย่างดุเดือดและราบรื่นนะครับ ;)”*
คำเชิญชวนอันท้าทายในห้องประชุมกระจกฝ้าที่ปิดล็อกสนิท ทำให้หัวใจของอลินเต้นระทึก... ดีลถัดไปกับสองผู้บริหารสุดโฉดจะดุเดือดเผ็ดร้อนและเสียวซ่านเพียงใดกันแน่? และเธอจะเอาตัวรอดจากห้องประชุมปิดตายนี้ได้อย่างไร?
---