ราชาไร้บัลลังก์

แฟนธ่อมและจีนอสหันไปมองหน้ากันหลังจากฟังสิ่งที่มิคาเอลพูดออกมาพวกมันเชื่อไม่ลงเพราะตระกูลของมิคาเอลทุกคนต่างรักในตระกูลไม่มีทางเลยที่จะเปลี่ยนข้างหากคำพูดนี้ไม่ใช่มิคาเอลพูดแล้วล่ะก็พวกมันคงฆ่าคนคนนั้นทิ้งไปแล้ว
''แล้วนายน้อยจะกลับไปเมื่อไหร่ครับ''แฟนธ่อมถามเรื่องนี้ออกมาแทนเพราะถ้าหากมิคาเอลกลับไปไวมากเท่าไหร่การแค้แค้นจะยิ่งไวขึ้นเท่านั้น
''ข้ายังบอกไม่ได้เพราะข้าต้องอยู่ที่นี่เพื่อกลืนกินจิตวิญญาณของพระเจ้าซึ่งข้าก็ไม่รู้ว่ามันจะกินเวลาเท่าไหร่อืม...เกือบลืมไปเลยสืบข่าวพ่อแม่ของข้าด้วย เพราะพวกท่านทั้ง2ยังมีชีวิตอยู่''มิคาเอลกำหมัดแน่นทันทีถึงมันจะรู้ว่าพ่อแม่ของมันยังมีชีวิตอยู่แต่คงไม่ได้อยู่แบบสุขสบายนักเป็นเพราะเผ่าเทพ เผ่ามาร เผ่าปีศาจกำลังหาทางดึงสายเลือดมังกรผู้สังหารพระเจ้าออกไปเป็นของตัวเอง
''ครับนายน้อย/คุณชาย''แฟนธ่อนและจีนอสหายไปทันทีส่วนมิคาเอลเองก็ใช้ข้ามมิติกลับไปที่สำนักแห่งความหวังเพื่อบอกเรื่องราวบางอย่างกับเอมิลี่และทันทีที่เอมิลี่เห็นมิคาเอลนางกลับรู้สึกถึงบางอย่างที่ไม่ปกติ
''ท่านพี่มิคาเอลเกิดอะไรขึ้นแล้วพี่สาวเจนน่าหายไปไหน''
''นางถูกศัตรูขยี้หัวใจตอนนี้ข้าได้แช่แข็งนางเอาไว้แล้วไม่นานนางจะฟื้นกลับมา ส่วนตอนนี้ข้ามีเรื่องจะพูดที่ที่เจ้าตอนนี้คือคุกมันไม่ใช่ที่อยู่ที่แท้จริง ตอนนี้ข้าได้รู้บางสิ่งมาที่นี่อยู่ได้อีกไม่นานคงซัก500ปีได้ต่อจากนี้ที่นี่จะเริ่มเกิดปรากฎการณ์ทางธรรมชาติต่างๆขึ้นเจ้าจะต้องเป็นคนช่วยป้องกันปรากฎการณ์เหล่านั้น''โดยไม่รอให้เอมิลี่พูดอะไรมิคาเอลยกนิ้วขึ้นมาแล้วจิ้มไปที่หน้าผากของนางสิ่งที่มิคาเอลทำคือการเร่งพรสวรรค์ของนางให้แสดงความสามารถถึงขีดสุดพร้อมทั้งปรับโครงสร้างร่างกายเพื่อให้เหมาะแก่การฝึก จากนั้นมิคาเอลจึงนำทรัพยากรส่วนหนึ่งออกมาให้เอมิลี่
''ความหวังทั้งหมดอยู่ที่เจ้าแล้ว หากใครไม่เชื่อเรื่องนี้เจ้าก็ไม่ต้องไปสนใจ''มิคาเอลลอยขึ้นไปเหนือสำนักจากนั้นจึงกลืนลูกแก้วที่มีจิตวิญญาณพระเจ้าเข้าไปลำแสงสีทองมากมายปรากฎขึ้นมันเข้ามาห้อมล้อมมิคาเอลอย่างรวดเร็ว รอบนี้มันมีขนาดใหญ่มากใหญ่จนขนาดที่ว่าถึงจะอยู่เมืองอื่นก็ยังพอมองเห็นได้ลูกบอลแสงที่ห่อหุ้มมิคาเอลไม่ได้ตกลงพื้นเหมือนครั้งก่อน ครั้งนี้มันยังคงลอยอยู่บนท้องฟ้าพลังธรรมชาติโดยรอบเริ่มหนาแน่น โดยรอบนี้มันมีรัสมีแค่ครอบคลุมสำนักแห่งความหวังเท่านั้น
''นี่...ผู้อาวุโส เรียกรวมตัวคนระดับสูงในสำนักมาทั้งหมดข้ามีเรื่องต้องการพูด''เอมิลี่เรียกรวมคนที่พอจะเป็นกำลังในอนาคตได้ทันทีเพราะหลังจากมิคาเอลปรับโครงสร้างต่างๆให้นางในหัวของนางตอนนี้มีเทคนิคการฝึกต่างๆมากมาย แต่น่าแปลกเอมิลี่ไม่จำเป็นต้องฝึกพวกมันให้เสียเวลานางสามารถเข้าใจได้ในทันทีเวลาต่อมาหลายคนถูกเรียกมารวมตัวเอมิลี่ถ่ายทอดคำสั่งของมิคาเอลออกมาโดยทั้งหมดไม่ได้สังเกตเห็นบอลแสงเลยและหลังจากพวกมันฟังจบทั้งหมดได้แต่ขมวดคิ้วด้วยความอึ้ง
''ท่านเจ้าสำนักแล้วแบบนี้เราจะต้านรับไหว? เราไม่มีทางรู้ว่าปรากฎการที่ว่าจะเกิดขึ้นที่ไหน''พวกพ้องเก่าของมิคาเอลคนหนึ่งพูดออกมา มันเชื่อเรื่องนี้สนิทใจเพราะราชาของมันไม่ได้พูดเล่นแน่
''ทำเท่าที่ทำได้ ปรากฎการที่ว่านั่นคงไม่เกิดเร็วๆนี้หรอกเพราะฉะนั้นพวกเจ้าต้องอาศัยโอกาสนี้ฝึกเพราะตอนนี้มันเป็นโอกาสดีเจ้าไม่สังเกตหรือไงว่าที่นี่มีพลังธรรมชาติหนาแน่นขึ้น''พวกมันลองตรวจสอบดูมันพบว่าพลังธรรมชาติหนาแน่นขึ้นจริงๆมันจึงพูดออกมาด้วยความสงสัย
''เจ้าสำนักมันเกิดอะไรขึ้น''
''ท่านพี่มิคาเอลกำลังทำเรื่องบางอย่างอยู่เหนือสำนักนั่นทำให้พลังธรรมชาติหนาแน่นขึ้นข้าคิดว่าเมื่อท่านพี่ออกมาจากบอลแสงที่นี่ต้องจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม''เมื่อเอมิลี่พูดจบพวกมันจึงมองไปด้านบนแต่เมื่อพวกมันเห็นบอลแสงขนาดใหญ่พวกมันต่างอ้าปากค้าง
''หยุดคิดมากแล้วไปฝึกเราไม่รู้ว่าโอกาสนี้จะหมดไปเมื่อไหร่''เอมิลี่จัดแจงแจกทรัพยากรที่มิคาเอลให้มาแก่ทุกคนจากนั้นจึงแยกไปฝึกเหมือนกัน บรรดาศิษย์เองก็รีบเร่งฝึกด้วยเช่นกันพวกมันไม่ได้รู้เรื่องใหญ่ที่กำลังจะเกิดขึ้น แต่พวกมันรู้แค่ว่าตอนนี้มีพลังธรรมชาติหนาแน่นเท่านั้นจากนั้นมาเวลาได้ผ่านไปโดยไม่มีใครรู้ตัว 1ปี 3ปี 9ปี 9ปีที่มิคาเอลยังคงอยู่ในบอลแสงตลอดเวลาหลายปีที่ผ่านมาได้มีคนเดินทางมาที่นี่มากมาย บ้างก็มาขอพื้นที่ในการฝึกบ้างก็มาดูบอลแสงใกล้ๆ แต่ก็ยังมีบางพวกที่มาที่นี่โดยหวังจะยึดพื้นที่ทั้งหมดเอาไว้เองแต่ก็แค่นั้นพวกมันถูกกวาดล้างไปภายในพริบตา จนตอนนี้คนที่มาที่นี่มีมากมายจนนับไม่ถ้วนพื้นที่ที่เคยกว้างใหญ่จนเหลือใช้บัดนี้กลับเต็มไปด้วยผู้คน จนจะหาที่เดินแบบสบายๆยังยากเลย
อีก3ปีผ่านไป มิคาเอลอยู่ภายในบอลแสงทั้งหมด12ปี ตอนนี้มีบางอย่างเกิดการเปลี่ยนแปลงบอลแสงเริ่มเปล่งแสงจนแสบตาพร้อมๆกับรอยร้าวที่เกิดขึ้นคนที่ฝึกอยู่ทั้งหมดต่างรับรู้ได้พวกมันเลิกฝึกทันที จากนั้นจึงพร้อมใจกันยืนขึ้นเพื่อดูสิ่งที่จะเกิดแคร่ก! บอลแสงยังคงแตกร้ายอย่างต่อเรื่อง จนในที่สุด เพล้ง! บอลแสงได้แตกออกในที่สุดพลังธรรมชาติที่เคยหนาแน่นกลับไปเป็นปกติทันทีบนท้องฟ้าในตอนนี้บอลแสงได้หายไปมันถูกแทนที่ด้วยมิคาเอล ฮ่า! มิคาเอลพ่นลมหายใจออกมาก่อนจะมองลงไปด้านล่าง
''นั่นราชาไร้บัลลังก์ มันเหมือนกับว่าท่านกลายเป็นพระเจ้าไปแล้วเลย''
''ใช่ เวลามองทำไมข้ารู้สึกว่าเราอยู่คนละโลกกับราชาเลย''
''นี่มันน่ากลัวมาก''
''ข้าคิดว่าคงไม่มีใครในโลกนี้เอาชนะราชาไร้บัลลังก์ได้แล้ว''คนด้านล่างต่างพูดคุยกันเสียงดังต่างคนต่างแสดงความคิดเห็นออกมาอย่างต่อเนื่องมิคาเอลไม่ได้สนใจเสียงต่างๆมันกำลังคิดว่าจะบอกเรื่องคุกกับคนเหล่านี้ดีหรือไม่สุดท้ายมิคาเอลก็เลือกที่จะไม่บอก ยิ่งมีคนรู้มากเท่าไหร่ก้เกิดความวุ่นวายมากขึ้นเท่านั้นและคนเหล่านี้เองก็มีระดับพลังที่น้อยเกินไป หากคนพวกนี้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับปรากฎการณ์ทางธรรมชาติจากการช่วยหยุดยั้งมันจะกลายเป็นการเพิ่มภาระให้คนอื่นไปซะมากกว่า
''ต่อจากนี้ข้าขอให้พวกเจ้าอย่าได้สร้างความวุ่นวายขึ้นเด็ดขาด หากไม่แล้วข้าจะจัดการพวกเจ้าทิ้ง''คำขู่ นี่คือคำขู่ที่มิคาเอลทิ้งเอาไว้ก่อนจะพุ่งหายไป มิคาเอลเดินทางไปที่รอยแยกมิติและเข้าไปทันทีเมื่อเข้ามาแล้วมิคาเอลถึงกับเหม่อลอยพลางคิดไปถึงฉากการหลบหนีของมันเมื่อครั้งอายุได้15ปีก่อนที่จะใช้เวลาไม่นานในการฟื้นสติขึ้นมา
''ข้ากลับมาแล้ว''นี่คือสิ่งที่มิคาเอลพูดขึ้นหลังกลับมาที่โลกเดิมจากนั้นมันก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย

*จบส่วนที่2แล้ว ว่าจะหายตัวไปซัก10วันเพราะต้องตัดทุเรียนเป็นเวลา7วัน ด้วยสภาพอากาศที่บอกได้เลยว่าแค่เดินออกไปก็แทบไหม้ การตัดทุเรียน7วันนี้มีตายกันไปข้างหนึ่ง แต่ถ้าว่างก็จะมาลงให้ครับ วันนี้ยังว่างอยู่อาจจะแต่งๆไว้ซักหน่อย ขอบคุณที่อ่านมาจนถึงตอนนี้ครับ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่106:ข้ากลับมาแล้ว

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

ราชาไร้บัลลังก์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่106:ข้ากลับมาแล้ว

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้