ลาร่าเบิกตากว้างอย่างช่วยไม่ได้และอดไม่ได้ที่จะถามว่า:"คุณรู้จักฉัน"
"ใช่ฉันรู้จักคุณ" วังป๋อพยักหน้ายืนยัน
"แต่ฉัน……"
หวังโปรู้ว่าเธอกำลังจะพูดอะไรและโบกมือเพื่อขัดจังหวะ:"ฉันรู้คุณไม่รู้จักฉันเข้าใจง่ายเพราะเราไม่เคยเจอกันเลย"
“ขอโทษครับ”
"ไม่ไม่ไม่คุณไม่้าคำขอโทษของคุณเพราะเป็เื่ปกติที่คุณจะไม่รู้จักฉันถ้าคุณรู้จักฉันก็แย่แล้ว"วังป๋อยิ้ม
ลอร่าไม่รู้ว่าจะต้องเผชิญกับคนๆ นี้มาสักพักแล้ว เธอตัดสินใจเปลี่ยนหัวข้อและถามคำถามที่เป็กังวลที่สุดว่า"คุณรู้ไหมว่าที่นี่คือที่ไหน"
"ฉันรู้ว่านี่คือไคโร" หวังโปตอบตามความเป็จริง
"ไคโร?" ลอร่าผงะ"คุณกำลังพูดถึงไคโรในอียิปต์เหรอ?"
"ใช่."
เมื่อเห็นหวังโปพยักหน้าใบหน้าของลอร่าก็แสดงสีหน้าเหลือเชื่อ"แต่เท่าที่ฉันรู้ไคโรดูเหมือนจะไม่เป็แบบนี้ไม่มี ... "
"อาคารสูง?" วังบ่อถาม
"ค่ะ" ลอร่าพยักหน้า
"นี่เป็เื่ปกติเพราะนี่คือไคโรในปี 1926"
ลอร่า:...
หวังโป:...
"คุณล้อเล่นใช่มั้ย" ลอร่าเกือบจะเชื่ออยู่ครู่หนึ่งแต่เธอก็ยังมีปฏิกิริยาตอบสนองเธอมาที่ไคโรในปี 1926 ได้อย่างไรนี่ไม่ใช่วิทยาศาสตร์เลย
วังป๋อกล่าวอย่างจริงจัง:“มันไม่มีประโยชน์ที่จะหลบหนีมิสลอร่าฉันเชื่อว่าคุณตระหนักถึงเื่นี้ไม่มากก็น้อยใช่ไหมท้ายที่สุดร่องรอยที่นี่ชัดเจนมาก”
"ไม่คุณต้องล้อเล่นกับฉัน" ลอร่าส่ายหัวปฏิเสธที่จะเชื่อ
"ใช่ฉันล้อเล่นกับคุณจริงๆ"
“จริงเหรอ?” ดวงตาของลอร่าสว่างขึ้น
"ไม่จริง!" วังบ่อมีความเด็ดขาด
ลอร่า:...
หลังจากผ่านไปสิบนาทีในที่สุดลอร่าก็สงบลงและทั้งสองคนนั่งบนขั้นบันไดห่างกันเพียงเจ็ดหรือแปดเมตร
อย่างไรก็ตามเพื่อดูแลอารมณ์ที่เปราะบางของลาร่าในเวลานี้วังป๋อไม่ได้ทำผลีผลาม
“งั้นฉันมาที่ไคโรจริงๆในปี 1926” ลอร่ายอมรับความเป็จริงและถาม
"ใช่."
“แล้วเธอรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงมาที่แห่งนี้”
“ฉันคิดว่าคุณคงทะลุมิติมาที่นี้”
“ทะลุมิติเหรอ?”
หวังโปพยักหน้าและอธิบายความหมายของคำว่าทะลุมิติ
หลังจากที่ลอร่าได้ฟังเธอก็เบิกตากว้างอย่างช่วยไม่ได้"นี่มันเหลือเชื่อมาก"
“มันน่าเหลือเชื่อจริงๆแต่ความจริงแล้วถ้าไม่ใช่เพราะมาเจอกับตัวเองก็คงไม่มีใครเชื่อแน่” หวังโปพูดพร้อมกับถอนหายใจหากไม่ใช่เพราะประสบการณ์ส่วนตัวเขาคงไม่เชื่อว่าการข้ามจะกลายเป็เื่จริง
“แล้วคุณล่ะรู้จักฉันก็เลยเดินทางมาที่นี่ด้วย” ลอร่ามองไปที่หวังโปดวงตาของเธอใกล้เข้ามาเล็กน้อย
"ใช่ฉันก็ด้วย."
"คุณเดินทางผ่านมิติได้อย่างไร"ลอร่าถามอย่างกระตือรือร้นดูเหมือนว่า้าเข้าใจรายละเอียดจากนั้นจึงสำรวจเหตุผล ดูว่าคุณสามารถหาเบาะแสได้หรือไม่
หวังโปกล่าวว่า:"ฉันไม่รู้สถานการณ์ที่เฉพาะเจาะจงฉันเดินทางผ่านมันไปในยามหลับฉันยังอยู่ที่บ้านตอนที่ฉันหลับแต่เมื่อฉันตื่นขึ้นมาฉันก็พบว่าตัวเองอยู่ในสถานที่แห่งนี้"
"นั่นสินะ" ลอร่าครุ่นคิด
หวังโปถามว่า"แล้วคุณล่ะคุณเดินทางผ่านมาได้อย่างไร"
ลอร่าไม่ได้ซ่อนตัว“ฉันเกือบจะเหมือนคุณแล้วก่อนข้ามฉันกับเพื่อนกำลังล่องเรือในทะเลแต่โชคไม่ดีเราเจอพายุในทะเลจากนั้นเรือของเราก็แตกและฉันก็ตกลงไป ในทะเลฉันโคม่าแต่เมื่อฉันตื่นขึ้นมาฉันพบว่าตัวเองอยู่ที่นี่ "
เมื่อวังป๋อได้ยินดังนั้นโดยพื้นฐานแล้วเขายืนยันว่าอีกฝ่ายคือลาร่าเวอร์ชั่นใหม่ใน[Tomb Raider 9]
ลอร่าเวอร์ชันนี้และลาร่าคลาสสิกในแปดส่วนแรกของ[Tomb Raider] ไม่ใช่ตัวละครเดียวกันและไม่มีความเกี่ยวข้องระหว่างทั้งสอง
กล่าวอีกนัยหนึ่งนี่คือลาร่าในโลกคู่ขนานอีกใบ
และเธอยังคงเป็ลอร่าที่ยังมีชีวิตอยู่
ในเวอร์ชั่นใหม่ของเื่ราวลาร่าครอว์ฟอร์ดไม่ใช่นักผจญภัยหญิงที่มีการต่อสู้มากมายแต่เป็เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่มีประสบการณ์เพื่อพิสูจน์ตัวเองเธอจึงขึ้นเรือไปกับแซมเพื่อนของเธอเพื่อค้นหาอาณาจักรโบราณในตำนาน
อาณาจักรเยมาไต!
อย่างไรก็ตามก่อนที่พวกเขาจะไปถึงเกาะแผนการเดินทางก็ถูกพายุพัดถล่มอย่างสิ้นเชิง ความอดทนแตกเป็สองส่วนและลอร่าที่ไม่ได้เตรียมตัวก็ถูกโยนลงทะเลมืด
ตามแผนลอร่าควรถูกส่งไปที่แท่นม้าชั่วร้ายริมคลื่น
แต่ตอนนี้มีจุดบกพร่องในแปลง
ลอร่าไม่ได้รีบไปที่ชานชาลาม้าชั่วร้ายแต่ปรากฏตัวในโลกในหนังเดอะ มัมมี่
นี่มันเื่จริง...
หวังโปส่ายหัวไม่รู้จะพูดอะไรไปชั่วขณะ
ในขณะนี้ลอร่ากล่าวว่า"เราควรทำอย่างไรต่อไป"
"เรา?"
"ใช่คุณและฉันเป็หุ้นส่วนจากโลกเดียว
ผมคิดว่าเราควรช่วยกัน "
"อืมฉันคิดว่าคุณอาจเข้าใจผิดบางอย่างมิสลอร่าครอว์ฟอร์ด"
"อะไร?"
"คุณและฉันไม่ได้มาจากโลกเดียวกัน" หวังโปกล่าวว่า"พูดให้ชัดเรามาจากโลกที่แตกต่างกันสองโลกจากนั้นเราก็ข้ามไปสู่โลกเดียวกัน"
ลอร่าดูตกตะลึงและใช้เวลานานในการตอบสนองและเธอคิดว่ามองไปที่หวังโปด้วยความไม่เชื่อ"คุณบอกว่าคุณรู้จักฉันถ้าเราไม่ได้มาจากโลกเดียวกันคุณจะรู้จักฉันได้ยังไง."
"ใช่ฉันรู้จักคุณลอร่าครอว์ฟอร์ดนางเอกของ [Tomb Raider 9]"
"คุณหมายความว่าอย่างไร" ลอร่าถามอย่างไม่พอใจ
"คุณเคยเล่นเกมสวมบทบาท" วังป๋อถาม
"เล่นบ้าง"
หวังโปปรบมือและพูดว่า"พูดง่ายมากในโลกเดิมของฉันมีเกมชื่อ [Tomb Raider] และนางเอกของเกมคือคุณลาร่าครอว์!"
ลอร่าอ้าปากกว้างอย่างช่วยไม่ได้เธอไม่รู้จะพูดอะไรสักพักเธออ้าปากพูดหลายครั้งแต่ก็ไม่สามารถส่งเสียงได้ เธอใมาก
หลังจากนั้นไม่นานลอร่าก็สงบลงและถามคำถามซ้ำอีกครั้ง“คุณล้อเล่นใช่ไหม
“น่าเสียดายนางสาวลอร่าครอว์ฟอร์ดสิ่งที่ฉันพูดคือความจริง” หวังโปยังคงดูจริงจัง
"แต่นี่มันไร้สาระ"
"ใช่ฉันคิดว่ามันไร้สาระฉันไม่เคยคิดว่าวันหนึ่งฉันพบกับนางเอกของเกมและมันจะเป็ไคโรในปี1926"
ลอร่า:...
อาจเป็เพราะข้อเท็จจริงที่น่าใเกินไปจากนั้นก็เงียบไป
ลอร่าหดตัวเป็ลูกบอลกอดขาและไม่พูดอะไร
วังป๋อถอนหายใจเขาเข้าใจสถานการณ์ของลอร่าได้ถ้าวันหนึ่งเขาถูกบอกว่าเขาเป็ตัวละครในเกมหรือตัวละครในนิยายจริงๆ
คำพูดและการกระทำของเขาได้รับการวางแผน
หวังโปคาดว่าเขาจะเป็ออทิสติกเช่นกัน
แต่หวังโปยังเชื่อว่าเขาจะออกจากที่นี่ในที่สุด และนางสาวลอร่าครอว์ฟอร์ดก็จะออกจากที่นี่เช่นกัน