บทที่12 :จี้เหมยหลิน
แต่เขาก็หวังว่าเฉินเจียงจะกลายเป็ขั้น2เพราะเขาได้ยินมาว่าเฉินเจียงเป็กึ่งอัจฉริยะอยู่สามารถเป็หลอมกายาขั้น1ได้ั้แ่อายุ15ปีตอนนี้ก็อายุ16เกือบ17แล้ว ถึง ตัวเขาเองจะแก่กว่าแต่เขาก็ไม่กล้าทำตัวสูงส่งกว่า
ทันใดทหารคนนั้นรวบรวมความกล้าพร้อมกล่าวถาม"ท่านหัวหน้าเฉินท่านทะลวงไปขั้น2แล้วรึยัง"
เมื่อได้ยินแบบนั้นเฉินเจียงก็ถาม"ทำไมละ?"
"เพราะว่าถ้าหากท่านอยู่อยู่หลอมกายาขั้น2จะสามารถช่วยกองทัพในการป้องกันได้มากเลย"ทหารคนนั้นพูด
เมื่อได้ยินแบบนั้นเฉินเจียงยิ้มเล็กน้อยให้ทหาร"ข้าทะลวงไปหลอมกายาขั้น2ได้หลายสัปดาห์แล้วละ"
เหตุผลที่เขาโกหกว่าทะลวงได้หลายสัปดาห์เพราะว่าคนที่พึ่งทะลวงมาใหม่ต้องทำให้ปราณสงบก่อนถึงจะกลายเป็หลอมกายาขั้น2อย่างแท้จริง
แต่นั้นใช้กับเฉินเจียงไม่ได้เพราะเฉินเจียงมีระบบคอยปรับรากฐานให้อยู่ทำให้ไม่ต้องรอเวลาในการทะลวงจึงสามารถไปขั้นใหม่ได้เรือยๆแบบรากฐานไม่เสียหาย
ทหารคนนั้นเมื่อได้ยินแบบนั้นเขาตื่นเต้นเล็กน้อยด้วยความอิจฉาแต่ไม่ได้ริษยาแต่อย่างใดเพราะนี้คือความพยายามของเฉินเจียงเอง ทำให้เขาชื่นชมมากกว่า
"ว่าแต่เ้าชื่ออะไรรึ"เฉินเจียงยักคิ้วถามด้วยความสนใจ
"ข้าชื่อหลัวซู ครับผู้กองเฉิน"หลัวซูพูด
เฉินเจียงไม่ได้แปลกกับคำเรียกแบบใหม่การเป็ผูู้กองได้นั้นต้องเป็หลอมกายาขั้น2เท่านั้น ก่อนกล่าว"ข้าเห็นว่าเ้าเป็คนที่จริงใจและจิตใจดี เ้าสนใจมาเข้าร่วมหน่วยของข้าหรือไม่"
เมื่อเห็นผู้กองที่เขาชื่นชมว่าเป็อัจฉริยะ กล่าวชักชวนเขาเข้า หลัวซูตื่นเต้นหัวใจเต้น ตึก ตัก ก่อนตอบแบบดังๆ"ข้ายินดีครับท่านผู้กองเฉิน"
เฉินเจียงที่เห็นแบบนั้นก็ยิ้มให้กับหลัวซูเล็กน้อยก่อนจะชี้ไปทางลูกทั้งสี่ที่ทะลวงเข้าสู่ขั้นหลอมกายาขั้น2มาหมาดๆ ระหว่างเดินทางเฉินเจียงได้กล่าวเตือนคนทั้งสี่ไว้ว่าหากจะใช้พลังของหลอมกายาขั้น2ให้ระวังไว้ให้มาก
ถ้าเป็ไปได้ให้ใส่หน้ากากไว้จะดีกว่า
หลัวซูหันไปมองทางที่เฉินเจียงชี้ ก่อนจะเจอคนทั้ง เมื่อจิ๋วตี้เห็นหลัวซูมองมาก็แนะนำตัว "ข้าจิ๋วตี้ ส่วนอีกสามคนชื่อถั่วเฟิง จั่วเฟิน จั่วหลิน"
"จั่วเฟินและจั่วหลินเป็พี่น้องกันด้วย"จิ๋วตี้แนะนำคนทั้งหมด
หลัวซูที่เห็นความจริงใจของจิ๋วตี้"ยินดีที่ได้รู้จัก"
หลังจากแนะนำตัวอะไรกันเสร็จหมดแล้วเฉินเจียงก็เข้าไปในหมู่บ้านเพื่อไปเจอครอบครัว ใครบ้างจะไม่อยากเจอหน้าครอบครัวหลังจากเหนือยๆมาจากการทำงาน
เมื่อเปิดประตูเข้าไป เขาเจอคนหนึ่งคนนั่งที่โต๊ะกำลังมีใบหน้าที่เครียดอยู่ซึ่งนั้นก็คือบิดาของเขาเฉินเจียง บิดาของเฉินเจียงมีชื่อว่าเฉินเซี่ยง
ตรงหลังบ้านมีหญิงสาวที่ยังดูสวยงามปานดอกไม้ซึ่งผู้หญิงคนนี้เป็มารดาของเฉินเจียง ชื่อว่าหลินปิง เธอกำลังทำอาหารโดยมีเด็กสาวที่ดูเหมือนวัยรุ่นกำลังยืนช่วยทำอาหาร ซึ่งเธอคนนั้นคือน้องสาวของเฉินเจียงชื่อว่าเฉินเหมยหลิน เธออายุ15ปี
เมื่อเฉินเจียงเดินเข้ามาในบ้านที่ดูคุ้นเคย คนทั้งสามที่กำลังเหมือนทำหน้าที่ของตัวเองอยู่ก็เห็น เฉินเจียงเดินเข้ามาเช่นกัน เมื่อทั้งสามเห็นเฉินเจียง
หลินปิงที่อาหารอยู่ก็เดินหาเฉินเจียงพร้อมกอด"เ้าหนูน้อย ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ "
ทางฝั่งบิดาที่ทำหน้าเครียดๆอยู่ก็ทำให้ใบหน้าดูยิ้มแย้มพร้อมกล่าวหยอกล้อ"เจียงเอ๋อ ทำไมเ้ากลับบ้านเร็วขนาดนี้ปกติกว่าจะกลับก็2-3เดือน รึว่าเ้าอยากจะมีครอบครัวแล้ว ฮ่าๆ!"
เฉินเจียงที่เห็นแบบนั้นก็รู้สึกอบอุ่น และอิจฉาเ้าของร่างคนนี้มาก ที่มีครอบครัวอบอุ่นดูแลเอาใจใส่แบบนี้
"ข้ารีบกลับมา เฉยๆท่านพ่อ"เฉินเจียงตอบ
ก่อนที่จะหันไปมองดู เฉินเหมยหลินที่ไม่กล้ามองมาที่เขา ใบหน้าของเธอแดงปานดอกกุหลาบ
ดวงตาของเฉินเจียงเต็มไปด้วยเหลือเชื่อ เพราะตอนเฉินเจียงเข้ามาเขาได้ใช้สกิล'ดวงตาตรวจสอบ' ตอนมองไปที่บิดาและมารดาเขาก็เห็นว่าทุกอย่างดูปกติ แต่เมื่อมองไปที่เฉินเหมยหลินมันทำให้เขาเหลือเชื่อ
'ดวงตาตรวจสอบ'
ชื่อ:เฉินเหมยหลิน(จี้เหมยหลิน) ระดับการบ่มเพาะ:สร้างปราณขั้น9
อายุ:15/118ปี พลังรบ:349
พละกำลัง:3.0 ความเร็ว:3.2
ร่างกาย:3.0 ปราณ:3.2
เฉินเจียงถึงกับอึ้งถ้าน้องเขาต้องสร้างอาณาจักรระดับ7ก็ยังสร้างได้สบายๆแถมยังเป็อาณาจักรที่น่าเกรงขามอีกด้วยเพราะผู้นำคือผู้หญิงอายุ15อนาคตของเธอคงจะไปได้ไกลสุดๆ
'เดี๋ยวนะ น้องข้ามีความแข็งแกร่งยังไม่พอยังมีชื่อว่าจี้เหมยหลินอีกรึ'เฉินเจียงทำหน้าตัวเองให้ปกติที่สุดพร้อมครุ่นคิด
'ข้าควรเปิดเผยตัวตนของนางดีไหมนะ"นี้คือสิ่งที่เฉินเจียงครุ่นคิดเพราะเขาไม่รู้ทำไมคนแข็งแกร่งแบบนี้ถึงมาอยู่อาณาจักรเล็กๆแบบนี้
เขาไม่มีทางคิดว่านางมาหาระบบเพราะระบบวิเศษเกินไปกว่าบนโลกนี้จะมีได้และจะล่วงรู้
ทันใดเฉินเจียงเดินเข้าไปเฉินเหมยหลินไม่สิควรเรียกว่าจี้เหมยหลินดีกว่า
ใบหน้าของเธอแดงก่ำ หัวใจเต้นถี่รั่วปานะเิ ตึกตักตึกตัก มันเต้นไป
ทางฝั่งของจี้เหมยหลินเมื่อพี่ชายเดินเข้ามาเธอทำให้ตัวเองสงบที่สุด เท่าที่จะทำได้ จะเรียกยังไงดีละ เธอชอบพี่ชายของเธอมาก ทั้งที่คิดว่าเป็พี่ชายสายเืร่วมกันแต่ก็อดไว้ไม่ได้
'ท่านพี่เขาเดินเข้ามาทำไม หรือว่าเขาจะล่วงรู้ถึงพลังของข้า ไม่..ไม่เป็ไปไม่ได้เพราะท่านพี่อย่างมากอยู่แค่ขั้นหลอมกายาขั้น3เท่านั้น ไม่มีทางจับััพลังของข้าได้แน่'ขณะหน้าแดง จี้เหมยหลินก็อดคิดไม่ได้
สิ่งที่เธอคิดมันแทบจะเป็ไม่ได้ที่จะเกิดเพราะนั้นคือเฉินเจียงคนเก่า แต่นี้คือเฉินเจียงร่างมีระบบ พลังของเขาได้มีมากขึ้น จนสามารถบดขยี้ตัวเองคนเก่าได้นับพันครั้งด้วยนิ้วเดียว
"เหมยหลิน เ้าสามารถบ่มเพาะพลังได้ใช่มั้ย"เฉินเจียงเลือกที่จะถามแทนการเปิดโปงเพราะนี้จะทำให้เธอไม่เกลียดเขาหรือหนักกว่านั้นคือทำร้ายเขา เพราะเื่นี้เขาเองก็ไม่แน่ใจเช่นกัน
จี้เหมยหลินที่ได้ยินแบบนั้น หน้าตาดูเหมือนซีดแต่ก็แปลกใจ ก่อนกล่าวด้วยเสียงสงบ"ทำไมท่านถึงรู้ได้ละ"
"เพราะสัญชาตญาณของข้าบอกว่าเ้าเหมือนจะสามารถทำร้ายข้าได้ เ้าต้องขยันเข้าไว้นะจะได้ตามพี่ทัน"เฉินกล่าวด้วยเสียงอบอุ่น น่าเข้าหา
ที่เขาเลือกที่จะบอกโกหกว่าจี้เหมยหลินสามารถบ่มเพาะตามเขา เอาจริงๆมันไม่ใช่คำโกหกซะทีเดียวเพราะพลังของเขามันมากกว่านางจริงๆ แต่ขั้นการบ่มเพาะของเขามันน้อยกว่านางจริง
ทางฝั่งจี้เหมยหลินก็โล่งใจไปนิดหนึ่งเพราะพี่ชายััได้แค่สัญชาตญาณ แต่ความโล่งอกนี้ไม่ใช่กับบิดา มารดาของเฉินเจียงเพราะพวกเขาใที่เฉินเหมยหลินสามารถบ่มเพาะได้
"เหมยหลินเอ๋อ (คือไม่ค่อยแน่ใจเท่าไรเื่การเรียกสามพยางย์จะใช้ชื่อแล้วกันถ้ามีอะไรให้แก้บอกได้)ลูกสามารถบ่มเพาะได้หรอ" เฉินเซี่ยงและหลินปิงแปลกใจและตื่นเต้นสุด
เพราะนี้คือพวกเขามีคนในครอบครัวสองคนเป็ผู้บ่มเพาะ
_________________________________