ขบวนเกี้ยวเสด็จกำลังเดินทางเข้าสู่ท้องพระโรงแห่งวังกลาง 2 บุรุษจูงมือ 1 สตรีเดินลงจากเกี้ยว เจินเจินรู้สึกเหมือนว่าเธอกำลังตกอยู่ในภวังค์แห่งความฝันเพราะเธอไม่คิดมาก่อนเลยว่าครั้งหนึ่งในชีวิตของเธอจะได้แต่งงานกับผู้ชายพร้อมๆกันถึง 2 คน แถมผู้ชาย 2 คนนี้เป็ใครก็ไม่รู้และเธอก็ยังไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหนเหมือนกัน เเต่เมื่อเื่ราวมันเดินไปแบบนี้เธอก็ต้องเดินตามมันไป อี้เฉียนกับอี้เถียนยิ้มร่าด้วยความดีใจ เขาทั้งสองเหมือนถูกหวยรางวัลที่ 1 เมื่อรู้ว่าสตรีผู้อยู่ข้างกายจะสามารถให้กำเนิดทายาทแก่พวกเขาได้…พิธียกน้ำชาเริ่มขึ้น แน่นอนว่าเจินเจินไม่คุ้นเคยกับขนบธรรมเนียมแบบนี้แถมเธอก็ยังไม่เคยเห็นมาก่อนด้วยซ้ำ
"เอ้า ซูเจิน..ยกถ้วยน้ำชาขึ้นคารวะพ่อข้าซะสิ"
"ยกน้ำชา…ขึ้น..คารวะ?..ทำยังไงอ่ะ?"
"นางมาจากเมืองอื่น คงยังไม่รู้ขนบธรรมเนียมของเมืองเราท่านพี่ มา..ข้าจะสอนเ้าเอง รินชาลงที่ถ้วยและยกขึ้นให้คนที่อยู่ตรงหน้า..ซึ่งเป็ท่านพ่อของข้า พิธีแต่งงานที่นี่ เราจะยกน้ำชาคารวะพ่อแม่ของสามี คารวะพ่อแม่ของภรรยาและคารวะต่อฟ้าดินสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เ้าเข้าใจหรือไม่?"
"เอาตรงๆนะ ฉันไม่ค่อยเข้าใจพิธีแต่งงานอะไรของพวกนายหรอกที่บ้านฉันน่ะ..เค้ามีแต่สวมแหวนให้กันและกันพร้อมกับวางสินสอดเป็เงินปึกหนาๆ..เอ่อว่าเเต่ที่นี่ไม่มีสวมแหวนหรือสินสอดให้เ้าสาวหรอ?"
"เ้า..สาว..งั้นหรอ?" อี้เถียนให้ไปมองพี่ชายด้วยความแปลกใจและไม่เข้าใจในสิ่งที่เจินเจินกำลังพูดถึง ทางอีเฉียนเองก็ส่ายหัวไปมาเพื่อจะบอกว่าเขาก็ไม่รู้เหมือนกัน ด้านอี้เหลียนเองก็รู้สึกแปลกใจในตัวลูกสะใภ้คนนี้มาก เเต่เมื่อคำทำนายบอกไว้แล้วว่านางคือคนที่จะให้กำเนิดทายาทแก่องค์ชายทั้งสองได้ อี้เหลียนจึงปิดหูปิดตายอมรับนางไปก่อนแล้วค่อยฝึกมารยาทพร้อมทั้งสอนขนบธรรมเนียมทีหลัง
"ลูกทั้งสองของข้า วันนี้เป็วันที่พ่อมีความสุขที่สุด ข้าขอให้ลูกทั้งสองครองรักกับแม่นางซูเจินผู้นี้ตลอดไปและขอให้แม่นางซูเจินคลอดหลานของข้าออกมาเร็วๆ อี้เถียน อี้เฉียน..งานนี้ต้องพึ่งพวกเ้าทั้งสองคนแล้วล่ะ"
"พะยะค่ะท่านพ่อ"
"ท่านพ่อโปรดวางพระทัย พวกข้าทั้งสองจะเร่งทายาทแห่งข้า..ให้มาเกิดในท้องของนางเร็วๆพะยะค่ะ"
"ฮ้าฮ่าฮ้า..ข้าช่างถูกใจในคำพูดนี้ของเ้านัก อี้เถียน" 3 พ่อลูกคุยกันเื่ 18+ ราวกับเจินๆไม่ได้นั่งอยู่ตรงนั้น เธอทั้งกลัว เขินและอายเมื่อรู้ว่าเ้าเมืองๆนี้กำลัง ผลักดันลูกชาดฝาแฝดของเขาให้เร่งผลิตทายาทกับเธอเร็วๆ
"ครอบครัวนี้มีแต่คนบ้ากาม พ่อก็บ้าหลาน ส่วนตาบ้าฝาแฝดนี่ก็จ้องเราเหมือนจะกินเืกินเนื้อซะอย่างงั้น..นี่คงกะจะจ้างผู้หญิงมาเพื่อปั๊มลูกโดยเฉพาะเลยสินะ นี่ฉันควรจะดีใจหรือเสียใจดีเนี่ย..จะมีสามีทั้งทีก็ได้พร้อมกันถึงสองคน แถมยังต้องมานั่งปวดหัวในการผลิตทายาทอะไรนั่นอีก เฮ้อ!! ฉันอยากกลับบ้านแล้วอ่ะ ถ้ามีสามีแบบนี้ไม่มีดีกว่า ถึงจะหล่อก็เหอะ"
"เ้าว่าอะไรนะซูเจิน?"
"นั่นสิ ข้าเห็นเ้าทำหน้าบึ้ง บ่นคนเดียวพึมพำๆอยู่ั้แ่เมื่อกี้แล้ว"
"เปล่า..ฉันแค่ง่วงอ่ะ เมื่อไหร่พิธีนี้จะเสร็จสักที?"
"ฮิฮิ..เ้าไม่ต้องรีบหรอก เพราะวันนี้ยังไงเ้าก็ไม่ได้นอน ลืมไปแล้วหรอว่าคืนนี้..เ้าต้องเข้าหอกับพวกข้านะ"
"เข้าหอกับพวกนายอย่างนั้นหรอ!!..เฮ้ๆๆ!!นี่อย่าบอกนะว่าพวกนายจะเข้าหอกับฉันพร้อมกันทั้ง 2 คนน่ะ!!"
"ก็เ้าแต่งงานกับพวกข้าทั้งสอง แล้วมันแปลกตรงไหนที่ข้าสองคนจะเข้าหอพร้อมๆกันกับเ้า."
"แปลกดิ!!พวกนายจะบ้าหรือไงฉันเป็ผู้หญิงแล้วฉันก็มีคนเดียวพวกนายจะเข้ามา…ไอ้นั่น!!..พร้อมๆกันไม่ได้นะ!!" เจินเจินใตาเบิกโพลง เมื่อรู้ว่าคืนนี้เธอจะต้องเข้าห้องหอพร้อมกันกับทั้งสองคน เเต่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะชอบใจเอามากๆเพราะพวกเขาสองคนนั้นหัวเราะก๊ากออกมา ยิ่งเห็นว่าคนตรงหน้ากำลังใพวกเขาก็ยิ่งหัวเราะชอบใจกันใหญ่
"ฮ้าฮ่าฮ่า…นี่เ้าใอะไรกัน มันเื่ปกติไม่ใช่หรอ หรือว่าที่เ้าใเพราะว่าเ้า..ตื่นเต้นใช่ม๊ะ!! ฮ่าฮ่าฮ่า"
"น้องสาม อย่าพูดจาเย้ายวนนางเช่นนั้น นี่..เ้าไม่ต้องใขนาดนั้นก็ได้..นี่มันเเค่คืนเเรก มันเป็พิธีกรรม ยังไงเ้าก็ต้องเข้าหอกับพวกข้าทั้งสองคน ส่วนวันต่อไปเดี๋ยวพวกข้าก็ค่อยแบ่งวันคู่วันคี่กันทีหลัง"
"ใช่..พวกข้าไม่เอาเปรียบเ้าหรอก"
"นี่พวกนายสองคนเป็คนประเภทไหนเนี่ย มีแบ่งกันวันคู่วันคี่ซะด้วย เเต่..เดี๋ยวนะ?..วันคู่..วันคี่..เฮ้ย!!นี่พวกนายอย่าบอกนะว่า..พวกนายจะผลัดกันเข้าหาฉันทุกวัน โดยการสลับวันกันน่ะ" สองฝาแฝดยิ้มและพยักหน้ากันระรัว ทำเอาฝ่ายหญิงรู้สึกขนลุกและเสียวท้องน้อยขึ้นมาทันที ตอนนี้เจินรู้สึกไม่อยากแต่งงานกับสองฝาแฝดนี้แล้วเพราะเธอกำลังรู้สึกว่าเหมือนเอาตัวเองมาทรมานยังไงก็ไม่รู้ พิธีกรรมเดินทางมาจนถึง่สุดท้ายและลำดับต่อไปก็คือการ..เปิดหน้าเ้าสาว..ผ้าระบายใสๆถูกปิดบังใบหน้าอันนวนผ่องของซูเจินไว้…ถึงแม้ว่าอี้เฉียนและอี้เถียนจะเคยเห็นหน้าเธอแล้วและทำแบบนี้อยู่หลายๆครั้ง เเต่ก็ไม่มีครั้งใดตื่นเต้นเท่ากับการเปิดหน้าเ้าสาวครั้งนี้เลย…ทั้งสองค่อยๆเอื้อมมือไปเปิดผ้าปิดหน้าของเตินเจินออก..เคยให้เห็นใบหน้าที่แท้จริงของนางอย่างชัดๆเต็มตาของทั้งคู่
"งดงามจริงๆ ชายาของข้า"
"งามประดุจดั่งดอกอิงฮวาที่กำลังผลิบานท่ามกลางหิมะสีขาว แฝงความน่ารักไว้ด้วย ขอบใจเ้ามากที่เดินเข้ามาหาพวกข้า"
"เอาตรงๆฉันไม่ได้อยากเดินมาในจุดนี้เลย แต่ฉันไม่รู้ว่าฉันมาโผล่ที่นี่ได้ยังไงแค่นั้นเอง" เจินเจินยื่นหน้าไปกระซิบกระซาบกับฝาแฝดเพื่อจะบอกว่าเธอไม่ได้ตั้งใจมาที่นี่ เธอมาที่นี่ด้วยเหตุผลอะไรนั้นไม่มีใครรู้เลย เเต่ทว่า..สองฝาแฝดกลับเข้าใจว่าเธอกำลังพูดเล่นอยู่ พวกเขาได้ยินอย่างนั้นก็หัวเราะขำออกมากันใหญ่ พร้อมกับจับมือของเธอไว้แน่นแล้วเปล่งวาจาที่พร้อมเพรียงกันว่า…
"ข้าจะทำให้คืนนี้ของเ้า..เป็คืนที่เ้าจำไม่มีวันลืม!"
"คืนนี้ .ข้าเองก็จะทำให้เ้ามีความสุขที่สุด ไม่น้อยไปกว่าพี่สองเลยล่ะ ฮ่าฮ่าฮ้า!!" เจินเจินรอบกลืนน้ำลาย พร้อมกับหันไปมองหน้าฝาแฝดสลับกันไปมาประหนึ่งว่า..คืนนี้แล้วสินะที่เธอจะต้องเข้าห้องเชือด…เจินเจินหายใจฝืดอีกครั้งเมื่อรู้สึกได้ว่าพวกเขาทั้งสองกำมือเธอไว้แน่นมาก..แถมยังพ่นลมหายใจรดต้นคอเธอทั้งซ้ายและขวาอีก..เบื้องหน้าก็มีว่าที่พ่อสามีนั่งยิ้มร่า..เื้ัก็มีเหล่าขุนนางน้อยใหญ่ยืนให้กำลังใจและร่วมแสดงความยินดีกันอย่างคับคั่ง..อรกๆมันก็รู้สึกดีที่ตัวเองจะมีสามีทั้งหล่อรวยแถมยังได้ทั้งสองคนเเต่ทว่าในหัวของเจินเจินตอนนี้เธอ..ไม่ได้รู้สึกพิเศษอะไรกับพิธีแต่งงานในครั้งนี้เลย ในขณะเดียวกันเธอรู้สึกหวั่นใจกับคืนนี้ของพวกเขาทั้งสามคนเสียมากกว่า..