ตามล่า หาหัวใจ_End

        “การเดินทางเป็๲ไงบ้างครับ คุณขวัญ” ลูคัส เอ่ยถามขณะที่ทุกคนกำลังนั่งรับประทานอาหารเย็นกัน

        “ก็ดีค่ะ แต่ต้องปรับตัวมากเลย เพราะไม่งั้นคงโดน*เจ็ทแล็ก กินอย่างแน่นอน” ขวัญสุตา กล่าวตอบยิ้มๆ

        “แล้วที่ประเทศไทยเป็๲ไงบ้างขวัญตอนนี้น่ะ” เวทิดา เอ่ยถามพร้อมตักอาหารใส่จานให้สามีสุดที่รัก

        “ก็เหมือนเดิม ร้อนตับแตกเลย ฮ่าๆๆ” ขวัญสุตา เอ่ยตอบพร้อมหัวเราะ

        “เอ้! ผู้หญิงไทยนี้คอยเทกแคร์เก่ง เป็๲เหมือนกันหรือเปล่าครับ?” ออเวน เอ่ยถามขึ้นบ้าง เมื่อเห็น เวทิดา คอยเอาใจ ลูคัส ผู้เป็๲สามีอยู่เรื่อย จนบางครั้ง ออเวน เกิดความอิจฉาตาร้อนเผ่าเลย

        “คงไม่ทุกคนหรอกค่ะ ยกเว้นฉันคนหนึ่งล่ะ เพราะฉันไม่ชอบเอาใจใคร” ขวัญสุตา พูดออกมาพลางยิ้มอยู่ในหน้า

        ‘เชอะ อย่าหวังได้มาสนิทกันเลย ฉันไม่๻้๵๹๠า๱ย่ะ พวกผู้ชายก็เ๽้าชู้หมดทุกคนนั้นแหละ’ ขวัญสุตา คิดในใจ

        “แล้วหนูมีแฟนหรือยังล่ะ?” อลิซ่า เอ่ยถามขึ้นบ้างอีกคน ซึ่งคำถามนี้ทำให้ ออเวน หูผึ่งสนใจมากขึ้นกว่าคำถามอื่นเลยทีเดียว

        “เอ่อ!.. ยังไม่มีค่ะ เพราะไม่สนใจอยากจะมี อยู่แบบนี้ก็สบายดีอยู่แล้วค่ะ” ขวัญสุตา ช่างใจคิดอยู่นิดหนึ่ง ก่อนจะเอื้อนเอ่ยตอบคำถามนั้นออกมา และคำตอบนั้นก็สร้างความพึงพอใจให้ชายหนุ่มที่นั่งเป็๲แขกทานข้าวอยู่กับครอบครัวนี้ด้วยเป็๲อย่างยิ่ง

        เมื่อทานข้าวกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว หนุ่มๆ ก็พากันนั่งดื่มกันต่อที่เคาเตอร์เครื่องดื่ม ส่วนสาวๆ ก็พากันไปนั่งเล่นที่ห้องรับแขก และมีเด็กเล่นอยู่ในนั้นด้วย ซึ่งขวัญสุตา เล่นกับหลานๆ ไม่ยอมห่างเลย เด็กๆ ต่างก็พากันหัวเราะชอบใจที่มีเพื่อนเล่น

        “ดูท่าเด็กๆ จะชอบขวัญนะ มัมว่า” อลิซ่า พูดกับ เวทิดา ลูกสะไภ้ของตน

        “ใช่ค่ะ ขวัญเขารักเด็กเอามากๆ ก็เด็กคนไหนที่ได้อยู่ใกล้เขาจะติดเขาแจเลยล่ะค่ะ” เวทิดา กล่าวอธิบายให้ อลิซ่า ได้รับรู้ยิ้มและมองไปยัง ขวัญสุตา กับเด็กๆ ที่กำลังหัวร่อต่อกระซิกกันอยู่

        “เอาละเด็กๆ ถึงเวลาเข้านอนแล้วลูก บอกราตรีสวัสดิ์ น้าขวัญก่อนเร็ว ซึ่งจาคอป อายุได้ 2 ขวบแล้ว ส่วน เอลีน่า ซึ่งเป็๲น้องสาวของจาคอป อายุ 1 ขวบ ทั้งคู่ต่างแสนซนเหมือนลิงเลย แต่ก็น่ารักน่าชังตามประสาเด็ก

        “ไนท์ ไนท์” จาคอป เข้าไปกอด ขวัญสุตา และกล่าวราตรีสวัสดิ์ พร้อมกับหอมแก้ม ขวัญสุตา ทั้งสองแก้มอีกต่างหาก

        “ฝันดีครับตัวเล็ก” ขวัญสุตา จึงกอดและหอมแก้มยุ้ยนั้นตอบกลับอย่างรักใคร่เอ็นดู

        ซึ่งการกระทำของน้าหลานก็อยู่ในสายตาของสองหนุ่มที่เดินเข้ามาในห้องรับแขกพอดี ซึ่งก็ทำให้ ออเวน อิจฉาเ๽้าหลานชายมิใช่น้อยที่ได้ทั้งจูบทั้งหอมแก้มสาวเ๽้าที่ตนหมายปอง พอหมดจากคนพี่ คนน้องก็เดินต๊อกแต๊กๆ เข้ามาสวมกอดและหอมแก้ม ขวัญสุตา อีกคน

        “ฝันดีจ้ะตัวเล็กกว่า” ขวัญสุตา โอบกอดและหอมแก้มตอบกลับไปเช่นกันด้วยความรักใคร่และเอ็นดูไม่แพ้คนพี่ แล้วจากนั้นพี่เลี้ยงจึงค่อยพาเด็กทั้งสองขึ้นไปยังชั้นบน เพื่อไปเข้านอน

        “ฉันว่าฉันจะกลับแล้วล่ะ เพราะถ้าดึกมากกว่านี้คงไม่รู้ทางกลับแน่เลย” ขวัญสุตา เอ่ยขึ้นกับเพื่อน

        “ฉันไม่ให้เธอหลงทางหรอกย่ะ เดี๋ยวให้คนไปส่ง” เวทิดา บอกเพื่อนออกไป

        “อย่าเลย แค่ไปรับฉันมา ฉันก็เกรงใจจะแย่อยู่แล้ว ยังจะต้องไปส่งกันอีกฉันคงไม่ไหวมั้ง แค่บอกทางฉันไปรถไฟฟ้าก็พอแล้ว” ขวัญสุตา กล่าวขึ้นอย่างเกรงใจ

        “ไม่เอา จะมาเกรงใจอะไรกันนักหนา ยังไงฉันก็ไม่ให้เธอกลับเองหรอกย่ะ” เวทิดา ว่าแล้วก็หันไปพูดกับสามีของตน

        “ลูคัสค่ะ เดี๋ยวให้คนไปส่ง ขวัญที่โรงแรมหน่อยนะคะ”

        “เดี๋ยวไปพร้อมกับผมก็ได้ครับ ผมผ่านเส้นทางนั้นอยู่แล้ว” ยังไม่ทันที่ ลูคัส จะเอ่ยพูดกับภรรยาตัวน้อยของตนเลยด้วยซ้ำ ออเวน ก็ขันอาสาขึ้นมาทันควัน

        “เอาอย่างนั้นเหรอคะ?” เวทิดา ถามขึ้นอย่างเกรงใจ

        “ผมไม่มีปัญหาเหรอครับ แต่คนจะไปด้วยน่ะ เขามีปัญหาหรือเปล่าล่ะ?” ออเวน โบ้ยส่งให้ ขวัญสุตา เป็๲คนตอบซะเลย

        “เอ่อ!.. ก็.. ไม่มีปัญหาอะไรนี้คะ” ซึ่งคำตอบของ ขวัญสุตา นั้นทำให้ ออเวน ลอบยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ

        “งั้นพวกเรากลับกันเลยแล้วกันนะ.. กลับแล้วนะครับอลิซ่า ฝันดีครับ” ออเวน เอ่ยร่ำลาทั้งสามคนพร้อมกับเข้าไปโอบกอดร่ำลา

        “กลับแล้วนะค่ะอลิซ่า คุณลูคัส เว” ขวัญสุตา กล่าวร่ำลาบ้าง และสวมกอดกับอลิซ่า และยกมือไหว้ลูคัสแบบไทย และก็เข้าสวมกอดเพื่อนรักของตนเป็๲คนสุดท้าย และทั้งหมดจึงพากันเดินมาส่ง สองหนุ่มสาวที่หน้าบ้าน ซึ่งบอดี้การ์ดของ ลูคัส ได้ขับรถแอสตัน มาติน รุ่นใหม่ล่าสุดของ ออเวน มาจอดรอไว้ให้ที่หน้าบ้านเรียบร้อยแล้ว

๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖

หมายเหตุ *เจ็ทแล็ก (Jet lag) คือ อาการเมาเวลา ไม่ได้เกิดจากการเมาเครื่องบิน เมารถ หรือเมาเรือ แต่เป็๲เมาเวลา ซึ่งมักจะเกิดกับคนที่เดินทางโดยเครื่องบิน ที่ต้องบินเป็๲ระยะยาวข้ามเขตแบ่งเวลาหลายๆ เขต โดยเฉพาะการเดินทางจากตะวันออกไปทางตะวันตก จึงทำให้ร่างกายเกิดการปรับตัวไม่ทัน เนื่องจากร่างกายของคนเรานั้นจะทำงานเป็๲ไปตามรอบของเวลาในแต่ละวัน แต่เมื่อจู่ๆ เวลาเกิดเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วจึงทำให้ร่างกายปรับตัวไม่ทัน ทำงานผิดเพี้ยนไป จึงเรียกอาการนี้ว่า เจ็ทแล็ก (Jet lag)