First Love รักของสองเรา

“พี่ฟ้า" มันจะเหมาะเจาะเกินไปหรือเปล่าอยู่ดีๆ หัวใจก็เต้นเร็วอย่างบอกไม่ถูกมันรู้สึกเจ็บที่อกขึ้นมาอีกแล้วอาการนี่มันหายไปหลายปีแล้ว ถ้าจะเรียกให้ถูกแต่ก่อนฉันคือสาวคลั่งรักคนหนึ่งเลยล่ะว่าไม่ได้

"อือ พี่เองพี่เห็นอิง๻ั้๹แ๻่ลานจอดรถแล้วแต่พี่ไม่แน่ใจว่าเป็๲อิงเลยเดินตามมาจนมั่นใจว่าใช่ แต่อิงก็เดินเร็วมากจนพี่ไม่มีโอกาสได้ทักเลย^^"

เหมือนฟ้ามองหน้าอิงฟ้าด้วยรอยยิ้มผู้หญิงคนนี้สำหรับเธอคือคนที่ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ทำให้เธอรู้สึกดีไม่เคยเปลี่ยน

"พอดีอิงน่าจะรีบแล้วติดกับนิสัยเดินเร็วด้วยแหละมั้งค่ะ" ตอนอยู่เมืองคนที่นั่นใช่ชีวิตเร่งรีบจนมันติดเป็๞นิสัยฉันไปแล้วว่าทำอะไรก็ต้องทำเร็ว

"พี่ว่าเราไปนั่งคุยกันดีกว่า" การยืนคุยนานๆ เราอาจจะได้คุยกันน้อยลงแต่ถ้านั่งคุยอาจจะคุยกันได้ยาวๆ

"ได้ค่ะ พี่ฟ้าเลือกเลยนะคะอิงเพิ่งถึงไทยไม่รู้อะไรเป็๞อะไร" ฉันเดินตามพี่ฟ้าไปที่ร้านคาเฟ่ที่เป็๞คาเฟ่ขนมหวานและน้ำคนที่มานั่งร้านนี้ส่วนใหญ่

คือวัยรุ่น คนมาออกเดท มากับแฟน เพราะบรรยากาศมันหวานเสียเหลือเกิน

"ขอบคุณค่ะ" ฉันกล่าวขอบคุณพี่ฟ้าที่ขยับอี้ให้ฉันเขายังคงใส่ใจคนอื่นเก่งดูแลคนอื่นเก่งเหมือนเดิมเลย ฉันมองเขาเดินอ้อมฉันไปนั่งตรงข้ามฉัน

"กลับมาถึงไทยนานแล้วหรอ" เหมือนฟ้าเอ่ยถาม

"ไม่นานค่ะเพิ่งถึงวันนี้เองได้พักนิดหน่อยอิงก็ว่าจะออกมาหาดูหนังสือนะคะ" เกร็งแหะทำอะไรไม่ถูกเลยแบบไม่ชินหรือว่าฉันกำลังเป็๲อะไร

"หรอพลังงานยังดีเหมือนเดิมเลยนะ สั่งได้เลยนะ"

"ค่ะ" ฉันเลือนเมนูในไอแพดดู ร้านนี้จะดูทันสมัยมากแต่ละโต๊ะจะมีไอแพดให้เรากดสั่งแล้วออเดอร์จะไปเด้งเลยไม่มีพนักงานมารับออเดอร์

"สั่งน้อยจังไม่ต้องเกรงใจพี่นะ^^" ปกติเธอรู้ดีว่าคนตรงหน้าถ้าเป็๲พวกขนมแล้วกินเก่งที่สุด

"อิงเบาๆ ของหวานก่อนนะคะ ๰่๥๹นี้ไม่ค่อยไหวเท่าไร" เกรงใจน่ะก็เกรงใจแต่อยากกินแค่ไหนต้องอดปากบ้างเพราะ๰่๥๹เดือนที่ผ่านมาน้ำหนักฉันขึ้นมาถึง3โลเลย

"ลดน้ำหนักอยู่หรอ"

"ก็ประมาณนั้นค่ะ ๰่๥๹เดือนที่ผ่านมาอิงทำงานหนักไปหน่อยก็เลยได้แต่กินจนน้ำหนักขึ้น" ที่ผ่านมาฉันวุ่นวายอยู่กับการตัดชุดให้กับเหล่าดาราใช้ในงานเดินแบบภาพยนตร์หนังจนไม่ได้หลับไม่ได้นอนเลย

"ยังเป็๲คนขยันเหมือนเดิมเลยนะ จะอยู่ไทยนานไหม"

"คิดว่าสักพักเลยค่ะ ตอนนี้อิงมีอะไรที่ไทยต้องจัดการเยอะแยะไปหมดเลย" เยอะมากจนฉันไม่รู้จะเริ่มตรงไหนก่อนเลยตอนนี้

"มีอะไรให้พี่ช่วยบอกได้นะ พี่ยินดีช่วยกล้าๆ ขอพี่ได้เลยไม่ต้องเกรงใจ" เพราะตัวเธอรู้ดีกว่าใครว่าคนตรงหน้าเธอขี้เกรงใจชอบทำอะไรด้วยตัวเอง

"ถึงพูดแบบนั้นก็น่าเกรงใจอยู่ค่ะ555" ฉันยิ้มเยาะปกติฉันทำอะไรด้วยตัวเองเสมอเวลาจะให้ใครช่วยจะรู้สึกเกรงใจมากๆ

"อิงรู้ดีว่าพี่ช่วยอิงได้ทุกอย่างและพี่ก็ยินดีมากๆ ด้วย^^"

"อิงรู้ค่ะแต่พี่ฟ้าก็น่าจะรู้อีกเหมือนกันว่าอิงเป็๲ไง" ฉันลืมหนังสือที่จะซื้อไปแล้วสินะถึงได้มาหลงอยู่ในนี้กับพี่ฟ้า

"เพราะพี่รู้เ๱ื่๵๹อิงดีกว่าใครไงล่ะ"

"เอ่อ...." หมดคำพูดเลยจ้า แล้วทำไมฉันจะต้องรู้สึกตามไปด้วยนะแค่นี้เอง

"ออเดอร์ที่สั่งได้แล้วค่ะ" พนักงาน

"ขอบคุณค่ะ" ด้วยความโบ๊ะบ๊ะของฉันอารมณ์แบบเด็กนอก กลับบ้านเลยทำตัวไม่ถูกก็ยกมือไหว้ทุกคนไปเลยสิ พนักงานมองแบบงงๆ ก่อนจะทำอะไรไม่ถูกแล้วยกมือไหว้กลับ

"ฮ่า ฮ่าๆ" ฟ้ามองคนตรงหน้าเธอยังเหมือนเดิมยังเป็๲คนที่น่ารักและนิสัยดีไม่เปลี่ยน

"พี่ฟ้าขำอะไรคะ อิงไม่รู้นิทำตัวไม่ถูก" ก็มันจริงๆ นี่ย่าฉันก็ไม่ค่อยรู้อะไรมากมายจริงที่ฉันนี่ก็ไทยแท้100%แต่เข้าใจไหมว่าทำตัวไม่ถูก

"จริงๆ ไม่เคยมีใครทำและคงไม่มีใครทำนอกจากเด็กๆ พนักงานเลยงงแบบตะกี้^^"

"ให้เวลาอิงก่อนเดี๋ยวอิงก็ปรับตัวได้แล้วล่ะค่ะ ห้ามหัวเราะเด็ดขาดเลยนะ" ฉันหันหน้าหนีอายที่สุดอายมากๆ ด้วย

"อิงจะไปไหนต่อไหมให้พี่ไปด้วยไหม"

"อิงจะไปดูหนังสือค่ะ แล้วพี่ฟ้าไม่มีอะไรต้องไปทำหรอค่ะ" ฉันวางช้อนขนมก่อนจะมองหน้าเขาการที่เขามานี่แล้วมาเจอฉันแปลว่าเขาเองก็ต้องมีธุระสิ

"ธุระของพี่ก็ไปที่ร้านหนังสือน่ะ" เหมือนฟ้ายื่นกระดาษให้กับคนตรงหน้า

"รายชื่อหนังสือหรอค่ะเยอะจัง" ฉันมองไปในใบรายการสั่งซื้อหนังสือรวมๆ ไม่ต่ำกว่า50เล่มแล้วก็อื่นๆ เช่นเครื่องนอน ผ้าห่ม ของใช้ทั่วไป

"อือ พอดีพี่บริษัทพี่ต้องส่งของไปช่วยนักเรียนบนดอยน่ะพี่เลยออกมาดูซื้อของ"

"จริงๆ พี่ฟ้าให้เลขาทำก็ได้นี่ค่ะ พี่มาทำเองเลยหรอค่ะเนี่ย" ฉันก็อึ้งๆ นะเขาจะทำเองทุกอย่างไม่ได้นะ

"พี่อยากมาเลือกด้วยตัวพี่เองเพราะพี่รู้ดีว่าอะไรดีหรือไม่ดี"

"ก็ได้ค่ะงั้นอิงจะช่วยพี่เองเ๱ื่๵๹พวกนี้สบายมากสำหรับอิงมากๆ กระดาษนี้อิงขอนะคะ" ฉันไม่รอให้อีกฝ่ายตอบว่าอนุญาตฉันก็ยัดมันลงไปในกระเป๋าใบหรูแล้ว

"มีอิงช่วยพี่คงวางใจว่าพี่จะได้แต่ของดีๆ แน่นอน^^"

"แน่นอนค่ะ อิงน่ะสายช้อปอย่างไงซะอิงก็ตัวแม่เ๱ื่๵๹พวกนี้" ฉันไม่ได้อวยตัวเองนะฉันช้อปเก่งจริงๆ เพราะฉันหาเงินเองได้เยอะไม่ได้ขอใครจะใช้เท่าไรก็ได้และฉันก็ช้อปแต่ละครั้งไม่ต่ำกว่าครึ่งล้าน

"อิงไปรอพี่หน้าร้านนะเดี๋ยวพี่ไปจัดการบิลค่าขนมก่อน"

"ค่ะ" ฉันลุกเดินไปรอหน้าร้านก่อนจะหยิบกระดาษมาดูและพิจารณาอีกรอบว่าจะเริ่ม๻ั้๹แ๻่ตรงไหนก่อนดีคงจะต้องเริ่ม๻ั้๹แ๻่หนังสือก่อนและนะเพราะตัวเราเองก็อยากได้หนังสือเหมือนกัน

"ไปกันเถอะ"

"ไปร้านหนังสือก่อนนะคะ ไปดูหนังสือก่อน" ฉันหันไปบอกคนตรงหน้าเขาได้แต่พยักหน้าก่อนจะเดินนำไปส่วนฉันก็เดินตามหลังเขาจะผ่านไปกี่ปีเขาก็ยังคงสูงไม่เปลี่ยนส่วนฉันก็เตี้ยลงทุกวัน-_-

        ไม่รู้เวลาผ่านไปเท่าไรฉัน๻ั้๹แ๻่มาถึงห้างตัวฉันยังไม่ได้ห้างจากเขาเลย มันทำให้บรรยากาศเก่าๆ ของเราสองคน กลับมาอีกครั้งเหมือนเมื่อก่อนที่เราเคยทำด้วยกันตอนนี้ฉันเริ่มเกร็งน้อยลงจากตอนแรกแล้วล่ะ แต่อาจจะยังมีไม่ค่อยชินอะไรนิดหน่อยอยู่ก็เถอะ

"เหนื่อยหรือยัง^^" เหมือนฟ้าหันไปถามคนข้างๆ ที่กำลังเดินเช็กของว่าที่ไปซื้อกันมาครบหรือเปล่า

"ไม่เหนื่อยหรอกค่ะ นี่ค่ะครบทุกอย่างตามสั่ง" ฉันส่งกระดาษคืนให้เขาเช็กดูว่าของทั้งหมดครบแล้วตามที่ในใบนั้นเขียนมาเลย

"พี่ขอบคุณอิงมากๆ นะที่ช่วยพี่"

"ไม่เป็๲ไรค่ะ อิงช่วยตอบแทนที่เลี้ยงขนมอิง งั้นไม่มีอะไรแล้วอิงขอตัวก่อนนะคะ" ฉันก้มมองนาฬิกาใกล้ได้เวลานัดกับแบมบี้กับแครอทแล้ว

"มีนัดหรอ" เหมือนฟ้ามองการกระทำของคนตรงหน้า

"ใช่ค่ะ อิงนัดกับแบมบี้กับแครอทเอาไว้ค่ะ" ถ้าฉันไปช้ามากๆ จะโดนยัย2คนนั้นบ่นหูยับแน่

"งั้นเดี๋ยวพี่ขอไปเจอ2คนนั้นด้วยสิไม่ได้เจอกันมานานแล้วเหมือนกัน"

"พี่ฟ้านี่ว่างจังนะคะเนี่ย....ก็ได้ค่ะ" ฉันมองคนตรงหน้าแบบหรี่ตามองคงจะว่างหน้าดูสินะ

"วันนี้งานพี่เสร็จแล้วไงเมื่อกี้ เรานัดกันไว้ร้านไหนล่ะ"

"ร้านนี้ค่ะ" ฉันยื่นมือถือให้เขาดูเพราะฉันเองก็ไม่รู้หรอกอาศัยโลเคชั่น ที่แบมบี้ส่งมาให้เอา

"พี่รู้จักเดี๋ยวพี่พาไป"