สายตาของหมวยเล็กและอาทิตย์ในร่างของเมษาประสานกันอย่างดุเดือด อาทิตย์เขวี้ยงผ้าขี้ริ้วใส่หน้าของหมวยเล็กอย่างจังด้วยความโกรธและในตอนนี้อาทิตย์ไม่จำเป็ต้องให้เกียรติผู้หญิงตรงหน้าอีกแล้ว เพราะเธอไม่ใช่ผู้หญิงคนที่เขารู้จักอีกต่อไป ขณะนี้หมวยเล็กดูท่าทางโกรธมาก ที่อาทิตย์ในร่างของเมษาเขวี้ยงผ้าเช็ดเท้าสกปรกๆใส่ใบหน้าสวยๆของเธอ
"ว้าย!!อีนังบ้า..แกกล้าดียังไงมาเขวี้ยงผ้าสกปรกๆนี่ใส่หน้าฉัน แกรู้ไหมว่าหน้าฉันแพงขนาดไหน ฮ้ะ!!!"
"แต่ก่อนฉันเคยคิดนะ ว่าเธอเป็คนเรียบร้อย น่ารัก อ่อนหวาน แต่พอฉันมาเห็นเธอในมุมนี้แล้ว เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่ฉันรู้จักอีกต่อไป หมวยเล็ก"
"นี่แกพูดบ้าอะไรของแกเนี่ย..คอยดูนะถ้าอาทิตย์กลับมา ฉันจะฟ้องเื่นี้กับอาทิตย์ให้เขาไล่เธอออกจากบ้าน"
"ฉันไม่มีวันโดนไล่ออกจากบ้านหลังนี้แน่ๆ แต่กับกันเธอต่างหากล่ะจะเป็คนที่โดนเฉดหัวออกจากบ้านหลังนี้และไม่ได้กลับมาเหยียบที่นี่อีก"
"ฮ่าฮ่าฮ่า..ฉันอยากจะหัวเราะให้ฟันหัก ฉันเป็คู่หมั้นของเ้าของบ้านหลังนี้ ส่วนเธอเป็แค่ผู้อาศัย..ที่นี้มาดูเอาละกันว่าคำพูดใครจะมีน้ำหนักมากกว่ากัน ยัยโง่!!"
"เธอนี่มัน...รูปร่างหน้าตากับลักษณะนิสัยสวนทางกันมากเลยนะ...ฉันไม่รู้ว่าฉันไปคว้าเอาผู้หญิงปากตลาดอย่างเธอมาทำแฟนได้ยังไง...เป็ถึงลูกสาวผู้มีชาติมีตระกูล...แต่ทำนิสัยแบบนี้น่ะหรอ?"
"นี่จะพูดบ้าอะไรของเธอ ฉันเป็แฟนเธอตอนไหน...ฉันขอบอกไว้ตรงนี้เลยนะว่า ถ้าเธออยากอยู่ในบ้านหลังนี้อย่างมีความสุข อย่ามีปัญหากับฉัน" หมวยเล็กยื่นมือมาแล้วกำลังจะผลักศีรษะของอาทิตย์แต่ทว่าเขาเอี้ยวตัวหลบและใช้มืออีกข้างผลักตัวหมวยเล็กให้ล้มลงไปกองที่พื้นและเดินขึ้นบันไดไปอย่างไม่หันมามองคนที่เจ็บเลย
"ดี!!!แกตั้งใจอยากมีปัญหากับฉันก่อนเองนะ...แล้วอย่าหาว่าฉันรังแกเด็กก็แล้วกัน!!" การล้มครั้งนี้ไม่ได้ทำให้หมวยเล็กเจ็บอะไรเลยแต่ทว่า..เมื่อประตูบ้านเปิดออกและเมษายนในร่างของอาทิตย์กับไมค์เดินเข้ามาในบ้านเธอก็ทำท่าทีเป็เจ็บปางตายเหมือนหล่นลงมาจากบันไดชั้นบนสุด..หมวยเล็กนอนร้องโอดโอยเพื่อให้อาทิตย์สนใจและมันได้ผล
"เกิดอะไรขึ้นหมวยเล็ก ทำไมถึงมานอนเล่นอยู่ตรงนี้ล่ะ"
"นอนเล่นบ้าอะไรล่ะคะอาทิตย์...ก็ยัยเมย์น่ะสิคะ..มันผลักหมวยตกบันไดค่ะ อาทิตย์ต้องจัดการให้หมวยนะคะ"
"ฮ้ะ!!..เมษาเนี่ยนะผลักหมวยตกบันได..เป็ไปไม่ได้ ไม่มีทางเป็ไปได้ด้วย" เมษาในร่างของอาทิตย์หันไปมองหน้าไมค์แล้วส่ายหน้าไปมาเหมือนว่าเธอไม่มีทางเชื่อว่าอาทิตย์จะผลักแฟนของเขาตกบันไดได้ทั้งๆที่เขารักแฟนของเขามากและไมค์เองก็ดูท่าว่าจะไม่เชื่อเช่นกัน
"เป็ไปไม่ได้หรอกหมวย เมย์ไม่มีทางผลักหมวยแน่ๆ"
"อะไรทำให้เธอมั่นใจขนาดนั้นไมค์ นี่พวกคุณสองคนคิดว่าหมวยแกล้งตกบันไดเองแล้วใส่ร้ายยังนั่นงั้นหรอคะ?"
"เปล่า ไม่ใช่แบบนั้น..เพียงแต่ผมคิดว่าเมษาตัวเล็กนิดเดียว..ไม่มีทางผลักคุณลงมาจากบันไดได้แน่..อีกอย่างเมษาไม่ใช่คนที่คิดทำร้ายใครก่อน"
"ท่าทางคุณจะเข้าข้างยัยนั่นมากกว่าหมวยนะคะอาทิตย์..นี่หมวยเริ่มไม่แน่ใจแล้วนะคะว่าระหว่างคุณกับยัยนั่น..ไม่ได้มีอะไรกันแน่ๆหรือเปล่า"
"งั้นเอาอย่างนี้ไหม..เดี๋ยวผมขอคุยกับเมย์ก่อน..ผมจะได้ถามเขาว่าทำไมเขาถึงทำแบบนั้นกับคุณ แต่ตอนนี้ผมว่าคุณไปพักที่ห้องก่อนเถอะ ไมค์พยุงหมวยเล็กไปที่ห้องด้วย เดี๋ยวฉันจะไปคุยกับเมษาเอง"
"ครับนาย..มาหมวยเล็กเดี๋ยวเราช่วย ลุกไหวไหม?" ไมค์จัดการพาหมวยเล็กเดินขึ้นบันไดและตรงไปยังห้องนอนของอาทิตย์ส่วนเมษานั้นก็เดินตามหาตัวอาทิตย์ ในระหว่างที่กำลังเดินตามหาเขาก็มาเจอ กับแม็กซ์ที่กำลังเดินออกมาจากห้องน้ำพอดี
"พี่แม็กซ์"
"อ้าว กลับมาแล้วหรอน้องเมย์ งานเป็ไงบ้างเรียบร้อยดีไหม?"
"ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดีค่ะว่าแต่พี่แม็กซ์เห็นนายอาทิตย์ไหมคะ"
"พี่ไม่เห็นนะ ว่าแต่มีอะไรหรอทำไมถึงตามหานายล่ะ?"
"ก็คุณหมวยแฟนของนายพี่น่ะสิคะ เธอมาบอกเมย์ว่านายอาทิตย์ผลักเธอตกบันได พี่แม็กซ์ก็อยู่บ้าน พี่แม็กซ์เห็นเหตุการณ์บ้างไหมคะ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ทำไมนายอาทิตย์ต้องผลักคุณหมวยเล็กตกบันไดด้วย?"
"ตกบันไดหรอ ไม่มีนะ พี่เห็นแค่นายผลักตัวของหมวยเล็กเบาๆแล้วเธอก็ล้มลงไปเอง"
"แล้วทำไมนายอาทิตย์ต้องผลักเธอด้วยล่ะคะ?"
"คือเื่มันเป็อย่างนี้..วันนี้หมวยเล็กแกล้งเทน้ำราดตัวนายเพราะคิดว่าเป็น้องเมย์อ่ะ..แถมยังปาผ้าเช็ดเท้าสกปรกๆใส่หน้านายพี่ด้วย..เขาก็เลยโมโหเพราะทั้งชีวิตไม่เคยมีใครกล้าทำแบบนี้กับเขามาก่อน...แล้วดูเหมือนว่าเขาก็อาจจะได้เห็นธาตุแท้ของหมวยเล็กจากในมุมมองใหม่ของเค้านั่นแหละ..แต่เชื่อเถอะว่าสิ่งที่นายพี่ทำไป เขามีเหตุผลและไม่คิดจะทำร้ายใครก่อนแน่ๆ ส่วนเื่ตกบันไดพี่ว่าหมวยเล็กน่าจะกุขึ้นมาน่ะ"
"ยัยนี่ร้ายกว่าที่เมย์คิดไว้อีกนะเนี่ย..แล้วนี่เมย์จะต้องรับมือยังไงคะพี่แมกซ์"
"ไม่เห็นต้องรับมือยังไงเลย...แค่ปล่อยไปก็สิ้นเื่"
"แต่เมย์รู้สึกว่า...คุณหมวยเล็กจะไม่หยุดแค่นี้น่ะสิคะ"
"ไม่เป็ไรหรอกเดี๋ยวพรุ่งนี้นายก็ต้องไปโรงเรียนแทนน้องเมย์แล้วคงไม่มีอะไรหรอกมั้ง"
"เมย์ไม่ได้หมายถึงเื่นายอาทิตย์ค่ะ..นี่หมายถึงเื่เมย์ในคืนนี้..เมย์จะเอาชีวิตรอดจากเงื้อมมือของคุณหมวยเล็กยังไงดีคะพี่แม็กซ์"
"เออจริงด้วย คืนนี้เราก็ไม่มีนัดที่ไหนด้วยสิ"
"นั่นน่ะสิคะ...เมย์กลัวนะเนี่ย" ในระหว่างที่พวกเขาสองคนกำลังปรึกษากัน..ร่างเล็กก็เดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงกลางระหว่างพวกเขาทั้งสองคนพร้อมกับทำหน้าบึ้งเล็กน้อยและหันไปมองหน้าของเมษา
"นี่นายไปไหนมาน่ะ ฉันตามหาซะทั่วเลย..นายจะ…."
"ฉันมีเื่จะคุยกับเธอหน่อย เชิญที่ห้องทำงาน" อาทิตย์ไม่รอให้เมย์ตอบกลับ เขารีบเดินนำหน้าไปที่ห้องทำงาน พร้อมกับเปิดประตูและหันหน้ามามองเมษาก่อนจะส่งซิกให้เธอเดินเข้าห้องไป เมษาเดินตามอาทิตย์เข้าไปที่ห้องทำงานพร้อมกับปิดประตูเบาๆ..อีกสักครู่เเมกซ์กับไมค์ก็เดินตามสองคนนั้นเข้าไปในห้องทำงาน..ส่วนตัวของอาทิตย์แล้วเขาไม่เคยมีความรักกับลูกน้องทั้งสองคนเลยและเวลาเขาทำอะไรนั้นเเมกซ์กับไมค์ก็จะรู้เื่เขาดีทุกอย่าง
"นายเรียกฉันมามีอะไรหรอ ทำไมไม่คุยตรงนั้นล่ะ"
"ก็ถ้าตรงนั้นคุยได้ ฉันจะเรียกเธอมาในห้องทำงานทำไม..นั่งก่อนสิเพราะเื่ที่ฉันจะพูดต่อไปนี้มันยาวมาก!!" เมษานั่งลงที่เก้าอี้หน้าโต๊ะทำงานของอาทิตย์ เธอสังเกตเห็นได้ถึงสีหน้าอันเคร่งเครียดของอาทิตย์ที่มันผุดออกมาจากในตาของเธอ อาทิตย์จ้องหน้าเธอตาเขม็งพร้อมกับสลับไปมองลูกน้องทั้งสองคนและพยักหน้าให้กันเหมือนเขาจะรู้กันว่าสิ่งที่อาทิตย์พูดคืออะไร อาทิตย์จะพูดอะไรกับเมษากันแน่ ติดตามต่อได้ใน EP หน้านะคะ
156K
