อลินตาไม่รอช้าถามผู้มาเยือนทันที “ใครส่งแกมา?หรือว่า ตั้งใจมาหลอก?” ถามยังกับชื่อเพลงแน่ะ พลางลุกขึ้นก้าวลงจากเตียงอาดๆพร้อมชี้ดาบไปที่ิญญาตนนั้นอย่างเอาเื่ ร่างดำทะมึนตรงหน้าเปลี่ยนเป็ชายหนุ่มร่างกำยำมีรอยสักทั่วร่าง โพกผ้าบนศีรษะ นุ่งโจงกระเบนยาวกรอมเท้าคล้ายชาวเหนือโบราณร่างของมันสั่นระริกก่อนจะค่อยๆ ทรุดตัวลงนั่งประนมมือไหว้อลินตาประหลกๆ
“สัปเหร่ออุ่นพรหมสัปเหร่ออุ่นพรหมให้ข้ามาหาแม่หญิงอลินตา” เมื่อพูดชื่อนี้อลินตาก็นึกออกทันทีลุงอุ่นพรหม สัปเหร่อในยุคล้านนาโบราณอันรุ่งเรืองเป็สัปเหร่อจอมขมังเวทย์คนนึงที่เจอกันโดยบังเอิญโดยสัปเหร่ออุ่นพรหมเป็ตัวแทนของเ้าฟ้าองค์หนึ่งทางเมืองล้านนาในการว่าจ้างอลินตาให้มาปราบผีในคุ้มของเ้าฟ้าองค์นั้น
ในการติดต่อจากต่างภพ่แรกลุงอุ่นพรหมไม่รู้ว่าจะต้องเป็อลินตาแต่ลุงอุ่นพรหมใช้วิชาอักขระเสี่ยงทายหาผู้มีวิชาแก่กล้ามาทำการปราบผีซึ่งต้องกางใบลานแล้วเขียนอักขระลงไป ในลักษณะคล้ายๆ ผีถ้วยแก้วในยุคปัจจุบันแล้วเป่าอักขระบนใบลานนั้นกระจายไปในภพต่างๆเพื่อตามหาหมอปราบผีที่ฝีมือฉมังทั้งยังสามารถเดินทางข้ามภพแห่งกาลเวลาได้
เมื่อทำพิธีเสร็จสัปเหร่ออุ่นพรหมก็ได้แต่รอรอและรอ แต่ไม่มีใครโผล่มาสักคน จนกระทั่ง่ดึกในคืนวันเดียวกัน หญิงสาวสวยสง่าเริด เชิด แต่ไม่หยิ่งนะเออเพราะเธอเฟรนรี่มาก โผล่ออกมาจากโลงศพในโกดังที่สัปเหร่ออุ่นพรหมใช้เป็ที่ทำมาหากินแล้วแนะนำตัวอย่างมั่นอกมั่นใจว่าชื่อ อลินตา โหราตระกูล มาจากยุคสมัยในพุทธศักราช2021สัปเหร่ออุ่นพรหมรู้สึกทึ่งมาก และรับรู้ได้ั้แ่แรกพบว่าแม่หญิงอลินตาไม่ธรรมดาแต่เมื่อคุยงานตกลงกันรู้เื่จนกระทั่งมาถึงเื่ค่าจ้างซึ่งแน่นอนอลินตาไม่เคยลืมเื่นี้สัปเหร่ออุ่นพรหมถึงกับผงะเพราะ..
อลินตายืนยันว่าสามารถปราบผีนานาชนิดได้อย่างแน่นอนแต่หญิงสาวก็ได้ยื่นเงื่อนไขค่าจ้างการปราบผีชนิดที่สัปเหร่ออุ่นพรหมอุทานว่าปล้นสะดมกันรึแม่ เลยทีเดียวแต่กระนั้นฝีมือของอลินตาก็ได้พิสูจน์ว่าเธอคู่ควรกับค่าจ้างแค่ไหนเพราะอลินตาไม่ได้กักขังิญญาในหม้อดินใดๆ แต่อลินตาทำการปราบผีกะหรือว่าผีปอบที่เข้าสิงกินตับไตไส้พุงคนในคุ้มนั้นให้ไปเกิดใหม่ชนิดที่ไม่สามารถจะหวนกลับมากินเครื่องในให้แซ่บเหมือนเดิมได้อีกตลอดกาลนาน
สัปเหร่ออุ่นพรหมได้ทัศนาฝีมือการปราบผีของสาวน้อยหน้าสวยคนนี้แล้วต้องสะพรึงวิชาปราบผีที่บางอย่างดูเข้าใจ แต่บางสิ่งก็ดูล้ำสมัยเกินกว่าจะทำความเข้าใจตามไปด้วยได้ดังนั้นแม้สัปเหร่ออุ่นพรหมจะพยายามดูหรือแอบดูเพื่อเป็ครูพักลักจำแต่ก็ไม่สามารถลอกเลียนแบบได้แม้แต่นิดเดียว
และนั่นคือการดิวส์งานกันครั้งแรกในภพอดีตที่ไม่มีใครรู้เลยสัปเหร่ออุ่นพรหมก็ไม่เคยรูดซิปปากบอกใครแม้แต่คนเดียว แต่..มันจะจริงเหรอที่จะไม่มีใครรู้หรือสงสัยอะไรในตัวหลานสาวคนเดียวของตาอุ่นพรหมสัปเหร่อวัยกลางคนที่อยู่ตัวคนเดียวไร้ญาติพี่น้องมานานแสนนาน แต่อยู่ๆหลานสาวก็โผล่ออกมาจากโกดังเก็บศพซะงั้น ไม่น่าและการณ์ครั้งนี้มีรึจะรอดหูรอดตาโหรหลวงนามว่าหนานเมืองอินทร์หมอธรรมปราบผีผู้เฉลียวฉลาดไปได้...
“อ้าว..ลุงอุ่นพรหมส่งมาเหรอ แล้วจะทำลึกลับซับซ้อนทำไมเล่า มาเป็เงาดำมั่งเป็ควันดำมั่ง ทำยังกับผีร้าย” อลินตาบ่นพึมพำพร้อมกับลดดาบในมือลงนิดหน่อย ซึ่งทำให้สังเกตได้ว่านอกจากหมอผีสาวนางนี้จะเก่งในศิลปะด้านโหราศาสตร์แล้วยังมีศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวที่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าฝีมือดีทีเดียว
“เอ๊ะ! แต่...” อลินตาต้องแปลกใจอีกครา เมื่อลดดาบลงแล้วเพ่งพิจารณ์ดีๆ พบว่าภาพของดวงิญญาที่อยู่ตรงหน้าออร่าหาใช่ผีร้ายทั่วไปไม่
“ไม่ใช่สัมภเวสีนี่แต่ก็ไม่ถึงขั้นเป็เทพ เทวดา” พูดพลางสายตาก็พิจารณาด้วยความรอบคอบ
“เป็รุกขเทวดาเหรอท่าน?”แต่ก่อนที่ิญญาตนนั้นจะตอบอะไรกับอลินตา พลัน.. ร่างก็ทรุดฮวบลงพร้อมกับร้องโอดโอยด้วยความเ็ปอลินตาขมวดคิ้วกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า าเ็มานี่นาเมื่อร่างของิญญาหนุ่มทรุดฮวบลง ก็เผยให้เห็นลิ่มอันเขื่องที่ปักอยู่กลางหลังของิญญาตนนี้อลินตาค่อยๆ เดินไปที่หัวเตียงก่อนจะวางดาบยาวคบกริบลงบนหมอนแล้วเปิดโคมไฟบนหัวเตียงจากนั้นก็เดินไปเปิดไฟภายในห้องนอน ก่อนจะเดินมาที่ิญญาชายหนุ่มตนนั้นแล้วเพ่งมองที่ลิ่มด้วยความตั้งใจเพียงครู่เดียวอลินตาก็อุทานอย่างรวดเร็ว
“ลิ่มอาคมนี่”อลินตาเงยหน้าถามิญญาตนนั้น เขาพยักหน้าตัวสั่นเกร็งพยายามฝืนพูดคุย
“แม่หญิงมีฝีมือไม่ธรรมดาอย่างที่สัปเหร่ออุ่นพรหมพูดไว้จริงๆที่ข้าตามมาเช่นนี้ก็เพราะอยากจะพิสูจน์ว่าแม่หญิงเก่งจริงดังตาสัปเหร่ออุ่นพรหมว่าไว้รึไม่และก็จริงอย่างที่สัปเหร่อพูดเอาไว้ แม่หญิงมีสติทั้งที่กำลังหลับอยู่ด้วยซ้ำและอาวุธที่ใช้ก็ร้ายกาจอย่างที่ข้ามิเคยเห็นมาก่อนแม่หญิงรู้ว่าข้ามิใช่ิญญาสัมภเวสีธรรมดาๆ ด้วยการมองเพียงแค่ครู่เดียวและรู้ด้วยว่าลิ่มนี่มันเป็ลิ่มอาคมของไอ้หมอผีชั่วนั่น” ทั้งพูดทั้งหอบหายใจราวกับจะขาดใจเสียให้ได้ อลินตาแอบยิ้มแก้มบวมแทบปริเพราะมีคนเอ่ยยกยอตัวเองก็นิดนึงแหละเื่บ้ายอ
“ไม่ใช่ิญญาธรรมดาแล้วเป็อะไร?”แม้จะเห่อเหิมกับคำชมแต่อลินตาก็ยังอุตส่าห์มีสติ ถามเื่นี้
“ข้าเป็ปู่โสมเฝ้าสมบัติในถ้ำแห่งหนึ่งกลางป่ายวมป่าใหญ่ในแถบภาคเหนือติดเขตไทลื้อข้าเฝ้าสมบัติอันล้ำค่าของแผ่นดินให้กับกษัตริย์ของข้าอย่างจงรักภักดีแต่เมื่อไม่นานมานี้ได้มีพวกล่าสมบัติมันมาค้นพบสมบัติที่ข้าเฝ้าอยู่ ข้าพยายามขับไล่พวกมันแต่พวกมันได้นำหมอผีฝีมือดีมาด้วย และนี่ก็คือผลจากการที่ข้าไปขัดขวางพวกมันไว้”ิญญาที่ประกาศตนอย่างเป็ทางการว่าเป็ปู่โสมหันหลังให้อลินตาดูลิ่มถูกตอกที่กลางหลังเืไหลเป็ทาง คงจะจริงอย่างที่ิญญาตนนี้บอกเล่าถ้าเป็ิญญาร้ายธรรมดา ดวงจิตคงจะแตกสลายกลายไปเป็ทาสรับใช้เ้าของลิ่มแล้วแต่นี่เป็ถึงปู่โสม ดวงจิติญญาต้องแข็งแกร่งมากพอถึงทนกับลิ่มอาคมซึ่งลงคาถาควบคุมิญญาได้ถึงขนาดนี้ อลินตาสูดลมหายใจลึกก่อนจะเอ่ยถามเสียงชัดเจน
“เชื่อมือฉันไหม?”ไม่ต้องคิด ิญญาปู่โสมพยักหน้าทันที
“งั้นก็ตามฉันมา...”พูดจบอลินตาก็เดินผลุบเข้าไปที่ห้องพระของตนเองอย่างรวดเร็ว โดยมีิญญาปู่โสมค่อยๆล่องลอยตามไปด้วยความเ็ป ออร่าทางิญญาก็เริ่มเป็สีเทาคล้ำ คล้ายๆกับดวงจิติญญากำลังจะสลายแตกดับในเร็วๆ นี้อลินตาชินเสียแล้วที่จะต้องทำอะไรแข่งกับเวลาเช่นนี้เสมอ...
ย้อนกลับมายังภพอดีตกันสักนิดหน้าเรือนสัปเหร่ออุ่นพรหม ไหเหล้าลวดลายสวยงามถูกวางไว้ตรงหน้าสัปเหร่อจอมขมังเวทย์ซึ่งแน่นอนการเป็สัปเหร่อจำเป็ต้องมีวิชาอาคมติดตัวเอาไว้บ้างเพราะศพบางศพก็เฮี้ยนใช่เล่นสัปเหร่ออุ่นพรหมมองตามไหเหล้าแล้วค่อยๆ เงยหน้ามองผู้ที่นำเหล้ามาให้เมื่อเห็นหน้าชัดๆ ว่าเป็ใครก็ต้องสะดุ้งสุดตัว แน่ล่ะคนที่นำของกำนัลนี้มาเป็ถึงโหรหลวงแห่งเมืองเชียงภูแสนส่วนตัวเขาเป็แค่สัปเหร่อธรรมดาคนหนึ่ง สัปเหร่ออุ่นพรหมรีบลุกขึ้นแล้วยกมือไหว้ท่าทีอ่อนน้อมโหรหลวงหนานเมืองอินทร์ยิ้มรับมีไมตรี...
4K
