หลังจากที่ชาวบ้าน มีความคิดเห็นเดียวกัน ทำให้จินเหว่ย คุณหนูตระกูลจิน ไม่สามารถกล่าวอะไรออกมาได้แม้แต่เพียงนิดเดียว เธอทำได้เพียงมองหน้าชาวบ้านพวกนั้นด้วยแววตาที่โกรธเคืองออกมา
“เอาละ ถ้าเป็อย่างนั้นเื่พวกนี้ก็ถือสะว่าให้จบกันตรงนี้ พวกเ้าสองคนว่าอย่างไร” จินหนิ่ง กล่าวออกมาเนื่องจากสถานการณ์ในตอนนี้ เขานั้นไม่สามารถควบคุมมันได้อีกต่อไปแล้ว
“พวกข้าสองคนไม่มีอะไรหรอก เพียงแต่คุณหนูคนนั้นนางจะยอมหรือไม่ พวกข้าเพียงแค่เที่ยวสนุกในเมืองนี้เท่านั้น” หลินปิงกล่าวออกมา
“หึ ฝากไว้ก่อนเถอะพวกแก อย่างคิดว่ามันจะจบง่าย ๆ” จินเหว่ยกล่าวออกมาและเดินหนีไปในทันที
“ข้าจะรับรองเื่ที่เกิดขึ้นมันจบแล้ว หากอนาคต จินเหว่ยเข้าไปหาเื่พวกเ้าอีก ข้าจะมาจัดการนางเอง ด้วยตัวของข้าเอง” จินหนิ่งกล่าวออกมา และเดินตามจินเหว่ยออกไปในทันที
ทางด้านหลินฝานตอนนี้กำลังคิดเกี่ยวกับซูอ้าวที่กำลังคุกเข่า ไม่ยอมไปไหนเนื่องจากเป็คำสั่งของปู่เว่ยของเขา
“ท่านหลิน ได้โปรดรับข้าไปติดตามท่านด้วยขอรับ เพื่อชดใช้เื่ที่เกิดขึ้นในวันนี้” ซูอ้าวกล่าวออกมาและมองไปยังหลินฝาน
“ก็ได้ พอดีข้าจะเปิดร้านยาอยู่พอดีให้เ้าไปเป็พนักงานที่ร้านขายยาของข้าก็แล้วกัน ส่วนอนาคตจะเอายังไงก็ค่อยว่ากันอีกที พวกเรากลับกันก่อนเถอะนี้ก็เย็นแล้ว” หลินฝานกล่าวออกมาและเดินออกไปในทันทีเพื่อกลับโรงแรม ส่วนซูอ้าวนั้น ก็กลับบ้านตระกูลซู และได้บอกกล่าวเื่ที่หลินฝานให้ไปเป็พนักงานที่ร้านขายยา
“ท่านปู่ ตามที่ข้าบอกท่านไปนั้นละ วันพรุ่งนี้ข้าจะต้องไปเป็พนักงานที่ร้านของคุณหลินแล้ว” ซูอ้าวกล่าวออกมา
“ดี ดี ดี เ้ารู้ตัวหรือไม่หากในวันนี้ข้าไม่สามารถไปทันทีเ้าลงมือชีวิตของเ้าจะต้องจบสิ้นไปแล้ว หากคุณหลินลงมือขึ้นมา” ซูเว่ยกล่าวออกมาเพื่อไขข้อสงสัยที่เขานั้นกระทำแบบนั้นไป
“เข้าใจแล้วขอรับ เพียงแต่คุณหลินนั้น ท่านจะสามารถเอาชนะเขาได้เลยงั้นหรอ”
“อย่าว่าแต่ชนะเลย แม้แต่ต่อสู้ด้วยข้าก็ไม่สามารถทำอะไรได้ เ้าคิดว่าอยู่ ๆ คุณหนูตระกูลจิน จอมโวยวายคนนั้น จะยอมง่าย ๆ หากไม่ใช่เพราะคุณหลินปรากฏตัวออกมา มีหวังสองสาวนั้นคงโดนทำร้ายไปแล้ว อีกอย่างที่ข้าสามารถบอกได้ก็คือ ตาแก่หนิ่ง ยังยอมเลยนับอะไรกับคุณหนูคนนั้น” ซูเว่ยกล่าวออกมา
“ข้าเข้าใจแล้วท่านปู่ หากท่านไม่มาข้าก็คงจะเป็คนลงมือและโดนคุณหลินสั่งสอน ขอบคุณท่านปู่ที่มาช่วย” ซูอ้าวกล่าวออกมา
เช้าวันรุ่งขึ้น หลินฝานและสองสาวได้เดินทางมาถึงร้านของตัวเองและรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาในทันที
“ว้าว นี้ใช่บ้านของพวกเรางั้นหรอ ชั้นแรกเป็ร้านขายยาอย่างที่ท่านพี่บอกเอาไว้จริง ๆ ด้วย ตกแต่งได้สวยงามมาก น้องชอบมันมาก” หลินปิงกล่าวออกมา
“เอาละ พวกน้องทั้งสองวันนี้ ไม่สามารถที่จะไปเที่ยวเล่นได้อีก จะต้องช่วยพี่ขายยาเป็วันแรกก่อน อนาคตพี่จะหา พนักงานมาเองแต่ตอนนี้ต้องพึ่งพวกน้องก่อนเข้าใจไหม” หลินฝานกล่าวออกมา
“เข้าใจแล้วค่าX2”
“โอ้วคุณหลินมาแล้ว นี้ครับเอกสารรับรองของร้านและใบรับรองยาที่จะขายขอรับ” พ่อบ้านตระกูลจอกล่าวออกมาและยืนเอกสารให้หลินฝานไปในทันที
เมื่อหลินฝานได้รับเอกสารมาแล้ว เขากลับต้องอ่านเงื่อนไขทั้งหมดเพื่อป้องกันการเกิดปัญหาตามมาภายหลัง
“ไม่ทราบว่าคุณหลินจะเปิดบริการเลยหรือไม่ กระผมได้ช่วยคุณหลินจัดเตรียมยาก่อน” พ่อบ้านกล่าวออกมา
“เปิดวันนี้แหละยาพวกนี้น่าจะมีราคา ไม่ทราบว่าพ่อบ้านทราบราคาของยาพวกนี้บ้างหรือไม่” หลินฝานหยิบยาระดับ 5 6 และ 7 ที่มีความบริสุทธิ์ระดับ 10 ออกมาให้พ่อบ้านตีราคา
“นี้มัน คุณหลินเป็คนหลอมพวกมันขึ้นมาเองหรอครับ หากยาที่มีคุณภาพพวกนี้ออกไปสู่ตลาดละก็ มีหวังได้เกิดความวุ่นวายกันทั้งเขตเป็แน่” พ่อบ้านกล่าวออกมา
“ก็ดีสิ ร้านของผมจะได้มีคนมาซื้อเยอะ ๆ จะได้ขายดี” หลินฝานกล่าวออกมา
“มันไม่ง่ายแบบนั้นสิครับ หากพวกตระกูลใหญ่ทราบเื่นี้มีหวังพวกนั้นได้ส่งคนมาป่วนร้านอย่างแน่นอน เพราะหากยาพวกนี้หลุดออกไป พวกตระกูลต่าง ๆ กันรวมหัวกันสร้างความวุ่นวาย หรือแม้แต่ทำลายข้าวของในร้านก็เป็ไปได้” พ่อบ้านจูกล่าวออกมา
“หากมีเื่อย่างที่ท่านกล่าวออกมา ร้านของเราก็พร้อมที่จะสู้ แต่หากมันรุนแรง ก็ต้องเข้าไปพูดคุยกับพวกเขาให้ชัดเจนเพราะชาวบ้านจะเป็คนที่เลือกร้านเอง ไม่ใช้มาบังคับให้ปิดร้าน” หลินฝานกล่าวออกมา