ในเช้าวันหยุดที่เงียบสงบ นนท์ตัดสินใจใช้เวลา่ก่อนเปิดร้านทำความสะอาดชั้นสามของตึกแถว
ชั้นนี้เคยเป็ห้องนอนและห้องทำงานส่วนตัวของปู่เอก ผู้ล่วงลับและทิ้งตึกแถวนี้ไว้ให้เขา
ฝุ่นละอองบางเบาจับตัวอยู่ตามโต๊ะทำงานไม้สักเก่าแก่ นนท์ค่อยๆ ใช้ผ้าชุบน้ำบิดหมาดเช็ดคราบฝุ่นทีละจุดด้วยความใส่ใจ
*กึก...*
ในขณะที่นนท์กำลังเช็ดแผ่นไม้ใต้โต๊ะ มือของเขากลับไปสะกิดเข้ากับรอยต่อไม้แปลกๆ ชิ้นหนึ่ง
มันคือสลักลิ้นชักซ่อนอยู่ตรงมุมอับด้านในสุดของแผงหน้าปัดโต๊ะทำงาน
นนท์ลองออกแรงกดสลักไม้นั้นเบาๆ
*คลิก...*
เกิดเสียงกลไกขนาดเล็กดีดตัว ลิ้นชักลับขนาดหน้ากว้างไม่เกินฝ่ามือเลื่อนแง้มออกมาจากใต้แผ่นโต๊ะไม้สัก
นนท์เอื้อมมือเข้าไปดึงลิ้นชักลับนั้นออกมาอย่างลุ้นระทึก
ด้านในมีวัตถุอยู่สองชิ้น ชิ้นแรกคือ "กุญแจทองเหลืองลายกิ่งไม้โบราณ" อีกดอกหนึ่งที่มีขนาดใหญ่กว่าดอกแรกที่ไขประตูหลังร้านเล็กน้อย
และชิ้นที่สองคือ "สมุดบันทึกหน้าพิเศษของปู่เอก" ปกหนังสีน้ำตาลเข้มที่ดูเก่าคร่ำคร่า
นนท์หยิบสมุดบันทึกเล่มนั้นขึ้นมาเปิดอ่านอย่างระมัดระวัง
หน้ากระดาษเป็กระดาษข่อยสีเหลืองนวล มีตัวหนังสือเขียนด้วยลายมือหวัดๆ ของปู่เอก
[ถึง... นนท์ หลานรัก]
[หากเ้าได้เปิดสมุดบันทึกเล่มนี้ แสดงว่าเ้าคงได้พบระบบร้านค้ามิติและเริ่มบริหารตึกแถวแห่งนี้แล้ว]
[ปู่มีเื่สำคัญมากที่จำต้องเตือนเ้า... รอยแยกมิติต่างโลกที่เชื่อมโยงกับร้านนี้ไม่ได้เกิดขึ้นตามธรรมชาติทั้งหมด]
[มีกลุ่มสมาคมลึกลับที่เรียกตัวเองว่า "วอยด์ ซินดิเคท" (Void Syndicate) พยายามจะขยายรอยแยกมิติเพื่อแหล่งพลังงานและขโมยมานาธรรมชาติจากมิติต่างๆ]
[พวกมันจับตาดูตึกแถวแห่งนี้อยู่ กุญแจทองเหลืองอีกดอกที่อยู่ในลิ้นชักนี้คือ "กุญแจทองเหลืองเสรี" มันสามารถเปิดประตูเชื่อมโยงไปยังดินแดนเสรีเพื่อรับข้อมูลข่าวสารได้]
[แต่จงระวังตัวให้ดี อย่าเพิ่งรีบเปิดจนกว่าร้านของเ้าจะมีความเข้มแข็งและเลเวลระบบสูงพอ...]
นนท์อ่านข้อความเ่าั้ด้วยหัวใจที่เต้นรัวระทึก
นี่คือความลับครั้งใหญ่ที่ปู่เอกทิ้งไว้เื้ัเกี่ยวกับการหายตัวไปของท่าน
และที่สำคัญ มันเชื่อมโยงกับพวก "วอยด์ ซินดิเคท" กลุ่มเดียวกันกับที่บุกเข้ามาก่อกวนร้านหลบมุมคาเฟ่ก่อนหน้านี้!
"พี่นนท์คะ! มีอะไรหรือเปล่าคะ?"
เสียงหวานของเอลวิน่าดังขึ้นจากบันไดชั้นสาม เธอเพิ่งก้าวขึ้นมาพร้อมกับถือถาดแก้วชาอุ่นๆ
"มาพอดีเลยครับเอลวิน่า ผมเพิ่งเจอสมุดบันทึกหน้าพิเศษของปู่เอกครับ"
นนท์ยื่นสมุดบันทึกให้เอลวิน่าอ่านด้วยกัน ทั้งสองคนนั่งลงข้างๆ กันที่เก้าอี้ไม้ตัวเก่า
เอลวิน่าไล่สายตาอ่านข้อความอย่างตั้งใจ ใบหน้าของเธอซีดเผือดลงเล็กน้อยเมื่อเห็นชื่อสมาคมลึกลับนั้น
"วอยด์ ซินดิเคท... พวกที่ทำลายหมู่บ้านของเอลจริงๆ ด้วยค่ะพี่นนท์ ปู่เอกของพี่นนท์เคยต่อสู้และขัดขวางแผนการของพวกมันในอดีตแน่ๆ เลยค่ะ"
"ใช่ครับเอลวิน่า ดูเหมือนกุญแจทองเหลืองดอกนี้จะเป็ของสำคัญที่จะเปิดประตูมิติเสรีเพื่อสืบหาเบาะแสเพิ่มขึ้น"
นนท์พูดพลางพิจารณากุญแจทองเหลืองขนาดใหญ่ในมือ
"แต่ตอนนี้ระบบเตือนว่าต้องใช้เลเวลร้านที่สูงกว่านี้เพื่อเปิดใช้งานกุญแจนี้อย่างปลอดภัยครับ"
นนท์ตัดสินใจเก็บกุญแจและสมุดบันทึกเข้าไว้ในลิ้นชักซ่อนอย่างปลอดภัย
ใน่เย็นวันนั้น นนท์และเอลวิน่าเปิดร้านคาเฟ่รับลูกค้าฝั่งโลกมนุษย์ตามปกติเพื่อหาเงินมาสะสมชำระหนี้สินและค่าครองชีพ
มีลูกค้าหน้าใหม่ฝั่งมนุษย์และต่างโลกแวะเวียนเข้ามาสั่งอาหารอย่างสม่ำเสมอ รสชาติกะพริบลิ้นของผัดกะเพราเตามนตรายังคงสร้างความตราตรึง
ระบบคำนวณรายได้สะสมและแลกเปลี่ยนทั่วไป่ปิดร้านได้รับเงินสดบาทไทยเพิ่มอีก +3,500 บาท และสะสมประสบการณ์ร้านเพิ่ม +220 EXP
นนท์มองยอดเงินสะสมในระบบที่ค่อยๆ เพิ่มพูนด้วยรอยยิ้มอิ่มเอมใจ แม้ปมปริศนาจะยิ่งลึกซึ้งขึ้น แต่เขาก็พร้อมที่จะสู้เคียงข้างไปกับเอลวิน่า
---