่เย็นหลังจากปิดร้านตอนห้าโมงเย็นทั้งครอบครัวตั้งสำรับก่อนจะกินข้าวไปพร้อม โทรทัศน์ถูกเปิดขึ้นมาพร้อมกับผู้ประกาศข่าวสาวกำลังอ่านรายงายอย่างตื่นเต้น
“นี่ค่ะคุณผู้ชม ในที่สุดบริษัทเอ็นซีจีคอร์ปอเรชั่นก็ได้เปิดเผยข้อมูลออกมาบางส่วน ในตอนนี้ทั่วโลกกำลังประกาศข่าวนี้พร้อมๆกัน นี่คือนาทีแห่งประวัติศาสตร์แน่นอนค่ะ น่าประหลาดใจมากค่ะคุณผู้ชม ดิฉันเองก็บอกได้เลยว่าไม่เคยเห็นข้อมูลนี้มาก่อน และข้อมูลนี้เพิ่งจะถูกส่งออกมาพร้อมๆกันและดิฉันก็ได้ทราบพร้อมกันกับท่านผู้ชมค่ะ ตอนนี้ข้อมูลกำลังส่งมาเพิ่มเติม ตอนนี้ทางสถานีจะนำรูปภาพประกอบขึ้นโชว์ที่จอก่อนชั่วคราวเพื่อให้ท่านผู้ชมได้ชมกัน”
สิ้นสุดเสียงบรรยายของผู้ประกาศข่าวสาวคนโปรดของพ่อ ภาพของมอนสเตอร์เหมือนในเกมทั่วๆไปก็ปรากฏขึ้นมา กชกับอรเองก็มองดูอยู่เช่นกัน เขามองไม่ออกว่ามันน่าแปลกใจตรงไหน จนภาพได้เลื่อนไปเรื่อยๆจากภาพแรกจนตอนนี้ถึงภาพที่สิบ
เคร๊ง! เสียงช้อนในมือของอรร่วงลงไปที่จาน สายตาของเด็กสาวมองไปที่โทรทัศน์ดวงตาไม่กระพริบ สีหน้าแสดงอารมณ์ปะปนกันมั่วไปหมด ทั้งใ แปลกใจ ทั้งตื่นเต้น
กชที่อยู่ด้านข้างน้องสาวตัวเองมองอยู่เช่นกัน เกมนักล่าัแห่งคาราเวลที่เขาเล่นก็เพราะ้าเอามากำราบน้องสาวของตัวเองไม่ให้ติดเกมจนลืมเวลา เขาเลยกลายเป็คนที่รู้เื่เกมมากเกินพอสมควรเพราะต้องศึกษาไกด์เกมต่างๆมากมาย เพราะก่อนหน้านี้ น้องสาวของเขาก็เปลี่ยนเกมมาเรื่อยๆถึงสี่เกมด้วยกัน เขามองไปที่หน้าจอโทรทัศน์ ในใจพลันแตกตื่นแต่ยังสามารถระงับความแตกตื่นนี้เอาไว้ได้ไม่เหมือนน้องสาว
เพียงแค่มองรูป เขาก็รู้แล้วว่าสิ่งที่เอ็นซีจีคอร์ปอเรชั่นกำลังจะปล่อยออกมามันคืออะไร
เกม! มันคือเกมที่จะพลิกประวัติศาสตร์ของเกมในทุกยุคสมัยด้วยโฮโลแกรมผสมกับสิ่งที่เรียกว่าโลกเสมือน
ไม่นานนักเสียงของผู้ประกาศข่าวสาวก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง
“เป็ยังไงกันบ้างคะ เพียงแค่เห็นภาพก็ตื่นเต้นกันแล้วใช่ไหม ตอนนี้ดิฉันได้ข้อมูลมาแล้วค่ะ ที่คุณผู้ชมเห็นอยู่ในตอนนี้คือภาพจำลองสถานการณ์ที่เอ็นซีจีคอร์ปอเรชั่นจัดทำขึ้นมาเพื่อนำเสนอทางสื่อ ยังย้ำมาอีกว่าสิ่งที่จะเกิดขึ้นจริงนั้นสมจริงมากกว่านี้อีกเยอะ และนี่คือข้อมูลคร่าวๆที่ถูกปล่อยออกมาค่ะ
สิ่งนี้คือภาพจำลองเหตุการณ์ของเกมโฮโลแกรมโลกเสมือนที่ชื่อ เวอร์ชวลสปิริตวอร์ [Virtual Spirit War] ค่ะ เกมนี้จะใช้ระบบโฮโลแกรมโลกเสมือนที่เชื่อมต่อระหว่าง ดาวเทียมเอชเอลโปรเจคซีโร่กับเสารับสัญญาณที่ใช้ในปัจจุบันเข้าช่วย ต่อจากนี้ไปคุณผู้ชมจะได้เห็นตัวละครในเกมออกมาเดินกันเต็มท้องถนนแถมยังได้มีบทบาทเป็เ้านายของพวกตัวละครต่างๆอีกด้วยค่ะ เป็ยังไงค่ะเพียงข้อมูลแค่นี้ดิฉันเชื่อว่านักเล่นเกมมืออาชีพแต่ละคนต่างกำลังเนื้อเต้นกันยกใหญ่เลยใช่ไหมฮิฮิ น่าเสียดายที่ตอนนี้ทางเราได้รับข้อมูลมาเพียงเท่านี้ ในวันที่ 25 สิงหาคมนี้ที่แพนโดร่าฮอลล์ ขอเชิญชวนทุกท่านเข้าร่วมพิธีเปิดพร้อมกับศึกษาข้อมูลพร้อมกันด้วยค่ะ ทั้งนี้ในงานนั้นมีจะมีการจัดกิจกรรมและจำหน่ายอุปกรณ์ชุดแรกออกมาจำนวนหนึ่งหมื่นเครื่อง เพียงหนึ่งหมื่นเครื่องแรกเท่านั้น อาจจะมีสิทธิพิเศษรอคุณผู้ชมอยู่ด้วย มาติดตามไปพร้อมๆกันนะคะ”
วูบ...
โทรทัศน์ถูกปิดพร้อมกับเสียงของผู้ประกาศข่าวสาวที่สิ้นสุดลง
“อ้าวแม่ ปิดทำไม”
“ดูลูกสิ ไม่เป็อันกินข้าวแล้ว รีบกินแล้วไปจัดการการงานของตัวเองซะ เขาก็บอกไม่ใช่เหรอว่าวันที่ 25 จะมีพิธีเปิด ค่อยไปก็ไม่สาย”
คืนนั้นกชได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักของน้องสาวดังออกมาจากห้องฝั่งตรงข้าม ในใจก็พลันนึกถึงบางอย่าง
‘เฮ้อ ได้เวลาเปลี่ยนเกมอีกแล้ว’
วันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2716 ณ แพนโดร่าฮอลล์
“นี่เร็วๆเข้าสิ เดี๋ยวก็สายหรอก ถ้าสายฉันเอาแกตายแน่ถ้าเราพลาดเครื่องเกมชุดแรก” เสียงของหญิงสาวดังขึ้นมาจากด้านหลัง
กชไม่ได้สนใจเสียงนั้น เพราะรอบๆตัวเขาก็มีเสียงดังวุ่นวายอยู่ไม่หยุดหย่อน เนื่องจากสภาพอากาศของโลกนั้นแปรเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว แม้แต่ประเทศไทยยังมีหิมะตก ซึ่งหิมะแรกก็เริ่มในตอนปลายเดือนสิงหาคมนี้นี่เอง อีกทั้งยังตกในวันนี้คล้ายเป็นิมิตหมายบางอย่างที่กำลังผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนในประวัติศาสตร์โลก
“ว่าไปนั่น” กชพึมพำอยู่เพียงผู้เดียว เขาสวมเสื้อโค้ทกันหนาวสีดำพร้อมกับหมวกปีกกว้างออกมาจากบ้าน น้องสาวตัวแสบของเขานัดกันไว้ว่าจะให้เขาพามาดู ปรากฏว่าเมื่อวานเพื่อนสาวในกลุ่มก็จะมาดูด้วยเช่นกันจึงไปกับทางนั้น
“เอ่อ ขอโทษนะคะ” เสียงอันแ่เบาดังขึ้นมาจากทางด้านหลัง หากไม่ตั้งใจคงไม่สามารถได้ยิน และแน่นอนว่ากชที่อยู่ในโหมดละเลยเื่ชาวบ้านก็ไม่ได้ยินเช่นกัน จนกระทั่งรู้สึกว่าชายเสื้อด้านหลังถูกกระตุก
เขาหันไปด้านหลังก่อนจะพบเข้ากับหญิงสาวผมยาวที่ใส่เสื้อโค้ทหนาท่าทางเอียงอายกำลังกระตุกชายเสื้อตนเอง
“มีอะไรหรือเปล่าครับ” เขาถามออกไปตามมารยาท
“ขอโทษนะคะ พอดีเรียกคุณหลายครั้งแล้วไม่ได้ยิน ก็เลยต้องกระตุกเสื้อ พอดีจะถามว่าทางเข้าแพนโดร่าฮอลล์ทางเข้าที่สี่ไปทางไหนเหรอคะ”
“ไม่เคยมาเหรอครับ”
“ไม่ ไม่เคยค่ะ ครั้งนี้ครั้งแรก” หญิงสาวตอบกลับมาด้วยความประหม่า
“งั้นก็ไปพร้อมกันก็ได้ ผมกำลังไปทางเข้าที่สี่เหมือนกัน”
“เหรอ เหรอคะ ขอบคุณค่ะ ฉันชื่อเหมยค่ะมาจากต่างจังหวัดขอโทษที่รบกวนนะ”
“ผมกช ไม่เป็ไรหรอกครับ ตามมาเลย”
ทางเดินอัดแน่นไปด้วยผู้คนจำนวนมาก วันนี้เป็วันเปิดงานของบริษัทเอ็นซีจีคอร์ปอเรชั่น สำหรับตัวเกม สปิริตวอร์ที่กำลังเป็ประเด็นอยู่ในตอนนี้ ไม่นานนักกชก็มาถึงทางเข้าที่สี่ แพนโดร่าฮอลล์เป็สถานที่จัดงานขนาดใหญ่ งานอีเวนท์มากมายล้วนเข้ามาจัดที่นี่เป็ส่วนใหญ่ มีทางเข้าฮอลล์อยู่ทั้งหมดเจ็ดทางซึ่งทางเข้าที่สี่นั้นเป็ทางเข้าสู่งานเปิดตัวครั้งนี้
กชได้รับโปรชัวร์สำหรับงานมาหนึ่งแผ่นซึ่งมีรายละเอียดของกิจกรรมได้ระบุไว้อย่างชัดเจน
“เอ่อ คุณกช ขอบคุณมากนะคะ จากนี้เดี๋ยวฉันจะไปต่อเอง”
“ไม่เป็ไรครับ ขอให้โชคดีนะครับ”
“เช่นกันค่ะ ขอให้โชคดีเช่นกันค่ะ คนรู้จักมักจะพูดว่าคำอวยพรของฉันมักจะทำให้คนอื่นๆโชคดี วันนี้คุณอาจจะโชคดีเหมือนกันนะ”
“อื้อ ขอให้โชคดีครับ” กชตอบกลับไปพร้อมรอยยิ้ม
หลังจากลาสาวสวยขี้อายเสร็จ กชเปิดแผ่นโปรชัวร์ของงานดูหมายกำหนดการต่างๆที่ระบุเอาไว้ ตอนนี้เป็เวลาแปดโมงเช้า กว่าจะถึงการกล่าวพิธีเปิดก็เก้าโมงเช้า เขายังมีเวลาอีกหนึ่งชั่วโมงเดินดูกิจกรรมและรายละเอียดที่ระบุเอาไว้
ในงานครั้งนี้ไม่ได้ปกปิดข้อมูลของตัวเกมอีกต่อไป ตามสถานที่กิจกรรมต่างๆล้วนมีข้อมูลเกมให้ศึกษากันก่อน สังเกตได้จากเสียงที่ดังมาเป็ระยะด้วยความใของนักเล่นเกมคนอื่นๆ
เมื่อเข้าไปถึงห้องโถง ผู้คนก็เริ่มแน่นขึ้น งานครั้งนี้ได้ใช้พื้นที่ถึงสี่โถงหลักั้แ่หมายเลขหนึ่งถึงสี่ ขนาดของงานสามารถจุคนได้เป็แสนคนในวันเดียว ผู้ที่สนใจในตัวเกมต้องมีเยอะกว่านี้แน่นอน เพียงแต่เป็พวกความสนใจต่ำหรือไม่ก็อาจแค่รอจังหวะ เพราะหลังจากการเปิดงานวันนี้เครื่องเกมก็จะเริ่มออกจำหน่าย ข้อมูลเกมต่างๆก็จะถูกเปิดเผยออกไปสู่สาธารณะ ไม่มีความจำเป็ที่จะต้องถ่อมาด้วยตนเอง
เดินเข้ามาถึงบูธกิจกรรมหลายๆบูธเริ่มมองเห็นโฮโลแกรมที่ถูกฉายอยู่ มันเป็เพียงโฮโลแกรมธรรมดาๆที่ใช้เป็ตัวบันทึกภาพนิ่งเท่านั้นซึ่งเห็นได้ทั่วไปตามท้องถนนไม่ได้น่าดึงดูดใจอะไรนักแต่ที่มันเป็ที่สนใจก็เพราะทางบริษัทได้นำตัวละครมากกว่าสามสิบตัวฉายออกมาผ่านโฮโลแกรมให้ผู้ร่วมงานได้ชมกันก่อน
“พี่ครับขอถามอะไรหน่อยได้ไหม” กชเองก็สนใจมันไม่น้อย เขาเดินเข้าไปที่บูธก่อนจะเลือกถามกับพนักงานสาวสวยคนหนึ่ง
“สวัสดีค่ะ มีอะไรสงสัยสอบถามได้ค่ะ”
“พวกที่ฉายผ่านโฮโลแกรมนี่คือพวกตัวละครในเกมใช่ไหม”
“ใช่แล้วค่ะ ในเกมจะเรียกพวกมันว่าสปิริต ครั้งนี้มีสปิริตถูกนำมาฉายเป็ภาพนิ่งสามสิบตัว แต่ละตัวมีสัดส่วนและลักษณะเหมือนกับตอนเปิดเกมเลย”
“ถ้าอย่างนั้น ไอ้ตัวนั้นล่ะ” กชชี้ไปที่สปิริตสูงกว่าสามเมตรที่เห็นได้จากที่ไกลๆ
“อ๋อ ตัวนั้นคือมินิบอสสปิริต พวกมินิบอสสปิริตจะตัวใหญ่กว่าปกติเท่าตัวนะ มินิบอสตัวนี้เป็มินิบอสของโหมดฝึกสอนซึ่งตอนเข้าเกมก็เลือกได้นะว่า้าเข้าโหมดฝึกสอนรึเปล่า วันนี้ทางบริษัทนำออกมาโชว์ให้ผู้ร่วมงานได้ตื่นเต้นกัน” พนักงานสาวอธิบาย ซึ่งไม่ได้มีเพียงกชที่กำลังฟังอยู่ คนอื่นๆรอบๆต่างก็หันมาตั้งใจฟังพนักงานสาวอธิบาย ทันทีที่ได้ฟังว่ามันคือมินิบอสของโหมดฝึกสอนต่างก็พากันแตกตื่นกันใหญ่
ไม่แตกตื่นไม่ได้แน่นอน นี่คือการปฏิวัติวงการเกมอย่างถาวร พลิกประวัติศาสตร์ที่มีมานานกว่าหลายร้อยปี
“ขอบคุณมากครับ ผมไม่รบกวนแล้ว”
“เป็หน้าที่ค่ะ ระหว่างนี้ก็ลองไปหากิจกรรมเล่นดูนะ วันนี้มีกิจกรรมมาทั้งหมดสิบสองกิจกรรมให้ผู้ร่วมงานได้ลองทดสอบฝีมือดูอีกทั้งวันนี้ยังมีจับฉลากของรางวัลด้วยมีทั้งรางวัลเล็กรางวัลใหญ่มากมาย ไปลองดูนะเพื่อจะฉกมาได้สักรางวัล”
“หึ แน่นอนพี่สาว” กชกระพริบตาส่งซิกให้อีกฝ่ายก่อนจะเดินจากไป
“เห็นตอนน้องเขาส่งสายตามาสิ น่ารักเนอะ” เพื่อนสาวข้างๆหันมาหยอกล้อ
“ทำงาน ทำงาน โธ่”
กชเดินตามทาง ยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปตัวเองกับสปิริตไปพลาง นึกดูแล้วมาวันนี้ก็สนุกไม่น้อย เสียอย่างเดียวคือคนเยอะไปหน่อย ปกติเขาเองก็ไม่ค่อยชอบอยู่แล้ว ถ้าหากไม่คิดว่าต้องมาหาข้อมูลของเกมก่อน ตัวเขาถือคติว่าเื่เกมต้องก้าวนำหน้าน้องสาวอยู่หนึ่งก้าวเสมอ ไม่อย่างนั้นเขาจะไม่มีอะไรไปต่อรองกับอีกฝ่าย
ไม่นานนักก็มาถึงจุดที่คนอื่นๆกำลังต่อแถวกันยาวเหยียดเนื่องจากพื้นที่ไม่พอ หางแถวจึงขดกันไปมาเหมือนงู เมื่อดูดีๆแล้วกชถึงกับตกแอบใ เพราะแถวพวกนี้ไม่ได้มีแถวเดียวแต่มีด้วยกันถึงห้าแถว เมื่อสังเกตดีๆจึงพบว่าแถวพวกนี้ไม่ใช่กิจกรรม แต่ต่อแถวเพื่อซื้อหนังสือเล่มหนึ่ง
ไกด์เกม?
“พี่ชาย ที่ต่อแถวนี่ซื้อไกด์เกมเหรอ”
“ใช่ ดูแถวสิ ยาวขนาดนี้ไม่รู้จะได้ตอนไหน”
“เล่มเท่าไหร่พี่พอจะรู้ไหม”
“เห็นว่าห้าร้อยเก้าสิบเก้าบาท เขาบอกว่ามีรายละเอียดเบื้องต้นและอธิบายการเล่นแบบเจาะลึก แถมยังมีเทคนิคการควบคุมวิธีจับสปิริตแบบเป็ๆและแนะนำสปิริตหนึ่งพันตัวแรกอย่างคร่าวๆ”
“ห้าร้อยเก้าสิบเก้าบาทเลยเหรอ”
“ก็ไม่แพงนะพี่ว่า มีไรถามได้พี่ต่อแถวต่อละ”
11K
