เถ้าแก่ขั้นเทพ ไอเทมสุดโกง ลูกค้าสุดกาว

ตอนที่ 251 : การเคลื่อนไหวครั้งใหญ่

เมื่อถึงเวลาเตรียมอาหารกลางวัน ลั่วฉวนจึงเดินลงจากชั้นบน

ขณะนี้ในร้านไม่มีลูกค้าแล้ว

มีแต่เหยาซือหยานที่นั่งอยู่ด้านหลังโต๊ะรับเงิน

พบเห็นลั่วฉวนลงมา เหยาซือหยานจึงลุกขึ้นเผยยิ้มเอ่ยคำ “เถ้าแก่”

พบเห็นลั่วฉวน ดวงตาเหยาซือหยานเผยความสงสัย

ภายใต้การรับรู้ของสัตว์อสูรอันดีเยี่ยม นางสัมผัสได้ว่าเถ้าแก่มีอะไรที่แตกต่างออกไป

กระนั้นนางไม่อาจบอกอย่างชัดเจนได้ว่าอะไรที่ต่าง

ลั่วฉวนพยักหน้ารับ ถัดจากนั้นจึงนำเอาขวดน้ำแร่ออกจากระบบมิติเก็บของและส่งให้เหยาซือหยาน

เหยาซือหยานรับไว้พร้อมเอ่ยถาม “เถ้าแก่ สิ่งนี้คือ...”

“น้ำแร่ที่จะช่วยเสริมศักยภาพ” ลั่วฉวนกล่าวบอก

“โอ้ เสริมศักยภาพ...” เหยาซือหยานพยักหน้ารับ

ถัดจากนั้นนางค่อยตระหนักว่ามีอะไรผิดแปลกไป

“เสริมศักยภาพ?!” ดวงตาเหยาซือหยานเบิกกว้างเล็กน้อย ใบหน้านั้นตื่นตะลึงอุทานร้อง “เถ้าแก่ล้อกันเล่นหรือ?”

“ล้อเล่นหรือไม่ทดลองก่อนแล้วจึงทราบ” ลั่วฉวนตอบคำเบา

เหยาซือหยานเผยยิ้มขื่นขม

น้ำเสียงของเถ้าแก่ราบเรียบ เรื่องราวสมควรเป็นจริง

เพิ่มความสามารถ คำกล่าวนี้ดูเรียบง่าย ทว่าทั้งทวีปเทียนหลันแห่งนี้ เหยาซือหยานไม่เคยได้ยินว่ามีใครทำได้ตั้งแต่ครั้งโบราณ

และนางยังไม่คาดคิด ว่าของที่เหลือเชื่อเช่นนั้นจะมาปรากฏที่ต่อหน้านางในเวลานี้

“เถ้าแก่ นี่เป็นสินค้าใหม่ในร้านหรือ?” เหยาซือหยานพลันนึกขึ้นได้พร้อมกล่าวถาม

ลั่วฉวนพยักหน้ารับ “ถูกต้อง น้ำแร่ต้นกำเนิด ราคาหนึ่งหมื่นผลึกวิญญาณ มีขายวันละสิบขวด”

เหยาซือหยานเผยยิ้มแห้ง

น้ำแร่ที่ช่วยเสริมศักยภาพ ถึงกับขายด้วยราคาเพียงหนึ่งหมื่นผลึกวิญญาณ เถ้าแก่ยังขายราคาโลกตะลึงเหมือนเคย!

“อย่างนั้นแล้วเถ้าแก่ ตัวข้าสามารถดื่มน้ำแร่นี้ได้กี่ครั้ง?”

เหยาซือหยานกำลังคิดถึงความเป็นไปได้

หากมีน้ำแร่นี้มากมาย เช่นนั้นพรสวรรค์ไม่ใช่เพิ่มพูนไม่รู้จบหรอกหรือ?

ลั่วฉวนส่ายศีรษะ “ไม่อาจทำอย่างนั้น น้ำแร่นี้จะเสริมคุณสมบัติให้ก็เพียงแต่ครั้งแรกที่ดื่มเข้าไป”

เหยาซือหยานค่อยๆถอนหายใจโล่งอก “ทราบแล้ว”

แน่นอนว่าความคิดหาญชะตาฟ้าของนางไม่มีทางเป็นไปได้

ถัดจากนั้นด้วยลั่วฉวนมองอยู่ เหยาซือหยานจึงดื่มน้ำแร่ลงไป

เหยาซือหยานหลับตาลง ผ่านไปหลายชั่วลมหายใจนางค่อยปรับสภาพออร่า

ลั่วฉวนมองเรื่องราวด้วยความสงสัย

ไฉนไม่เกิดการเคลื่อนไหวอะไรให้เห็นเลย?

หรือมันจะไม่ใช่สิ่งที่พบเห็นได้ชัดเจน?

พริบตาถัดจากนั้นเหยาซือหยานพลันลืมตาตื่นขึ้น

ประกายแสงสีม่วงโคจรภายในดวงตาพร้อมออร่าสีม่วงที่ทะลักล้น

เส้นผมยาวสีม่วงพลิ้วไหวแม้ไม่มีสายลม สภาพที่เห็นเวลานี้กลายเป็นดึงดูดอย่างประหลาด!

พร้อมกันนี้ออร่าของเหยาซือหยานกำลังพุ่งทะยานสูงขึ้น!

ลั่วฉวนจ้องมองเรื่องราวโดยไม่ทราบควรกล่าวอะไรดี

การเคลื่อนไหวนี้ไม่ใหญ่โตเกินไปหรือ?

เพียงเสริมศักยภาพของนางถึงกับเกิดเรื่องใหญ่เช่นนี้?

ด้วยเพราะเป็นเสมียนร้าน เหยาซือหยานจึงไม่ได้รับแจ้งอะไรจากระบบ

ลั่วฉวนทราบว่านางไม่น่าจะเกิดปัญหาใด ขณะนี้จึงวางใจไม่คิดกังวล

เขาเพียงรอคอยเงียบงันให้เรื่องราวดำเนินไป

เวลาไหลผ่าน แสงสีม่วงรอบกายเหยาซือหยานยิ่งหนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ

ถัดจากนั้น สายตาลั่วฉวนต้องเผยความแปลกใจ คล้ายว่าเขาจะปลุกสัตว์ประหลาดผู้แข็งแกร่งขึ้นมาเสียแล้ว

ตอนที่ 252 : คนมีดวงอย่างไรก็ดวงดี

ภาพเงาของนางเวลานี้คล้ายกับอสูรจิ้งจอกที่มีขนสีม่วงส่องสว่างไปทั้งตัว

ที่ต้องตาที่สุดคือเก้าหางของจิ้งจอก!

หางทั้งเก้าพลิ้วไหวเด่นชัดด้วยออร่าแห่งการทำลายล้าง!

หากขั้วอำนาจใหญ่ทั้งหลายได้เห็นร่างเงาสัตว์อสูร เหล่านั้นคงต้องตื่นตะลึง

จิ้งจอกที่ถือกำเนิดพร้อมหางทั้งเก้าสีม่วง มันคือสัตว์โบราณ!

ตามคำเล่าขาน จิ้งจอกสวรรค์สีม่วงนั้นจะได้รับหางเพิ่มทุกครั้งที่ก้าวหน้าสู่ขอบเขตใหม่

เก้าหางหมายถึงความเหนือล้ำยิ่งกว่านักบุญ!

ตำนานของทวีปเทียนหลันไม่เคยปรากฏจิ้งจอกสวรรค์สีม่วงเก้าหางมาก่อน!

แน่นอนว่าลั่วฉวนไม่ทราบเรื่องราวเหล่านี้

ขณะนี้เขามองดูภาพเงาอสูรจิ้งจอกด้านหลังของเหยาซือหยานด้วยความสนใจ

ด้วยฐานะสัตว์อสูรราชวงศ์ ร่างแท้จริงของเหยาซือหยานหรือจะเป็นอสูรจิ้งจอก?

มันดูขนนุ่มฟูน่าสัมผัส...

ด้วยเหตุผลใดไม่ทราบ ลั่วฉวนถึงกับคิดอยากเข้าลูบสัมผัสขนดู...

กระนั้นก็ต้องส่ายศีรษะสะบัดความคิดเหล่านั้นทิ้งไป

สายตาลั่วฉวนมองที่เหยาซือหยานพร้อมเผยประกาย

เขากำลังครุ่นคิด

เหยาซือหยานคือเสมียนร้านต้นตำรับ ด้วยฐานะเถ้าแก่ เขาต้องสามารถตรวจสอบข้อมูลของนางได้!

ทันใดนี้เองที่ลั่วฉวนไม่คิดลังเล

ด้วยคิดตรวจสอบข้อมูลของเหยาซือหยาน หน้าต่างโปร่งแสงจึงปรากฏเคียงข้างร่างของนาง

มันเป็นหน้าต่างที่อัดแน่นด้วยข้อมูล

“ชื่อ : เหยาซือหยาน”

“ตัวตน : สัตว์อสูรราชวงศ์ (สายเลือดจิ้งจอกสวรรค์สีม่วงโบราณ)”

“การฝึกฝน : ขอบเขตราชันระดับที่หนึ่ง”

“สถานะปัจจุบัน : เสมียนร้านต้นตำรับ”

“เพิ่มเติม : สถานะปัจจุบันไม่เหมาะสมกับสถานะที่ระบบแนะนำ ขอย้ำเตือนให้เจ้าของร้านเปลี่ยนสถานะเป็นเถ้าแก่เนี้ย!”

บรรทัดสุดท้ายกลายเป็นสิ่งต้องตา ลั่วฉวนต้องกลอกตามอง

นานมาแล้วระบบก็ยังไม่ลืมเลือน!

ช่างเป็นระบบที่จุกจิก!

ลั่วฉวนเมินเฉยไม่คิดสนใจ

ถัดจากนั้นเขาจึงได้ตระหนักถึงข้อความด้านหลังตัวตนของเหยาซือหยาน

“สายเลือดจิ้งจอกสวรรค์สีม่วงโบราณ? ระบบ นี่คืออะไร?”

ลั่วฉวนกำลังสงสัย

เหมือนดังเคย เขาเรียกสอบถามระบบอยู่ภายในใจ

“จิ้งจอกสวรรค์โบราณ เป็นเผ่าพันธุ์สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ตั้งแต่ครั้งโบราณ ทุกครั้งที่ก้าวผ่านขอบเขตจะมีหางงอกเพิ่มขึ้นหนึ่งหาง” ระบบกล่าวตอบ

สัตว์โบราณ?

ฟังดูเยี่ยมไปเลย!

ลั่วฉวนรู้สึกราวกับเพิ่งได้รับความเสียหายหนักมาหนึ่งหมื่นหน่วย!

ดวงดี นี่ดวงดีเกินไปแล้ว!

น้ำแร่ต้นกำเนิด ถึงกับช่วยเสริมสิ่งที่สืบทอดทางสายเลือด

ลั่วฉวนพลันรู้สึกว่าร่างกายของตน มันก็คล้ายไม่ได้ดีอะไรเท่าใด...

ลั่วฉวนลุกขึ้นยืนพร้อมเข้าคุ้มกันเหยาซือหยานเพื่อไม่ให้มีใครมารบกวนจนเกิดเรื่องราวผิดพลาดขึ้น

แม้ร้านต้นตำรับมีบัพจากระบบที่ชวนสะพรึงอยู่แล้วเขาก็ยังไม่สบายใจ

อีกทั้งลั่วฉวนยังทำไปโดยสัญชาตญาณ

ผ่านไปครู่หนึ่ง ร่างเงาจิ้งจอกสวรรค์สีม่วงจึงค่อยเลือนหาย สุดท้ายมันกลับคืนเข้าสู่ร่างของเหยาซือหยาน

แสงสีม่วงค่อยจางหาย เรื่องราวกลับคืนสู่ความสงบ

เปลือกตาเหยาซือหยานสั่นเล็กน้อยก่อนจะลืมตาขึ้น

แสงสีม่วงเป็นประกายเผยผ่านดวงตาของนาง มันราวกับเป็นผู้สูงศักดิ์อันลึกลับ!

เหยาซือหยานสูดลมหายใจเข้าลึก ภาพฉากที่พบเห็นขณะนี้กระจ่างชัดขึ้น

นางมองที่ลั่วฉวนซึ่งอยู่เคียงข้างด้วยอาการตื่นเต้นเผยผ่านสีหน้า “ขอบคุณเถ้าแก่!”

เหยาซือหยานกล่าวคำขอบคุณจากใจ

ได้รับสายเลือดโบราณที่สูญหายกลับคืน นั่นจึงเป็นพรอันประเสริฐที่สุดของราชวงศ์สัตว์อสูร!

ลั่วฉวนส่ายศีรษะตอบรับด้วยเสียงเรียบ “เป็นโอกาสที่เจ้าได้รับมาเอง ไม่ได้ข้องเกี่ยวใดกับข้าเลย”