ตอนที่ 4 ไร้ยางอายที่สุด (1)
ข่าวนี้สำหรับมู่ชิงแล้วไม่ต่างจากฟ้าผ่าตอนกลางวันแสกๆ เขาพูดขอบคุณจางอี้ซ้ำๆ หลังจากวางสายก็ครุ่นคิดอย่างหนักทันที...แม้ว่าเขาจะมีเล่ห์เหลี่ยมไม่มาก แต่เขาก็ไม่ได้โง่ เื่มาถึงขั้นนี้ เขาแทบจะสรุปได้เลยว่าหลี่ว์ซิ่งจงใจทำอย่างนี้
สาเหตุนั้นเดาไม่ยากเลย เมื่อสองสามวันก่อน เขาได้ปฏิเสธ ‘ความหวังดี’ ของอีกฝ่ายที่เตรียมงานเลี้ยงมื้อค่ำส่วนตัวให้เขา โดยนำเื่บทบาทนี้มาอ้างว่าจำเป็ต้องเก็บตัวทำความเข้าใจเกี่ยวกับอารมณ์ของตัวละคร หลังจากนั้นหลี่ว์ซิ่งก็โกรธเป็ฟืนเป็ไฟ โทรมาตำหนิเขาว่าไปล่วงเกิน ‘นายทุน’ เข้า พร้อมทั้งบอกว่าจะสั่งสอนเขาให้ดู วันนี้ตอนจางอี้บอกว่ามีนักแสดงของหลี่ว์ซิ่งมาแทนที่เขา เขาจึงรู้ว่าอีกฝ่ายได้วาดโน้ตตัวหยุด[1]ในอนาคตของตนไว้แล้ว บทที่ไม่ได้มีความสำคัญอะไรแบบนี้ เขาแย่งไปได้ครั้งหนึ่ง ก็ต้องแย่งเป็ครั้งที่สองได้เช่นกัน
เปรียบเทียบพลังของทั้งสองในตอนนี้ ในเมื่อหลี่ว์ซิ่งตัดสินใจจะลงมือ ย่อมต้องมั่นใจว่าจะทำให้ตนไม่มีวันกลับมาตั้งตัวได้อีก
เขาไร้หนทางให้เดินแล้ว
สุดท้ายเื่นี้ก็กลายมาเป็ฟางเส้นสุดท้ายที่กดทับหลังอูฐ[2] มู่ชิงหมดหวังกับอนาคตโดยสิ้นเชิง เขารู้สึกว่าตนเองไร้กำลังที่จะยืนหยัดต่อไป ภายใต้ความสิ้นหวังอย่างถึงขีดสุด เขาจึงเลือกที่จะฆ่าตัวตาย
ที่แท้มู่ชิงก็เหมือนกับตนในชาติที่แล้ว ต่างก็เป็นักแสดงของซือก้วนเอนเทอร์เทนเมนต์ ดูเหมือน ‘‘บุพเพบาป’ ของตนกับซือก้วนเอนเทอร์เทนเมนต์คงตัดกันไม่ขาดใน่เวลาอันสั้นจริงๆ
ขณะที่มู่ชิงนึกถึงนายจ้างที่ตัดสินใจทอดทิ้งตนหลังจากที่เสียโฉมเมื่อชาติที่แล้ว เขาก็แค่นเสียงหัวเราะ นึกแล้วเชียวว่าซือก้วนเอนเทอร์เทนเมนต์ก็ยังมาแนวนี้เหมือนเดิม ั้แ่นายจ้างไปจนถึงผู้จัดการล้วนเห็นผลประโยชน์เป็สำคัญ นักแสดงใต้สังกัดถ้าดังก็จะอุปถัมภ์เหมือนลูก ถ้าไม่ดังก็โยนทิ้งให้ไปอยู่ตามเวรตามกรรม ส่วนพวกที่เห็นแล้วขัดตายิ่งต้องปิดทุกโอกาสแล้วเหยียบให้ตาย
คนนิสัยแบบเ้าของร่างเดิมเซ็นสัญญากับซือก้วนเอนเทอร์เทนเมนต์ เรียกได้ว่าเป็เหมือนกระต่ายที่พลัดเข้ามาในรังหมาป่าโดยแท้ อภิมหาซวย ที่เขาสามารถยืนหยัดจนถึงตอนนี้ได้ก็ถือว่าเด็ดเดี่ยวแล้ว
แต่น่าเสียดาย สุดท้ายก็พังทลายลงแล้วตัดสินใจฆ่าตัวตาย
แม้จะรู้สึกผิดต่อเ้าของร่างเดิมอยู่บ้าง แต่หลังจากที่เสิ่นมู่ชิงเรียบเรียงความทรงจำเสร็จ ก็รู้สึกยินดีที่ตนได้มาเกิดใหม่ในร่างนี้ เพราะสำหรับเขาแล้ว ไม่ว่าจะล้างแค้นก็ดี ค้นหาคำตอบก็ดี สิ่งที่ต้องทำอันดับแรกก็คือการมีโอกาสได้เข้าไปรู้จักกับซ่งจื่อเซวียน สำหรับเขาที่เรียนทักษะการแสดงมาค่อนชีวิต ถ้าอยากจะเข้าไปคลุกคลีกับอีกฝ่าย ทางลัดที่เหมาะสมที่สุดย่อมต้องเป็การเข้าสู่วงการธุรกิจการแสดงอย่างไม่ต้องสงสัย
ถึงแม้ว่าเดิมทีมู่ชิงจะทุลักทุเลอย่างน่าสังเวช แต่ก็ไม่ได้มีความด่างพร้อยใดๆ อีกทั้งตอนนี้ิญญาในร่างก็กลายเป็เขาไปแล้ว เขาเชื่อว่าหากอาศัยรูปลักษณ์ที่โดดเด่นของร่างนี้กับความสามารถของตน ในอนาคตการจะตำแหน่งเพียงหนึ่งเดียวในวงการบันเทิงก็น่าจะไม่ใช่เื่ยากเย็น ในภายภาคหน้าจะต้องคว้าที่นั่งอันดับหนึ่งในวงการบันเทิงมาได้อย่างแน่นอน
เชิงอรรถ
^ ตัวหยุด (Rest) หมายถึง ตัวหยุดของโน้ตดนตรีสากล ในที่นี้ใช้เปรียบเปรยว่า ดับฝันหรือสกัดดาวรุ่งในอนาคตของบุคคลคนหนึ่ง^ เป็นสำนวน หมายถึง คนที่อดทนมาถึงขีดสุดจนไม่อาจรับอะไรไหว เสมือนอูฐที่ทำงานหนักจนแม้แต่ฟางเส้นเดียวก็แบกไม่ไหว