ย้อนมาเป็นนางร้ายในนิยายยุค 80

เธอและลี่หลินมาเรียนได้ 1 อาทิตย์แล้วเธอรู้สึกเบื่อมากเพราะการเรียนสมัยนี้ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นเลยเธอเรียนรู้หมดแล้ว สิ่งที่พอให้เธอได้เรียนรู้เพิ่มก็มีเกี่ยวกับภาษาจีนเท่านั้น นอกจากนั้นไม่มีวิชาไหนน่าสนใจ เพื่อนที่นี่ก็ไม่มีใครอยากเข้ามาคุยกับเธอสักคนเธอจึงอยากสอบเทียบเพื่อจบการศึกษาและไปหาอย่างอื่นทำดีกว่า

ในระหว่างพักกลางวันในขณะที่เธอกำลังจะเดินไปกินข้าวกับลี่หลิน ก็ได้ยินเสียดังเอะอะพูดว่ามีคนทะเลาะกัน 

"นี่ๆทางห้องน้ำมีคนทะเลาะกันด้วยแหละ มีตบตีกันด้วยเห็นว่าเป็๲เด็กจากชนบทแหละไปดูกันอะไรสนุกกันดีกว่า"

เธอได้ยินเสียงพูดคุยของนักเรียนกลุ่มที่เดินอยู่ข้างหน้าเธอตอนแรกเธอก็ไม่สนใจอะไรหรอกแต่พอได้ยินว่าชนบทเธอก็เอะใจขึ้นมาแล้วเดินตามกลุ่มนั้นไปดูว่าใครกันที่มีเ๱ื่๵๹ทะเลาะตบตี เมื่อเธอเดินไปก็ได้ยินเสียงพูดคุยดังขึ้น

"ฉันจะเกลียดจริงๆ พวกชนบทอยากจะถีบตัวเองขึ้นมาสูงไม่ดูกำพืดตัวเองเลย แล้วยังมาลอยหน้าลอยตาเทียบชั้นกับพวกเราแค่พี่แกคนเดียวฉันก็สะอิดสะเอียนมากพอแล้วยิ่งเอาน้องสาวอย่างแกมาอีก"

"พวกฉันน่ะเคยสั่งสอนพี่แกไปแล้วบอกให้ลาออกจากโรงเรียนนี้ซะแต่ก็ยังมีหน้ามาเรียนอยู่ได้ ขนาดไม่มีคนคบไม่มีคนพูดด้วย พวกฉันอุตส่าห์ทำเป็๲ลืมๆ พี่แกไปแล้วนะ พี่แกยังเอาแกมาอยู่ร่วมกับพวกฉันเพิ่มอีก"

เมื่อเหมยอิงเดินเข้าไปถึงก็พบว่ามีเด็กผู้หญิง4-5 คนรุมจับลี่หลิงไว้อยู่ สภาพของลี่หลินเนื้อตัวเปียกโชก ผมเผ้ายุ่งเหยิง เหมือนใบหน้าจะมีรอยแดงและเ๣ื๵๪ที่มุมปากด้วย 

"พวกเธอทำอะไรน้องสาวฉัน" เธอรีบเข้าไปหาหลี่หลิน เมื่อลี่หลินเห็นเธอก็ร้องไห้กอดเธอไว้ 

"ก็เหมือนที่พวกฉันเคยทำกับแกไงฉันเคยบอกแกแล้วว่าอย่ามาเรียนที่นี่พวกฉันไม่ชอบคนชนบทอย่างพวกแก แต่เห็นว่าแกทำตัวเงียบไม่ยุ่งกับใครฉันอุตส่าห์ปล่อยไปแล้วแต่แกยังเอาน้องสาวแกมาเรียนที่นี้อีก ฉันก็ต้องสั่งสอนไม่รู้ถึงความห่างชั้น" 

"นี่มันจะมากไปหน่อยไหมถึงขั้นลงไม้ลงมือ ถึงพวกฉันจะมาจากชนบทฉันก็ไม่เคยทำอะไรให้พวกเธอเดือดร้อนทำไมต้องรังแกกันขนาดนี้ด้วย" แหมไอ้เด็กพวกนี้กล้าดียังไงอย่ามาตบตีน้องสาวที่น่ารักของฉันเห็นว่าเป็๲เด็กอยู่นะ

"ก็แค่เห็นหน้าพวกแกฉันก็เดือดร้อนแล้ว แล้วถ้าฉันอยากจะรังแกตบตีพวกแกแล้วมีปัญหาหรอ แกก็รู้นี่ว่าฉันเป็๲ใครถ้ายังอยากเรียนให้จบอยู่ก็ให้น้องแกหรือแกลาออกไปซะ ฉันต้องใจดีให้พวกแกเรียนอยู่ได้คนเดียวแค่นั้นแหละ" จางจินพูดขึ้นพร้อมกับหัวเราะ ก็เธอเป็๲หลานสาวของผู้อำนวยการโรงเรียนไม่ว่าเธอจะทำอะไรก็ไม่มีใครกล้าไปฟ้องเพราะกลัวอำนาจของเธอ เธอจึงรังแกคนที่ไม่ชอบหน้าไปทั่ว 

"ครั้งนั้นฉันยอมให้เธอรังแกฉันได้แต่คราวนี้ฉันไม่ยอมให้เธอมารังแกน้องฉันเฉยๆแน่" ก็ครั้งนั้นไม่ใช่เธอนี่นาถ้าเป็๲เธอละก็เด็กก็เด็กเถอะถ้ามาตบแม่จะตบกลับให้ดูเลย 

"เธอจะทำอะไรฉันได้ 555 เอาสิฉันอยากจะดูน้ำหน้าพวกชนบทอย่างพวกแกว่าจะสามารถทำอะไรฉันที่เป็๲หลานสาวคนเดียวของผู้อำนวยการโรงเรียนนี้ได้"

"พี่เหมยอิงอย่าไปมีเ๱ื่๵๹กับเขาเลยค่ะลี่ยอมลาออกก็ได้เดี่ยวลี่รีบไปโรงเรียนที่อื่นก็ได้ค่ะพี่ อีกเทอมเดียวพี่เหมยอิงก็จะเรียนจบแล้วนะคะ" ลี่หลินพูดขึ้นเมื่อได้ยินว่าคนที่มีเ๱ื่๵๹กับเธอเป็๲ใครเพราะห่วงว่าพี่สาวเธอจะมีปัญหาในการเรียนจะทำให้เรียนไม่จบได้

"ไม่ได้ อาลี่ ถ้าเราไม่ผิดเราต้องไม่ยอม ไปหาครู่จิ่นลี้กับพี่" เธอจับลี่หลินลุกขึ้นแล้วพาเดินไปที่ห้องพักครู เพราะถ้าขืนยังอยู่ตรงนี้ต่อ เป็๲เธอที่ตบเด็กพวกนี้แน่ถ้าไม่อยู่ในโรงเรียนนะเธอตบเด็กพวกนี้ไปนานแล้ว แต่เมื่อกำลังจะเดินออกไปก็เจอครูจิ่นลี้พี่กำลังเดินเข้ามาหาพวกเธอพอดี 

"เกิดอะไรขึ้นทำไมจางลี่หลินถึงเป็๲แบบนี้" มีเด็กนักเรียนไปบอกเธอว่ามีนักเรียนตบตีกันแถวหน้าห้องน้ำเธอเลยรีบมาที่เกิดเหตุ เมื่อเธอมาเห็นกลับเป็๲นักเรียนอัจฉริยะของเธอทำให้เธอ๻๠ใ๽มาก 

"หลี จางจิน กับเพื่อนของเธอเป็๲คนทำร้ายหลี่หลินค่ะ เธอบอกว่าไม่พอใจที่พวกเราสองคนมาจากชนบทที่ไม่มีอะไรเทียบชั้นกับพวกเธอได้เลยและเธอยังให้ฉันกับน้องลาออกจากที่นี่ไปเรียนที่อื่นด้วยค่ะ" เหมยอิงบอกกับครูจิ่นลี้เน้นเ๱ื่๵๹ที่ให้พวกเธอลาออกไปเรียนที่อื่นเป็๲พิเศษเพราะเธอรู้ว่าครูจิ๋นลี้ฝากความหวังไว้ที่พวกเธอในการสอบเกาเข่าและการสอบแข่งขันต่างๆเธอชื่อเสียงของโรงเรียน 

"หลี จางจิน และพวกเธอด้วยตามครูไปที่ห้องปกครองเดี๋ยวนี้"