ตอนที่ 4 ป้อน
เจย์ยกยิ้มแห้งมาให้ฉัน ไอวี่ส์รีบสาวเท้าเข้าไปหาเจย์และฟาดมือเล็กลงบนไหล่ของเจย์ไปที
เพียะ!
“โอ๊ย โอ๊ย อย่าตีแรงสิคนสวย” เจย์หลบตัวไปด้านข้าง
“ฉันหายไปแป๊บเดียวนี่นายทำอะไรกับเพื่อนฉัน”
“....”
“ยัยนินิวลงมา เดี๋ยวตก” ฉันรีบเข้าไปพยุงแขนของเพื่อนให้ลงมาจากเก้าอี้ แต่ความแรงเยอะของยัยนินิวทำตัวฉันเกือบปลิว เจย์ก็เลยเข้ามาคว้าหมับเอวของฉันเอาไว้ ยกมือขึ้นช่วยพยุงยัยนินิวอีกแรง
ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเขาต้องมารั้งเอวของฉันแทนที่จะเป็ยัยนินิว แต่ตอนนั้นมันคิดอะไรมากไม่ได้ ฉันไม่ควรจะคิดเล็กคิดน้อยกับเพื่อน ฉันต้องพายัยนินิวลงจากเก้าอี้ก่อน บางทีเจย์อาจจะกลัวฉันล้ม
“นินิวลงมาเดี๋ยวตก”
“ไม่เอา แกขึ้นมา ๆ เต้นบนเก้าอี้สนุกดีนะ เพลงกำลังดีเลย”
ตื้ด ตื้ด ๆ เสียงเพลงภายในร้านสนุก ๆ เริ่มเปิดดังขึ้น ฉันละอยากปารองเท้าส้นสูงตัวเองไปใส่หัวดีเจ มันมาเปิดเพลง edm อะไรกันตอนนี้ เมื่อกี้ยังเปิดเพลงโรแมนติกกันอยู่เลย
“ยัยนิ แกเมาแล้ว ให้ฉันขับรถไปส่งไหม”
“ไม่เอา ฉันจะให้คนขับรถบ้านเจย์ไปส่ง พวกแกอยู่ดื่มกันต่อเลย นาน ๆ เจอกันที ฉันไม่ไหวแล้ว ขอตัวกลับก่อน” นินิวสาวมือให้ฉันกับเจย์อยู่ต่อในท่าทางเมา ๆ ของมัน ยืนยังจะล้มอยู่ละ นี่ยัยบ้านี่ดื่มไปเยอะขนาดไหนเนี่ย
ฉันหันไปหาเจย์เพื่อขอความเห็น ซึ่งเจย์ก็พยักหน้ามาให้ ฉันกับเจย์ก็เลยออกมาส่งยัยนินิวขึ้นรถกลับ ส่วนกุญแจรถยัยนั่นเจย์ให้ลูกน้องอีกคนขับกลับไปส่งที่คอนโดแทน เขาให้คนขับมาด้วยกันสองคน
“เรากลับเข้าไปข้างในกันเถอะ” เจย์หันมาพูดกับฉันพยักหน้าให้และก้าวขาขึ้นขั้นบันได
อะ พรืน ว้าย! รองเท้าส้นเข็มของฉันทำพิษ เมื่อฉันก้าวพลาดและพื้นดันลื่น ทำให้ขาของฉันลื่นไปข้างหน้า ฉันก็หาอะไรยึดตามสัญชาตญาณ เมื่อคนจะล้มจำเป็ต้องหาที่ยึดเหนี่ยว กลายเป็ว่ามือของฉันคว้าหมับเข้ายังเสื้อสูทของเจย์ไว้ดึงตัวของเขาให้โน้มลงมา
พรึ่บ~
ฝ่ามือหนารับคนตัวเล็กเอาไว้พอดิบพอดี ทำให้เธอไม่ล้มหน้าแหกลงไปเสียก่อนไม่อย่างงั้นคงได้แผลแน่ ๆ
“ยังไม่ทันเมา ก็ซุ่มซ่ามเลยนะครับ เธอนี่ระวังหน่อยสิ” เขาเอ่ย
“อะเอ่อ ขอบคุณ”
“อืม”
“อะ เอ่ย ปะ ปล่อยฉันได้หรือยัง”
“อืม” เจย์พยุงตัวของฉันขึ้นไปยืนบนพื้นราบ้า จะว่าไปพื้นตรงนี้ก็ลื่นจริงแฮะ
“ให้พยุงหรือเปล่า” เจย์เห็นว่าฉันยืนนิ่ง ๆ ฉันก็เลยหันไปขอความช่วยเหลือจากเขา พลางยกมือขึ้นไปจับแขนของเขาเอาไว้ให้เจย์เป็คนพยุงตัวเข้าไปยังพรมแดงด้านใน
ค่อยยังชั่วที่เขาช่วย ไม่อย่างงั้นฉันคงลื่นหน้าแหกอีกรอบแน่ พื้นตรงนั้นมันลื่นมากจริง ๆ ก่อนหน้านั้นเดินเข้ามาตอนแรกไม่เห็นมันจะลื่นเลยหรือร้านใกล้ปิดแล้วพนักงานถูพื้นด้านนอกรอเหรอ หญิงสาวครุ่นคิด ก็อาจจะเป็ไปได้
“ดื่มต่อหรือเปล่า ฉันสั่งให้ขวดนั้นของเธอ นินิวดื่มขวดนั้นของเธอไปหมดแล้ว”
“งั้น ฉันเอาแบบเดิมแล้วกัน เพิ่งชิมมันไปสองแก้วเอง”
เจย์พยักหน้ายกมือเรียกพนักงานมาสั่งต่อ แถมเขายังสั่งกับแกล้มอย่างถั่วมากินด้วยอีก นี่เขากะตั้งวงเลยหรือเปล่าเนี่ย ฉันนั่งลงเก้าอี้ข้าง ๆ เขา
“ที่นินิวพูดมา เื่ของเธอ จริงเหรอ”
ฉันเงยหน้าขึ้นจากการโซ้ยสปาเกตตีในจานแล้วหันไปทำตาปริบ ๆ ให้เจย์แต่ไม่ตอบคำถามเขาทำหูทวนลมไปก้มหน้าก้มตากินสปาเกตตีในมือต่อ
นี่ฉันกินเหมือนเด็กเลยแฮะ รีบยัดก่อนดีกว่า เมื่อกี้รู้สึกกินไม่คุ้มยังหิวอยู่เลย พนักงานเดินเอาไวน์มาเทใส่แก้วให้และตามฉบับเจย์ก็ให้ทิปพนักงานไปอีกเช่นเคย
“รวยจังนะ แจกทิปพนักงานด้วย” ฉันแซวเจย์
“แน่ล่ะ นี่ใคร เจย์นะครับ เธอเถอะ ยังไม่ตอบคำถามของฉันเลย สรุปแล้วเื่จริงเหรอที่นินิวพูด”
เฮ้อ~ ยัยนินิว เพื่อนบ้า ถึงกลับวางบอมกันเฉย ฉันก็เลยจำใจบอกเจย์ไปว่าตัวเองยังโสดยังซิงไม่เคยคบผู้ชายคนไหนและไม่มีแฟน พอลองออกเดทก็ยังไม่ถูกใจเลยสักคน
“ตอนเธอไปเข้าห้องน้ำเห็นนินิวบอกว่า เธออยากได้เสี่ยเลี้ยงเหมือนนินิว” เจย์ยกแก้วไวน์ขึ้นจิบ ฉันเลยพยักหน้าตอบเขาเพราะกินอยู่ปากเลยไม่ว่างตอบ พอกินเสร็จก็หยิบไวน์ขึ้นมาจิบและชูแก้วไปตรงหน้าเจย์
“ชน”
“อืม ชน” เจย์ยกแก้มขึ้นมาชนกับฉัน เขาจ้องหน้าฉันนิ่ง ๆ มองฉันกระดกไวน์ในแก้วลงคอ ลำคอขาวระหงกระดกไวน์รวดเร็วลงคอจนหมดแก้ว
“หิวหรืออะไร กินเร็วขนาดนั้นเดี๋ยวก็เมาหรอก”
“มีนายอยู่ด้วย จะกลัวอะไร นายก็ไปส่งฉันสิยะ” ฉันตอบ ยกยิ้มส่งกลับไปให้ ั์ตาตัวเองเริ่มหวานเยิ้ม
“กลัวหน่อยก็ดีครับคุณหนู”
“นายว่าอะไรนะ”
“เปล่า ๆ เดี๋ยววันนี้กระผมทำหน้าที่ดูแลคุณหนูเองครับ” เจย์เอ่ย ยกแก้วไวน์ขึ้นจิบไปพลาง ไม่นานถั่วของเขาก็มาเสิร์ฟ
“กินถั่วหน่อยไหมกับแกล้มชั้นดีเลยนะ”
อีกฝ่ายหยิบถั่วยื่นมาตรงหน้าไอวี่ส์ ฉันยื่นหน้าเข้าไปงับถั่วจากในมือของเจย์เรียวลิ้นเล็กแตะโดนยังนิ้วที่เจย์ป้อนมาให้
และเจย์มองว่ามันน่ารัก แก้มแดง ๆ ของไอวี่ส์แดงแจ๊ด บ่งบอกว่าอีกไม่นานไอวี่ส์จะเมาอย่างแน่นอน และเธอจะรู้ตัวหรือเปล่าวี่ส์ว่าเธอกำลังอ่อยผมอย่างไม่รู้ตัว
“กินถั่วกับไวน์ เข้ากันที่ไหน เขาต้องกินกับเหล้าสิ” ฉันงับถั่วจากในมือเจย์เสร็จก็โน้มตัวกลับมาดังเดิม
“ไม่รู้สิ ที่บ้านฉันเขาพากินกันแบบนี้ ก็เข้ากันดี” เขาตอบกลับมา
“อืม พอลองกินดูแล้วมันก็เข้าอย่างที่นายว่านั่นแหละ อร่อยดี” ฉันออกแรงเคี้ยวถั่ว
“เอาอีกหรือเปล่า” เจย์ถามและยื่นถั่วมาให้ ซึ่งฉันก็ไม่ปฏิเสธเขายื่นถั่วมาก็งับเอามันจากมือของเจย์ แทนที่จะยื่นมือตัวเองออกไปรับ
“กินเองไม่เป็เหรอครับ ถึงให้ผมป้อน”
“ไม่เป็ค่ะ นายป้อนถั่วอร่อยขึ้นกว่าเยอะ” ยิ้มตาหยีให้เจย์
“...”
“นี่ เลิกเรียกคุณหนูเหอะน่า ฉันมีชื่อนะ”
3K
