ท่านประธานกับเลขาลับ: รักต้องห้ามในห้องทำงาน

ตอนที่ 33: การต่อสู้ในรัฐสภา

กฎข้อสามสิบสาม: เมื่อการต่อสู้นอกสภาถึงทางตัน สถานที่ตัดสินชะตากรรมที่แท้จริงคือห้องประชุมสภาฯ ที่ซึ่งเสียงหนึ่งเสียงอาจพลิกประวัติศาสตร์... แต่บางครั้ง การต่อสู้ที่สำคัญที่สุดไม่ได้อยู่บนบันทึกการประชุม แต่อยู่ในใจของผู้คนที่เฝ้ามอง

โรงพยาบาลศิริราช - ห้องฉุกเฉิน
วันที่ 10 ตุลาคม 2024 - เวลา 18.45 น.

เสียงเครื่องมือแพทย์ดังชัดเจนผ่านประตูกระจกฝ้า แสงไฟส่องสว่างจ้าทำให้เงาของบุคลากรทางการแพทย์เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วบนผนังสีขาว

ภพยืนนิ่งอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน กำมือแน่นจนข้อนิ้วขาว ลักษณ์ยืนข้างๆ วางมือบนหลังเขาเบาๆ

"หมอบอกอะไรบ้าง?" ลักษณ์ถามด้วยเสียงแผ่ว

"ยังไม่ทราบ" ภพตอบเสียงแหบ "แค่บอกว่าแม่หมดสติเฉียบพลัน มีอาการหัวใจเต้นผิดจังหวะรุนแรง"

รพีและภรณีวิ่งตามมาถึง หายใจหอบ "ข่าว... เริ่มแพร่แล้ว" รพีพูดระหว่างหายใจไม่ทัน "สื่อหลายสำนักกำลังนำเสนอข่าวความสัมพันธ์คุณกับลักษณ์"

ภพไม่หันมา สายตาจ้องที่ประตูห้อง "ให้มันไป"

"แต่พวกเขาพาดหัวแรงมาก" ภรณีเสริม "บอกว่าคุณแอบมีสัมพันธ์กับผู้ใต้บังคับบัญชาในช่วงเวลาทำงาน และอาจมีผลประโยชน์ทับซ้อน"

ลักษณ์รู้สึกตัวสั่น "ผมทำให้คุณเดือดร้อน..."

"ไม่ใช่ความผิดคุณ" ภพหันมา มือจับไหล่ลักษณ์ "นี่คือแผนของพวกเขา ใช้ชีวิตส่วนตัวเราเป็นเครื่องมือ แต่เราจะไม่ให้มันสำเร็จ"

ทันใดนั้น ประตูห้องฉุกเฉินเปิดออก หมอหญิงวัยกลางคนเดินออกมา

"ท่านรัฐมนตรี" หมอพูดด้วยน้ำเสียงเป็นทางการแต่มีไมตรี

"แม่ผมเป็นไหม?" ภพถามแทบจะในทันที

"ตอนนี้อาการstableแล้ว" หมอตอบ "แต่เราพบสารบางอย่างในเลือดของคุณแม่ที่ปกติไม่ควรมี"

ลักษณ์และรพีสบตากัน

"สารอะไร?" ภพถาม

"สารที่ทำให้หัวใจเต้นผิดจังหวะ" หมออธิบาย "คล้ายกับยาชนิดหนึ่งที่ใช้รักษาโรคหัวใจ แต่ในปริมาณสูงเกินขนาด"

"หมายความว่า..." ภพพูดไม่จบ

หมอพยักหน้าเศร้าๆ "มีคนอาจใส่สารนี้ในอาหารหรือยาของคุณแม่ เราต้องแจ้งตำรวจแล้ว"

ภพหน้ามืด ลักษณ์ต้องประคองเขาไว้

"พอแล้ว..." ภพกระซิบด้วยเสียงสั่นด้วยความโกรธ "พวกเขาล่อแม่อ่อนแอของผม... นี่เกินกว่าเกมการเมืองแล้ว"

 Romantic Tension Scene: มุมห้องรอผู้ป่วย

ลักษณ์พาภพไปนั่งที่มุมเงียบๆ ห่างจากผู้คน

"คุณต้องสติ" ลักษณ์พูดเสียงต่ำแต่หนักแน่น "ตอนนี้แม่คุณปลอดภัยแล้ว นั่นคือสิ่งที่สำคัญที่สุด"

ภพก้มหน้า เอามือปิดตา "ตลอดชีวิต ผมพยายามปกป้องแม่จากความจริงอันโหดร้ายของโลก แต่ดูเหมือนผมล้มเหลว"

"คุณไม่ล้มเหลว" ลักษณ์จับมือภพไว้ "คุณทำให้แม่คุณมีชีวิตที่สุขสบายในบ้านพักคนชรา คุณทำให้เธอภูมิใจในตัวคุณทุกวัน"

ลักษณ์ก้มลงมองตาภพ "และตอนนี้ คุณต้องทำให้เธอภูมิใจต่อไป โดยการลุกขึ้นสู้กับคนที่ทำร้ายเธอ"

ภพเงยหน้าขึ้น น้ำตาคลอเบ้าแต่สายตาแข็งกร้าว "คุณพูดถูก"

"และผมอยู่ข้างคุณ" ลักษณ์พูด "ไม่ว่าคุณจะตัดสินใจอะไร"

ภพยิ้มเศร้าๆ "ผมรู้"

วันที่ 11 ตุลาคม - เวลา 08.00 น.
คอนโดบางนา

ทั้งคู่พักผ่อนไม่ถึงสามชั่วโมง ภพตื่นมาพร้อมกับข้อความจากเลขาส่วนตัวในรัฐสภาว่า "มีการเสนอญัตติเร่งด่วนให้ตั้งกรรมาธิการพิจารณาพฤติกรรมขัดจริยธรรมของท่าน รายชื่อผู้เสนอคือ ส.ส. จากกลุ่มวารีทั้งสิ้น"

ลักษณ์ตื่นตามมาด้วยเสียงเตือนจากโทรศัพท์ของภพ "อะไรอีกแล้ว?"

"พวกเขาเล่นเกมรุก" ภพตอบขณะลุกขึ้นแต่งตัว "เสนอญัตติให้ตั้งกรรมาธิการพิจารณาผมในสภา"

"แต่คณะกรรมการจริยธรรมรัฐสภายังพิจารณาไม่เสร็จเลยไม่ใช่หรือ?"

"นั่นคือจุด" ภพอธิบาย "พวกเขาต้องการสร้างแรงกดดันสองทาง ทั้งจากคณะกรรมการและจากสภา เพื่อบีบให้ผมยอมจำนน"

ลักษณ์ลุกขึ้น "แล้วเราจะทำยังไง?"

ภพหยุดตรงที่ประตูห้อง "ผมจะสู้ในสภา"

"หมายความว่า..."

"ผมจะอภิปรายแก้ข้อกล่าวหาเอง" ภพตัดสินใจ "ต่อหน้าสมาชิกสภาทั้งสภา และต่อหน้าประชาชนไทยทั้งประเทศ"

เวลา 10.00 น. - ตึกวรเวช ชั้น 50
การประชุมด่วน

รพีและทีมงานรวบรวมข้อมูลทั้งหมดที่มีเกี่ยวกับกลุ่มวารี

"เรามีหลักฐานหลายชั้น" รพีเริ่ม "หนึ่ง บันทึกการโทรศัพท์ระหว่างเสี่ยสมชายกับบริษัทในเครือข่ายวารี สอง รายชื่อโครงการที่ผิดปกติที่เครือข่ายนี้ได้ประโยชน์ สาม..."

เขาหยุด "สาม เอกสารจากคอมพิวเตอร์ของกรรมการอลงกรณ์ที่ระบุการโอนเงินเข้าบัญชีลับของสมาชิกสภาหลายคน"

ภพยิ้มบางๆ "คุณหามาได้ยังไง?"

"ธิดาช่วย" รพีตอบ "เธอมีconnectionกับนักแฮ็กเกอร์ที่มีจริยธรรมระดับโลกที่เธอรู้จักจากอิตาลี"

ลักษณ์ถาม "ใช้ได้ในสภาหรือเปล่า? อาจถูกตีกลับว่าได้มาอย่างไม่ชอบธรรม"

"ถูกต้อง" ทนายสุรศักดิ์ยอมรับ "แต่เราสามารถใช้ข้อมูลนี้เป็นแนวทางในการสืบค้นต่ออย่างเป็นทางการได้"

ภพยืนขึ้น "พอแล้วกับหลักฐาน ผมจะอภิปรายในสภาด้วยสามประเด็น หนึ่ง การแทรกแซงไม่ชอบธรรมเรื่องวีซ่าของลักษณ์ สอง การขู่วางยาพิษแม่ผม และสาม..."

เขาหยุด "...การเปิดโปงกลุ่มวารี"

ทุกคนในห้องนิ่งเงียบ

"คุณจะเปิดเผยชื่อนายกฯ ไหม?" ภรณีถามด้วยความกังวล

"ผมจะไม่กล่าวหาใครโดยตรง" ภพตอบ "ผมจะเสนอหลักฐานและให้สภาเป็นผู้ตัดสิน"

 ฉากเตรียมตัวก่อนการต่อสู้:

หลังการประชุม ลักษณ์ตามภพไปที่ระเบียงชั้น 50

"คุณกลัวไหม?" ลักษณ์ถาม

"กลัว" ภพตอบโดยไม่รีรอ "กลัวว่าแม่ผมจะไม่ปลอดภัย กลัวว่าคุณจะโดนทำร้าย กลัวว่าผมจะแพ้"

"แต่คุณยังจะสู้"

"เพราะถ้าผมไม่สู้" ภพหันมามองลักษณ์ "ผมก็ไม่ใช่คนที่คุณรักแล้ว"

ลักษณ์ก้าวเข้ามาโอบกอดภพ "ไม่ว่าผลจะออกมาแบบไหน ผมภูมิใจในตัวคุณเสมอ"

วันที่ 12 ตุลาคม - เวลา 09.30 น.
รัฐสภาไทย - ห้องประชุมสภาผู้แทนราษฎร

บรรยากาศในห้องประชุมตึงเครียดผิดปกติ ที่นั่งสาธารณะเต็มล้นไปด้วยนักข่าวและผู้สังเกตการณ์ ลักษณ์นั่งอยู่แถวหน้าพร้อมกับรพีและภรณี หัวใจเต้นรัว

ประธานสภาลงม้า "ที่ประชุมจะพิจารณาญัตติขอตั้งกรรมาธิการพิจารณาพฤติกรรมขัดจริยธรรมของรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพัฒนาสังคม ตามที่สมาชิกสภาหลายท่านได้เสนอ"

สมาชิกสภาจากกลุ่มวารีลุกขึ้น "ขออภิปราย"

เขาเริ่มต้นด้วยการกล่าวหาอย่างหนักแน่น "ที่ประชุมที่เคารพ พวกเราได้รับข้อมูลที่น่าเป็นห่วงมาก เกี่ยวกับการประพฤติมิชอบของรัฐมนตรีภพ วรเวช ทั้งในเรื่องความสัมพันธ์กับผู้ใต้บังคับบัญชา การใช้อำนาจช่วยเหลือคนใกล้ชิด และผลประโยชน์ทับซ้อนกับบริษัทครอบครัว..."

ลักษณ์กำมือแน่นบนตัก

"...นี่ไม่ใช่แค่เรื่องจริยธรรมส่วนตัว แต่คือการทำลายความน่าเชื่อถือของรัฐบาลทั้งชุด!"

เสียงปรบมือดังขึ้นจากกลุ่มหนึ่งในสภา

ประธานสภามองไปที่ภพ "รัฐมนตรีภพต้องการชี้แจงไหม?"

ภพลุกขึ้นอย่างช้าๆ ทุกสายตาจับจ้องมาที่เขา

"ขอบคุณประธานสภาที่ให้โอกาส" เขาเริ่มต้นด้วยน้ำเสียงสงบแต่หนักแน่น "ก่อนอื่น ขอเรียนว่าผมยินดีให้มีการตั้งกรรมาธิการตรวจสอบทุกข้อกล่าวหา เพราะผมเชื่อในกระบวนการประชาธิปไตย"

เขาหยุดชั่วครู่ มองไปรอบห้อง

"แต่ในระหว่างที่รอกรรมาธิการทำงาน ขอโอกาสให้ผมชี้แจงข้อเท็จจริงบางประการ ที่อาจไม่ตรงกับที่สมาชิกบางท่านได้กล่าวอ้าง"

 "Breathless Moment":

ลักษณ์มองภพจากที่นั่งสาธารณะ  ใจเต้นแรง เขามองเห็นภพในชุดสูทสีกรมท่า ยืนเด่นอยู่หน้าไมโครโฟน ดูสง่างามและหนักแน่นอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

"เรื่องแรก เกี่ยวกับการช่วยเหลือคุณลักษณ์ วิเชียรชัย ในเรื่องวีซ่าสหรัฐฯ" ภพเริ่ม "ผมขอแจ้งให้ที่ประชุมทราบว่า..."

 ฉากอภิปรายยาวหนึ่งชั่วโมงเต็ม:

ภพอธิบายทุกเรื่องโดยละเอียด ตั้งแต่การแทรกแซงของเสี่ยสมชาย การส่งอีเมลถึงทูตสหรัฐฯ ไปจนถึงการถูกแฮ็กและตัดต่ออีเมล

"...และที่น่าสนใจคือ" ภพพูดต่อ "บุคคลที่แฮ็กอีเมลของผม คือลูกน้องของกรรมการอลงกรณ์ ซึ่งเสียชีวิตในลักษณะน่าสงสัย พร้อมกับจดหมาย 'ฉันทำไปเพราะถูกบังคับ'"

เสียงฮือฮาดังขึ้น

"ผมถามว่า ถูกบังคับโดยใคร?" ภพถามเสียงดัง "และคำตอบอาจเชื่อมโยงไปยังเครือข่ายผลประโยชน์กลุ่มหนึ่งที่เรียกว่า 'กลุ่มวารี'"

สมาชิกสภาจากกลุ่มวารีลุกขึ้นทันที "ขอคัดค้าน! นี่คือการกล่าวหาลอยๆ!"

"ผมไม่ได้กล่าวหาใคร" ภพตอบ "ผมเพียงตั้งคำถาม และเสนอหลักฐานบางอย่าง"

เขากดรีโมท ภาพโครงสร้างเครือข่ายวารีปรากฏบนจอใหญ่ในสภา

"นี่คือโครงสร้างที่ทีมงานของผมรวบรวมมา" ภพอธิบาย "แสดงความเชื่อมโยงระหว่างบริษัทหลายแห่งที่ได้รับประโยชน์จากงบประมาณรัฐ โดยเฉพาะงบประมาณด้านสังคม"

เขาชี้ไปที่จุดต่างๆ "และที่น่าสนใจคือ บริษัทเหล่านี้มักชนะโครงการที่ผมพยายามปฏิรูป เช่น โครงการบ้านราคาแพงแทนที่จะเป็นบ้านมั่นคงราคาถูก โรงเรียนอาชีพเอกชนค่าเรียนสูงแทนที่จะเป็นศูนย์พัฒนาฝีมือแรงงานฟรี"

 Romantic Tension Scene: ในสภา

ขณะอภิปราย ภพเหลือบมองไปที่ลักษณ์ในที่นั่งสาธารณะ

เขาเห็นลักษณ์นั่งตัวตรง สายตาเต็มไปด้วยความเชื่อมั่นและความห่วงใย นั่นทำให้เขามีกำลังใจต่อ

"และเรื่องความสัมพันธ์ส่วนตัว" ภพเปลี่ยนประเด็น "ผมขอชี้แจงว่า คุณลักษณ์ไม่ได้เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของผมอีกต่อไป ตั้งแต่เขาลาออกเมื่อเก้าเดือนก่อน ความสัมพันธ์ของเราเริ่มต้นหลังจากนั้น"

เขาหยุดชั่วครู่ "และถ้าจะมีใครตั้งคำถามเกี่ยวกับความรักระหว่างบุคคลสองคน ที่ต่างก็เป็นโสดและทำงานอย่างสุจริต ผมยินดีตอบทุกคำถาม แต่ขอให้ถามด้วยความเป็นธรรม"

ลักษณ์ในที่นั่งสาธารณะรู้สึกน้ำตาจะไหล เขาก้มหน้าเพื่อซ่อนอารมณ์

เวลา 11.15 น. - จุดเปลี่ยน

สมาชิกสภาจากฝ่ายรัฐบาลหลายคนเริ่มแสดงท่าทีไม่พอใจกับกลุ่มวารี

หนึ่งในนั้นลุกขึ้น "ขออภิปราย"

เขาเป็น ส.ส. วัยห้าสิบต้นๆ จากภาคอีสาน ที่มีชื่อเสียงเรื่องความซื่อตรง

"ที่ประชุมที่เคารพ" เขาเริ่ม "ผมฟังมาสองชั่วโมงแล้ว และมีบางสิ่งบางอย่างไม่ตรงกัน"

เขามองไปที่กลุ่มวารี "ถ้าท่านรัฐมนตรีทำผิดจริง ทำไมไม่รอให้คณะกรรมการจริยธรรมรัฐสภาสอบสวนให้เสร็จ? ทำไมต้องรีบตั้งกรรมาธิการซ้อน? นี่คือการใช้กระบวนการทางการเมืองเพื่อกดดันหรือไม่?"

ห้องเงียบลง

"และเรื่องเครือข่ายวารี..." เขาพูดต่อ "ผมเป็นสมาชิกสภาสามสมัยแล้ว เคยได้ยินชื่อนี้ในหมู่เพื่อนสมาชิกบางกลุ่ม เสียงลือเสียงเล่าอ้างว่าเป็นเครือข่ายที่เข้าถึงงบประมาณได้ง่าย"

กลุ่มวารีเริ่มโวยวาย

"ขอให้สงบ!" ประธานสภาต้องเคาะเก้าแก้วหลายครั้ง

สมาชิกสภาคนเดิมพูดต่อ "ถ้าเรื่องนี้จริง นี่ไม่ใช่แค่เรื่องจริยธรรมของรัฐมนตรีคนหนึ่ง แต่คือเรื่องการทุจริตเชิงระบบ ที่รัฐสภาต้องเร่งตรวจสอบ!"

 ลุ้นระทึก  ในสภา:

ทันใดนั้น สมาชิกสภาอีกคนจากกลุ่มวารีลุกขึ้นด้วยใบหน้าแดงก่ำ

"ท่านรัฐมนตรี!" เขาตะโกน "ถ้าท่านบริสุทธิ์จริง ทำไมท่านถึงต้องพาคู่รักของท่านมานั่งในสภา? นี่คือการโชว์หรือการขู่?"

ทุกสายตาหันไปที่ลักษณ์

ลักษณ์หน้าแดง รู้สึกอับอายแต่พยายามนั่งตัวตรง

ภพตอบทันที "คุณลักษณ์มาในฐานะประชาชนผู้มีสิทธิเข้าฟังการประชุมสภา เช่นเดียวกับประชาชนอีกหลายสิบคนที่นั่งอยู่ในนี้ การที่คุณตั้งคำถามเช่นนี้ คือการดูถูกประชาชนและกระบวนการประชาธิปไตย"

เสียงปรบมือดังกึกก้องจากที่นั่งสาธารณะ

สมาชิกสภาจากกลุ่มวารีพูดต่อ "หรือท่านพาเขามาเพื่อเป็น 'หลักฐานมีชีวิต' ว่าท่านไม่ผิด?"

ภพหายใจลึก "ผมพาเขามาเพราะเขาเป็นส่วนหนึ่งของความจริงที่ผมกำลังพูดถึง และเพราะ..."

เขาหยุด มองตรงไปที่ลักษณ์ "...เพราะผมไม่ต้องการให้เขาต้องรับฟังเรื่องร้ายๆ เกี่ยวกับตัวเขาและตัวผม จากสื่อหรือจากคำพูดของคนอื่น ผมอยากให้เขาได้ยินจากปากผมเอง ต่อหน้าสภาฯ และต่อหน้าประชาชนไทย"

 ฉากสะเทือนใจในสภา:

น้ำตาของลักษณ์ไหลออกมาโดยควบคุมไม่ได้ แต่คราวนี้ไม่ใช่ความอับอาย แต่เป็นความภูมิใจและความตื้นตัน

รพีข้างๆ ยื่นกระดาษทิชชู่ให้ เขารีบเช็ดน้ำตา

ภพมองลักษณ์อีกครั้ง แล้วหันกลับมาที่สภาฯ "และนี่คือสิ่งที่ผมต้องการจะบอก ที่ประชุมที่เคารพ การปกป้องคนที่เรารัก ไม่ใช่เรื่องน่าอาย มันคือหน้าที่ของมนุษย์คนหนึ่ง"

เขาพูดต่อด้วยเสียงต่ำแต่ดังฟังชัด "และถ้าการทำหน้าที่นั้นทำให้ผมต้องเสียตำแหน่ง ผมยอม แต่ผมจะไม่ยอมเสียศักดิ์ศรี และจะไม่ยอมให้คนที่ผมรักต้องถูกทำร้ายอีกต่อไป"

เวลา 12.00 น. - การลงมติ

ประธานสภาประกาศ "จะมีการลงมติเรื่องการตั้งกรรมาธิการพิจารณาพฤติกรรมขัดจริยธรรมของรัฐมนตรีภพ"

ลักษณ์กลืนน้ำลาย หัวใจเต้นรัว

กระบวนการลงมติเริ่มต้น แต่ก่อนที่จะนับเสียง สมาชิกสภาจากฝ่ายรัฐบาลที่พูดก่อนหน้านั้นลุกขึ้นอีกครั้ง

"ขอเสนอญัตติแปรก่อนการลงมติ" เขาพูด

"เสนอ"

"แทนที่จะตั้งกรรมาธิการตรวจสอบรัฐมนตรีภพเพียงคนเดียว ขอเสนอให้ตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญเพื่อตรวจสอบ 'เครือข่ายผลประโยชน์ในวงการเมือง' โดยเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับงบประมาณด้านสังคมและการพัฒนาชนบท"

เสียงฮือฮาดังทั่วห้อง

"โดยให้รัฐมนตรีภพเป็นหนึ่งในกรรมาธิการด้วย เพราะท่านมีข้อมูลและประสบการณ์ในเรื่องนี้"

นี่คือการพลิกเกมอย่างสิ้นเชิง!

กลุ่มวารีเริ่มโวยวายแต่ถูกประธานสภาระงับ

การลงมติครั้งที่สอง: ญัตติแปรผ่านด้วยเสียง 280 ต่อ 120!

ภพชนะ ไม่ใช่แค่การป้องกันตัวเอง แต่ได้เปลี่ยนจากการถูกสอบสวนมาเป็นผู้สอบสวนเครือข่ายวารี!

เวลา 13.00 น. - หลังการประชุม

ขณะภพเดินออกจากห้องประชุม สมาชิกสภาที่เสนอญัตติแปรเดินมาหา

"ขอบคุณที่สนับสนุน" ภพกล่าว

"ผมไม่ได้สนับสนุนท่าน" เขาตอบ "ผมสนับสนุนความจริง และประเทศนี้ต้องการความจริง"

เขาลดเสียงลง "และระวังตัวด้วย กลุ่มวารีไม่ยอมแพ้ง่ายๆ"

"ผมรู้" ภพพยักหน้า

 ฉากดึงเข้ามาในอ้อมแขนแห่งชัยชนะ:

นอกอาคารรัฐสภา ใต้ต้นไม้ใหญ่ ลักษณ์วิ่งเข้ามากอดภพ

"คุณทำได้!" เขาพูดด้วยน้ำตาอีกครั้ง

ภพโอบกอดเขากลับ แน่นและยาว "เราทำได้... ด้วยกัน"

นักข่าวหลายคนอยากจะเข้ามาสัมภาษณ์ แต่รพีและทีมงานช่วยกันกันไว้

"เดี๋ยวมีการแถลงข่าวเป็นทางการพรุ่งนี้" รพีประกาศ

 “Breathless Kiss Scene” กลางแสงอาทิตย์:

ภายใต้ต้นไม้ในบริเวณรัฐสภา ภพจูบลักษณ์เบาๆ ที่หน้าผาก 

"ขอบคุณที่อยู่กับผม" เขากระซิบ

"ไม่มีที่ไหนให้ผมไปแล้ว" ลักษณ์ตอบ "คุณคือบ้านของผม"

เวลา 15.00 น. - โรงพยาบาลศิริราช

ทั้งคู่ไปหาแม่ภพที่ฟื้นตัวดีแล้ว

"ลูกชาย" แม่ยิ้มอ่อน "แม่ดูข่าวการอภิปรายในสภา ทางทีวีในห้องพัก"

"แม่ดูด้วยเหรอ?" ภพถามด้วยความประหลาดใจ

"ดู" แม่พยักหน้า "และแม่ภูมิใจในตัวลูกมาก"

เธอมองลักษณ์ "และลักษณ์ แม่ภูมิใจในตัวเธอด้วยที่อยู่เคียงข้างภพ"

ลักษณ์ยิ้มด้วยความอาย "ขอบคุณครับคุณแม่"

แม่ภพจับมือทั้งคู่ไว้ "ตอนนี้แม่รู้แล้วว่าทำไมลูกถึงเลือกเขา เขาแข็งแกร่งพอที่จะอยู่กับลูกในวันที่ยากลำบาก"

เวลา 18.00 น. - คอนโดบางนา

ข่าวคราวแห่งชัยชนะแพร่กระจายไปทั่ว ทีมงานมาฉลองเล็กๆ ที่คอนโด

แต่ในความสุขนั้น มีสายโทรศัพท์ที่ไม่พึงประสงค์มาอีกครั้ง

คราวนี้ไม่ใช่เสียงนิรนาม แต่เป็นเสียงที่นายกฯ เอง

"ภพ" เสียงพูดตรงๆ "การอภิปรายวันนี้ประทับใจมาก"

"ขอบคุณท่านนายกฯ" ภพตอบอย่างระมัดระวัง

"แต่จำไว้ว่า การชนะในสภาไม่ใช่การชนะในสงคราม" เสียงเตือน "และบางครั้ง การได้สิ่งที่ต้องการ อาจหมายถึงการเสียสิ่งที่สำคัญกว่า"

"ผมไม่เข้าใจ"

"เดี๋ยวก็เข้าใจ" เสียงพูด แล้วสายก็ขาด

 ลุ้นระทึก  ตอนที่ 33:

คืนนั้น ขณะทั้งคู่กำลังจะนอน โทรศัพท์ของลักษณ์ดังขึ้นอีกครั้ง จากเบอร์ของแม่ลักษณ์ที่ต่างจังหวัด

ลักษณ์รับสาย "แม่ครับ?"

แต่เป็นเสียงชายนิรนาม "คุณลักษณ์ ฟังดีๆ ถ้ารัฐมนตรีภพไม่ลาออกจากคณะกรรมาธิการตรวจสอบกลุ่มวารีภายใน 24 ชั่วโมง แม่คุณที่ต่างจังหวัดอาจมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเหมือนแม่ของเขา"

"อะไรนะ!" ลักษณ์ตะโกน

"เลือกเอา ระหว่างความยุติธรรม... กับครอบครัว"

สายตัด

ลักษณ์มองภพด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกลัวและความเจ็บปวด

"พวกเขา... ขู่แม่ผม" เขาพูดเสียงสั่น

ภพจับมือเขา "เราจะไม่ยอม"

"แต่แม่ผม..." ลักษณ์น้ำตาไหล "ผมเสียพ่อไปแล้ว ผมเสียแม่ไม่ได้"

ภพกอดเขาไว้แน่น "คุณจะไม่เสียใครอีก เราจะหาทาง"

แต่ทางไหน?

คำโปรยสำหรับตอนที่ 34:
 "เมื่อการขู่วางยาพิษกับแม่ของลักษณ์เพิ่มความดุเดือด ภพต้องเลือกระหว่างการเปิดโปงความชั่วเพื่อความยุติธรรม กับการปกป้องครอบครัวของคนรัก... และทางออกอาจมาจากข้อเสนอที่คาดไม่ถึงจากนายกรัฐมนตรีอีกครั้ง!" ????

จบตอนที่ 33
ความยาว: ประมาณ 3,200 คำ
อารมณ์ตอน: การต่อสู้ในรัฐสภา + การเปิดโปง + วิกฤตครอบครัว
เตรียมพร้อมสำหรับตอนที่ 34: การตัดสินใจชะตากรรมของครอบครัวและความยุติธรรม