ผมเดินทางมาถึงนครเหนือฟ้า ก่อนวันที่5 ตามคำทำนาย แล้วได้ยินข่าวเกี่ยวกับ โรคร้ายขององค์หญิงราเธีย เธอโดนซอมบี้กัด และกำลังจะตายถ้าหากไม่ได้ยา ที่มีส่วนผสม ของ เขายูนิคอร์น ซึ่งพระาา เวเนสที่8 ทรงเป็ห่วงองค์หญิงราเธีย ลูกหัวแก้วหัวแหวนมาก จนประกาศไปทั่วอาณาจักรว่า ผู้ใดสามารถหายามารักษาองค์หญิง ราเธียได้ เขาผู้นั้นจะได้เป็ราชบุตรเขย
ผมเมื่อได้ยินข่าวนี้ ก็ดีใจที่ จะได้ปลดข้อหาฏ เสียที จะได้กลับไปรับ วาเลนเทียร์ มาอยู่ด้วยกัน
ในขณะที่กินไวน์ไปด้วย หาข่าวไปด้วย ผมก็ต้องใในเสียงร้องเพลงของนักร้องหญิงผู้หนึ่ง ช่างเป็เสียงอันคุ้นเคยจริงๆ เมื่อผม เงยหน้าขึ้นไป ก็พบว่าเป็ ซิลเวีย
ผมจึงรีบลุกขึ้น และเตรียมจะเดินไปหาเธอ แต่เ้าอูซาร์ส หัวหน้าโจร ก็ถือดาบมาอารักขาเธอทันที
" เจ๊ ซิลเวีย ให้ผมไล่เ้าตัวหน้ารำคาญนี่ออกจากร้านมั๊ย " อูซาร์สกล่าว แต่ซิลเวียก็ยกมือซ้ายขึ้นมาสั่งว่าไม่ต้อง และสั่งให้ลูกสมุนโจรของเธอ ทำการเชิญแขกอื่นๆออกจากร้าน และปิดร้านทันที
ซิลเวีย มองหน้าผมอย่างโหยหา แม้ว่าเวลาที่เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน เธอจะไม่ได้แต่งหน้าเลย แต่ก็สวยอย่างเป็ธรรมชาติ
ซิลเวียสั่งให้อูซาร์ส เฝ้าชั้นล่าง แล้วเชิญผมขึ้นไปที่ห้องนอนข้างบน ซึ่งเป็ห้องประจำตำแหน่งของเธอ
" เป็ไงมาไง เธอถึงได้มาเป็ลูกพี่ของพวกโจรพวกนี้ ซิลเวีย"ผมถามอย่างคุ้นเคย ซึ่งซิลเวียก็เล่าให้ฟัง
หลังจากที่เธอถูกอูซาร์สจับไป ได้หลายวัน วันหนึ่งอูซาร์สหัวหน้าโจรถูกงูพิษกัดที่นกเขา แต่ไม่มีใครกล้าดูดพิษให้เขาเลย เพราะขยะแขยง ในขณะที่อูซาร์สกำลังจะตาย ซิลเวีย ก็ช่วยดูดพิษให้กับเขา ทำให้เขารอดตาย นับแต่นั้น อูซาร์สจึงนับถือ ซิลเวียเป็ลูกพี่
หลังจากนั้นซิลเวียก็คิดจะให้ พวกอูซาร์สเลิกเป็โจร กลับตัวเป็คนดี จึงมาเปิดกิจการโรงแรมที่นี่ ค้าขายอย่างสุจริตมา 2ปี
ในไม่ช้ากิจการก็ค่อยๆใหญ่โตขึ้น พวกโจรทั้งหลายกลับใจ เลิกเป็โจร มาทำอาชีพบ๋อยกับบาเทนเดอร์แทน
" สุดยอดไปเลยนะ " ผมพูดอย่างชื่นชม ซิลเวีย
ในขณะที่กำลังเผลอ ซิลเวียก็โผเข้ากอดผม และจูบอย่างดูดดื่ม จนผมตั้งตัวแทบไม่ทัน
" มาต่อจากที่ค้างไว้คราวที่แล้วกันเถอะนะ " ซิลเวียกล่าว แล้วถอดหน้ากากลุงหน้าบู้ของผมออก ก่อนจะแลกลิ้นกับผม และในวินาทีนั้น เ้าเหรียญทองก็เปล่งแสง
ผมรู้สึกตัวอีกทีก็เป็ตอนเช้าของวันใหม่แล้ว ซิลเวียที่กำลังร่าเริง ใส่ชุดคลุมบางเบาสีขาว แล้วถือโอฮาโอ้ มาบรรเลงเพลงให้ผมฟัง แล้วถามผมว่า
" เมื่อคืนนี้สนุกมั๊ย "
ผมจะไปสนุกได้อย่างไรในเมื่อผมจำอะไรไม่ได้เลย แกนะแกเ้าเหรียญทอง
หลังจากซิลเวีย บรรเลงเพลงเสร็จ เธอก็ถามแผนการของผม ที่จะหนีไปอยู่ด้วยกันในป่า ตามภาษาสามีภรรยาด้วยกันสองคน
" พวกเราจะหนีไปเมืองทางใต้ และที่นั่น ชั้นได้ซื้อ กิจการโรงสีข้าวไว้แล้ว มันจะเป็สถานที่วิ่งเล่นของลูกของเรานะค่ะ ชุน " ซิลเวีย กล่าวราวกับตัวเธอยังอยู่ในความฝัน เธอโชว์ชุดเด็กทารกที่เธอถักไว้ตลอด 2ปีที่ผ่านมาให้ผมดู
มันมีั้แ่อายุ 1เดือนยัน 10 ขวบ
แต่ผมก็ต้องพูดทำลายความฝันของเธอที่จะไปตั้งรกรากที่เมืองทางใต้
" ชั้นจะไปหายามาช่วยองค์หญิง ราเธีย และจะไปรับ วาเลนเทียร์กลับมาอยู่ด้วยกัน " ผมกล่าวแค่นั้น ซิลเวีย ถึงกับโกรธจัด เธอตบหน้าผมอย่างแรง และไล่ผมออกไปจากโรงแรมของเธอ
และนี่คือจุดเริ่มต้นของความวุ่นวายที่เ้าเหรียญทองหามาให้ผม
************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป