"เอาล่ะ พูดตามข้านะ......"
เสียงของน้าแผนที่ดังในหัวแม้จะเป็คำที่ไม่เข้าใจแต่ก็เป็ประโยคสั้นๆ ที่ฟังแล้วติดหูอย่างน่าประหลาด ทำให้เขาจำได้ทันทีั้แ่ได้ยินครั้งแรก
ดาวเหนือที่จับบ่าของเลขาสาวอยู่ก็กระซิบเป่าใส่เธอเบาๆ แล้วถอยออกมาดูท่าทีว่าจะเป็ยังไงต่อ...
.
.
.
"ไอ้น้า... ผมเกือบโดนตบแล้วนะนั่น..."
"ฮ่าๆๆๆ ข้าบอกเอ็งแล้วไงว่ายัยหนูคนนั้นมันไม่ได้ก็ยังจะดื้อ"
"เฮ้ออออ เห็นสายตาน้องเค้าเมื่อกี้มั้ย ดูท่าทางจะกลัวผมมากเลยนะ ดันพูดคาถาอะไรแปลกๆ ใส่หูไปแบบนั้นคงคิดว่าผมเป็โรคจิตละ... เกือบซวยซะแล้ว"
"เออ ให้โดนตบสักทีคงสนุกดีเหมือนกัน ฮ่าๆๆ"
ดาวเหนือเดินเกาหัวออกจากบริษัทมาดามหลินด้วยความหงุดหงิด หลังจากที่เขาตั้งท่าเป่ามนต์ใส่สาวสวยที่หมายตาแต่เธอกลับผลักเขาออกแล้วมองด้วยแววตาหวาดกลัวจนตัวสั่นทำให้ต้องรีบหาข้ออ้างแก้ตัวหนีแทบไม่ทัน
"เซ็งชะมัด... สรุปมันยังไงนะครับ ข้อยกเว้นของมนต์นี่มันยังไงกันแน่"
"มนต์มหาเสน่ห์จะเป่าให้คนรักคนหลงได้ก็จริง แต่ก็มีข้อยกเว้นให้กับคนสามกลุ่ม... กลุ่มแรกคือคนที่มีความรักหมดใจให้กับผู้อื่นอยู่แล้ว จะใช้มนต์ให้หลงใครอื่นอีกไม่ได้"
"อ่อ... เหมือนกับน้องเลขาคนเมื่อกี้ใช่ไหมครับ... ก็พอเข้าใจได้อยู่หรอก..."
"กลุ่มที่สองคือคนที่ลุ่มหลงกับบางสิ่งบางอย่างจนไม่สนใจอย่างอื่น เช่นพวกนักกีฬาที่กำลังมุ่งมั่นจะลงแข่ง พวกเด็กเรียนที่ในหัวมีแต่เื่เตรียมสอบ หรือแม้กระทั่งคนที่กำลังมีสมาธิจดจ่อกับงานของตัวเองมากๆ"
"โห... ฟังดูแล้วมันก็ไม่ได้จะใช้ง่ายๆ เหมือนกันนะน้า"
"อืมมมม มันก็ไม่ได้ยากนักหรอก... แค่ต้องหาทางทลายกำแพงที่กั้นอยู่ให้เค้าเปิดใจให้... ขอแค่เป้าหมายเริ่มมีความสนใจในตัวผู้ใช้เพียงนิดเดียว ร่ายมนต์ไปยังไงก็ได้ผล"
"ก็ทำให้เค้าเปิดใจนี่สิตัวยากสำหรับผมเลย... ผมเคยจีบใครติดซะที่ไหน น้าก็รู้"
"เดี๋ยวพอได้ร่างทองทุกอย่างก็เป็เื่ง่ายแล้วไอ้หนู ฮ่าๆๆๆ"
"ไอ่ร่างทองมหาเสน่ห์แบบที่พ่อมีนั่นใช่มะ... แล้วผมจะได้มันมายังไงล่ะ"
"หลังจากที่มนต์มหาเสน่ห์ทำงานครั้งแรกจนจบ ร่างกายก็จะเข้าสู่่ปรับสภาพรอบใหม่... เื่นั้นเอาไว้ทีหลัง ตอนนี้เอ็งไปหาคนที่จะเป่ามนต์ก่อนดีกว่า"
"เฮ้ออออ ช่างมันเหอะ... วันนี้หมดอารมณ์แล้วน้า กลับบริษัทดีกว่า... อ่อ แล้วข้อยกเว้นคนกลุ่มสุดท้ายล่ะครับ?"
"กลุ่มคนที่มีอาคมป้องกันหรือคนที่มีวัตถุมงคลระดับสิบหกชั้นฟ้าไว้ใน ถ้าเกิดไปเจอคนกลุ่มนี้......"
"หนีมั้ยครับ?"
"ก็เออสิวะ!!! จะอยู่ทำห่าอะไร!!"
"เอ้าาา!!! พูดแซวเล่นๆ ดันให้หนีจริงๆ ซะงั้น... นึกว่าจะแน่"
"เออ... มันก็ต้องมีของแพ้ทางกันบ้าง...... ไอ้หนู นี่พูดจริงจังนะ มันจะมีคนประเภทที่เราไม่ควรจะไปเกี่ยวข้องอยู่ด้วย... ถ้าข้าบอกว่าหนี.."
"ครับน้า... เื่หนีไว้ใจผมได้เลย ฮ่าๆๆ"
"ทำไมเื่นี้พอออกจากปากเอ็งแล้วมันรู้สึกน่าเชื่อจังเลยวะ ฮ่าๆๆๆ เอาเถอะ... ขออย่าให้เจอก็แล้วกัน..."
การได้คุยหยอกล้อกับน้าแผนทำให้ดาวเหนือรู้สึกสบายใจเหมือนมีเพื่อนสนิทเพิ่มเข้ามาในชีวิต เขาเดินหัวเราะคุยกับตัวเองไปตลอดทางจนถึงลานจอดรถ เมื่อขึ้นรถหรูได้ก็ขับออกไปมุ่งหน้ากลับบริษัท
***************
"กลับมาแล้วเหรอคะ... ท่านรอง"
"ครับคุณนุช... ผมบอกแล้วไง เรียกผมคุณเหนือก็ได้ ผมไม่ว่าหรอกครับ"
"ค่ะ... คุณเหนือ"
ดาวเหนือเข้าบริษัทมาก็พบกับพนักงานสาวทักทายระหว่างทางที่เดินไปห้องทำงาน นุชหลบตาแล้วอมยิ้มด้วยความเขินอายทำให้เขาแปลกใจเลยหยุดคุยด้วย
"มีอะไรรึเปล่าครับคุณนุช?"
"ปะ เปล่าค่ะ... พอดีได้ยินมาว่าคุณเพิ่งจะเซ็นต์สัญญาโครงการใหม่ก็เลย... อยากมาแสดงความยินดีด้วยน่ะค่ะ"
"อ่อ... ขอบคุณนะครับ"
และแล้วกลิ่นหอมสดชื่นก็ลอยมาเข้าจมูกเขาอีกครั้ง คราวนี้กลิ่นมันแรงจนทำให้สติเขาเคลิ้มลอยเหมือนคนกำลังเมา ดาวเหนือรู้ได้ทันทีว่ากลิ่นนี้คืออะไรและมันกำลังดึงดูดให้เขาขยับเดินเข้าหานุชทีละก้าวจนเข้าไปยืนประชิดตรงหน้า
"อะ เอ่อ... มีอะไรรึเปล่าคะ?"
"กลิ่นคุณ... หอมจังครับ"
"เหรอคะ?... แต่นุชไม่ได้ใส่น้ำหอมนะคะ" สาวสวยยิ้มกว้างด้วยความเขินอายเมื่อเห็นสายตาแทะโลมของเขาในระยะใกล้ยิ่งทำให้ใจสั่น
"ไม่ใช่กลิ่นน้ำหอมครับ...... แต่เป็กลิ่นกายเนื้อของคุณ... มันทำให้ผม ใจหวิวๆ"
"คุณเหนือ... คุณ... พูดอะไรแปลกๆ นะคะ"
"ผมอดใจไม่ไหวจริงๆ คุณนุช... ขอผม... ลองดมหน่อยนะครับ..."
พูดจบเขาก็ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ ซอกคอของเธอแล้วหยุดค้างสูดดมกลิ่นสาบสาวจนเต็มปอด ร่างกายเริ่มร้อนใจเต้นแรงแก่นกายเบื้องล่างพองตัวขึ้นแข็งคับกางเกง เขาเข้าใจในทันทีว่าพ่ออดใจไม่ไหวเวลาเจอสาวๆ ของเขามันเป็ยังไง เขากำมือใช้นิ้วโป้งเอื้อมไปแตะหัวแหวนแล้วคุยกับน้าแผนในความคิด
"กลิ่นน้องนุชทำไมมันหอมดึงดูดขนาดนี้ล่ะน้า มันเหมือนผม.. กำลังเสพติด"
"ก็นี่ล่ะ กลิ่นของผู้หญิงคนที่มีใจให้เอ็ง.. ยิ่งยัยหนูอยากได้เอ็งมากเท่าไหร่ กลิ่นนี่ก็จะยิ่งรุนแรง.. มันจะเร่งให้ร่างกายของเอ็งหิวจัดๆ แล้วมีอาหารชั้นยอดมาวางประเคนไว้ตรงหน้า เอ็งว่าไงล่ะ ทนไหวมั้ย?"
"ไม่ไหวหรอก รู้สึกเหมือนถ้าไม่ทำอะไรสักอย่างคงได้ลงแดงตายแน่ๆ.. แล้วกลิ่นนี่ หอมฝาดๆ โคตรน่ากินเลย.. ใช่อย่างที่คิดไหมน้า"
"เออสิวะ ยัยหนูคนนี้ปลอดภัย จัดการได้เต็มที่.. หอมขนาดนี้ข้ารับรองเลยว่ากำลังอร่อยสุดๆ"
ในขณะที่นุชยืนตะลึงตัวสั่นเพราะกำลังโดนคนที่แอบชอบรุกเข้าใส่แบบไม่ทันได้เตรียมใจ เธอเผลอเอียงคอให้เขาเข้ามาสูดดมใกล้ๆ โดยไม่รู้ตัว เริ่มหายใจหนักๆ ด้วยความตื่นเต้น แล้วก็รู้สึกได้ถึงมือของเขาที่เข้ามาจับที่หัวไหล่
"...เอหิ มะมะ นะโม พุทธายะ นะมะ พะทะ..."
นุชได้ยินเขาพึมพัมเบาๆ พร้อมกับเป่าลมอุ่นจากปากเข้ามาที่หู เธอเสียววาบพร้อมกับขนลุกั้แ่ลำตัวเบื้องล่างไล่ขึ้นมาถึงหลังคอ ยืนขาสั่นตาเหลือกลอยและหายใจหอบอย่างรุนแรงอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน และที่น่าแปลกที่สุดคือตอนนี้เธอรู้สึกร้อนวูบวาบที่หว่างขาเหมือนกำลังจะถึงจุดสุดยอดทั้งๆ ที่ยังไม่ทันได้ทำอะไรเลย
"อะ... อาาา... คุณเหนือ... นุช... รู้สึกแปลกๆ..."
"เป็อะไรครับนุช... บอกผมมาสิ"
ดาวเหนือจับไหล่ทั้งสองข้างของเธอพร้อมกับจ้องมองหน้าสาวสวยที่กำลังขมวดคิ้วบิดเบี้ยวเหมือนกำลังทนไม่ไหว สีหน้าและแววตาของนุชทำให้รู้ได้ในทันทีว่ามนต์มหาเสน่ห์กำลังทำงาน เขาถึงกับแลบลิ้นเลียปากด้วยความมันเขี้ยวเพราะจากอาการของเธอบวกกับกลิ่นสาบสาวที่แรงขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เขาหยุดตัวเองไม่ได้อีกแล้ว
"นุชรู้สึกเหมือน...... กำลังจะ... ซี้ดดดด... ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ"
เธอสูดปากครางเบาๆ ยืนหอบบิดไปมาให้เขามองพร้อมกับเริ่มใช้มือลูบไล้ร่างกายตัวเองไปทั่ว
"กำลังจะอะไรครับ... แล้วทำไมถึงเอามือจับหน้าอกตัวเองแบบนั้น"
"อืออออ ไม่ไหวแล้ว... ทำไมอยู่ดีๆ ก็เสียวไปทั้งตัวแบบนี้...... นุชอยากค่ะ... อยากเป็ของคุณ... คุณเหนือช่วยนุชด้วย ซี้ดดดด"
แม้ดาวเหนือจะเพิ่งได้จัดการมาดามหลินมาหมาดๆ แต่ตอนนี้เขากลับรู้สึกตื่นตัวเต็มที่และรู้สึกได้ว่าความอยากในตัณหามันล้นทะลักออกมาจนห้ามตัวเองไม่ไหวอีกแล้ว สองมือคว้าจับใบหน้าเล็กๆ ของเธอไว้ให้อยู่นิ่งๆ แล้วโฉบลงไปอ้าปากกว้างเข้าบดลิ้นใส่อย่างดุเดือด น้องนุชสะดุ้งตาโตแต่ก็อ้าปากกว้างปล่อยให้เขาส่งลิ้นเข้ามาปาดเลียดูดดื่มเปลี่ยนมุมไปเรื่อยจนน้ำลายเปรอะเปียก กลิ่นสาบสาวทำเขาแทบคลั่งรีบซุกหน้าเข้าไซ้ซอกคอขาวสูดดมกลิ่นหอมจากเนื้ออ่อนที่เร่งเร้าอารมณ์ให้พุ่งสุดขีด
ส่วนนุชก็ได้แต่ยืนตัวสั่นตาลอยเคลิ้มไปกับรสลิ้นของเขา มนต์มหาเสน่ห์ทำให้เธอรับรสััมากขึ้นเป็ทวีคูณจนตอนนี้ในหัวคิดอะไรไม่ออกนอกจากอยากจะถอดเสื้อผ้าที่ปิดกั้นอยู่ทิ้งไปให้หมดแล้วปล่อยตัวให้เขาขยี้เร็วๆ
"ซี้ดดดดด พานุชไปทีค่ะ... ไปที่ไหนก็ได้... นุชยอมคุณทุกอย่าง... นุชอยากเป็เมียคุณ อูยยยย แค่โดนจูบนุชก็เกือบจะเสร็จอยู่แล้ว..."
262
