โทนี่หันหลังให้เอมิรี่ และกำลังจะโทรหาสารวัตร แต่เขาเพิ่งนึกขึ้นได้ เลยเปิดดูตำแหน่งของเจนนี่ เพราะเขาแอบติด GPS ที่จี้สร้อยคอของเจนนี่ไว้ โทนี่กำลังจะหันไปบอกเอมิรี่เื่ตำแหน่งของภรรยา แต่ทว่า
“เฮ้ย หายไปไหนแล้ว” โทนี่ใที่ไม่เห็นเอมิรี่
โทนี่รีบวิ่งออกไปดูแถวลานจอดรถก็ไม่เห็นวี่แววของเอมิรี่เลย “เป็ไปได้ยังไง ทำไมเอมิรี่ถึงทำอะไรรวดเร็วปานนี้” เลยลองโทรก็พบว่าเธอปิดเครื่องเช่นกัน แต่เขาก็ปล่อยไปแล้วรีบแจ้งตำรวจให้ไปช่วยตามหลัง
เอมิรี่แว๊บตัวไปที่คฤหาสน์ของออแกน เธอค่อยๆ จับกลิ่นของเจนนี่เพื่อออกตามหา
“ทำไมคุณถึงทำแบบนี้คะ ออแกน คุณจับฉันมาทำไม” เจนนี่ถูกมัดติดกับเสา
“เธอเก่งมากที่สืบจนรู้วิธีที่ฉันฆ่าพวกมัน” ออแกนเผยตัวตน
“ที่แท้ก็เป็ฝีมือของคุณ” เจนนี่นึกไม่ถึง
“ผมเสียดายคุณนะ พวกเราน่าจะเป็เพื่อนที่ดีต่อกันได้ แต่ผมไว้ชีวิตคุณไม่ได้จริงๆ” ออแกนกล่าว
“คุณจะฆ่าฉันงั้นหรอ” เจนนี่พูดเสียงแข็ง
“มันไม่ทรมานหรอกเจนนี่” ออแกนส่งสัญญาณให้ลูกน้องเดินมา
ออแกนสั่งลูกน้องให้จับงูพิษยื่นมาที่คอของหญิงสาว
“อย่านะคะ เอามันออกไป” เจนนี่รู้สึกขยะแขยง
งูกำลังจะกัดอยู่แล้ว เอมิรี่จึงรีบซัดมีดสั้นฟันงูขาดเป็สองท่อนเช่นเคย
“ใครน่ะ” ออแกนใ
เอมิรี่เข้าต่อยตีกับคนร้าย และเธอกำลังเข้าไปจับกุมออแกน แต่ออแกนกลับรีบวิ่งหนีแล้วรีบกดกริ่งเพื่อส่งสัญญาณเรียกลูกน้องให้จับกุมหญิงสาว
เอมิรี่รีบหันกลับไปแก้มัดให้เจนนี่แล้วพาเธอหนีเพราะลูกน้องของออแกนเยอะมาก มีประมาณยี่สิบคน
“พวกเราจะหนีไปทางไหนล่ะเนี่ย” เอมิรี่บ่น
“พวกมันดักทุกทางเลยน่ะ” เจนนี่แทบมองไม่เห็นทาง
สักพักสองสาวก็วิ่งเข้าไปในห้องห้องหนึ่ง แต่พอเข้าไปแล้วปิดประตูที่มีหน้าต่างกระจก พวกเธอก็รีบชะงักเพราะเห็นงูพิษเป็ร้อย เจนนี่แขยงงูเลยรีบเปิดประตูออก แต่ทว่าประตูกลับล็อคจากด้านนอก
“โอ๊ย ใครล็อคล่ะเนี่ย หนีไปไหนไม่หนี ดันหนีเข้ามาในห้องงูพิษ” เจนนี่ทั้งบ่นทั้งขยะแขยง
“เอายังไงดีล่ะ” เอมิรี่ทำอะไรไม่ได้ในตอนนี้
เศรษฐีออแกนปรากฏตรงกระจกของประตูแล้วพูดว่า “ตายอยู่ในห้องงูซะเถอะ” แล้วพวกเขาก็รีบวิ่งหนีไปทางอื่นเพราะตำรวจเข้าบุกจับกุม
“ทำยังไงดีเอมิรี่ งูกำลังเลื้อยมาทางนี้แล้ว” เจนนี่กลัวงูอย่างมาก
เอมิรี่คิดว่าจะใช้วิธีของแวมไพร์ต่อหน้าเจนนี่ไม่ได้ เธอตัดสินใจใช้แรงเกินมนุษย์มนาถีบประตู จนมันล้มไปนอนกับพื้น
เจนนี่ยืนอึ้ง แต่เอมิรี่รีบจูงมือเธอให้รีบออกมาจากห้องห้องนั้น
เจนนี่วิ่งออกมาพอเห็นโทนี่ก็รีบเข้าไปกอดเขาทันที “ฮือ ฮือ ฉันกลัวงู”
เอมิรี่จนปัญญาเพราะงูมีเป็ฝูง
โทนี่จึงยื่นะเิให้เอมิรี่ “ต้องจัดการมันทั้งหมดครับ มันอันตรายมาก”
เอมิรี่พยักหน้า แล้วกล่าวว่า “คุณพาเจนนี่และทุกคนไปนอกคฤหาสน์ก่อนนะคะ”
โทนี่รีบจูงมือภรรยาวิ่งออกไปทันที ในขณะที่ตำรวจก็สามารถรวบตัวออแกนและลูกน้องได้ทั้งหมด ทิ้งให้เอมิรี่อยู่ในคฤหาสน์เพียงผู้เดียว
เอมิรี่ถอดสลักะเิแล้วเขวี้ยงเข้าไปในห้องเลี้ยงงู เธอใช้พลังให้ประตูลอยไปปิดเอง จากนั้นเธอก็แว๊บไปปรากฏที่หลังบ้าน
ทุกคนคาดไม่ถึงว่าะเิจะมีอานุภาพรุนแรงขนาดนี้ เพราะะเิประทุแล้วไหม้ทุกส่วนของคฤหาสน์
เจนนี่ใเพราะคิดว่าเอมิรี่คงหนีออกมาไม่ทัน “ม่าย! เอมิรี่ยังอยู่ในคฤหาสน์ ฉันจะไปช่วยเอมิรี่”
โทนี่จับตัวเจนนี่ “ไม่นะครับ มันอันตราย”
“แล้วคุณปล่อยให้เอมิรี่เป็คนจุดชนวนะเิทำไมล่ะคะ และคุณก็ไม่บอกด้วยว่าะเิมันรุนแรงแบบนี้” เจนนี่เริ่มกล่าวโทษ
“ผมก็คาดไม่ถึงเหมือนกันว่า ผลมันจะเป็แบบนี้ครับ ผมขอโทษ” โทนี่รู้สึกผิด
เจนนี่ตีสามีเพราะเขาปล่อยให้เอมิรี่ตาย
“ทำอะไรกันน่ะ” เอมิรี่เดินมาถึงหน้าบ้านและงงกับการกระทำของสามีภรรยาคู่นี้
ทุกคนหันไปมองเอมิรี่เป็ตาเดียว และพากันอึ้งที่เห็นว่าเธอไม่เป็อะไรเลย
เจนนี่วิ่งเข้าไปกอดเอมิรี่ไว้ “ฉันดีใจจริงๆ ที่เธอปลอดภัย”
“ฉันไม่เป็อะไรหรอกน่า แต่ฉันว่าตอนนี้คนที่เป็ น่าจะเป็โทนี่นะ ดูสิตามแขนของเขาเขียวช้ำไปหมดแล้ว” เอมิรี่ชี้ไปที่แขนของโทนี่
เจนนี่รู้สึกผิดเลยคลายอ้อมกอดแล้วเดินไปขอโทษสามี เธอรีบกอดเขาทันที “ฉันขอโทษนะคะ ฉันควบคุมอารมณ์ไม่อยู่จริงๆ”
โทนี่กอดตอบ “ผมไม่เป็อะไรครับ คุณและเพื่อนปลอดภัย ผมก็ดีใจแล้ว”
สารวัตรเดินมาขอบคุณเจนนี่ “ขอบคุณนะครับที่ช่วยผมสืบคดี”
เจนนี่คลายอ้อมกอดแล้วหันไปตอบ “ไม่เป็ไรค่ะ มันเป็หน้าที่อยู่แล้ว”
“งั้นไว้ผมพาไปเลี้ยงข้าวนะครับ” สารวัตรแกล้งพูดยั่วโทนี่เพราะรู้ว่าเขาขี้หึง
โทนี่รีบโอบไหล่ภรรยา แล้วว่า “คงไม่ได้แล้วครับ พวกผมจะกลับเมืองหลวงพรุ่งนี้เช้า”
เจนนี่ทำได้แต่ยิ้มให้สารวัตรแล้วเดินไปพร้อมกับสามี
สารวัตรและเอมิรี่ทำได้แต่ส่ายกับความขี้หึงของโทนี่
**********************************
โทนี่ขับรถพาภรรยาและเอมิรี่กลับเมืองหลวงั้แ่ตีห้า เพราะกลัวสารวัตรจะมาส่งเจนนี่
เจนนี่ทำท่าหาว “ทำไมคุณตื่นเช้าอย่างนี้คะ”
“นั่นสิคะ ทานอะไรก่อนค่อยไปก็ได้” เอมิรี่เห็นด้วย
“เพื่อนตำรวจของผมบอกว่าสารวัตรจะมาส่งตอนแปดโมงครับ ผมไม่อยากเจอเขา” โทนี่สารภาพ
“มันเสียมารยาทนะคะ” เจนนี่แอบดุ
โทนี่ทำหน้าบูดใส่ภรรยา
“เอาน่า เธอค่อยโทรไปบอกสารวัตรก็แล้วกัน ว่าพวกเราต้องรีบเดินทางกะทันหัน” เอมิรี่หาทางออกให้
“อย่างนั้นก็ได้” เจนนี่คล้อยตาม
“คุณจะเข้าเฝ้าพระาาเลยมั้ย” โทนี่รีบเปลี่ยนเื่
“ก็ดีเหมือนกันค่ะ ฉันจะได้พาเอมิรี่ไปเข้าเฝ้าด้วย” เจนนี่กล่าว
“ฉันขอ Bye นะ ฉันไม่ชอบพิธีรีตอง” เอมิรี่ปฏิเสธ
“งั้นผมไปส่งคุณที่บ้านก่อนก็แล้วกัน” โทนี่กล่าว
“น่าเสียดาย พระองค์ทรงหน้าตาดีมากเลยนะ เธอน่าจะไปเห็น” เจนนี่อยากให้เพื่อนไปด้วยกัน
“เขาไม่ได้ให้ฉันไปเป็ราชินีเสียหน่อย เลิกพูดเถอะ ฉันอยากกลับบ้านมากกว่า” เอมิรี่อยากพักผ่อน
“ตามใจก็แล้วกัน” เจนนี่รู้สึกผิดหวัง