หลังจากรับประทานอาหารกลางวันเป็สปาเก็ตตี้จานใหญ่ เซียวอี้เฟยก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูเล่น 13 สายที่ไม่ได้รับ กับข้อความใหม่อีก 57 ข้อความ
‘ทำไมรู้สึกเหมือนกำลังโดนตามงานอยู่เลยนะเนี่ย ฉันไม่ใช่รองบก. เหอแล้วนะทู้กคน จะโทรจิกอะไรกันนักกันหนาล่ะเนี่ย’
11 สายที่ไม่ได้รับมาจากแมรี่ ชิงชิง และหวังอวี้ เธอจำได้ว่านี่คือกลุ่มเพื่อนสนิทของอี้เฟยเมื่อชาติก่อน บรรดาลูกคุณหนูดาวโรงเรียน ที่เด็กหลังห้องอย่างพวกเธอแอบเรียกกันว่า กลุ่มสวยปะา
แมรี่หรือ อู๋เหม่ยหลิง ลูกสาวคนเดียวของรองอธิบดีกรมตำรวจประจำมณฑล S ด้วยความที่พ่อมีตำแหน่งหน้าที่การงานสูงเป็ที่เคารพยำเกรง แม้แต่ผู้อำนวยการโรงเรียนยังไม่กล้าผิดใจ ทำให้แมรี่เป็คนหยิ่ง ยโส และมักจะดูแคลนเด็กนักเรียนคนอื่นๆ อยู่เสมอ
ชิงชิง หรือเยี่ยชิง ลูกสาวคนเล็กของผู้อำนวยการโรงเรียน ที่เป็เหมือนลูกไล่ของกลุ่มสวยปะา จริงๆ แล้วชิงชิงก็นิสัยดีนะ เพียงแต่เธอต้องคอยทำตามคำสั่งของสาวๆ สวยปะาคนอื่น ไม่อย่างนั้นเธอจะไม่ได้เข้ากลุ่มหรือไปไหนมาไหนด้วยกัน
หวังอวี้ คุณชายน้อย หนุ่มหล่อ เดือนโรงเรียนชั้นมัธยมปีที่สี่ ลูกชายคนโตของผู้ว่าการมณฑล ในเมืองนี้ไม่มีใครใหญ่โตและมีอำนาจมากเท่าพ่อของหวังอี้อีกแล้ว ถ้าจำไม่ผิดหวังอี้จะชอบเซียวอี้เฟย และเป็คู่รักที่น่าอิจฉาที่สุดในโรงเรียน
เซียวอี้เฟย ไม่คิดจะโทรกลับไปหา เพราะไม่รู้ว่าจะพูดอะไรกับเพื่อนๆ กลุ่มนี้ ตอนเรียนมัธยม เธอเป็เพียงเด็กหลังห้อง วันๆ เอาแต่ท่องตำรา เพราะเธอจะต้องทำคะแนนให้ดีที่สุด เพื่อจะได้รับทุนเรียนฟรีต่อไปทุกปีการศึกษา ถึงจะเรียนอยู่ห้องเดียวกัน แต่เธอไม่แน่ใจว่าสาวๆ สวยปะาจะจำชื่อเธอได้หรือเปล่า
พรุ่งนี้เธอจะต้องไปโรงเรียนครั้งแรก หลังจากขาดเรียนมาสองสัปดาห์ เนื่องจากอาการาเ็ อี้เฟยไม่ค่อยกังวลมากนัก อย่างน้อยเธอก็เคยเรียนที่นี่มาก่อน ถึงจะผ่านไปเกือบยี่สิบปี แต่เธอก็ยังจำได้ดี
สิ่งที่ทำให้เธอวิตกมากที่สุดคือ การพบหน้ากับเพื่อนๆ กลุ่มสวยปะา เธอไม่ชอบเป็จุดสนใจ แต่เธอก็รู้ดีว่าเซียวอี้เฟย เป็เด็กสาวหน้าตาดี ฐานะร่ำรวย เป็เป็ดาวโรงเรียน ไม่ว่าเธอจะเดินไปที่ไหน ล้วนตกเป็จุดสนใจของโรงเรียน ทั้งนักเรียนและครูอาจารย์
‘ทำยังไงดีนะ ไม่อยากไปโรงเรียนเลย... อี้เฟย ทำไมเธอต้องเกิดมาหน้าตาดีขนาดนี้ด้วยนะ’
.............
โรงเรียนมัธยมปลาย Z เป็โรงเรียนที่มีชื่อเสียงอันดับหนึ่งในมณฑล S นอกจากจะมีนักเรียนระดับหัวกะทิที่สอบเข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศได้เป็จำนวนมากแล้ว ยังเป็โรงเรียนของบรรดาลูกเศรษฐี ข้าราชการระดับสูงและนักการเมืองทั้งหลาย การจะเข้าเรียนที่โรงเรียนแห่งนี้ได้ ถ้าไม่หัวดีมากๆ ก็ต้องรวยมากๆ นั่นเอง
ชาติที่แล้ว เหอเยี่ยนฟางสามารถสอบเข้าได้ด้วยคะแนนสูงสุดเป็ประวัติการณ์นับแต่ก่อตั้งโรงเรียนมา เธอจึงได้รับทุนเรียนฟรี พร้อมเงินสนับสนุนค่าใช้จ่ายอื่นๆอีกด้วย เธอรู้ดีว่าเด็กกำพร้าจนๆ อย่างเธอถ้าไม่อาศัยความสามารถของตัวเอง ก็คงไม่อาจเอื้อมมาเรียนที่โรงเรีนรแห่งนี้ได้
ใกล้เวลาเข้าเรียนคาบแรก ก่อนเสียงออดสัญญาณจะดัง รถยนต์สีดำเงาวับคันหรูก็เวี้ยวเข้ามาจอดข้างหน้าโรงเรียน คนขับรีบลงมาเปิดประตูด้านหลัง พร้อมกับเรียวขาขาวเพรียวยาวจะก้าวลงมาอย่างเชื่องช้า
“ขอบคุณมากค่ะ คุณลุงเจา” อี้ฟางเอ่ยก่อนจะเร่งเดินเข้าไปในเขตรั้วโรงเรียน
ถึงแม้นักเรียนส่วนใหญ่จะเข้าห้องเรียนไปแล้วก็ตาม แต่ก็ยังมีนักเรียนบางส่วนที่ยังเอ้อระเหย ไม่สนใจจะเข้าห้องเรียน เดินกันกระจัดกระจายอยู่ในสนามบ้าง ตามทางเดินนอกอาคารเรียนบ้าง
เมื่อเซียวอี้เฟยเดินไปยังอาคารเรียนของชั้นมัธยมปีที่สี่ เธอก็ตกเป็เป้าสายตาของทุกคน
วี้ดดด...วิ้วววว
แม่เ้าโว้ย! นางฟ้า นาง์แท้ๆ เลย
นักเรียนห้องไหนเนี่ย? ทำไมไม่เคยเห็นมาก่อนเลย
นักเรียนใหม่รึเปล่า?
เซียวอี้เฟยพยายามเร่งฝีเท้าเพื่อเดินให้ถึงห้องเรียน โดยไม่สนใจเสียงต่างๆ ที่ลอยเข้ามาให้ได้ยิน
'อี้เฟยนะอี้เฟย เธอจะเกิดมาสวยน้อยกว่านี้ไม่ได้รึยังไง ชั้นเพิ่งจะเคยหน้าตาดีขนาดนี้ได้ไม่กี่วัน จะให้ทำตัวชินชากับคำสรรเสริญเยินยอแบบนี้ ก็ยังต้องทำใจสักนิดนึงก่อนนะ’
เธอรู้ว่าห้องเรียนอยู่ที่ไหน เพราะเธอเองก็เคยเรียนอยู่ห้องเดียวกับเซียวอี้เฟย เธอจึงรีบเดินเข้าห้องไปอย่างไม่ลังเล
“เฮ้... ดูสิ ใครมาโรงเรียนได้แล้ว” เสียงของอู๋เหม่ยหลิงหรือแมรี่ดังขึ้นมา
“ทำไมเธอไม่โทรกลับมาเลย ฉันเป็ห่วงเธอแทบแย่ คิดว่าเธอจะเป็อะไรมากรึเปล่า” หวังอวี้รีบเดินเข้ามา แล้วดึงเธอไปนั่งที่โต๊ะติดกับเขา
“อืม... หมอบอกว่าฉันมีอาการความจำเสื่อมชั่วคราวน่ะ ขอโทษด้วยนะ ที่ไม่ได้ติดต่อกลับไป เพราะฉันจำพวกเธอไม่ได้เลย”
“อะไรนะ!!! อี้เฟย เธอจำพวกเราไม่ได้เลยเหรอ โอย... อย่างนี้ก็แย่ละสิ แต่ไม่เป็ไร เดี๋ยวฉันจะช่วยให้เธอจำได้เอง” แมรี่พูดพร้อมส่งรอยยิ้มเ้าเล่ห์
“ฉันคือแมรี่ เพื่อนสนิทที่สุดในโลกของเธอ เราไม่เคยมีความลับต่อกัน มีอีฟที่ไหนมีแมรี่ที่นั่น เราเป็เพื่อนรักกันั้แ่สมัยเด็กๆ เลยนะ” แมรี่พูดพร้อมเข้ามากอดคอและหอมแก้มอี้เฟยฟอดใหญ่
เซียวอี้เฟย อยากจะกลอกตามองบน รู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวขึ้นมาทันที เธอไม่ต้องเข้ามาใกล้ขนาดนี้ก็ได้ ทั้งกอดทั้งหอมแก้มขนาดนี้ รู้แหละว่าสนิทกันมาก แต่ก็อดขนลุกไม่ได้
“ส่วนนี่ชิงชิง ลูกสาวของผอ. เธอพร้อมจะทำตามคำสั่งของเราทุกอย่าง ชิงชิงน่ารักมากๆใช่ไหมล่ะ” เธอพูดพร้อมกับผายมือไปยังเด็กสาวหน้ากลมถักเปียสองข้าง ที่ยิ้มเจื่อนๆตอบกลับมาอย่างเขินอาย
“และนี่ก็คือเทพบุตรสุดหล่อประจำชั้นมัธยมสี่ หวังอวี้ สุดที่รักของเธอไงจ๊ะ ฉันคงไม่ต้องแนะนำอะไรมากนะ ให้เธอสองคนรื้อฟื้นความสัมพันธ์กันต่อเองละกัน” แมรี่หัวเราะคิกคัก
‘กล้าพูดออกมาเต็มปากเต็มคำว่าหวังอวี้คือสุดที่รักของเรา หึ ฉันจำได้นะว่าชาติที่แล้ว เธอแย่งหวังอวี้ไปจากอี้เฟย ตอนเรียนมหาวิทยาลัย เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดชัดๆ’
ก่อนที่เซียวอี้เฟยจะได้พูดตอบ คุณครูประจำชั้นก็เดินเข้ามาในห้องพอดี พร้อมกับแนะนำเธอให้กับเพื่อนร่วมชั้นทุกคนได้รู้จัก เพราะเธอไม่ได้มาเรียนตอนเปิดเทอมแถมยังขาดเรียนไปถึงสามสัปดาห์
.................
ออดสัญญาณบอกเวลาพักเที่ยงดังขึ้น พร้อมกับนักเรียนส่วนใหญ่ที่วิ่งกรูออกไป เป้าหมายคือโรงอาหารนั่นเอง
เซียวอี้เฟยทนเก็บความสงสัยั้แ่ตอนแนะนำตัวกับเพื่อนร่วมชั้นทุกคน เธอแอบหวังว่าจะเจอตัวเองในวัย 15 ปีในห้องเรียนนี้ด้วย แต่กลับไม่มีเลย เธอจึงตัดสินใจถามอู๋เหม่ยหลิง
“แมรี่ ฉันขอถามอะไรหน่อยสิ ห้องเรามีนักเรียนชื่อเหอเยี่ยนฟางรึเปล่า ฉันไม่เห็นเธอในห้องเรียนวันนี้เลย”
“ชื่ออะไรนะ เหอเยี่ยนฟาง ใครน่ะ ไม่เคยได้ยิน ห้องเราไม่มีคนชื่อนี้หรอกนะ”
“คนที่สอบเข้าได้ที่หนึ่งด้วยคะแนนสูงสุดในประวัติการณ์น่ะ ชื่อเหอเยี่ยนฟาง”
“ไม่มีนะ ผลสอบเข้าปีนี้ก็ยังไม่มีใครทำลายสถิติของอัจฉริยะจางที่สอบเข้าเมื่อสองปีก่อนไปได้นะ”
“อืม เหรอ ว่าแต่อัจฉริยะจางคือใครน่ะ”
“อีตานายน้อยตระกูลจางรุ่งพี่มัธยมหกนั่นไง ฉลาดเป็กรด สอบได้ที่หนึ่งตลอด แต่นิสัยแย่มากเลย ไม่คบกับใคร วันๆ ไม่รู้ไปอยู่ที่ไหน ไม่ค่อยเข้าเรียน แต่เวลาสอบกลับได้ที่หนึ่งตลอดเลย”
“นี่ไปกินข้าวกันเถอะ ฉันหิวจะแย่แล้ว นี่ฉันให้ชิงชิงไปจองโต๊ะให้พวกเราเอาไว้แล้วนะ”
“โอเค”
########
16K
