เจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明

เอี้ยดดดประตูห้องเล็กๆถูกเปิดออก.. 'คุณชายซ่ง' แขกคนแรกของ 'เสี่ยวชิง' มาแล้ว..หากไม่ใช่เพราะเขาเข้ามา ..พรหมจรรย์ของเธอ ..จะต้องถูกพรากในวันนี้!! ****************แค่มีเงินก็เสพสุขได้ แต่หารู้ไม่ว่าเมื่อก้าวข้ามธรณีประตูเข้ามา มันย่อมหมายถึงลมหายใจสุดท้ายของเขา จากด้านหลัง.. ขวับ!!มือขวาล็อคจับ มือซ้ายปิดปาก แล้วฝังเขี้ยวยาวลงไป! ซู๊ดดดดด..หมดทุกหยดหยาด.. "ท่าน ..ท่าน ท่านเป็น!!"...ปิดปากน้อยๆอีกรอบ จากนั้นกระซิบบอกเบาๆ "ผมเป็นคนที่จะช่วยคุณ ..และไม่มีวันทำร้ายคุณอย่างแน่นอน"น้ำเน่ามากๆ ดำรงค์จำมาจากละครดังหลังข่าว.. ดำเล่าคร่าวๆว่าตัวเขาคือใคร ..'เสี่ยวชิง' เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แต่ตอนนี้เธอไม่มีอะไรจะเสีย.. จากนั้นเขียนจดหมายขึ้นมา.. ข้ากับคุณชายซ่งชอบพอกัน จึงตัดสินใจหลบหนีไปกับเขาได้โปรดอย่าขัดขวางความรักของเราทั้งสองเลยลงชื่อเสี่ยวชิง ดำรงค์หอบศพและสาวน้อยออกไปจากหอไผ่เขียวกลบฝังร่างคุณชายซ่งในสุสานใช้เชือกโรยตัวออกจากเมืองฮันต๋งไป.. "เสี่ยวชิง เคยได้ยินชื่อ 'ท่านข่งเบ้ง' ไหม ?"..ในยุคนั้นเป็นไปได้ยากจริงๆที่จะรู้จัก สาวน้อยส่ายหน้าทันที "แล้วอำเภอลำหยง มณฑลโห้ลำ ล่ะ"...สาวน้อยยิ้มอย่างยินดี "ที่นั่นใกล้ๆกับบ้านเกิดของข้าเลยล่ะ" ถือเป็นเรื่องที่ดี เพราะนั่นหมายถึงการส่งเสี่ยวชิงกลับบ้าน และเขามีโอกาสเจอกับท่านข่งเบ้งอีกด้วย! แต่ระยะทางไกลมากๆ หากเดินเท้าคงใช้เวลาหลายเดือน..ยิ่งมีสตรีมาด้วยยิ่งแล้วใหญ่และหอใผ่เขียวจะติดตามทั้งคู่มาหรือไม่ก็ไม่อาจคาดเดา..เฮ้อ พวกเขาเดินทางตอนกลางคืนเท่านั้น ..พยายามหาที่หลบซ่อนในช่วงกลางวันดำรงค์นิยมพักในป่าตอนกลางวัน เพราะแสงแดดไม่แรงเหมือนภายนอก ซึ่งสะดวกในการล่าสัตว์เพื่อใช้เป็นอาหารและการบ่มเพาะ ดูเหมือนเสี่ยวชิงจะไว้วางใจเขาขึ้นทุกวัน แม้สิ่งที่เขาทำมันจะดูเป็นสิ่งที่น่าประหลาดแถมยังดูน่ากลัวสุดๆ ..แต่เขาหล่อมาก(ตรรกะช่างวิบัติอย่างเหลือแสน~) เสี่ยวชิงแอบมองเขาอยู่ตลอดเวลา.. กล้ามเนื้อที่กระชับ ผิวละเอียดไม่ต่างกับสตรีในห้องหอ หน้าตาหล่อเหลาราวเทพบุตร ..เขาช่างมีเสน่ห์มากเลยเกิน~ "วันนี้มีกระต่ายป่าด้วย"ดำรงค์สวม [แว่นกิเลน] หิ้วกระต่าย 2 ตัวเข้ามา ..พวกมันไม่มีเลือดซักหยด สาวน้อยนำไปปรุงอาหารอย่างง่ายๆ ดำรงค์ทานเพียงไม่กี่คำพอเป็นพิธีเท่านั้น ..และเป็นเสี่ยวชิงที่จัดการที่เหลือทั้งหมด พวกเขาเปลี่ยนเวลานอนเป็นตอนกลางวัน ..เมื่อทานเสร็จดำใช้ผ้าคลุมกางเพื่อบังแสงและอำพรางสายตาผู้คน จากนั้นนอนพักผ่อนภายในนั้น ..มันคล้ายเต็นท์ในยุคปัจจุบัน เสี่ยวชิงชอบเวลานี้ที่สุด ..เธอได้ใกล้ชิดชายที่เธอหลงไหล ซุกตัวลงไปข้างๆ ทำตัวไม่ต่างกับเจ้าของร่างกำยำนี้เลย... การนอนเขาดำรงค์ คือการบ่มเพาะ!ทรัพยากรที่เขาได้มา ล้วนถูกย่อยในช่วงเวลานี้นั่นเอง ...... ผ่านไปหลายวัน ..หลายสัปดาห์ ตอนหัวค่ำของวันที่ 28 สาวน้อยพลันสดุ้งตื่นจากเสียงอัดอากาศของการทะลวงพลังบ่มเพาะ ปั้ง ปั้ง ปั้ง ปั้ง !!!![พลังบ่มเพาะ ขั้น 4] พลังกำลัง และพลังลมปราณของดำรงค์ เข้าสู่ขุมกำลังใหม่แล้ว! ฮื่อๆ..เสี่ยวชิง ตกใจจนร้องไห้ออกมา.. ดำพยายามปลอบประโลม เขาขอโทษที่ไม่ได้แจ้งล่วงหน้า ..หลังจากอธิบายสาวน้อย เธอรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย .. "ท่านจอมยุทธเป็นผู้ปกป้องโลกนี้ ?"..โลกธาตุ มันคือมหาจักรวาล หรือเอกภพ ซึ่งคนในยุคนั้นยากนักที่จะเข้าใจ ..อาจจะต้องรอจนพระถังซัมจั๋งอัญเชิญพระไตรปิฎกมาได้สำเร็จเสียก่อนนั่นแหละ ปล่อยให้เธอเข้าใจไปแบบนั้นก็ไม่แย่เท่าไหร่... ดำรงค์เริ่มสำรวจทักษะใหม่ทันที --------------------------------ทักษะ #อุลตราโซนิก LV.1ส่งคลื่นเสียงความถี่สูง กำลังขยาย 300% ออกไปคุณสมบัติพิเศษเพิ่มคุณสมบัติทุกด้าน 5%--------------------------------- error loaded

#อุลตราโซนิก
-เป็นทักษะโจมตี หรือทักษะตรวจจับกันนะ ?-แม้สำเร็จ [คัมภีร์วิถีแวมไพร์] แต่ถ้าไม่ทดสอบก็คงไม่รู้แล้วจะรออะไร ? #อุลตราโซนิก วี๊ดดดดดดดดดดด.."ว้าย! แสบแก้วหูจัง ..กรี๊ดดดด" หยุดปล่อยทักษะทันที .. พลันปรากฎรูปร่าง 'เสี่ยวชิง' ซึ่งไม่ต่างจาก ภาพ x-ray ในหัว ดำรงค์รู้สึกวาบหวิวกับภาพที่ปรากฎขึ้นจากนิมิตเล็กน้อย ..แต่คุณสมบัติของทักษะนี้มันน่าสนใจยิ่งกว่าภาพชวนมองนั่นแน่นอน #ทักษะอุลตราโซนิก นอกจากจะโจมตีได้ ยังเป็นทักษะตรวจจับอีกด้วย!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 9 ช่วยสาวงาม

นิยายแนะนำ

เจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 9 ช่วยสาวงาม

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้