คฤหาสน์ตระกูลัทมิฬ
หลังจากที่เอริคกลับเข้ามาจากข้างนอกแล้วก็มีเสียงะโดังมา
"นายน้อยเอริคเ้าค่ะ นายท่านเรียกท่านเข้าไปพบเ้าค่ะ"
"ท่านพ่องั้นรึ?เข้าใจแล้วข้าจะไปเดี๋ยวนี้"
"อาเรียเ้าพาเอเลน่าไปรอที่ตำหนักข้าก่อนเดี๋ยวข้าจะตามไปทีหลัง"
"ตกลงท่านพี่งั้นข้าจะพาพี่เอเลน่าไปที่ตำหนักของท่านก่อนนะ"
หลังจากที่อาเรียพูดจบ ก็จูงมือเอเลน่าไป
" เอาล่ะพวกเราก็ไปกันเถอะ"
" เ้าค่ะนายน้อย"
หลังจากนั้นเอริคก็เดินตามสาวใช้ไป
ระหว่างทางเอริคก็ถือโอกาสมองไปรอบๆคฤหาสน์ของตระกูล
รูปแบบตำหนักมีความเก่าแก่โบราณและปล่อยกลิ่นอายอันสูงส่งออกมาดั่งที่สถิตของเทพเ้าออกมา
ห้องโถงกลางตระกูลัทมิฬ
“นายท่านเ้าค่ะนายน้อยได้มาถึงแล้วเ้าค่ะ”
“อืมเข้ามาได้”
เอริคเดินเข้าไปภายในห้องโถงกลาง
“ท่านพ่อ”
เอริคโค้งคำนับพ่อของเขาที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ผู้นำตระกูลด้านหน้า
“อืม ไปเที่ยวงานเทศกาลมาสนุกไหม”
ผู้นำตระกูลัทมิฬ เมสัน แบล็คดราก้อน ถามเอริคด้วยความอ่อนโยน
ในบรรดาผู้สืบทอดของเขานอกจากพี่ชายอีก1คนและน้องชายอีก2คนของเอริคแล้วตัวเขานั้นโปรดปราณเอริคมากที่สุด ในอนาคตถ้าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเอริคจะได้ขึ้นเป็ผู้นำตระกูลคนต่อไป
เอริคคิดในใจพลางคิดถึงสภาพของตระกูล
เรียกว่าเป็ความโชคดีของตระกูลที่ไม่มีการแย่งเก้าอี้ผูนำตระกูลกัน ด้วยความที่พี่ชายคนโตของเอริค นามว่า ลูคัสไม่ได้มีความสนใจในด้านการบริหารกิจการแม้แต่น้อยแต่เขาสนใจในด้านของการต่อสู้มากว่า ส่วนน้องชายอีก2คนของเขาคนนึงนามว่า อลัน มีความสนใจทางด้านการสร้างยา และ น้องชายคนสุดท้ายของเขานามว่า เซน มีความสนใจในด้านการค้าแต่เขาไม่ได้้าเป็ผู้นำตระกูล เขา้าทำหน้าที่ในการเป็ผู้นำขบวนการค้าไปค้าขายต่างแดนมากกว่า
ใช่แล้ว ข้ายังมีพี่สาวด้วยอีกคน นางมีนามว่า เอวา!!
แม้ว่าว่าเขาจะลืมไปเยี่ยมนางหลังจากเขาย้อนกลับมาก็ตามที
ความจริงเื่นี้จะโทษเอริคก็ไม่ได้เพราะว่าก่อนที่เขาจะย้อนกลับมาเขาก็ได้มีชีวิตอยู่มาก่อนหน้าตั้ง70กว่าปีแล้ว มีเื่ราวเกิดขึ้นมากมายจนทำให้เขาเริ่มลืมเลือนเื่ราวในอดีตไปเกือบหมด
ที่สำคัญคือแม้แต่ในชีวิตก่อนหน้าของเขา เขาก็เจอกับเอวาน้อยครั้งมากๆ ถ้าข้าจำไม่ผิดนางเหมือนจะเป็คนที่เชี่ยวชาญการต่อสู้ การปกครอง การค้า เรียกได้ว่าเป็อัจฉริยะตัวจริงเลยทีเดียว เมื่อรวมกับใบหน้าที่งดงามดั่งนางฟ้า ไม่ผิดเลยที่คนจะขนานนามนางว่า เทพธิดาประจำเมืองไผ่เขียว
แน่นอนว่าย่อมมีคนมาขอนางแต่งงานจำนวนมาก ทำให้นางไม่ค่อยที่จะออกไปภายนอกตระกูลหรือออกมาจากที่ตำหนักของนาง นั้นจึงเป็เหตุผลที่เอริคไม่ค่อยได้เห็นนาง
แต่เอริครู้ดีว่านางไม่ได้เป็คนเ็าเลยแม้แต่น้อยกลับกันเลยนางเป็คนที่อ่อนโยนมากทำไมเอริคถึงได้มั่นใจเช่นนั้นรึ ก็เพราะว่าตอนที่เมืองล่มสลายลงแล้วตระกูลของเขากำลังหลบหนีออกจากเมือง เขาเกิดโดนซอมบี้กระโจนกัดใส่ แต่ที่เขารอดมาได้ก็เป็เพราะเอวาะโมาขวางไว้ทำให้นางโดนกัดแทน
นี่อาจจะเป็หนึ่งในความทรงจำไม่กี่อย่างที่เกี่ยวข้องของเขากับเอวาก็ได้
“ท่านพ่อข้าสนุกดี การได้ออกมาเดินข้างนอกบางครั้งก็ดีเหมือนกันนะขอรับ”
“อืมดีแล้ว ที่ข้าเรียกเ้ามาที่นี่ก็เพราะว่าจะสอบถามเื่ที่เ้าไปกว้านซื้ออาหาร เมล็ดพันธุ์กับอาวุธจำนวนมาก เ้าจะเอาไปทำอะไรรึ? ตอนนี้ก็ไม่ใช่ฤดูแล้งอีกด้วย”
เมสันถามเอริคด้วยความสงสัย ถ้าเป็ก่อนฤดูแล้งเอริคไปรวบรวมอาหารมาก็ไม่ใช่เื่แปลกอะไร แต่ตอนนี้ไม่ใช่ แถมยังมีพวกเมล็ดพันธุ์กับอาวุธอีกด้วย
“ท่านพ่อไม่มีอะไรหรอกขอรับ ่นี้ข้าเกิดความรู้สึกว่าภัยแล้งจะมาเร็วกว่าปกติน่ะขอรับ ส่วนพวกเมล็ดพันธุ์ข้าแค่จะนำมาปลูกทดลองว่าเมล็ดพันธุ์ไหนจะเติบโตได้ดีในเวลาเกิดภัยแล้งดูขอรับเพื่อที่เวลาเกิดภัยแล้งเราจะได้มีผักกินกัน ส่วนอาวุธข้ารวบรวมมาเพื่อที่จะเอามาฝึกผู้คุ้มกันกลุ่มใหม่สำหรับบุกเบิกเส้นทางการค้าใหม่ขอรับ”
“เป็เช่นนั้น”
เมสันพยักหน้าว่าเข้าใจในสิ่งที่เขาทำแล้ว
หลังจากที่เอริคคุยกับเมสันอีกซักพักเขาก็เดินกลับมาที่ตำหนักของตัวเอง
ตำหนักของเอริคถูกแต่งให้เป็กึ่งธรรมชาติโดยจะมีไผ่เขียวประดับรอบๆตำหนัก
สภาพแวดล้อมดั่งเป็ที่กำเนิดของเหล่านักปราชญ์ก็ไม่ปาน
“ท่านพี่ท่านกลับมาแล้วรึ?”
“อืม ข้ากลับมาแล้ว”
เอริคเดินเข้าเห็นเอเลน่าที่แต่งตัวเรียบร้อยสะอาดสะอ้านนั่งอยู่ใกล้กับอาเรีย
ดูจากลักษณะแล้วอาเรียคงพาไปอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว
“เ้าได้กินอะไรยัง?”
“ท่านอาเรียพาข้าไปรับประทานอาหารแล้ว”
“อืม ข้าอยากถามหน่อยก่อนเ้าจะกลายมาเป็ทาสเ้าเคยอยู่ที่ไหนมาก่อน?”
นี่เป็สิ่งหนึ่งที่เอริคค่อนข้างสงสัยอยู่
เอเลน่าเงียบไปซักพักนึงก่อนที่จะตอบกลับมา
“ข้าเคยอยู่ที่หมู่บ้านนอกเมืองมาก่อน”
“แล้วเ้าทำอะไรถึงได้กลายมาเป็ทาสกัน?”
“ข้า..ข้าโดนโจรที่มาปล้นหมู่บ้านจับตัวมาขาย”
เอเลน่ากำหมัดแน่นขึ้น พร้อมกับแววตาที่เต็มไปด้วยความโกรธ
เอริคพยักหน้าเชิงว่าเข้าใจเื่ราวทั้งหมดแล้ว
เหตุผลที่ทำไมนางถึงได้ดูโตก่อนวัยบางทีอาจจะเป็เหตุผลนี้ก็ได้
ในยามกลียุคเช่นนี้เื่แบบนี้เกิดขึ้นบ่อยครั้งมาก ก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์ซอมบี้บุกมนุษย์มีการทำาระหว่างประเทศมากมาย บางครั้งเอริคก็สงสัยว่ามนุษย์หรือซอมบี้ที่โหดร้ายกว่ากันกันแน่
ในอนาคตแม้ว่าจะเผชิญหน้ากับซอมบี้มนุษย์ก็ยังรบกันอยู่ทุกวัน แต่เื่นี้จะโทษใครก็ไม่ได้ ด้วยทรัพยากรที่จำกัดเพื่อที่จะเอาชีวิตรอดบางครั้งก็จำเป็ต้อง่ชิงกัน ในอนาคตจำนวนคนที่ตายอาจจะมากว่าาในตอนนี้อีกเป็1000เท่าเลยก็ว่าได้
“หมู่บ้านเ้ามีใครรอดชีวิตแล้วกลายเป็ทาสหรือไม่ ถ้าพวกเขายังไม่ตายข้าสามารถไปพาพวกเขามาให้เ้าได้”
“ท่านพูดจริง!?”
เอเลน่ามองเอริคด้วยดวงตาที่เปล่งประกาย
แม้ว่าคนในครอบครัวนางจะโดนฆ่าหมดแล้วแต่นางก็ยังอยากเจอคนอื่นๆ ในหมู่บ้าที่ถูกจับตัวไปอยู่ดี เพราะว่าพวกเขาถือเป็ญาติที่เหลือเพียงไม่กี่คนของนาง
“ข้าไม่ใช่คนพูดปลด ตราบใดที่พวกเขายังมีชีวิตอยู่ข้าสามารถพาพวกเขามาอยู่กับเ้าได้”
“ถ้าท่านสามารถทำให้ข้าเจอกับพวกเขาได้ไม่ว่าพวกเขาจะเป็หรือตาย ข้าขอสาบานต่อหน้าฟ้าดินไม่ว่าในอนาคตจะเกิดไรขึ้นก็ตามข้าจะติดตามนายน้อยเอริคไปจนกว่าชีวิตจะหาไม่!!”
เอเลน่ามองตาเอริคแล้วกล่าวออกมาด้วยความหนักแน่น
“อืม ข้าหวังว่าในอนาคตเ้าจะทำตามที่เ้าได้ลั่นวาจาไว้”
“ค่ะนายท่าน!!”
เอริคไม่ได้เชื่อในตัวเอเลน่าในทันที ในอนาคตมีคนจำนวนมากที่สาบานแต่สุดท้ายต่อหน้าผลประโยชน์จำนวนมหาศาลก็หันมาแทงข้างหลังได้ทันที
“อืม ข้าเดาได้ว่าเ้าน่าจะเคย ฝึกการต่อสู้มาสินะ”
“ค่ะ ข้าเคยได้รับการฝึกจากพ่อที่เป็ทหารมาก่อน”
“อืม งั้นข้าจะถ่านทอดวิชาให้แล้วเ้าจงไปฝึกฝนให้ชำนาญซะ”
“รวมทั้งเ้าด้วอาเรีย”
ภายในใจอาเรียตอนนี้เหมือนเกิดฟ้าผ่าขึ้นทันใด
“ขะ ข้าด้วยหรอ?”
“ใช่ เ้า ด้วย”
เอริค้าให้อาเรียสามรถป้องกันตัวในอนาคตได้โดยไม่ถูกซอมบี้กินไปซะก่อน สิ่งที่ทำให้เอริคมั่นใจที่สุดว่าตระกูลของเขาจะอยู่รอด ก็คือยาต้านซอมบี้ ก่อนที่ยาต้านการกลายเป็ซอมบี้จากการถูกกัดหรือข่วนจะถูกคิดค้นขึ้นมาก็อีก20ปีนับจากนี้เลยทีเดียว ความจริงถ้าตอนนั้นมนุษย์รวมตัวกันผลิตยานี่แล้วแจกจ่ายให้ทุกคนบางทีมนุษย์อาจสามารถต้านซอมบี้ได้ แต่ด้วยความที่ผู้นำของเมืองใหญ่้าใช้สิ่งนี้ในการควมคุมผู้คนและใช้รักษาอำนาจของตัวเอง ทำให้การผลิตยาถูกจำกัดอย่างมากแม้แต่ในหมู่นัมเบอร์เองก็ยังมีคนคิดเช่นนี้เลย
หลังจากเอริคได้อธิบายวิธีการฝึกให้อาเรียกับเอเลน่าแล้วเขาก็กลับมาที่ห้องของตัวเอง
“เอาล่ะข้าต้องพยายามฝึกปราณให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ก่อนที่จะเกิดหายนะ”
แม้ว่าเขาจะยังไม่สารถใช้วิชาเทพปีศาจกลืน์ตอนนี้ได้ เพราะว่าปราณบนโลกนี้ยังน้อยอยู่ แต่ว่าการโคจรปราณเขายังสามารถทำได้อยู่อย่างน้อยน่าจะทำให้ร่างกายเขาแข็งแก่งขึ้นมาได้มั่ง
ซอมบี้่แรกเรียกได้ว่าเป็มหกรรมเพิ่มระดับครั้งใหญ่เลยก็ว่าได้
เพระหลังจากนั้นซอมบี้จะแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก ทำให้การล่าเป็ไปด้วยความยากลำบากอย่างมาก
ซอมบี้พวกเ้าจงมาเป็ฐานเหยียบให้แก่ข้าซะเถอะ!!
123
