“พ่อครับ พ่อมานั่งอยู่ที่นี่เอง ผมตามหาพ่อกับแม่ครับ“ เปรมยืนตัวตรง ยื่นขวดน้ำดื่มให้ราชพร้อมรอยยิ้มที่น่ารัก “พ่อขอโทษ เรากลับกันเถอะ“ ราชจูงมือลูกชายขึ้นรถเอนกประสงค์ สอมมือโอบใบหน้าของเด็กชาย จูบลงที่กลางหน้าผาก กระซิบเบาๆ “ลูกต้องเป็นเด็กดีเชื่อฟังแม่ เรียนหนังสือให้เก่ง” ราชกอดเปรมแน่น รู้สึกเสียดายที่เด็กน้อยคนนี้ไม่รู้ความจริงว่าพ่อที่แท้จริงไม่ชีวิตอยู่ในโลกใบนี้ ราชรัดเข็มขัดนิรภัยให้เปรม “แม่ไปไหนครับ” ราชมองหาอัญญานา พบเธอกำลังเดินตรงมาที่รถเอนกประสงค์ ซองเอกสารซองนั้นอยู่ในมือของเธอ
กระท่อมริมน้ำตก
กระท่อมเล็กๆเรียงรายตามธารน้ำริมน้ำตก เดฟประทับใจสถานทีแห่งนี้ ชายหนุ่มควงภาวนาตรงเข้าภายในกระท่อมน้อยๆหลังหนึ่ง เตียงนอนตั้งกลางห้อง อ่างอาบน้ำโปรงใสอยู่ถัดจากเตียงนอน อุปกรณ์เครื่องใช้ทันสมัยจนเดฟอ้าปากร้อง “ ว้าววววว คุณชาย ต้องยกนิ้วให้มันอีกครั้ง” ผู้กองฉุดร่างคู่รักไว้ในอ้อมแขน “คืนนี้เรานอนที่นี่นะครับ เราไปเดินเล่นชมลำธารน้ำใสและรีบกลับมาฮันนิมูนกัน“ ผู้กองบรรจงประทับจุมพิตหญิงสาวอย่างสุดขั้วใจ“แหม....วันนี้หวานจังเลยนะคะ บรรยากาศน่านอนจริงๆค่ะ“
คู่ของนักบินหนุ่มเดินเล่นตามริมลำธารน้ำสายเล็กเชื่อมกับน้ำตกสูงใหญ่ “ วินนี่คะปลาตัวเล็กๆเต็มไปหมด ธารน้ำใสมากจริงๆค่ะ “ วินนี่จูงมือเธอเดินขึ้นเนินเขา แต่ทว่าข้างหน้ามีพุ่มไม้หนาเหมือนป่ารก “ผมคิดว่าเราไม่ไปต่อดีกว่าคุณยังไม่หายดีเท่าไหร่ เรานั่งเล่นริมลำธารน้ำดีกว่าไหม“
“ธรรมชาติที่นี่สวยมาก คุณเก่งจังเลย ที่รัก “ นิทตี้ชมฝูงนกนานาพันธ์บินผ่านไปมาเสียงร้องนกเขา เสียงน้ำตกทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายนอนพิงหัวไหล่ของชายหนุ่ม “อยากฟังเพลงไหม ผมจะเป่าเพลงให้ฟัง“ วินนี่เริ่มเป่าหีบเพลงเพลงโรแมนติกให้แฟนสาวนอนเอนพิงร่างของเขา วินนี่เป่าเพลงสากลทำให้คู่รักในบริเวณเนินเขา วัยรุ่น คู่รัก คู่สามีภรรยา รวมทั้งชาวต่างชาติลุพากันลุกขึ้นเดินออกมาซอกเขา พุ่มไม้รอบๆ แม้แต่ผู้กองเดฟออกมาจากกระท่อมน้อย เดินตามหาเสียงเพลงของนักบินหนุ่ม ผู้คนในบริเวณนั้นบ้างยืนฟัง บางคู่นั่งฟัง ทุกคนเคลิ้มไปกับความไพเราะจับใจ เสียงปรบมือดังตามด้วยเสียงผิวปากของเดฟ “ขออีกสักเพลงได้ไหมครับ พี่ชาย“ วัยรุ่นคนหนึ่งตะโกนขอวินนี่ เขายกมือตอบรับ “ได้ครับอยากฟังเพลงอะไร“ วัยรุ่นคนนั้นวิ่งลงมากระซิบข้างใบหูของเขา “ I wanna grow old with you ครับ “ วินนี่ฉกจุมพิตนิทตี้ เริ่มบรรเลงเพลงตามคำเรียกร้อง