มิติว่างเปล่าไร้ขอบเขต...
คือดินแดนที่โกลาหลพิศวง ยากเกินจะคาดเดาด้วยเหตุและผลโดยทั่วไปได้
ห้วงจักรวาลนับไม่ถ้วนโลกนับพันถูกมิติว่างเปล่ากลืนกิน
ด้วยเหตุนี้...
ไม่ว่าศัตรูประเภทใดก็เป็ไปได้ที่จะพบเจอในมิติว่างเปล่าไร้ขอบเขต
แม้จะเป็“บททดสอบมือใหม่” ที่มีกฎคุ้มครองแต่อู๋ฉือก็ยังไม่กล้าประมาท
ภายในกระท่อมเรียบง่ายมีเพียงโต๊ะเก้าอี้ไม้แข็ง เตียงไม้แข็ง โคมไฟน้ำมันก๊าดหนึ่งดวงและกาน้ำชาหนึ่งกา
อู๋ฉือและหลินไต้อวี้นั่งอยู่ตรงข้ามกันต่างเช็ดกระบี่ยาวในมือด้วยใจที่เต้นรัว
เขาได้เรียนรู้ทักษะการใช้กระบี่มาบ้างยามอยู่ที่โรงเรียน
ลอร์ดไม่จำเป็ต้องใช้เวลาฝึกฝนด้วยตนเองหลังจากนี้ก็สามารถแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างรวดเร็วโดยอาศัยดินแดนและพลเมือง
ทว่าอู๋ฉือเป็ผู้ข้ามภพและในอดีตชาติก็เป็นักอ่านนิยายตัวยง จึงสนใจเื่นี้เป็พิเศษ
หลินไต้อวี้นั่งอยู่ตรงข้ามจ้องมองอู๋ฉืออย่างเงียบงัน
นางมีรูปโฉมงดงามสง่าผิวกายราวกับกิ่งหลิว
ท่าทีของนางดูเป็ธรรมชาติดวงตาคู่นั้นคล้ายจะสื่อสารได้ และเต็มไปด้วยเสน่ห์อันน่าหลงใหล
การได้อยู่ร่วมห้องกับสาวงามผู้เลอโฉมให้ความรู้สึกเช่นไรกัน?
อู๋ฉือรู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัวด้านหนึ่งรู้สึกตื่นเต้น อีกด้านหนึ่งกลับรู้สึกประหม่าโดยไม่รู้สาเหตุ
“เห้อ!”
“ใจอยาก แต่ความขลาดยังรั้งไว้”
อู๋ฉือบ่นตัวเองในใจ
หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งเขาจึงกลั้นใจแล้วเอ่ยถามออกไป “ไต้อวี้หิวหรือไม่?”
“ยังไม่หิวเ้าค่ะ และคงยังไม่หิวไปอีกสักพัก ท่านชายเล่าเ้าคะ?”
หลินไต้อวี้แย้มยิ้มอย่างอ่อนโยน
น้ำเสียงอันไพเราะราวกับเสียงดนตรีทำให้หัวใจของอู๋ฉือเต้นรัว พลันกลืนน้ำลายดังเอื๊อก
ชั่วขณะนั้นเขาไม่รู้จะพูดอะไรต่อแล้ว
ทันใดนั้น!
คิ้วของหลินไต้อวี้ขมวดเล็กน้อยใบหน้าสวยเอียงมองออกไปนอกประตู
“ท่านชาย มีแขกไม่ได้รับเชิญเ้าค่ะ”
“มาแล้วเหรอ?”
แววตาของอู๋ฉือเปล่งประกายพลันลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย
บททดสอบมือใหม่ระลอกแรกและยังเป็วันแรก เป็การโจมตีของมอนสเตอร์ระดับง่ายที่สุด!
“ไป!” อู๋ฉือโบกมือแล้วก้าวเท้าออกจากกระท่อมไป!
ทันทีที่ออกจากประตู
เขาก็เห็นมอนสเตอร์ตัวเล็ก2ตัวอยู่ไม่ไกลจากรั้วมากนัก
พวกมันถือดาบโค้งิัสีแดงฉาน รูปร่างโดยรวมคล้ายคนแคระ มีความสูงเพียงเมตรครึ่ง
แต่ใบหน้ากลับดูดุร้ายน่ากลัวและมีเขาแพะ 2 เขาอยู่บนหัว!
“แกว๊ก~!”
“ราก้า~ นีชู~!”
มอนสเตอร์ผิวแดงฉานทั้ง2ตัวกำลังพยายามปีนข้ามรั้วเข้ามา
แต่รั้วก็เป็สิ่งปลูกสร้างของดินแดน
ภายใต้พลังอันน่าอัศจรรย์พวกมันจึงไม่สามารถปีนข้ามมาได้ จึงทำได้เพียงฟันดาบโค้งไปมาอย่างจนใจ!
เมื่อเห็นดังนั้นอู๋ฉือก็รีบเดินเข้าไปพลางชักกระบี่ยาวออกมา พร้อมกับหันไปพูดว่า“ไต้อวี้ ฉันจะลองสู้ดูนะ เธอช่วยระวังหลังให้ฉันด้วย”
“อืม!”
หลินไต้อวี้มองดูมอนสเตอร์ทั้ง2ด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย นางยิ้มบางๆ แล้วตอบตกลงในทันที
อีกด้านหนึ่ง...
มอนสเตอร์ตัวเล็กทั้ง2ตัวเห็นอู๋ฉือและหลินไต้อวี้แล้วเช่นกันดวงตาของพวกมันก็แดงก่ำด้วยความโลภ
พวกมันส่งเสียงร้องประหลาดพร้อมกับจู่โจมไปที่รั้วอย่างบ้าคลั่ง!
ปัง!ปัง!
เศษไม้กระเด็นว่อน
ความทนทานของรั้วลดลงทีละน้อย
..........
[รั้ว]
[ระดับ: 1 (0/50)]
[คุณสมบัติ: ป้องกันทุกทิศทาง]
[ความทนทาน: 192/200]
[คำอธิบาย: สิ่งอำนวยความสะดวกป้องกันพื้นฐานทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับลอร์ดมือใหม่]
..........
ความทนทานของรั้วลดไปเพียง8หน่วยเท่านั้น
เห็นได้ชัดว่าพลังต่อสู้ของมอนสเตอร์ตัวเล็กทั้ง2ตัวนี้เป็อย่างไร
อู๋ฉือแสดงความกล้าหาญปีนข้ามรั้วออกไปโดยตรง ในมือถือกระบี่ยาว สายตาจับจ้องมอนสเตอร์ทั้ง 2ตัวเขม็ง
เมื่อเห็น‘อาหาร’ เดินเข้ามาหาถึงที่พวกมันก็แสดงความตื่นเต้นออกมาในทันที
“ราก้า~!”
“นีชู~!”
พวกมันส่งเสียงร้องพลางโบกสะบัดดาบโค้งเข้าใส่!
“ก้าวเท้าไม่สม่ำเสมอ รอยเท้ากระจัดกระจาย น้ำหนักไม่เท่ากัน!”
“มอนสเตอร์ 2 ตัวนี้อ่อนแอจริงๆ!”
อู๋ฉือสูดหายใจลึกๆแล้วพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ก้าวเท้าไปข้างหน้าอย่างมั่นคงพร้อมกับแทงกระบี่ออกไป!
“แกว๊ก!”
มอนสเตอร์ตัวเล็กที่อยู่ใกล้ที่สุดใกลัวแต่ก็ยังคงเหวี่ยงดาบเข้าใส่อย่างดุร้าย
เสียง“ปัง!” ดังขึ้น
ดาบโค้งปะทะกับกระบี่ยาวอย่างรุนแรง!
ชั่วพริบตาต่อมา...
กลับเกิดสิ่งไม่คาดคิดขึ้นกับเ้ามอนสเตอร์ตัวเล็กนั้น
กระบี่ยาวลากลงตามแนวคมดาบ
อู๋ฉือบิดกายใช้แรงจากเอว เปลี่ยนจากการแทงเป็การฟัน!
ทั้งรวดเร็วแม่นยำ และดุดัน!
และเมื่อกระบี่ฟันผ่านไป
ลำคอของมอนสเตอร์ตัวเล็กก็ถูกกรีดเป็แผลเหวอะหวะ
เืสดๆฉีดพุ่งออกมาในฉับพลัน!
มันส่งเสียงกรีดร้องแล้วล้มลงกับพื้น ชักกระตุกอย่างรุนแรง
“แกว๊ก!?”
มอนสเตอร์ตัวเล็กอีกตัวใกลัวท่าทีที่เคยดุร้ายน่ากลัวกลับเปลี่ยนเป็ความหวาดกลัวในทันที
แล้วมันก็หันหลังวิ่งหนีไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย!
แต่การหันหลังให้ศัตรูนั้นเท่ากับมุ่งหน้าหาความตาย!
อู๋ฉือตาเป็ประกายเขาก้าวเท้าอย่างรวดเร็วและแทงออกไปอย่างเต็มกำลังกระบี่ยาวปักเข้าที่หัวใจของมอนสเตอร์ตัวเล็กอย่างแม่นยำ!
พลั่ก!
เืสาดกระเซ็นย้อมกระบี่ยาวเป็สีแดงฉาน
มอนสเตอร์ตัวเล็กดิ้นรนอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะล้มลงกับพื้นและขาดใจไปในไม่ช้า
“ระลอกแรก!”
อู๋ฉือชักกระบี่ยาวออกมาสะบัดเืที่เปื้อนอยู่บนกระบี่ออกอย่างพึงพอใจ
ทันใดนั้นเขาก็เห็นแสงเรืองรองรวมตัวกันเหนือศพของมอนสเตอร์ตัวเล็กทั้ง 2ตัว
จากนั้นจึงกลายเป็กล่องสมบัติ2ใบ!
นี่คือรางวัลที่ได้จากการสังหารมอนสเตอร์มิติและเป็หัวใจสำคัญที่ทำให้ลอร์ดแข็งแกร่งขึ้น!
[กล่องสมบัติสังหารปีศาจจมปลัก]
[กล่องสมบัติสังหารปีศาจจมปลัก]
..........
“ปีศาจจมปลัก?”
อู๋ฉือปักกระบี่ยาวลงบนพื้นแล้วเดินไปเก็บกล่องสมบัติทั้ง 2 ใบใส่ในช่องเก็บของ
ตามปกติแล้วมอนสเตอร์ระลอกแรกจะมีเพียง 2 ตัวอู๋ฉือจึงรู้สึกผ่อนคลายลงชั่วขณะ
ทว่าขณะที่เขากำลังจะหันหลังกลับนั้นเอง!
โครม!
มีเสียงะเิดังมาจากที่ไกลๆพร้อมกระแสความร้อนระอุที่พุ่งตรงมา!
อู๋ฉือจึงหันกลับไปทันที
และสิ่งที่เขาเห็นก็คือลูกไฟขนาดมหึมาหมุนวนด้วยความเร็วสูง พุ่งตรงมาจากความมืดมิดที่อยู่ไกลออกไป!