ภายในห้องทำงานส่วนตัวที่ตกแต่งอย่างเรียบหรูของ อเล็กซ์ กลิ่นหอมกรุ่นของกาแฟอาราบิก้าคั่วบดลอยอบอวลไปทั่วบริเวณ อเล็กซ์เอนหลังพิงเก้าอี้หนังสีดำตัวใหญ่ พลางปิดเปลือกตาลงเพื่อพักสายตาจากความเหนื่อยล้าที่สะสมมาตลอดทั้งสัปดาห์
มือข้างหนึ่งของเขาเคาะโต๊ะเป็จังหวะเบาๆ ในหัวกำลังเรียบเรียงหมากกระดานถัดไปที่จะเกิดขึ้น
ก๊อก ก๊อก ก๊อก...
เสียงเคาะประตูขัดจังหวะความคิดของเขา อเล็กซ์ลืมตาขึ้นช้าๆ เห็น นิโคล ผู้ช่วยสาวคนเก่งที่เดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มที่ปกปิดความตื่นเต้นไว้ไม่มิด ในมือของเธอถือกระดาษโทรสารที่เพิ่งส่งมาสดๆ ร้อนๆ
"มีอะไรน่าตื่นเต้นเหรอนิโคล?" อเล็กซ์ถามพลางขยับตัวนั่งตัวตรง
"คุณต้องดูนี่ค่ะบอส..." เธอยื่นกระดาษแผ่นนั้นให้เขา
อเล็กซ์รับกระดาษมาไล่สายตาอ่าน ตัวเลข 4.8 ล้านปอนด์ สำหรับค่าตัวถูกระบุไว้อย่างชัดเจน แต่ที่ทำให้เขาต้องเลิกคิ้วคือรายละเอียดส่วนตัวของนักเตะ บาเลนเซียยอมจ่ายค่าเหนื่อย 850,000 ปอนด์ต่อปี มากกว่าที่เขาเรียกไปเสียอีก พร้อมออปชั่นเสริมที่เขาไม่ได้ขอแต่ทางนั้นจัดมาให้ ทั้งคฤหาสน์หรูในย่านเบนิมะเกรต รถสปอร์ตประจำตำแหน่ง และตั๋วเครื่องบินไป-กลับสเปน-เนเธอร์แลนด์ สำหรับครอบครัวของแยนแบบไม่จำกัดเที่ยว
"พวกค้างคาวนี่...กระเป๋าหนักกว่าที่เราคิดอีกนะ ไม่เสียแรงที่เรารอคอย" อเล็กซ์พึมพำ
ยังไม่ทันที่เขาจะได้วางกระดาษลง โทรศัพท์มือถือบนโต๊ะก็แผดเสียงดังขึ้น โชว์รหัสทางไกลจากสเปน อเล็กซ์ยกยิ้มมุมปากก่อนจะกดรับสาย
"สวัสดีครับ คุณซูบิราตส์ ผมนึกว่าคุณจะลืมไปแล้วเสียอีก"
"จะเป็แบบนั้นได้ยังไงคุณ แวน เดอ เบิร์ก! ว่าแต่คุณได้รับแฟกซ์ฉบับล่าสุดหรือยัง?" เสียงของ ฮาเวียร์ ซูบิราตส์ ผู้อำนวยการกีฬาบาเลนเซียดูจะกระตือรือร้นกว่าทุกครั้ง
"กำลังถืออยู่ในมือพอดีครับ ข้อเสนอ... ค่อนข้างน่าประทับใจนะ"
"น่าประทับใจงั้นเหรอ? อเล็กซ์... นั่นคือข้อเสนอที่ดีที่สุดเท่าที่ผมเคยยื่นให้ดาวรุ่งจากลีกนอกสเปนเลยนะ!" ซูบิราตส์พยายามโน้มน้าว "ค่าเหนื่อยแปดแสนห้า บ้าน รถ ทุกอย่างที่คุณ้าให้แยนสะดวกสบายที่สุดในการย้ายทีม เราจัดให้ครบ "
"ฟังนะอเล็กซ์ บาเลนเซียกำลังสร้างทีมเพื่อไปให้ถึงแชมป์ยุโรป แยนจะเป็ส่วนสำคัญในแผนการของกูเปร์ คุณจะยอมให้เขาไปลำบากกับ PSV ที่เพิ่งเสียกองหน้าเบอร์หนึ่งไปทำไม? มาที่นี่เถอะ วาเลนเซียอากาศดีกว่าไอนด์โฮเฟ่นเยอะ และเงินในกระเป๋าเขาก็จะมากกว่าด้วย"
อเล็กซ์หัวเราะเบาๆ "คุณพูดถูกเื่อากาศครับ แต่ฟุตบอลมันคือเื่ของจังหวะเวลา... อย่างไรก็ตาม ข้อเสนอนี้มันยั่วใจเกินกว่าที่ผมจะปฏิเสธแทนแยนได้ทันที"
"นั่นแหละที่ผมอยากได้ยิน!" เสียงปลายสายดูผ่อนคลายลง "ผม้าคำตอบอย่างช้าที่สุดภายในสุดสัปดาห์นี้ หวังว่าทางคุณคงไม่ให้เราเตรียมงานแถลงข่าวไว้รอเก้อนะ"
"ผมจะรีบส่งรายละเอียดนี้ให้แยนดูเดี๋ยวนี้เลยครับ" อเล็กซ์ตอบเสียงเรียบ
"เยี่ยมมาก! งั้นผมจะรอคำขอบคุณจากคุณนะอเล็กซ์... รวมถึงลายเซ็นของแยนด้วย" ซูบิราตส์ทิ้งท้ายก่อนจะวางสายไป
อเล็กซ์วางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ นิโคลที่ยืนฟังอยู่ข้างๆ ถามขึ้นด้วยความสงสัย "เราจะเปลี่ยนใจไปบาเลนเซียจริงๆ เหรอคะบอส?"
อเล็กซ์ยิ้มอย่างมีเลศนัยพลางพับกระดาษโทรสารใส่กระเป๋าสูท "เปล่าหรอกนิโคล... กระดาษแผ่นนี้ไม่ใช่สัญญาจ้าง แต่มันคือ 'อาวุธ' ที่ผมจะเอาไปใช้ข่มขวัญพวก PSV ให้ยอมสยบกับเราแบบไม่มีข้อแม้ต่างหาก..."
-----
383
