ตอนที่ 6 จูบ
On top
เสียงดังอึกทึกดังลั่นไปทั่วบริเวณ เพราะสถานที่แห่งนี้เป็ผับดังแถวมหาวิทยาลัย ที่นักศึกษาและนักท่องราตรีต่างให้ความสนใจมากที่สุด
เมื่อขาเรียวยาวก้าวเข้าไปข้างในตัวผับ ก็พบกับเสียงเพลงที่ดังอึกทึกจนแทบไม่ได้ยินเสียงพูดคุย สาวสวยทั้งสองคนเดินตรงไปยังโต๊ะที่มีสองหนุ่มหล่อนั่งรออยู่ก่อนแล้ว ที่พวกเธอมาช้า เป็เพราะต้นหอมจับมัดหมี่แต่งตัวอยู่นานหลายชั่วโมงหลังจากชุดเดรสในครั้งที่แล้วทำให้ต้นหอมรู้สึกไม่ชอบใจ
“ขอโทษที่มาช้านะคะ”
“ไม่เป็ไรครับ พวกพี่เองก็เพิ่งจะมา” แทนพูดตอบแฟนสาวของเขา
ส่วนภูผาที่นั่งอยู่เมื่อเขาเห็นมัดหมี่ที่เพิ่งเดินมาถึง เขาถึงกับตะลึงตาค้างเพราะความสวยของน้อง ไม่ว่าจะเป็เครื่องหน้า ทรงผม หรือการแต่งตัว มันดูสวยไปหมดจนเขาไม่สามารถละสายตาไปจากมัดหมี่ได้เลย
มัดหมี่ในชุดเดรสสีดำสั้นเผยให้เห็นขาอ่อนเล็กน้อยพร้อมกับโชว์เนินอกอวบอิ่ม ผมยาวถูกปล่อยยาวสลวยถึงกลางหลังและรองเท้าส้นเข็มที่ใส่ออกมาแล้วดูดี
“พี่ภูผาจ้องยัยมัดอะไรขนาดนั้นคะ ตะลึงในความสวยของเพื่อนหนูเหรอคะ” ต้นหอมที่สังเกตเห็นท่าทีของรุ่นพี่จึงเอ่ยแซวขำ ๆ
“เป็ไงบ้างคะ ยัยมัดสวยไหมคะ”
“คะ...ครับ สวยครับ” คนตัวสูงพูดตอบอย่างติดขัดเพราะเขามัวแต่จ้องสาวสวยตรงหน้าจนสติไม่อยู่กับตัว
“ขอบคุณค่ะ มัดแต่งตัวแบบนี้ครั้งแรกเลยค่ะ” เสียงหวานพูดตอบอย่างเขินอาย
“เห็นไหมกูบอกมึงแล้ว มึงต้องแต่งตัวแบบนี้เท่านั้นค่ะ มีของดีก็ต้องโชว์สิ”
“อื้อ” มัดหมี่พยักหน้าตอบรับเพื่อนสาวเพราะชุดที่เธอแต่งมาวันนี้มันสวยสุด ๆ ตอนที่เธอมองดูตัวเองในกระจกก็แอบรู้สึกว่าใส่ชุดนี้แล้วสวยจริง ๆ
หลังจากพูดคุยทักทายกันเสร็จแล้ว ต้นหอมไม่รอช้าที่จะรีบสั่งเครื่องดื่มมึนเมามาให้พวกเรา ใช้เวลาไม่นานเครื่องดื่มที่ต้นหอมสั่งไปก็เริ่มมาเสิร์ฟจนวางเรียงกันแทบเต็มโต๊ะ
“ดื่มให้เต็มที่เลยนะคะ วันนี้หอมเลี้ยงเอง”
“สั่งขนาดนี้ ถ้าเมาแล้วจะกลับยังไงล่ะเนี่ย” มัดหมี่หน้าถอดสีเมื่อเธอเห็นเครื่องดื่มที่วางอยู่บนโต๊ะ ต้นหอมกะจะให้เมาจนอ้วกเลยหรือไง
“น้องมัดดื่มได้เลย ถ้าเราเมาเดี๋ยวพี่พาไปส่งเอง”
“มัดคอแข็งมากเลยนะคะเห็นแบบนี้”
“จริงเหรอครับ”
“จริงค่ะ แค่นี้มัดไม่เมาหรอกค่ะ!” ใบหน้าสวยพูดจบก่อนจะรีบยกแก้วที่ต้นหอมเพิ่งชงเสร็จใหม่ ๆ ยกดื่มอย่างรวดเร็ว
เวลาผ่านไปราวสองชั่วโมง เครื่องดื่มที่เคยวางอยู่เต็มโต๊ะ ตอนนี้เหลือเพียงไม่กี่ขวด ส่วนคนสั่งก็เริ่มเมาจนพูดไม่รู้เื่แต่โชคดีที่พี่แทนไม่เมามากจึงดูแลต้นหอมได้เป็อย่างดี
“พี่แทนค้าบ เค้าอยากเข้าห้องน้ำจังเลย”
“เดี๋ยวพี่ไปส่ง ค่อย ๆ ลุกนะ”
พี่แทนพยุงต้นหอมที่เมาจนแทบไม่มีสติอย่างทุลักทุเล ทั้งที่เ้าตัวคออ่อนจะตายแต่ก็ยังดื่มหนัก จนทำให้สภาพดูไม่จืด
“น้องมัดไหวไหมครับ” เสียงหวานทุ้มเอ่ยถาม
มัดหมี่ที่ดื่มหนักไม่แพ้กัน ใบหน้าของคนตัวเล็กตอนนี้แดงก่ำแววตาหวานหยาดเยิ้มเพราะน้ำเมา
“ไหวค่ะ มัดดื่มน้อยกว่าต้นหอมเยอะ” สาวสวยปฏิเสธแม้หลักฐานจะปรากฏบนหน้าเธอก็ตาม ภูผามองใบหน้าหวานที่แดงก่ำก่อนจะยิ้ม
“ถ้าเราอยากกลับบอกพี่ได้เลยนะ เดี๋ยวพี่พาน้องมัดไปส่งเอง”
มัดหมี่มองหน้าคนตัวสูงที่อยู่ด้านข้าง เธอเชื่อใจว่าพี่ภูผาจะพาเธอกลับอย่างปลอดภัยแน่นอนเพราะหน้าตาอย่างพี่เขาไม่มีทางฉวยโอกาสจากเธอแน่นอน
“พี่ภูผาหล่อจังเลยค่ะ” เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เธอดื่มเข้าไปทำให้มัดหมี่พูดชมคนตัวสูงออกมาอย่างไม่เขินอาย ปกติเธอใจกล้าอยู่แล้วและตอนนี้เธอยิ่งกล้ายิ่งใจกล้ายิ่งกว่าเดิม
“ขอบคุณครับ” ภูผาคลี่ยิ้ม
จู่ ๆ ก็มีความคิดแวบขึ้นมาในหัวของมัดหมี่ เธอนึกขึ้นได้ว่าเธอไม่เคยจูบเลย เธออยากหาประสบการณ์ก่อนลงสนามจริง ถ้าเธอขอให้พี่ภูผาสอนให้เธอจะได้ไหมนะ
เื่แบบนี้ใครมันจะสอนให้กันล่ะ
ความคิดของมัดหมี่ตีกันจนสับสน จนเธอเผลอลืมความถูกผิดไป ถึงเธอจะเป็คนกล้าแต่อีเื่แบบนี้มันควรจะขอจริง ๆ เหรอ แต่ถ้ามีประสบการณ์การจะทำให้พี่องศาหลงรักก็คงจะดีกว่า
“พี่ภูผาคะ พี่ภูผามีแฟนหรือยังคะ”
“พี่ยังไม่มีครับ”
“คนคุยล่ะคะ”
“เอ่อ...ก็ยังไม่มีเหมือนกันครับ”
“พี่ภูผาเคยจูบไหมคะ แบบที่ลิ้นกับลิ้นน่ะค่ะ”
คำถามของหญิงสาวตรงหน้าทำให้ชายหนุ่มหน้าแดงขึ้นมาดื้อ ๆ เขาไม่คิดว่าเธอจะถามนี้ออกมาอีกทั้งยังถามด้วยใบหน้าใสซื่ออีกด้วย
“ครับ”
อย่างน้อยฉันควรจะให้พี่ภูผาสอนดีไหมนะ ว่าตอนจูบมันควรทำอย่างไร อย่างน้อยฟังทฤษฎีจากคนมีประสบการณ์อาจจะดีกว่าก็ได้
“ดีจังเลยนะคะ มัดยังไม่เคยจูบแบบนั้นเลย”
“มันรู้สึกยังไงเหรอคะ”
“เอ่อ มันก็” ภูผาทำแสดงสีหน้าเลิ่กลั่กเพราะเขาไม่รู้จะตอบคำถามคนตัวเล็กอย่างไรดี
“ความรู้สึกมันก็ขึ้นอยู่กับการจูบในตอนนั้นนะครับ”
“ถ้าจูบแบบนุ่มนวลก็คงจะรู้สึกดี ถ้าจูบแบบเร่าร้อนก็คงจะรู้สึกอีกแบบ”
“งั้นเหรอคะ” มัดหมี่พยายามตั้งใจฟังแต่เพราะเธอดื่มเยอะเกินไปจนทำให้โลกเริ่มหมุน
มัดหมี่มองใบหน้าหวานตรงหน้าด้วยแววตาที่หวานเยิ้ม ตอนนี้เธอแทบไม่เหลือสติ ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เธอดื่มเข้าไปนั้นทำให้สติของเธอเริ่มเลือนรางไปทุกที
“น้องมัดไหวไหมครับ เรากลับกันเถอะ”
“ไม่กลับค่ะ~”
ที่ใคร ๆ บอกว่าคนที่เงียบขรึมตอนดื่มจะทำให้กลายเป็คนพูดเยอะมันอาจจะเป็ความจริง แต่ในกรณีของมัดหมี่นั้นจากที่เธอนั้นใจกล้าอยู่แล้วพอดื่มจนเมายิ่งใจกว่ายิ่งกว่าเดิมหลายเท่า
“จนกว่า...”
“จนกว่าอะไรครับ?”
“จนกว่ามัดจะได้จูบกับใครสักคนยังไงล่ะคะ อึก” แววตาที่หวานหยาดเยิ้มเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้สายตาของคนตัวเล็กเริ่มพร่ามัว สติของเธอเริ่มหายไปทุกที
มือเล็กค่อย ๆ เลื่อนขึ้นไปััใบหน้าหวานของภูผาอย่างเบามือ เธอจ้องมองคนตรงหน้าอย่างหลงใหล ร่างเล็กค่อย ๆ โน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ ก่อนจะประทับริมฝีปากลงบนริมฝีปากของอีกฝ่าย
ภูผาที่ไม่ทันตั้งตัว เขาเผลอตัวปล่อยให้คนตัวเล็กเข้ามาใกล้ตัวจนริมฝีปากของเขาและเธอัั แน่นอนว่าเขาพยายามจะหันหน้าหนีแต่คนตัวเล็กกลับไม่ยอม ซ้ำยังพยายามจู่โจมเขาด้วยการพยายามสอดลิ้นเข้ามาเพื่อตักตวงความหวาน
“อื้อ”
“อื้ม”
ในที่สุดภูผาก็ไม่สามารถต้านทานความเร่าร้อนของคนตัวเล็กตรงหน้าไหว เขาปล่อยให้เธอเข้ามาตักตวงความหวานของเขาอย่างตามใจ แม้คนตัวเล็กจะจูบแบบเงอะงะแต่เขาก็ไม่ถือสา เขาจึงถือโอกาสนี้สอนน้องจูบแบบเร่าร้อนตามที่เธอ้า
ทั้งสองจูบกันพักใหญ่ จากที่มัดหมี่จูบไม่ประสีประสาแต่พออีกฝ่ายสอนเธอก็เริ่มจูบได้ดีขึ้น ต่างฝ่ายต่างตักตวงความหวานของกันและกันอย่างไม่ยอมแพ้ ภูผาได้พ่ายรักให้กับจูบของคนตัวเล็กอย่างหมดสิ้น
“จูบมัดหวานไหมคะ” ใบหน้าที่เมาเต็มที่แทบไม่มีสติหลงเหลือเอ่ยถามคนตัวสูงตรงหน้า
“ครับ หวานที่สุดเลย” ภูผาตอบอย่างซื่อสัตย์ เขายอมรับว่าจูบของมัดหมี่ทั้งหวานและเร่าร้อนจนเขาไม่อยากจะถอนจูบนี้เลยด้วยซ้ำ แต่เพราะน้องเริ่มหายใจไม่ทันเขาจึงต้องยอมปล่อย
“มัดเก่งที่สุด...” พูดไม่ทันจบร่างเล็กก็หลับกลางอากาศไปโดยทันทีแต่โชคดีที่ภูผารับทัน
“มันน่าตีจริง ๆ”
สุดท้ายภูผาทำได้เพียงให้คนตัวเล็กนอนซบอกเขาเพื่อรอให้ไอ้แทนและน้องต้นหอมมา เขาจ้องมองคนตัวเล็กในอ้อมกอดของเขาอย่างเอ็นดู เขารู้สึกตกหลุมรักมัดหมี่ั้แ่แรกเห็น เพราะมัดหมี่ดันตรงสเปกของเขาแทบทุกอย่าง เขาชอบผู้หญิงตัวเล็ก น่ารัก น่าเอ็นดู พูดเก่ง อีกทั้งเ้าตัวยังเป็คนสดใสร่าเริง ไม่แปลกเลยว่าทำไมเขาถึงหลงรักคนที่เพิ่งเจอกันแค่สองครั้ง
“อ้าว น้องมัดหลับไปแล้วเหรอ”
“อืม เรากลับกันเลยเฮอะ น้องหอมก็ไม่ไหวแล้ว” ภูผาพูดบอกหลังจากเห็นแทนเพื่อนสนิทของเขาอุ้มน้องต้นหอมในท่าเ้าสาวอยู่
“วันเกิดกูแต่แฟนกูแม่งร่วงก่อน”
“ค่อยมาดื่มวันหลังก็ได้”
“เออ ๆ เดี๋ยวมึงพาน้องมัดกลับคอนโดกูนะ เดี๋ยวให้หอมนอนกับมัดในห้อง”
“อืม โอเค”
เมื่อสองหนุ่มตกลงกันเสร็จ แทนพยุงต้นหอมที่เป็แฟนสาวออกไปก่อนและตามด้วยภูผาที่อุ้มมัดหมี่ที่หลับไม่ได้สติก่อนจะเดินตามไปทีหลัง