เช้าวันต่อมา เฟย์และทีมนักสืบเดินทางไปยังที่เกิดเหตุฆาตกรรมล่าสุด บ้านหลังใหญ่ที่ตั้งอยู่ในย่านที่เงียบสงบของเมือง ตำรวจได้กั้นพื้นที่เอาไว้แล้ว แต่เฟย์สามารถใช้เส้นสายของเขาในการเข้าไปตรวจสอบได้
"บรรยากาศวังเวงชะมัด" เมรีพึมพำขณะก้าวเข้าไปในบ้าน
"เหมือนมีพลังงานบางอย่างอยู่ในนี้" เฟย์พูดพลางหลับตาัับรรยากาศรอบตัว
ตะพาบเดินตามหลังมาพร้อมกับหนังสือปกแข็งเล่มหนา "ฉันว่าฉันเคยอ่านเจอเื่บ้านหลังนี้นะ"
"จริงเหรอ" เมรีหันไปถาม
"ใช่ บ้านหลังนี้มีประวัติศาสตร์ยาวนาน เคยเป็คฤหาสน์ของตระกูลเก่าแก่ แต่เกิดเหตุการณ์โศกนาฏกรรมขึ้นเมื่อหลายสิบปีก่อน ทำให้บ้านหลังนี้ถูกทิ้งร้างไป" ตะพาบอธิบาย
เฟย์เดินไปยังห้องนั่งเล่นที่เป็จุดเกิดเหตุ ศพของเหยื่อรายล่าสุดถูกลำเลียงออกไปแล้ว แต่ร่องรอยของการต่อสู้และคราบเืยังคงหลงเหลืออยู่ สัญลักษณ์ปริศนาสีแดงสดที่ถูกวาดไว้ข้างศพยังคงเด่นชัด
"สัญลักษณ์นี่อีกแล้ว" เฟย์พึมพำ
"ฉันว่ามันต้องมีความหมายอะไรบางอย่างแน่ๆ" เมรีพูด
"งั้นเรามาช่วยกันถอดรหัสมันดีกว่า" ตุ๊กตาเสนอ
เฟย์พยักหน้า "ตุ๊กตา เธอช่วยสแกนสัญลักษณ์นี้แล้วค้นหาข้อมูลในฐานข้อมูลของเธอหน่อย"
"รับทราบค่ะ" ตุ๊กตาตอบรับ ก่อนจะใช้กล้องในตัวสแกนสัญลักษณ์และเริ่มประมวลผลข้อมูล
"ในระหว่างที่ตุ๊กตาทำงาน ฉันขอตรวจดูรอบๆ บ้านอีกหน่อยนะ" เฟย์บอก ก่อนจะเดินออกจากห้องนั่งเล่นไป
เมรีและตะพาบช่วยกันตรวจสอบห้องอื่นๆ ในบ้าน แต่ก็ไม่พบเบาะแสอะไรเพิ่มเติม ตุ๊กตาใช้เวลาไม่นานในการประมวลผลข้อมูล และในที่สุดก็รายงานผล
"ฉันเจอข้อมูลที่น่าสนใจค่ะ" ตุ๊กตาพูด "สัญลักษณ์นี้เป็สัญลักษณ์โบราณที่ใช้ในพิธีกรรมบูชายัญของลัทธิหนึ่งในอดีตค่ะ"
"ลัทธิบูชายัญ?" เมรีถามอย่างใ
"ใช่ค่ะ ลัทธินี้บูชาเทพเ้าแห่งความตาย และเชื่อว่าการสังเวยชีวิตจะทำให้เทพเ้าพอใจและประทานพรให้" ตุ๊กตาอธิบาย
เฟย์กลับเข้ามาในห้องพอดี "เป็ไปได้ไหมที่ คิลทูเก็ตเตอร์ จะเกี่ยวข้องกับลัทธินี้" เขาถาม
"เป็ไปได้ค่ะ" ตุ๊กตาตอบ "แต่ข้อมูลที่ฉันหามาได้ยังไม่เพียงพอที่จะยืนยัน"
"งั้นเราต้องหาข้อมูลเพิ่มเติม" เฟย์พูดอย่างมุ่งมั่น "เราต้องรู้ให้ได้ว่า คิลทูเก็ตเตอร์ คือใคร และพวกมัน้าอะไรกันแน่"
ในขณะที่เฟย์และทีมกำลังสืบสวนอยู่นั้น ที่มุมมืดของห้อง มีเงาตะคุ่มๆ ปรากฏขึ้น เงาของชายคนหนึ่งในชุดคลุมสีดำยาว สวมหน้ากากรูปหัวกะโหลก เขาเฝ้ามองเฟย์และทีมอยู่เงียบๆ
"รู้สึกเหมือนมีคนจ้องมองเราอยู่เลย" เมรีพูดขึ้นมาลอยๆ ทำให้ทุกคนหยุดชะงัก
"ฉันก็รู้สึกเหมือนกัน" ตะพาบเสริม
เฟย์มองไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง แต่ก็ไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ "อาจจะเป็แค่ความรู้สึกก็ได้" เขาพูด แต่ในใจเขารู้สึกถึงลางสังหรณ์บางอย่าง
ทันใดนั้น เงาดำก็พุ่งเข้ามาหาพวกเขาอย่างรวดเร็ว เฟย์และทีมตั้งท่าเตรียมพร้อมรับมือ
"ทุกคนระวัง!" เฟย์ะโ
เงาดำพุ่งเข้ามาหมายจะทำร้ายตุ๊กตา แต่เฟย์เข้ามาขวางไว้ได้ทัน เขาใช้ทักษะการต่อสู้ที่ฝึกฝนมาอย่างดีรับมือกับเงาดำ
"แกเป็ใคร!" เฟย์ะโถาม
เงาดำไม่ตอบ เพียงแต่จ้องมองเฟย์และทีมด้วยสายตาอาฆาต ก่อนจะเปล่งเสียงแหบพร่าออกมา "พวกเ้า... ก้าวก่ายเื่ที่ไม่ควรยุ่ง"
เฟย์หรี่ตาลง "แกเป็ใครกันแน่? และเกี่ยวข้องอะไรกับคิลทูเก็ตเตอร์?"
"ข้าคือผู้พิทักษ์แห่งความมืด" เงาดำตอบเสียงเย็นะเื "และพวกเ้ากำลังขัดขวางแผนการอันยิ่งใหญ่ของเรา"
"แผนการอะไร?" เมรีถามอย่างกล้าหาญ
"แผนการที่จะนำความตายมาสู่โลกนี้" เงาดำหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "พวกเ้าไม่อาจหยุดยั้งเราได้"
"เราจะดูสิ" เฟย์พูดอย่างท้าทาย "เราจะไม่ยอมให้พวกแกทำลายโลกนี้แน่"
เงาดำยกมือขึ้น แล้วจู่ๆ ไฟในห้องก็ดับลง ทุกอย่างตกอยู่ในความมืดมิด
"กรี๊ด!" เมรีร้องเสียงหลง
"ทุกคนใจเย็นๆ" เฟย์พูด "ตะพาบ ใช้ไฟฉายของเธอสิ"
ตะพาบรีบเปิดไฟฉายส่องไปรอบๆ แต่ไม่พบร่องรอยของเงาดำ
"มันหายไปไหนแล้ว?" ตุ๊กตาถาม
"ไม่รู้สิ" เฟย์ตอบ "แต่ฉันว่ามันยังอยู่ในนี้แหละ"
ทันใดนั้น เฟย์ก็รู้สึกถึงแรงกระแทกที่ด้านหลัง เขาหันกลับไปทันทีและเห็นเงาดำกำลังพุ่งเข้ามาหาเขา
"เฟย์ ระวัง!" เมรีะโ
เฟย์หลบการโจมตีได้อย่างหวุดหวิด เขาคว้าแจกันโบราณที่อยู่ใกล้ๆ ฟาดเข้าใส่เงาดำอย่างจัง
"โอ๊ย!" เงาดำร้องลั่น
"อย่ายุ่งกับพวกเรา!" เมรีะโ เธอหยิบปืนออกมาเล็งไปที่เงาดำ
ตะพาบเองก็ไม่ยอมแพ้ เขาหยิบมีดสั้นออกมาเตรียมพร้อม
เงาดำเห็นว่าสถานการณ์ไม่เป็ใจ จึงตัดสินใจล่าถอยและหายเข้าไปในเงามืดอีกครั้ง ทิ้งไว้เพียงความสงสัยและความหวาดกลัว