เช้าวันรุ่งขึ้น หลี่ิเทียนตื่นแต่เช้าด้วยความตื่นเต้น เขาเดินทางไปยังคลังอาวุธลับของจวนพร้อมกับหลี่จิ้งเหอและทหารคุ้มกันสองสามนาย คลังอาวุธตั้งอยู่ใต้ดิน ลับตาคน และแ่าไปด้วยทหารยาม
เมื่อประตูเหล็กบานใหญ่ที่ปิดทึบถูกเปิดออก กลิ่นอายของโลหะสนิมและฝุ่นผงก็ลอยมาแตะจมูก ภายในคลังเต็มไปด้วยอาวุธโบราณนานาชนิด ไม่ว่าจะเป็ดาบ ทวน เกราะ หรือแม้แต่เครื่องยิงหินขนาดใหญ่ หลี่ิเทียนกวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างพินิจพิจารณา
“ท่านพ่อรออยู่ที่ด้านในแล้ว” หลี่จิ้งเหอกระซิบ
มหาเสนาบดีหลี่กวงิยืนอยู่ตรงกลางห้องโถงกว้าง แสงสลัวจากตะเกียงที่แขวนอยู่บนผนังส่องกระทบใบหน้าเคร่งขรึมของเขา หลี่ิเทียนโค้งคำนับบิดาอย่างนอบน้อม
“เ้าพร้อมแล้วหรือิเทียน?” มหาเสนาบดีหลี่กวงิถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“พร้อมแล้วพ่ะย่ะค่ะ” หลี่ิเทียนตอบอย่างมั่นใจ
“เ้าบอกว่าดินดำของเ้าสามารถสร้างแรงะเิได้ ใช่หรือไม่?”
“พ่ะย่ะค่ะ”
“เช่นนั้น เ้าจงสาธิตให้ข้าเห็นเดี๋ยวนี้”
หลี่ิเทียนไม่ได้รอช้า เขาขอให้ทหารนำแผ่นไม้หนาๆ มาสองสามแผ่น และก้อนหินขนาดใหญ่พอประมาณ ในโลกปัจจุบัน การทดลองะเิต้องมีอุปกรณ์ป้องกันครบครัน แต่ในโลกนี้ เขาต้องพึ่งพาสัญชาตญาณและประสบการณ์
เขาเปิดถุงผ้าเล็กๆ ที่ซ่อนไว้ในแขนเสื้อ ภายในมีผงสีดำเม็ดเล็กๆ ซึ่งเป็ ดินดำ ที่เขาได้ทดลองผสมตามสูตรเคมีจากโลกเดิมในห้องลับของเขาเอง
หลี่ิเทียนตักดินดำจำนวนหนึ่งวางลงบนแผ่นไม้ จากนั้นเขาก็นำก้อนหินขนาดเท่ากำปั้นมาวางทับไว้้าอย่างระมัดระวัง เขาจุดชนวนด้วยก้านธูปที่จุดไฟไว้ล่วงหน้า ก่อนจะรีบถอยออกมาพร้อมกับหลี่จิ้งเหอและทหารที่ยืนดูอยู่ห่างๆ
ทุกคนเงียบกริบ ดวงตาจับจ้องไปที่ผงสีดำเล็กๆ บนแผ่นไม้
“ตูม!”
เสียงะเิดังสนั่นหวั่นไหว คลื่นความร้อนและแรงอัดอากาศพุ่งเข้าปะทะทุกคนอย่างรุนแรงจนต้องยกมือขึ้นบังใบหน้า ควันสีเทาอมดำลอยคลุ้งไปทั่วบริเวณ เมื่อควันจางลง ภาพที่ปรากฏทำให้ทุกคนตาค้าง
แผ่นไม้หนาที่วางอยู่บนพื้น แตกเป็เสี่ยงๆ ส่วนก้อนหินขนาดใหญ่ที่วางอยู่้า บัดนี้เหลือเพียงเศษซากเล็กๆ กระจัดกระจายไปทั่วพื้น
มหาเสนาบดีหลี่กวงิยืนนิ่งราวกับรูปปั้น ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึงอย่างที่สุด หลี่จิ้งเหอก็เบิกตากว้าง อ้าปากค้างด้วยความไม่เชื่อสายตา เช่นเดียวกับทหารที่ยืนอยู่ข้างๆ พวกเขาไม่เคยเห็นอานุภาพที่น่ากลัวเช่นนี้มาก่อนในชีวิต
“นี่...นี่มัน...” มหาเสนาบดีหลี่กวงิพึมพำเสียงพร่า ราวกับไม่เชื่อในสิ่งที่เห็น “นี่คือดินดำที่เ้าพูดถึงหรือิเทียน?!”
“พ่ะย่ะค่ะท่านพ่อ” หลี่ิเทียนตอบอย่างสงบ “นี่คืออานุภาพของดินดำหากนำมาผสมในอัตราส่วนที่ถูกต้อง”
มหาเสนาบดีหลี่กวงิเดินตรงเข้าไปยังจุดที่เกิดการะเิ เขาก้มลงหยิบเศษไม้และเศษหินที่เหลืออยู่ขึ้นมาดูอย่างละเอียด ในแววตาของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและหวาดหวั่นปะปนกันไป หากมีอาวุธเช่นนี้อยู่ในมือ การรบจะเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
“มันสามารถนำมาใช้สร้างะเิมือ หรือบรรจุในลูกะุสำหรับปืนใหญ่ได้พ่ะย่ะค่ะ” หลี่ิเทียนอธิบายต่อ “หากนำมาพัฒนาต่อยอดอย่างจริงจัง แคว้นของเราจะมีความได้เปรียบทางทหารเหนือใครในแผ่นดินนี้”
มหาเสนาบดีหลี่กวงิหันกลับมามองหลี่ิเทียน ดวงตาของเขาฉายแววเคร่งขรึมอย่างที่สุด “เ้ามีสูตรการผสมหรือ?”
“พ่ะย่ะค่ะ ข้ามี” หลี่ิเทียนตอบ “แต่การผลิตต้องเป็ความลับสูงสุด และต้องทำในสถานที่ที่ปลอดภัยพ่ะย่ะค่ะ”
“แน่นอน...แน่นอนที่สุด!” มหาเสนาบดีหลี่กวงิกล่าวเสียงดังฟังชัด “นี่คือของวิเศษ ของวิเศษจริงๆ! ิเทียน...เ้าทำให้ข้าต้องมองเ้าใหม่เสียแล้ว”
เขาก้าวเข้ามาจับบ่าของหลี่ิเทียน ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจที่ไม่เคยแสดงออกมาก่อน “นับจากวันนี้เป็ต้นไป เ้าคือผู้ควบคุมการผลิตดินดำนี้เป็การลับ ข้าจะจัดหาคนงานและสถานที่ที่เหมาะสมให้เ้า แต่จงจำไว้...เื่นี้ห้ามแพร่งพรายออกไปแม้แต่น้อย หากซูสีไทเฮารู้เข้า แคว้นของเราจะต้องถูกทำลาย!”
“พ่ะย่ะค่ะท่านพ่อ ข้าเข้าใจดี” หลี่ิเทียนโค้งคำนับ
ชัยชนะครั้งนี้ยิ่งใหญ่กว่าที่คาดไว้มาก หลี่ิเทียนได้รับความไว้วางใจจากบิดาอย่างเต็มเปี่ยม และได้รับอำนาจในการผลิตอาวุธลับที่ทรงพลังที่สุดในยุคนี้ การโค่นล้มซูสีไทเฮาดูเหมือนจะไม่ได้เป็แค่ความฝันลมๆ แล้งๆ อีกต่อไป
“ดูเหมือนว่าข้าจะไม่ได้เป็แค่บุตรชายคนที่หกผู้ขี้โรคอีกแล้ว” หลี่ิเทียนคิดในใจขณะที่มองดูบิดาของเขาที่ยังคงยืนมองร่องรอยของการะเิด้วยความตื่นตะลึง
นี่คือจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ที่จะสั่นะเืไปทั่วทั้งแผ่นดินต้าหลง ดินดำแห่งหายนะนี้ จะเป็กุญแจสำคัญในการปลดปล่อยแผ่นดินจากเงื้อมมือของซูสีไทเฮา และนำไปสู่การรวมแผ่นดินอย่างแท้จริง
1K
