ย้อนเวลามาเป็นราชาซอมบี้

    ตอนที่21 ช่วยเหลือ

    เคได้พุ่งตัวออกมาจากจุดที่เขาเคยอยู่ด้วยความเร็วสูงสุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อที่จะได้ไปถึงโรงเรียนของเขาที่อยู่กลางจังหวัดทันทีระหว่างทางเขาได้ทำการจัดการกับซอมบี้ไปมากมายจนเลเวลของเค้าตอนนี้ขึ้นมาอยู่ที่เลเวล13แล้วในตอนนี้เขาได้มาถึงโรงเรียนของเขาแล้วในตอนนี้แต่เขาสังเกตเห็นซอมบี้ที่หน้าโรงเรียนนั้นมีอาการแปลกๆไป เขาจึงใช้สกิลประเมินตรวจสอบ
    'ซอมบี้วิวัฒนาการระดับ2 เลเวล1'โจมตี53 ป้องกัน42ความเร็ว39 สติปัญญา10สกิล คำราม [รายละเอียด ซอมบี้ที่วิวัฒนาการจากการกินพวกเดียวกันจนสามารถวิวัฒนาการได้]
    "บ้าเอ่ย ขนาดยังไม่ถึงหนึ่งวันยังวิวัฒนาการแล้วยังงั้นหรอ หึหึ แบบนี้ก็มันน่ะสิ จัดการแต่พวกซอมบี้ธรรมดากระจอกๆ เบื่อจะตายแล้วมาให้ป๋าเชือดซะดีๆ"
    เคที่เห็นเจ้าซอมบี้ตัวนั้นก็ตกใจเล็กน้อยแต่ก็ดับไปกลายเป็นประกายแห่งความตื่นเต้นทันที เขาที่กำลังจะเดินไปเปิดมันก็เห็นสิ่งมันกำลังจะทำ มันได้ทำการคำรามออกมาทีหนึ่งจากนั้นพวกซอมบี้ใกล้ๆก็ได้เดินไปทางมัน มันยกมือขึ้นมาแล้วชี้ไปที่ประตูที่เหมือนพวกอาจารย์กับนักเรียนจะเอาพวกสิ่งของต่างๆมาดันประตูไว้ มันได้ออกคำสั่งให้พวกซอมบี้พังประตูให้กับมันพวกซอมบี้ระดับต่ำต่างพากันวิ่งใส่ประตูอย่างบ้าคลั่ง พวกอาจารย์กับนักเรียนคนอื่นๆที่อยู่บนอาคารที่ได้ยินเสียงร้องของมันต่างพากันยืนหน้าออกมานอกหน้าตาทันทีพวกเขาเห็นพวกซอมบี้พากันเริ่มทำลายประตูหน้าอาคารก็หน้าซีดทันทีขนาดภายในอาคารเรียนยังมีซอมบี้อยู่เต็มไปหมดที่ไม่สามารถจัดการกับพวกมันมันได้เลยแล้วนี้ยังจะมีมาเพิ่มอีกยังงั้นหรอ แบบนี้พวกเขาตายกันหมดแน่ความวุ่นวายกับมาอีกครั้งเหล่าอาจารย์กับนักเรียนทุกคนต่างพากันแตกตื่นเป็นอย่างมาก นี้พวกเขาจะต้องตายกันหมดเลยใช่มั้ย ไม่ๆมันต้องไม่เป็นแบบนี้เริ่มมีนักเรียนชายบางคนที่มีความคิดว่า หากจะต้องตายก็ขอขึ้นสวรรค์ก่อนก็แล้วกัน พวกเขามองไปที่เหล่านักเรียนหญิงและเริ่มที่จะข่มขืนพวกเธอ
    ทางด้านเคเองที่เห็นว่าพวกซอมบี้เริ่มที่จะพังประตูอาคารเรียนก็ไม่รอช้ารีบพุงไปทางด้านหลังอาคารเรียนทันที ที่เขาไม่ไปหน้าอาคารก็เพราะว่ามันจะเป็นปัญหาในอนาคตแน่นอนหากมีคนมากการดูแลก็จะไม่ถั่วถึงและจะเกิดความแตกแยกได้และยังมีเรื่องพวกอาหารอีกเขาไม่อยากที่จะเสียอาหารเขาโดยเปล่าประโยชน์ ก็อย่างที่บอกไปโลกในตอนนี้ต้องเห็นแก่ตัวถึงจะมีชีวิตรอด เขาได้มาถึงหลังอาคารเรียนแล้วและเริ่มจัดการกับพวกซอมบี้ทันที เขาพุงตรงไปทีาห้องเรียนของแอนเพื่อที่จะไปช่วยเธอเป็นอันดับแรก เขาได้จัดการกับซอมบี้ตามทางเดินอย่างง่ายดายด้วยดาบของเขาพอใกล้จะถึงห้องเรียนของพวกแอนเขาก็ได้ยินเสียงกริ๊ดดังมาแต่ไกลจึงพุงไปด้วยความเร็วสูงสุดกว่าว่าจะไม่ทันได้ช่วยเธอ
    "ช..ช่วย...ด...ด้วย"
    "ด..ได้โปรด ปล่อยฉันไปเถอะนะเก่ง"
    เป็นแอนที่กำลังขอร้องให้เก่งปล่อยเธอและพวกเพื่อนๆไปนั้น เพราะพวกผู้ชายที่เธอรู้จักพวกเขากำลังจะข่มขืนพวกเธอ เธอได้แต่ขอร้องให้เขาปล่อยพวกเธอไปแต่เหมือนมันจะไร้ประโยชน์พวกเขาไม่ฟังเธอเลย เธอคิดถึงใครบางคนที่เคยให้คำสัญญาว่าจะปกป้องเธอไม่ว่าโลกจะล่มสลายหรือไม่
    "เคช่วยฉันด้วย ฮือๆ"
    "เหอะมันไม่มีทางที่จะมาช่วยเธอได้หรอกยังไงชะพวกเราก็จะตายกันอยู่ดี มามีความสุขก่อนจะตายดีกว่า"
    'ตุ้ม'
    เก่งและพวกที่กำลังจะข่มขืนแอนและเพื่อนก็ได้ยินเสียงระเบิ่ดดังขึ้นมา ประตูห้องที่ถูกล็อกและยังมีพวกโต๊ะและเก้าอี้ดันเอาใว้ต่างกระจัดกระจายไปทั่วทั้งห้อง เก่งและพวกต่างมองไปที่ร่างเงาที่กำลังเดินเข้ามาภายในห้อง ดวงตาสีแดงเลือด มันน่ากล้วเป็นอย่างมาก
    "พวกมึงจะเฮ็ดหยังผู้หญิงของกูวะ"

    โปรดติดตามตอนต่อไป