ล่าผ่าแดนทมิฬ

"หมิน นี่นาย..." เชนพูดขึ้นอย่างตะลึงในการลงมือของหมิน"การใจอ่อนปล่อยศัตรูไป...ก็เป็นเหมือนเป็นการปล่อยเสือเข้าป่า สักวันมันจะกลับมาแว้งกัดนาย" หมินที่ตอนนี้ยืนอยู่ด้านข้างและแทงดาบลงไปที่หน้าอกของไทม์ มองมายังเชนแล้วพูดขึ้น"กะ..แก" ไทม์ใช้สายตาเบิกกว้างจ้องไปยังชายที่แทงดาบใส่ตนหมินไม่ก้มลมไปมองทำการดึงดาบออกจากหน้าอกของไทม์...แล้วทำการแทงซ้ำลงไปในตำแหน่งท้องอย่างโหดเหี้ยม!อ้าก!"หมิน! พอได้แล้ว" เชนพูดขึ้นเมื่อเห็นการลงมืออันโหดเหี้ยมของหมินหมินจ้องมองไปยังเชน สายตาเฉยชา แผลเป็นลากยาวที่แก้มซ้าย บวกกับสิ่งที่ทำอยู่ในตอนนี้ของเขาทำให้ใครที่มองมาก็ต้องใจสะท้าน"นายเนี่ยสมกับเป็นรุกกี้จริงๆ นะ" หมินตั้งแต่ต้นไม่ได้ก้มลงไปสนใจไทม์เลยสักนิดราวกับการมองไปที่มันเป็นการเสียสายตา "ไม่ขอบคุณหน่อยเหรอ..ฉันอุตส่าห์ช่วยลงมือให้เป็นของขวัญอำลาแท้ๆ ""ของขวัญ..อำลา? " เชนทวนสิ่งที่หมินพูดอย่างงงงันอ้าก!! กรี๊ด!! โอ้ย!!แล้วในจังหวะนั้นก็เกิดเสียงดังขึ้นมาจากบริเวณกลุ่มนักล่าเบื้องหลังเชน เมื่อเขาได้ยินแบบนั้นก็หันขวับไปมองในตำแหน่งนั้นในทันทีในตอนนี้กลุ่มนักล่าที่มีโร ริน ริว และกลุ่มของหมินอีกสามคนยืนอยู่ ภายใต้การหันมามองของเชนได้เกิดภาพไม่คาดฝันขึ้น!โรในตอนนี้กำลังคุกเข่ากุมท้องกรีดร้องอย่างเจ็บปวด มีเลือดมากมายไหลทะลักออกมาจากท้องและในตำแหน่งเบื้องหลังของเขาในตอนนี้คือชายหนึ่งในกลุ่มของหมินที่กำลังถือดาบที่ชุ่มไปด้วยเลือด!รินที่อยู่ด้านข้างโรไม่ห่างกำลังดิ้นทุรนทุรายอยู่ที่พื้นพร้อมกับเลือดจำนวนมากที่ไหลอาบเสื้อและพื้นในบริเวณที่เธอนอนอยู่ ด้านข้างของเธอยืนไว้ด้วยหญิงสาวเพียงหนึ่งเดียวในกลุ่มของหมิน กำลังถือมีดสั้นที่เลือดเปรอะเปื้อนไปทั้งตัวมีด!และริวในตอนนี้ถูกชายคนสุดท้ายในกลุ่มของหมินล็อกคอไว้อย่างแรงจนหน้าแดงก่ำ ริวพยายามใช้มือทั้งสองข้างแกะแขนที่ล็อคคอของเขาไว้ แต่แขนของชายคนนั้นเหมือนกับคีมเหล็กอันแข็งแกร่งที่ริวไม่มีทางสลัดหลุดไปได้"พวกนายทำอะไร! " ริวเมื่อเห็นภาพนั้นราวกับมีลมเย็นเยียบพัดผ่านร่างทำให้เขาต้องสั่นสะท้านไปทั้งตัว และยิ่งสะท้านหนักเมื่อเห็นภาพต่อมาชายที่ยืนอยู่ด้านหลังของโรไม่พูดไม่จาสีหน้าเรียบเฉยเดินช้าๆ มาอยู่ด้านข้างของโร ยกดาบในมือที่ชุ่มไปด้วยเลือดขึ้นแล้วฟันลงไปยังโรที่นั่งคุกเข่ากุมท้องจนเกิดเสียงดาบฝ่าสายลม เสียงฉัวะดังขึ้นเลือดมากมายสาดกระจายจากตำแหน่งคอของโรซึ่งในตอนนี้...ไม่มีศีรษะอยู่แล้ว ศีรษะของโรตกลงข้างตัวและร่างไร้ศีรษะนั้นก็นิ่งค้างอยู่ชั่วครู่ก็ล้มลงไปเลือดไหลทะลักออกมาจากคอที่ไร้ศีรษะเปลี่ยนพื้นในบริเวณนั้นให้เป็นสีแดงฉานส่วนหญิงสาวถือมีดสั้นอาบเลือด ก้มตัวลงนั่งในท่าชันเข่าข้างๆ รินที่กำลังกรีดร้องน้ำตาไหลเต็มใบหน้าด้วยความเจ็บปวด ยกมีดสั้นในมือขึ้นในระดับใบหน้าแล้วแทงลงไปยังตำแหน่งคอของรินอย่างโหดเหี้ยม เกิดเสียงฉึกขึ้นไม่ได้ดังมากนักแต่เสียงนี้คงเป็นเสียงสุดท้ายในชีวิตที่รินจะได้ยิน เมื่อมีดแทงเข้าไปที่คอร่างเธอกระตุกเล็กน้อยได้ยินเสียงสำลักเลือดอยู่หนึ่งถึงสองอึดใจแล้วร่างของรินก็แน่นิ่งไป สีหน้าของหญิงสาวผู้ลงมือเรียบเฉยเหมือนหุ่นยนต์ไร้ความรู้สึก ราวกับสิ่งที่เธอและพวกทำอยู่นี้เป็นเรื่องปกติธรรมดาทั่วๆ ไปไม่ใช่เรื่องที่ต้องตื่นตกใจเลยแม้แต่น้อย คงมีแต่ริวเท่านั้นที่โดนล็อกคอไว้ไม่ได้โดนลงมืออย่างโหดเหี้ยมเชนนิ่งค้างไม่ทราบต้องแสดงสีหน้าเช่นไรกับเหตุการณ์ที่เห็นตรงหน้า เขาไม่เคยเจอเรื่องโหดเหี้ยมเช่นนี้มาก่อนในชีวิต เขาทำได้เพียงเบิกตากว้างจ้องมองภาพนั้นอย่างไม่เชื่อสายตา"จะตกใจทำไม"เชนที่กำลังตกตะลึงถูกดึงกลับมาด้วยเสียงของหมินที่ดังมาจากเบื้องหลัง เชนหันไปมองหมินอย่างช้าๆ "พวกนาย..ทำแบบนี้ทำไม"หมินได้ยินคำพูดนั้นก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย "จริงๆ ฉันไม่จำเป็นต้องบอก แต่ฉันค่อนข้างถูกใจฝีมือของนาย งั้นฉันจะบอกให้"หมินหันคอเล็กน้อยหันไปมองยังริว ที่กำลังโดนชายในกลุ่มของหมินล็อกคอจนหน้าแดงก่ำอยู่พร้อมกับเพยิดหน้า "เพราะไอ้หนูนั่นไง""ริว? ริวก็แค่นักล่าระดับสิบห้าเท่านั้นเอง ถ้าคิดจะปล้นก็เอาของไปแล้วปล่อยเขาซะ" เชนหันไปมองตามที่หมินพเยิดหน้า แล้วหันกลับมามองหมิน ริวเป็นแค่นักล่าระดับสิบห้าแถมยังเคยบอกเขามาว่านี่เป็นครั้งแรกที่ลงRaidด้วยซ้ำ ที่เชนพอจะคิดออกก็คงเป็นดาบเล่มสวยและกระเป๋ามิติของริวที่ดูแล้วราคาสูงเท่านั้นที่พอเป็นสาเหตุได้"ปล้น? " หมินทวนคำของเชนยิ้มแล้วส่ายหัว"เอาเถอะ..จะคิดอย่างงั้นก็ได้"หมินพูดจบก็ยกดาบขึ้นจากท้องของไทม์แล้วก้าวเท้าเข้าหาเชน ปล่อยให้ร่างของไทม์ที่ตอนนี้นอนแน่นิ่งไปแล้วไว้เบื้องหลัง ขณะกำลังเดินมาหมินก็เหมือนจะหยิบอะไรบางอย่างออกมาจากกางเกงที่ใส่อยู่แล้วโยนเข้าปากแล้วกลืนลงไปเดินมาได้สองก้าวก็ทำการถีบตัวเองพุ่งเข้าหาเชนอย่างรวดเร็ว สายตาจับจ้องไปที่เชนแล้วยกดาบในมือขวาขึ้นฟันลงไปในทันที ถ้าใครมาเห็นคงต้องหัวเราะออกมา หมินที่มีระดับเพียงยี่สิบแปดกลับพุ่งเข้าไปโจมตีผู้มีระดับสามสิบสอง! เชนเห็นหมินพุ่งเข้ามาก็ไม่รอช้ายกดาบในมือฟันสวนเต็มแรงด้วยระดับสามสิบสองเสียงดาบปะทะดังสนั่นแรงลมพัดปลิวจากแรงปะทะทำให้ฝุ่นฝุ้งกระจายเต็มบริเวณ สิ้นเสียงปะทะก็มีร่างร่างหนึ่งที่ลอยกระเด็นไปเหมือนกับถูกค้อนมหายักษ์ทุบเข้า ร่างนั้นปลิวกระเด็นไปไกลเกือบยี่สิบเมตรก่อนจะตกลงพื้นกลิ้งไปหลายตลบ แสดงให้เห็นว่าแรงโจมตีที่ส่งร่างนี้ลอยมารุนแรงแค่ไหน และเมื่อมองไปร่างที่ปลิวกระเด็นมานั้นก็คือ...เชน!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 27 ลงมือ!

นิยายแนะนำ

ล่าผ่าแดนทมิฬ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 27 ลงมือ!

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้