ตอนที่ 5
โรยทรายเดินออกจากห้องลองชุดด้วยชุดเดรสสั้นสีเหลืองน้ำผึ้งพระจันทร์สีสันของชุดสุกสกาวยิ่งกว่าจันทรายามส่องแสงอยู่บนท้องฟ้า เกาะอกเปิดโชว์เนินเนื้อที่อวบอิ่มจนดูอึ๋มผิดหูผิดตาด้านหลังเว้าลึกจนเห็นแผ่นหลังขาวนวลความสั้นของชุดเผยให้เห็นปลีน่องอวบอิ่มและเรียวขายาวสูงสง่าเมื่อสวมรองเท้าส้นสูงสีทองประกายนิลยิ่งเพิ่มให้ร่างระหงองค์อรชรเด่นจนโดดสะดุดตากับชายหนุ่มที่ชมว่าสวยเหลือเกินยิ่งนัก
ผมของโรยทรายถูกเกล้าขึ้นหลวมๆมีโบสีใกล้เคียงกับรองเท้ารวบไว้อีกชั้นปล่อยให้ลอนของเส้นผมม้วนสยายลงมาเป็พวง เผยต้นคอโปร่งไล่ตามท้ายทอย
สีสันบนดวงหน้าแต่งแบบธรรมชาติมีไฮไลท์ทั่วหน้าด้วยกลิตเตอร์วาวๆสร้างมิติ ลงอายแชโดว์และบลัชออนโทนชมพูอ่อนคิ้วเรียวยาวปัดมาสคาร่าเพิ่มความเด่นเล็กน้อยเพื่อให้กลมกลืนกับอายไลเนอร์ที่กรีดลงบนเปลือกตาสร้างความโฉบเฉี่ยวเรียวปากที่แย้มยิ้มให้กับทุกคู่สายตาแต่งแต้มด้วยลิปกลอสใสมีเกล็ดแววเล็กน้อย
“มองอะไรกันคะ”คนถูกจ้องรู้สึกเขินกับสายตาหลายคู่ที่จ้องมองรวมกันมายังเธอ
รู้สึกขัดเขินกับสายตาแทะโลมของพระเอกหนุ่มและรู้สึกหวาดหวั่นกับสายตาของปาหนันที่ดูเหมือนกำลังจะแล่เนื้อเถือหนังใครสักคน
แต่ก็โชคดีที่ปาหนันไม่ได้ออกอาการกระวีกระวาดใส่เธอสะบัดหน้าพรืดใส่โรยทราย ก่อนจะเดินชนไหล่คนร่างสูงที่ยืนขวางประตูอยู่พอดี
พระเอกหนุ่มก็ไม่ได้แยแสต่อท่าทางของนางร้ายที่ออกนอกห้องไปแล้วสายตาเ้าชู้จ้องไปยังนางเอกของเื่โดยมิวางตา...ในใจนั้นนึกหมายมั่นว่านางเอกคนนี้จะต้องเป็นางเอกของเขาส่วนตัวด้วยยามไม่ได้อยู่ในบทละคร
“พอดีคุณอามยุราเรียกหาทรายน่ะครับ อยากจะแนะนำให้ทรายรู้จักกับพี่แอ๋วผู้กำกับฯแล้วก็คุณสุดชาย”เขาแจงเหตุที่มิราลีเอ่ยถามว่าเข้ามาในห้องนี้ทำไม
“คุณสุดชายมาด้วยเหรอคะ ศัลย์” มิราลีหน้าตื่นเมื่อพูดถึงคุณสุดชาย
“ใครกันคะ คุณสุดชาย” โรยทรายเอ่ยถามด้วยความสงสัย
“ไปเถอะค่ะคุณทราย เดี๋ยวมิร่าจะแนะนำให้รู้จัก”
แล้วคนทั้งสี่ก็เดินออกจากห้องไปกันพร้อมเพรียงไปหาคนชื่อ... ‘สุดชาย’
///////////////////////////////////////
3K
