ตอนที่ 15 เล่นกับไฟ
จนกระทั่งสมรเธออดรนทนไม่ไหว พอตกดึกเข้าจึงแต่งตัวไปเที่ยวเธคคนเดียว
นี่เป็ครั้งแรกที่เธอไปคนเดียว เพราะยัยเอื้อยเพื่อนรัก ดันไปนอนอยู่หอกับแฟนหนุ่มเสียนี่!แต่ที่นู่นก็มีเพื่อนเที่ยวที่รู้จักอยู่เยอะเหมือนกัน
พอรถมาส่งหน้าเธค เธอก็กวาดสายตาไปเจอชายหนุ่มที่ยืนรอรับรถรอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏที่มุมปากของเธอ และตั้งใจจะเดินเข้าไปทักทาย
แต่ทว่าเธอกลับถูกเพื่อน ที่เรียนห้องเดียวกันดึงรั้งตัวไว้ก่อนจะลากตัวเธอเข้าไปภายในเธคด้วยกัน
เพราะจะได้มีชายหนุ่มหันมาจ้องมองกลุ่มเธอมาก ๆ หน่อย เวลาที่มีสาวสวยอย่างสมร ยืนประดับบารมีโต๊ะของพวกเธอ
รักไม่ทันได้สังเกต ชายหนุ่มก้มหน้าทำงานของตนให้เสร็จเป็พอเพราะท่านทั้งหลายที่จองคิวจอดรถ ก็ให้ทิปหนัก ๆ กันทั้งนั้น!
โดยเฉพาะพวกบรรดาเสี่ย เ้าของธุรกิจใหญ่ทั้งหลายซึ่งใจกว้างอย่างกับแม่น้ำ ให้ทิปทีหนึ่ง ทำเอาเขาอดไม่ได้ที่จะยิ้มแฉ่ง
คำพูดพวกประจบประแจงเอาใจ เขาก็ได้เรียนรู้มากขึ้นเรื่อย ๆ เช่นกันเพราะมันเป็ไปตามหน้าที่ซึ่งได้รับมอบหมายจำเป็ต้องมีการพูดคุยกับลูกค้าแทบทุกคน…
สำหรับเสี่ยบางคนแล้ว ให้ทิปหนักเสียจนเขาแทบอยากจะอุ้มประคอง ขึ้นไปส่งถึงโต๊ะเลย…
……
ภายในร้านขณะที่สมรเต้นอยู่กับเพื่อน ๆ ก็พยายามกวาดสายตามองหารัก แต่ว่าดูเหมือนชายหนุ่มจะไม่เข้ามาเลยทำเอาเธอผิดหวังในใจลึก ๆ
“นี่ใจคอคิดแต่จะรับรถอย่างเดียวหรือไง ไม่คิดจะมาเป็บาร์เทนเดอร์บ้างหรือ?”
พอในใจเกิดความคิดแบบนี้เข้า ก็ทำเอาหญิงสาวงงงวยภายในใจได้ยินเสียงเต้นตึกตัก เวลาคิดถึงเ้าคนรับรถด้านหน้าทุกครั้งไปเธอจึงใช้สมองเ้าแผนการกระดกเหล้าไปแก้วใหญ่และแอบเทให้มันเปรอะเปื้อนเสื้อผ้าเล็กน้อย ก่อนบอกเพื่อน ๆว่าเมาแล้วขอตัวกลับก่อน
เ้าหล่อนเดินทำท่าเมามายออกมา แต่สายตาเหลือบมองนายรักตลอดเวลา
แต่เ้ากรรมเ้าตัวดันไม่สนใจไยดีใครเลยนี่สิทำเอาเธอจำต้องเปลี่ยนแผนโดยเดินเข้าไปหาเ้าตัวโดยตรงเลยและแล้วก็เหมือน์จะเป็ใจ
ขณะที่เธอเดินออกมาด้วยชุดที่โดดเด่นเป็สง่า รวมเข้ากับผิวขาวราวกับหยวกกล้วยจึงทำให้เวลาที่เดินไปไหนก็มีแต่คนมอง…
ทำให้สายตาที่รุ่มร้อนของชายหนุ่มหลาย ๆ คนจับจ้องมาที่เธอ
แน่นอนว่าพอเป็เช่นนี้ รักย่อมมองตามไปด้วย เพราะตอนนี้เขารับรถและยังรวมไปถึงคุมเข้มด้านความปลอดภัยภายนอกร้าน
ถ้าเกิดพวกเด็กช่างคิดจะมาก่อเื่ตีกัน ได้เจอกับเขาก่อนเป็ด่านแรกแน่!
“คุณหนู!?” รักเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง
ภายในใจพึมพำ “ไหนบอกว่าปวดหัวไงวะ ยังมีอารมณ์มาเที่ยวได้อีกนะแม่คุณ?”
รักเดินส่ายหน้าก่อนเข้าไปหาหล่อน และถามว่า “วันนี้คุณหนูมากับใครหรือครับ?”
สมรที่แสร้งเมาก็ดึงคอเสื้อของรักก่อนจะพูดว่า“ฉันจะมากับใครแล้วมันทำไม!”
ชายหนุ่มได้แต่ยิ้มเจื่อนบ่นในใจ “กลิ่นเหล้าหึ่งเสียขนาดนี้จะรีบเมาไปไหนกันนะ?”
“ถ้างั้นไปนั่งรอในร้านก่อนก็แล้วกันหายเมาค่อยกลับหอนะครับ!”รักไม่ได้ให้โอกาสอีกฝ่ายปฏิเสธ ดึงแขนสาวสวยเดินเข้าไปในร้าน ก่อนหาที่นั่งพิเศษให้…
“นั่งอยู่ตรงนี้นะครับคุณหนู เดี๋ยวผมไปทำงานก่อน”
แต่ปรากฏว่าสาวเ้าแผนการโวยวาย ทำให้รักเองจำต้องเปลี่ยนตำแหน่งเพราะกลัวจะมีใครมาหิ้วตัวหล่อนออกไปโดยที่เขาไม่รู้ตัว จึงได้ไปเรียกให้ไอ้แสงเพื่อนสนิทมาขอสลับหน้าที่เดินบริการแขกในร้านแทน
รักส่ายหน้า ก่อนจะเดินมานั่งข้าง ๆ และพูดขึ้นว่า“นี่คุณหนู…วันหลังจะมาเที่ยว ก็ควรพาเพื่อนมาด้วยสักคนสิไม่ใช่มาคนเดียวแบบนี้…ขากลับมันอันตรายแถมลำบากด้วยนะ!”
สมรหันหน้าไปอีกด้าน เผยรอยยิ้มแสนหวาน โดยที่ไม่ให้ชายหนุ่มเห็นก่อนจะแสร้งทำท่าทางโวยวายใส่เ้าหมอนี่ต่อ ปากก็พูดไปเรื่อย ถามคำถามไปเรื่อย
พอรักเห็นว่าอีกฝ่ายเมา ตื่นขึ้นมาจะจำที่ถามได้หรือเปล่าเถอะ จึงตอบไปตามความจริงส่วนสายตาก็กวาดมองดูแขกในร้าน เผื่อตกหล่นอะไรเขาจะได้ไปช่วย
ไม่นานกลุ่มเพื่อนสาวของสมรที่บังเอิญเดินผ่านมาเห็นเธอที่กำลังนั่งเมาแอ๋อยู่บนเก้าอี้ กับหนุ่มรับรถที่คุ้นหน้าคุ้นตากันทุกคนเพราะแขกไปใครมาก็ต้องเจอนายหมอนี่ก่อน
เพื่อนคนหนึ่งเดินเข้าไปหา และพูดขึ้นว่า “ยัยหมอน…นี่แกเป็ไงบ้างเนี่ยดื่มไปนิดเดียวไม่น่าจะเมาขนาดนี้นะ?”
รักจึงเอ่ยปากถามความสัมพันธ์ ก่อนจะรู้ว่าเป็เพื่อนห้องเดียวกันเขาก็วางใจและบอกว่า “คุณหนูเมามากน่ะครับพอผมเห็นที่หน้าร้านจึงพาเดินเข้ามาในร้านก่อนกลัวจะโดนใครฉุดไปทำมิดีมิร้ายเอา…ถ้าอย่างงั้นผมฝากเธอด้วยนะครับช่วยพาไปส่งหอหน่อย!”
หนึ่งในเพื่อนสาวตอบกลับมาว่า “ได้สิขอบใจมากนะว่าแต่เห็นนายมาตั้งนานแล้ว ไม่รู้ว่าชื่ออะไรเหรอ?”
ชายหนุ่มยืนขึ้น ก่อนยิ้มหวานให้หญิงสาวทั้งกลุ่ม “ผมชื่อ ‘รัก’ เรียนอยู่นิติศาสตร์ปีหนึ่งครับมีอะไรให้รับใช้ก็เรียกกันได้นะครับ…”
สมรที่ทำแสร้งเมาทำตาปรืออยู่ ก็อดไม่ได้ที่จะกัดฟันกรอด “ยัยพวกนี้ดันเดินเข้ามาเจอฉันเสียได้ หมดกันแผนของฉันที่วางไว้!”
……
หลังจากกลับมาถึงห้องนอนเธอก็เหมือนจะรู้ใจตัวเองมากขึ้นในขณะเดียวกันก็สองจิตสองใจเพราะมีนายพาที ที่เที่ยวตามจีบเธออยู่ทุกวันอีกฝ่ายหนึ่งก็ดีอีกฝ่ายก็โดนใจ
“นี่ฉันกลายเป็นางวันทองสองใจแล้วหรือ?” เธอพูดพึมพำกับตัวเอง ไม่รู้เพราะอะไรทำไมเราถึงไปชอบนายรักอะไรนั่นกันนะ?
เธอเท้าคางเหม่อลอย พร้อมตั้งคำถามกับตัวเองหลังจากคิดไปหลายตลบก็ไม่เข้าใจ
ส่วนของพาที พรุ่งนี้เธอคิดวางแผนจะลองใจอีกครั้งจากนั้นค่อยมาชั่งใจดูว่าจะเลือกใครดีอันที่จริงชายหนุ่มหล่อเหลาเข้ามาในชีวิตเธอมากมายแต่ไม่มีใครโดนใจเธอเสียเท่าไหร่ มิฉะนั้นป่านนี้เธอคงมีแฟนเป็ตัวเป็ตนแซงหน้ายัยเอื้อยไปนานแล้ว…
สมรวางแผนลองใจนายพาที อีกครั้งในวันพรุ่งนี้จึงจำเป็ต้องจัดการนายรักเสียก่อน ไม่เช่นนั้นเ้าตัวคงเข้ามาห้ามเธออีกมีหวังได้เสียแผนกันหมด!
เธอเขียนแผนเป็ขั้น ๆ อ่านจนถี่ถ้วนมองดูแล้วไม่มีช่องโหว่ก็พยักหน้าพึงพอใจ
เช้าวันรุ่งขึ้นก็ส่งข้อความไปหานายรักให้มาเจอกันที่นัดหมายตอนสิบโมง
รักเดินมาถึงก็พูดขึ้นว่า “คุณหนูมีอะไร…จะให้ผมรับใช้หรือครับ?”
“ก็ไม่มีอะไรมาก…วันนี้นายไปทำงานปกติมั้ย?” สาวสวยเอ่ยปากถาม
รักตอบด้วยความงุนงง“ไปครับ…ปกติก็ไปทุกวันนะถ้าไม่ได้ติดสอบหรือติดงานอะไร!”
“จำที่ติดหนี้วันก่อนได้มั้ย? เราขอสั่งให้นายไปทำงานในร้านวันหนึ่ง”เธอทำท่ากอดอกเจิดจมูกขึ้นคล้ายคุณหนูที่เอาแต่ใจ
“ค…แค่นี้เหรอ?” รักถามอีกครั้งเพื่อยืนยัน
“ใช่สิ! ห้ามโผล่มาหน้าร้านเด็ดขาดแค่นี้หนี้ของเราหายกันแล้ว ตกลงมั้ย?” รอยยิ้มจาง ๆที่มุมปากของเธอดูคล้ายพวกคุณหนูที่ถูกเลี้ยงเอาแต่ใจมาั้แ่เด็ก
“อะ ๆ ก็ได้ตามนั้นเดี๋ยวผมแลกงานกับเพื่อนแต่หนี้เราหายกันแล้วนะ!” รักก็พยักหน้าตกลง…
ส่วนสมรก็ไปเรียกเอื้อยที่มีความสุขเป็พิเศษมาก่อนจะให้ช่วยเหลือเหมือนเคย คราวนี้เธอวางแผนจะจากกันที่หน้าร้าน…
พอมาถึงเธค “พาที สมร เอื้อย กวี” ต่างก็เต้นเป็คู่ ๆ พอถึง่เวลาสโลว์ซบ สองสาวต่างก็ซบเข้าที่หน้าอกของฝ่ายชายตัวสมรดื่มเหล้ามากเป็พิเศษ จึงทำให้วันนี้เธอเมาเร็วมาก และพอได้เวลาสมรจึงสะกิดเพื่อนให้เริ่มแผนการได้เลย
แต่พอมาถึงหน้าร้าน เอื้อยก็ได้ทำตามแผนการที่นัดหมายไว้กับสมร
โดยบอกกับพาทีว่า “วันนี้ทีช่วยไปส่งยัยหมอนมันที่ห้องได้มั้ย? แต่ห้ามทำอะไรมันนะ!”เธอชี้นิ้วขู่
“คือว่าเดี๋ยวเราจะไปต่อที่ ‘ฟลามิงโก้’ น่ะ”เอื้อยเอ่ยปากบอกไปเช่นนั้น เพื่อให้ชายหนุ่มตกไปในหลุมพรางเพราะมีเวลาเหลือเฟือในการทำอะไรกับยัยหมอน!
พาทีได้ยินดังนั้นก็คึกขึ้นมาทันที “ได้สิเดี๋ยวเราไปส่งเองนะเอื้อยไปเที่ยวต่อตามสบาย!”
ขณะเดียวกัน เอื้อยยืนมองเพื่อนโดนหามกลับไปส่งที่หอส่วนตัวเธอก็ส่งสายตาหวานแหววให้แฟนหนุ่ม ก่อนจะกัดริมฝีปากล่าง เป็เชิงส่งสัญญาณ
จากนั้นเธอก็กระซิบที่ข้างหูของชายหนุ่มเบา ๆ“ไปจัดการเื่ของเราต่อเถอะที่รัก…”
กวีได้ยินดังนั้นก็เหมือนม้าศึก…ที่คึกพร้อมออกรบเต็มที
……
ในห้องนอนของสมร พอเธอหยิบกุญแจออกมาก่อนจะเปิดประตูเข้าไปด้วยอาการมึนงง หลังจากนั้นเธอเองก็นอนล้มลงบนเตียง
ก่อนที่จะเอ่ยปากบอกพาทีว่า “นี่ทีกลับหอไปได้แล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยมาคุยกันใหม่…”
ทว่าพาทีมองต้นขาที่ขาวจั๊วะของหล่อน มีหรือเขาจะปล่อยแม่กวางน้อย ตัวนี้ไปง่ายๆ
“เพราะมันไม่ใช่นิสัยของนักล่า!”
พาทีก็เล่นแง่ตอบกลับไปว่า “ทีเองก็ยังเมาอยู่เลยไม่รู้จะเดินไปถึงห้องมั้ย? ขอนอนห้องด้วยคนสิ!”
พอได้ยินคำนี้เธอก็หนังตากระตุก อย่างบอกไม่ถูก“คงจะเป็อย่างที่คนอื่นพูดว่าไว้เป็แน่ ไอ้หมอนี่มันไว้ใจไม่ได้!”สมรจึงพูดเกลี้ยกล่อมอีกเล็กน้อย
แต่พาทีก็ยืนยันจะนอนที่นี่ให้จงได้ แถมยังเริ่มขยับเข้าใกล้เธอมากยิ่งขึ้นโดยเริ่มลูบไล้ที่ต้นขาของเธอ
จนสมรพูดเปรย ๆ ว่า “จะนอนก็ไม่เป็ไรหรอกประเดี๋ยวเที่ยงคืนแม่เราก็มาแล้ว ถ้าอยู่ทีก็รอเจอแม่ของเราแล้วกัน!”
เพราะวันนี้คือวันศุกร์ โดยปกติเสาร์อาทิตย์สมรจะต้องกลับบ้านหรือไม่ก็มีพ่อกับแม่มาตรวจดูประจำ…
พอได้ยินดังนั้น ชายหนุ่มก็ชะงักไปชั่วครู่หนึ่งก่อนจะเหลือบมองดูนาฬิกา และทันใดนั้นเองเขาก็ได้ตัดสินใจขึ้นในทันที!
3K
![[นิยายแปลจีน] ผมไม่ได้เป็นมนุษย์แล้วครับ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1686120546_88212283.webp)
