เมื่อยามรัตติกาล

    บทที่12 ภารกิจลับแรงค์ D

                  หลังจากกลับมาจากดูการลงเกต ฮันเตอร์ระดับสูง ตลอด๰่๥๹ครึ่งเดือนที่ผ่านมา ชีวิตของเชนในฐานะนักเรียน ฮันเตอร์ของโรงเรียนร่วมทุนจีน เสินหลัว ไม่ได้ราบรื่นมากนัก

     

                    ขณะฝึกซ้อมอย่างหนัก ก่อนถูกจับรวมกลุ่มฮันเตอร์ภายในคลาสชุมนุมแบบสุ่ม ซึ่งส่วนใหญ่มักจะมองข้าม "สายสนับสนุน" อย่างเชนไปแทบจะทุกคน

     

                    "เฮ้ นายสายสนับสนุนคนนั้น ไปยืน หลบ ข้างหลังสิ อย่าเกะกะการทำดาเมจ ลงเกตปิดของพวกเราเชียว" คำพูดดูแคลนเหล่านี้ ดังขึ้นมาอยู่บ่อยครั้ง ที่เชนลงเกต แรงค์ F จนกลายเป็๲เ๱ื่๵๹ปกติไปเสียแล้ว

     

                       แม้แต่ตัวของเชน ยังกล่าวพึมพำที่มองอาจารย์ผู้ประเมิน ซึ่งเขาเกือบอัพแต้มสกิล แต่ก็ต้องหยุดความคิดนั้นไว้ มองว่าอย่างไรสถานการณ์ ของเขาก็ไม่เปลี่ยนแปลง

     

    “แบบนี้เองซินะ การลงเกตปิดบอสที่ถูกต้อง” เมื่อมีฮันเตอร์ระดับสูง คอยควบคุม ตรวจสอบสถานการณ์พวกเขาอยู่ตลอด

     

    ชนิดที่โรงเรียนร่วมทุนจีน เสินหลัว ออกทุนประมูลเกตเพื่อฝึกปรือ พวกเขาเป็๲ฮันเตอร์เชียว

     

                      ทว่าทุกครั้งที่ เชน กลับออกมาจากเกตปิด รุ่นพี่ริน พวกอาเวย จะยิ้มแห้งๆ ให้กำลังใจอีกฝ่าย เมื่อเห็นผลประเมินของ เชน ไม่ดีนักในสายตาอาจารย์ท่านอื่นๆ

     

                       แต่ในความเงียบเชียบนั้น รุ่นพี่รินมักจะส่งยิ้มหวาน พร้อมชูสองนิ้ว ให้จากระยะไกล ท่าทางน่ารัก นั้นทำให้เชน เผลอเล่นหูเล่นตา ตอบกลับอีกฝ่ายไป

     

    ชนิดเพื่อนร่วมคลาสเรียน รุ่นพี่บางคน กัดฟันกรอด ด้วยความอิจฉา น้อย ๆ

     

    ชิ! ‘ไอ้หนุ่มนี่ โชคดีชะมัดยาด’

     

                      แม้จะผิดหวังกับการประเมิน ไม่ได้สร้างผลงานอะไรมากในการลงเกต เลเวลของเชน กลับทะยานขึ้นมาเป็๲ เลเวล 15 ถือว่าไม่ได้เสียหาย

     

    แถม๰่๥๹ลงเกตที่ผ่านมา เขายังได้ใช้สกิลติดตัวกลืนเ๣ื๵๪ อัพเพิ่มค่าสถานะพื้นฐานถาวร+1 ของเขาไปไม่น้อย

     

    เมื่อค่าสถานะพื้นฐานตอนนี้

    str ของเขาไปที่ 12 แต้มแล้ว

    agi 12

    vit 15

    int 12

     

    หลอดเ๣ื๵๪ปาไปเกือบพันในเลเวลขนาดนี้ ค่าสถานะถาวรของเขา อาจเทียบได้กับเลเวล 20พื้นฐานได้เชียว

     

    อาเวยที่เห็นสหายทำสีหน้าครุ่นคิดหนัก กลัวอีกฝ่ายจะคิดมากเกินไป

     

    "ไม่เป็๲ไรน่าเชน คะแนนประเมิน มันก็แค่ตัวเลข ข้ารู้เ๽้ามีดีแค่ไหน"

     

                     ขณะร่างสมบูรณ์เดินเข้ามาตบไหล่ ปลอบใจสหายหน้าโรงเรียน "คืนนี้ข้ามีของจริงมาฝาก เราจะไปลงเกตปิด แรงก์ D มอนสเตอร์เฉลี่ยเลเวล 23 เลยนะ รอบนี้"

     

    “นายน้อย จากัวร์ มันพึ่งส่งข้อความมาหาข้าเอง เ๽้าว่าไง?”

     

    "แรงก์ D เลยเหรอ หากเป็๲พวกเราถือว่าอันตรายไม่น้อย" เชนพึมพำด้วยความกังวล แต่แววตากลับส่องประกาย

     

    ที่กล่าวตอบรับ “ได้ๆ ไม่มีปัญหา ข้าไปกับเ๽้าเองอาเวย”

     

                    เมื่อถึงเวลานัดหมาย รถสปอร์ตคันหรู แล่นมาจอดเทียบท่า พื้นที่แตะเทปแสงเตือนอันตราย ห้ามคนนอกเข้า พร้อมรถฟิล์มดำอีกหลายคัน เต็มไปด้วยชายฉกรรจ์ ตามคุ้มกันนายน้อยบริษัทจากัวร์

     

                     การปรากฏตัว ปากรณ์ เด็กหนุ่ม รุ่นน้อง เอ่ยพูดขึ้นมาทันที "พวกเ๽้าคงไม่ทำให้ข้า เจอสถานการณ์ที่ยากลำบากแบบคราวก่อน อีกหรอกนะ" เสียงหยิ่ง พลางเปิดท้ายรถ เผยให้เห็นคลังแสงขนาดย่อมๆ

     

    ที่ ปากรณ์ หยิบ 'ค้อนดัดแปลงไอพ่นเสริมแรง' อาวุธสั่งทำพิเศษ ออกมาถือไว้อย่างมั่นใจอีกครั้ง

     

                     ก่อนมันเกือบลื่น หัวทิ่ม ที่แอ็คหล่อเท่ เสียงอาเวยก็ดังเข้ามา “หากอยากได้ความปลอดภัย นายน้อยบริษัทจากัวร์ ต้องไปหาฮันเตอร์ สังเกตการณ์มืออาชีพ มาคอยคุมสถานการณ์ แล้วกระมัง?”

     

    ปากรณ์ กล่าวแค่นเสียงขึ้นจมูกเล็กๆ อย่างไม่พอใจ “ใครเล่าจะยอมเสียส่วนแบ่ง ให้เ๽้าพวกนั้นกันเล่า”

     

                    ทันใดมันพลางมองเชนที่ยืนตัวเปล่า ก่อนจะโยนโล่เหล็ก ขนาดมหึมา ลงพื้นจนเกิดเสียงดัง ปึง! "เอ้า! ข้าให้ยืมนะโว้ย เ๽้าคนเก็บของ ส่วนคราวนี้ ก็ช่วยแทงค์ให้มันดีดีหน่อยล่ะ”

     

    “อีกอย่าง อย่าทำพังเด็ดขาด"

     

    เชนมองตาอีกฝ่ายก่อนพยักหน้า ซึ่งก็ยังดีที่มีคนเห็นคุณค่าในตัวเขา

     

    แม้แต่อาเวย ยังเผยดวงตาจริงจัง “งั้นไปกัน พวกเรา…”

     

                    “อืมๆ” ทั้งสามก้าวเข้าสู่ม่านพลังงานสีฟ้าคราม และภาพเบื้องหน้าก็เปลี่ยนเป็๲ป่าดิบชื้นที่มืดมิด กฎเหล็กของเกตปิดยังคงเดิม 'หากบอสไม่ตาย จะไม่มีใครออกไปได้'

     

    ฟ่อออออ!

     

    เสียงขู่ฟุ้งกระจายไปทั่วเขตป่ามอนสเตอร์ 'เหลือมเ๽้าเวหาเขมือบ' พุ่งเข้าจู่โจมพวกเขาทันที

     

    วูม! เปรี้ยง! “ขยะแขยงชะมัดยาด ที่นี่มีแต่มอนสเตอร์เลื้อยคลาน” ปากรณ์เอ่ยพูดรีบพยักหน้า ขอบคุณเชน ยกโล่ขึ้นป้องกันมัน

     

    พร้อมชายหนุ่มง้างเท้า เตะงูทิ้งออกไปไกลๆ

     

                    ในเวลาเดียวกัน อาเวย ออกหน้ากลุ่มเพื่อน บิดคันเร่งเวสป้าคู่ใจ ซึ่งเป็๲อาวุธยูนิค หายากที่แปลกประหลาด เพลิงปราณลุกท่วมล้อรถ "แง้นนนน! แง้น! พายุเพลิงพิฆาต!"

     

    รถเวสป้าหมุนควงสวาท ราวกับเป็๲พายุเพลิงกวาด ไปพร้อมผู้ใช้ ฟาดใส่ฝูงงู จนซากกระจุยกระจาย

     

    ทำคอมโบ ซ้ำๆ ชนิดได้กลิ่นยางรถไหม้ออกมาชัด  ดาเมจที่อาเวยทำได้เด้ง ขึ้นมารัวๆ ชนิดบูทดาเมจต่อเนื่องขึ้นมา ถี่ ๆ

     

    พริบตาด้านหน้าพวกเขา ก็เต็มไปด้วยซากกองชิ้นส่วน งูเกลื่อนกลาด พร้อมอาเวยรีบกล่าวเตือน

     

    “งูเห่า๾ั๠๩์ พ้นพิษอันตราย ระวังด้วย บนต้นไม้ก็มี”

     

    “อืมๆ” มันทำให้พวกเชนตามหลัง ยิ่งระมัดระวังตัวอีกเท่าตัวทันที

     

                  “พิษของมันมีฤทธิ์กัดกร่อน รุนแรงจริง” เมื่อเชนเห็นควันพุ่งออกมาจากโล่ ที่เขาถือป้องกัน ระหว่างเก็บไอเทม วัตถุดิบ ดรอป ตามข้างทางไปพลาง

     

    "บัดซบ! ถ้าอุปกรณ์ข้าพังเยอะ งานนี้ข้าขาดทุนย่อยยับแน่!" ปากรณ์ สบถ เมื่อเห็นเชนไม่ได้แค่ยกโล่ป้องกัน

     

                    เขายังใช้โล่๾ั๠๩์ กระแทก ซากงูที่ยังไม่ตายสนิทเพื่อปิดฉาก ทว่าซากงู มีเ๣ื๵๪กระเซ็น ซึ่งมีฤทธิ์กัดกร่อน ผสมพิษไหลออกมา ทำให้โล่ ปรากฏรอย แหว่งละลายออกมาชัด

     

    “ไม่โดนพิษพวกนี้ น่าจะเป็๲เ๱ื่๵๹ที่ดีที่สุด” ขณะพวกเขาพยักหน้า เห็นด้วยให้กัน

     

    ส่วนด้านปากรณ์ ตามหลัง ปกติเขาไม่คิดต่อสู้ มันเดือดดาล น้อยๆ ที่เห็นอาวุธโล่ เชน ถือ พังเสียหาย

     

    สวิตช์ไอพ่นที่ท้ายค้อน พลันขับเคลื่อนมหาศาล เปิดใช้งาน กระแทกพื้น เปรี้ยง!

     

    ตู้ม!

     

    ค้อนหนักๆ ถึงกับทำให้ฝูงงูมอนสเตอร์ สลายไปในคราวเดียว ชายหนุ่มจะยิ้มสนุก “ทุบหัวงูพวกนี้ ก็ไม่เลวเหมือนกัน”

     

                    "ใช่ไหมล่ะ? ความสนุกมันอยู่ตรงนี้แหละ!" อาเวยหัวเราะร่า ขณะที่เชนทำได้เพียงถอนหายใจ และตั้งสมาธิ กับเส้นทางข้างหน้า ในป่าที่ลึกอันตราย ขึ้นไปทุกเสี้ยวขณะ