“สุขสันต์วันเกิดนะลูกแม่ เย้” เสียงของหญิงคนหนึ่งเอ่ยออกมาพร้อมรอยยิ้มกว้างสดใส ชื่อของเธอคือ เอริกะ อายุ 39 ปี เป็คุณแม่คนสวยสุดน่ารัก หุ่นดี แถมหน้าอกหน้าใจยังบึ้มบั้มสุด ๆ
วันนี้เป็วันครบรอบวันเกิดอายุ 20ปี ของ ‘ชินจิ’ ลูกชายวัยหนุ่มสุดหล่อของเธอ สองแม่ลูกจึงจัดงานฉลองเล็ก ๆ ภายในบ้านหลังน้อย สองคนนี้อยู่ด้วยกันตามลำพังมานานแสนนาน ผู้เป็สามีของเอริกะ หรือพ่อของชินจินั้นไม่มีใครรู้ว่าหายไปไหน ั้แ่เมื่อใด
ส่วนตัวของชินจิในวัยเด็กนั้น เขาเองก็ไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับพ่อ หรือแม่อย่างเอริกะเลย มันเคยเอ่ยถามหญิงสาวอยู่บ่อยครั้ง แต่สุดท้ายก็ไม่ได้รับคำตอบที่ชัดเจน คล้ายเอริกะอึดอัดใจจะบอกออกมาตรง ๆ ชินจิจึงเติบโตมาพร้อมกับคำถามที่ว่า “ตนเองนั้นเป็ลูกของใครกันแน่”
ทว่า...พอเวลาผ่านไป คำถามเ่าั้ก็ถูกความรัก และความเอาใจใส่ดูแลของเอริกะลบเลื่อนไปจนหมดสิ้น ชินจิจึงเลิกสนใจ และใช้ชีวิตอยู่กับเอริกะแบบลูกชายกับมารดาเหมือนครอบครัวอื่น ๆ
ชีวิตของพวกเขาไม่ได้ลำบากอะไรมาก คงเพราะเอริกะหาเงินเก่งบวกกับมีเพื่อนดี ๆ อยู่รอบตัวมากมาย ส่วนใหญ่จะเป็เพื่อนสาวสมัยเรียนมหาวิทยาลัยของเธอนั่นแหละ ชินจิเองก็เป็เด็กดี ตั้งใจเรียนเชื่อฟังเอริกะมาตลอด สองแม่ลูกจึงมีความสุขกับการอยู่ด้วยกันเป็อย่างมาก...
“แม่ของให้ลูกมีความสุขมาก ๆ นะ” เอริกะเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม จากนั้น ชินจิจึงหลับตาอธิษฐาน ก่อนเป่าเทียนวันเกิด
“เย้ เย้ เรียบร้อย เอ๋...? ไหน ๆ ก็วันพิเศษทั้งที่งั้นมาดื่มฉลองกันหน่อยดีไหมน้าาา” เอริกะยิ้มแป้นก่อนจะเอ่ยออกมา ทว่า...พอชินจิได้ฟังสองตาของเด็กหนุ่มก็เบิกกว้าง “ดื่มเหรอครับ? ปรกติผมไม่เคยเห็นแม่ดื่มเลย แม่ดื่มเหล้าเป็ด้วยเหรอครับ”
“พูดอะไรแบบนั้นล่ะชินจิ แม่ไม่เคยดื่มให้ลูกเห็น ไม่ได้แปลว่าแม่ดื่มไม่เป็สักหน่อย แต่ที่ไม่ดื่มก็เพราะ....” เอริกะนิ่งชะงักไปเล็กน้อย
“มะ...มีอะไรเหรอครับแม่” ชินจิเอียงคอเล็กน้อย พร้อมขมวดคิ้วด้วยความประหลาดใจ เอริกะระบายยิ้มแห้ง ๆ ก่อนตอบว่า
“แม่เคยดื่มกับเพื่อน ๆ สมัยเรียนมหาลัยน่ะ แต่หลังจากดื่มไปแล้วพอตื่นมาก็จำอะไรไม่ได้ เหมือนความทรงจำตอนเมา มันจะหายไป นึกยังไงก็นึกไม่ออก พอถามคนอื่นว่าเกิดอะไรขึ้น ทุกคนก็เลี่ยงที่จะตอบ บอกแค่ว่าไม่มีอะไร ไม่มีอะไร และหลังจากนั้นก็ไม่มีใครชวนแม่ไปดื่มอีกเลย”
“แบบนี้นี่เอง งั้นแม่ลองดื่มดูไหมครับ เกิดอะไรขึ้นเดี๋ยวผมจะเป็คนบอกแม่เอง” ชินจิยืดอกยิ้มกว้างก่อนบอกเอริกะ
“ว้าย... จริงเหรอชินจิ น่ารักที่สุดเลยลูกแม่ แต่บ้านเราไม่มีเบียร์สักขวด สงสัยต้องไปร้านสะดวกซื้อแถวนี้ งั้นเดี๋ยวแม่มานะ” เอริกะดูจะดีใจเป็อย่างมาก เธอพลันลุกขึ้นก่อนเดินไปหยิบกระเป๋าเงิน และออกจากบ้านไปอย่างอารมณ์ดี เวลานั้นชินจิไม่ได้คิดอะไร เขาคิดเพียงว่าแค่มารดามีความสุขก็พอแล้ว แต่เด็กหนุ่มไม่ได้ล่วงรู้เลยว่า...
เขากำลังจะได้พบกับความลับของมารดาที่ไม่เคยรู้มาก่อน และมันจะเป็สิ่งที่เปลี่ยนแปลงชีวิตของเขากับเธอตลอดไป
เวลาผ่านไปราว ๆ 15 นาที เอริกะก็กลับมาพร้อมกับใบใหญ่ ซึ่งใส่เบียร์ 2 ขวด กับขนม และกับแกล้มอีกนิดหน่อย
สองแม่ลูกไม่รอช้ารีบดื่มฉลองกันอย่างสนุกสนาน ตัวของชินจิ นั้นดื่มแอลกอฮอล์เป็ั้แ่อายุ 15 ปี แต่เขาคอค่อนข้างอ่อนจึงดื่มมากไม่ได้ ส่วนเอริกะนั้นพอได้ดื่มเบียร์เข้าไปประมาณแก้ว สองแก้วเธอก็หัวร่ออย่างมีความสุข พลอยทำให้ชินจิที่เห็นรู้สึกดีไปด้วย เขาก็เลยปล่อยให้เอริกะดื่มต่อไปโดยไม่คิดห้าม จนกระทั่ง...
เบียร์หมดไปหนึ่งขวด เอริกะก็มีใบหน้าแดงก่ำกับท่าทางแปลก ๆ
“อะ...เออ สะ...สงสัยแม่จะเมาแล้ว พะ...พอแค่นี้ดีไหมครับ” ชินจิเอ่ยออกมาพร้อมรอยยิ้มเจื่อน ๆ ยามนี้มันเริ่มไม่แน่ใจแล้วคิดผิดหรือถูกที่ให้ เอริกะ ดื่มแอลกอฮอล์
หญิงสาวผู้เป็มารดาใช้สายตามองลูกชายของเธอด้วยแววตาแปลก ๆ มันดูหวานเยิ้ม ชวนขนลุกอย่างบอกไม่ถูก และไม่แค่นั้นเธอยังกัดริมฝีปาก พร้อมกับใช้มือข้างหนึ่งปลดกระดุมเสื้อออกสองสามเม็ด จนเผยให้เห็นเต้าขาวอวบอัดในยกทรงสีดำลายลูกไม้ ชินจิถึงกับตาโตอ้าปากค้างด้วยความตื่นตะลึงสุดชีวิต
“มะ...มะ...มะ....แม่ จะทำอะไรครับ!!”
เอริกะไม่ตอบ แต่เธอค่อย ๆ คลานสี่ขาตรงมาหาเขา พร้อมสีหน้าแววตาที่ดูยั่วยวนสุด ๆ ชินจิในตอนนั้นทั้งงง ทั้งสับสน เขาพยายามส่งเสียงเรียกเอริกะให้ได้สติ แต่ดูเหมือนจะไม่มีความหมาย หญิงสาวยังคงคลานเข้ามาหาเขาอย่างแช่มช้า ก่อนที่เธอจะผลักเขาให้นอนหงายลงกับพื้น
จบตอน
298
