ระบบตระกูลท้าปฐพีย่ำสวรรค์ 【จบ】

        ห้วงมิติและกาลเวลาณ ที่แห่งนั้น

        มหาจักรพรรดิแห่งความโกลาหลกำลังจะระเบิดออกร่างกายของเขาเต็มไปด้วยรอยร้าว โลหิตเซียนไหลรินออกมาดูน่าเวทนา

        โลหิตเซียนที่พวยพุ่งออกมาแต่ละหยดนั้นแผ่คลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวสามารถทะลวงผ่านกฎเกณฑ์แห่งเต๋าได้นับหมื่น ทำลายล้างดวงดาราได้เป็นแผงทั้งทรงพลังและน่าสะพรึงกลัว

        ทว่าบนท้องฟ้าหม้อหลอมปฐมกำเนิดแห่งสรรพสิ่งกำลังลอยคว้างอยู่ มันแผ่ประกายสว่างไสวไม่สิ้นสุดพลังแห่งเต๋าบริสุทธิ์พลุ่งพล่านออกมา

        จากนั้นมันก็ทิ้งแสงแห่งจักรพรรดินับไม่ถ้วนลงมาซึ่งก็คือปราณแห่งสรรพสิ่ง สามารถคุ้มครองสวรรค์และปฐพี ตรึงภูผาและธาราสร้างสมรภูมิรบอันกว้างใหญ่ขึ้นมาได้สำเร็จ

        โลหิตเซียนทั้งหมดรวมถึงแรงกระแทกอันน่าสะพรึงกลัวถูกกักขังไว้ในสมรภูมินี้ ทำให้ไม่สามารถทำร้ายโลกภายนอกได้

        มิเช่นนั้นไม่ต้องพูดถึงดินแดนศักดิ์สิทธิ์หุนคุนเลยแม้แต่แดนสวรรค์ฉางเซิงทั้งหมดก็อาจจะถูกทำลายลงได้

        “กระไรนะ! มหาจักรพรรดิแห่งความโกลาหลพ่ายแพ้แล้วรึ”

        “มันเร็วจนเกินไปแล้วนั่นคือเซียนอมตะเชียวนะ เซียน...เซียนผู้ไร้เทียมทานเลยนะ!”

        “ซู...ท่านผู้นั้นช่างน่าเหลือเชื่อยิ่งนักถึงกับสามารถเอาชนะเซียนอมตะได้!”

        ภายนอกนั้นเหล่าผู้ฝึกตนต่างพากันตกตะลึง

        ผู้แข็งแกร่งในยุคโบราณจำนวนมากต่างพากันร้องออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อภายในใจเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

        ศรัทธาในใจของพวกเขาราวกับจะแตกสลาย

        นั่นคือเซียนแท้เชียวนะ!

        ดินแดนแห่งเซียนที่พวกเขาปรารถนาทั้งชีวิตสามารถมีชีวิตอมตะ หลุดพ้นจากแม่น้ำแห่งกาลเวลาเป็นเซียนแท้ผู้เป็นอิสระในสวรรค์และโลก!

        ทว่าผลสุดท้ายกลับถูกซูฉางเซิงกำราบเช่นนั้นรึ

        มันเหมือนกับฝันไป

        “...”

        อีกด้านหนึ่งองค์หญิงเก้าก็เหม่อมองภาพตรงหน้าเช่นกัน นางอ้าปากเล็กน้อยอย่างตกตะลึง

        ถึงแม้ซูฉางเซิงจะน่าเหลือเชื่อก่อนหน้านี้ก็สามารถบดขยี้มหาจักรพรรดิด้วยมือข้างเดียวในเมืองหลวงได้

        แต่ภาพตรงหน้าก็ยังดูน่าเหลือเชื่อเกินไป

        นี่คือเซียนแท้ตำแหน่งของเซียนนั้น ไม่สามารถเทียบได้กับจักรพรรดิเลย

        “ช่างน่าเหลือเชื่อยิ่งนักไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาสามารถเทียบได้กับจักรพรรดิสวรรค์แล้วหรืออาจจะเทียบได้กับจักรพรรดิสวรรค์ในยุคโบราณได้เลย!”

        ในแดนสวรรค์หงส์เพลิงบริสุทธิ์จักรพรรดิของเผ่าหงส์เพลิงบริสุทธิ์ก็กำลังจับตาดูอยู่โดยมีแสงเซียนสีแดงห่อหุ้มอยู่ทั่วร่าง เขาทอดถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้

        ในน้ำเสียงเต็มไปด้วยความชื่นชม

        โดยรอบเหล่าผู้สูงสุดและจักรพรรดิของเผ่าหงส์เพลิงบริสุทธิ์ต่างเงียบงันภายในใจสั่นสะเทือน

        เทียบได้กับจักรพรรดิสวรรค์ในยุคโบราณรึ

        นี่หมายความว่าบรรพบุรุษเซียนอมตะของเผ่าพวกเขาไม่สามารถเทียบได้กับซูฉางเซิงแล้วรึ

        คาดว่าจะมีเพียงบรรพบุรุษโบราณที่กำลังจะกลายร่างเป็นเซียนอมตะหงส์เพลิงเท่านั้นถึงจะเหนือกว่าได้

        “มหาจักรพรรดิแห่งความโกลาหลพ่ายแพ้แล้ว!”

        “เด็กหนุ่มในระดับสูงสุดกลับสามารถเอาชนะเซียนอมตะได้รึ!”

        “นี่มันช่างเป็นเรื่องราวระดับตำนาน!”

        ในดินแดนอันห่างไกลเหล่าจักรพรรดิต่างตกตะลึง รวมถึงเหล่าผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิแห่งราชสำนักอมตะต่างก็ไม่อาจเชื่อสายตาตนเองได้ ทั้งตกตะลึงเมื่อเห็นภาพนั้น

        “อ๊าก!”

        ท่ามกลางนั้นมหาจักรพรรดิแห่งความโกลาหลกรีดร้องอย่างโหยหวน ภายในใจเต็มไปด้วยความหวาดกลัวร่างกายเซียนอมตะของเขาถูกซูฉางเซิงโจมตีจนแตกละเอียด ราวกับจะสลายไป

        มันทำให้เขากลัวและหวาดหวั่นอย่างมาก

        ควรทราบว่าเขาเป็นถึงเซียนแท้!

        เซียนผู้มีชีวิตอมตะควรที่จะยืนอยู่จุดสูงสุดและมองลงมายังเหล่าผู้ฝึกตนแห่งโลกมนุษย์

        แต่ผลสุดท้ายเขากลับถูกผู้ฝึกตนระดับสูงสุดบีบให้จนมุมรู้สึกถึงภัยคุกคามถึงชีวิต ราวกับจะถูกสังหาร

        “หยุด!”

        “เจ้าเด็กน้อยยังคิดที่จะกวนน้ำให้ขุ่นอีกรึ!”

        “ฆ่า!”

        เซียนแท้ที่เหลืออีกสามคนคำรามก้อง

        ตูม! ตูม! ตูม!

        พวกเขารีบลงมือโจมตีใส่ซูฉางเซิงอย่างต่อเนื่องการโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวเหล่านั้น ทำให้ห้วงมิติและกาลเวลาพังทลายลงเพื่อช่วยเหลือมหาจักรพรรดิแห่งความโกลาหล

        หากเซียนแท้ต้องมาจบชีวิตลงถูกผู้ฝึกตนแห่งโลกมนุษย์สังหาร มันเป็นเรื่องที่ไม่อาจจินตนาการได้

        พวกเขาจะไม่ยอมให้เรื่องเช่นนั้นเกิดขึ้นเด็ดขาด

        ยิ่งไปกว่านั้นหากมหาจักรพรรดิแห่งความโกลาหลถูกสังหาร พวกเขาทั้งสามคนที่ร่วมมือกันก็ใช่ว่าจะสามารถสังหารซูฉางเซิงได้ อาจเป็นไปได้ว่าอีกฝ่ายจะหลบหนีไป

        ในขณะนี้เองพวกเขาก็เริ่มสำนึกผิดขึ้นมาบ้างแล้วเล็กน้อย

        ผู้ฝึกตนในระดับสูงสุดกลับสามารถเอาชนะเซียนอมตะได้อย่างยิ่งยวดเช่นนี้ที่มาของอีกฝ่ายนั้นไม่อาจจินตนาการได้

        อาจจะไม่ใช่การกลับชาติมาเกิดของราชันเซียนอมตะที่แท้จริงทั่วไป

        พวกเขากลับหลงผิดไปขัดแย้งกับอีกฝ่ายนี่มันเหมือนกับรนหาที่ตาย

        อย่างไรก็ตามเมื่อถึงตอนนี้พวกเขาสำนึกผิดก็ไม่มีประโยชน์ ทำได้เพียงเดินหน้าต่อไปเท่านั้น

        ตูม!

        เซียนอมตะทั้งสามร่วมมือกันพลังของพวกเขาไม่อาจจินตนาการได้ น่ากลัวกว่ามหาจักรพรรดิแห่งความโกลาหลมาก

        ณที่แห่งนี้ แสงเซียนปั่นป่วน กฎเกณฑ์อันไร้ขอบเขตพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าแรงกระแทกที่เกิดขึ้นนั้นก่อให้เกิดและทำลายล้างโลกอย่างต่อเนื่องภาพที่ปรากฏนั้นน่าทึ่งอย่างยิ่ง

        “หึ!”

        ซูฉางเซิงแค่นเสียงออกมาอย่างเย็นชาเขามิได้หวาดหวั่น ร่างกายเปล่งประกายแสงร่างกายอมตะสามารถต้านทานการโจมตีของเซียนทั้งหลายได้โดยไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย

        อันที่จริงตอนแรกที่เขาต่อสู้กับมหาจักรพรรดิแห่งความโกลาหลนั้น เขาไม่ได้ใช้พลังทั้งหมดใช้พลังในตอนที่เป็นผู้แข็งแกร่ง ไม่ใช่พลังในปัจจุบันด้วยซ้ำ

        ที่ทำเช่นนั้นเพียงเพื่อประเมินพลังต่อสู้ของตนเองเท่านั้น

        และตอนนี้เขาก็ได้รับการยืนยันแล้ว

        ก่อนที่จะฝ่าทะลวงสู่ระดับมหาจักรพรรดิเขาก็มีพลังต่อสู้ที่จะปราบเซียนอมตะได้แล้ว อีกทั้งยังมีพลังแปลงตนพลังกระบี่เซียนอมตะต้าหลัว เขามีคุณสมบัติพอที่จะสังหารเซียนอมตะหลายคนได้

        ตูม!

        ซูฉางเซิงกดมือลงพลังยุทธภพแห่งความโกลาหลส่องสว่าง พลังราวกับการเปิดฟ้าเปิดปฐพีบดขยี้มหาจักรพรรดิแห่งความโกลาหลจนแตกสลายไปในพริบตาไม่ว่าเขาจะดิ้นรนเพียงใดก็ไร้ผล

        เพราะในครั้งนี้ซูฉางเซิงได้ใช้พลังที่แท้จริงซึ่งเทียบได้กับราชันเซียนอมตะแล้ว มันห่างไกลกับพลังของเซียนแท้นัก

        “เจ้า...”

        มหาจักรพรรดิแห่งความโกลาหลร้องออกมาอย่างหวาดกลัวเขายังอยากจะพูดกระไรบางอย่าง ทว่าฝ่ามือก็กดลงมา บดขยี้ทั้งร่างกายและจิตวิญญาณสังหารเซียนผู้เป็นอมตะ

        หึ่ง!

        จากนั้นจิตวิญญาณแท้จริงก็พุ่งออกมาด้วยความหวาดกลัว มีความเร็วสูงมาก และต้องการจะหลบหนี

        นี่คือจิตวิญญาณอันแท้จริง

        มีเพียงการบรรลุถึงระดับเซียนอมตะเท่านั้นที่จะสามารถหล่อหลอมได้ต่อให้จิตวิญญาณและร่างกายถูกสังหารไปแล้วตราบใดที่จิตวิญญาณแท้จริงยังหลบหนีไปได้ก็จะสามารถกลับมาเกิดใหม่ได้อย่างน่าอัศจรรย์

        และจิตวิญญาณแท้จริงนั้นยากที่จะจับได้มีความเร็วสูงมาก ไม่สนใจข้อจำกัดหรือค่ายกลใดๆแม้ว่าผู้ที่อยู่ในระดับที่สูงกว่าก็ใช่ว่าจะสามารถจับได้อย่างง่ายดาย

        เช่นจิตวิญญาณแท้จริงของเซียนอมตะแม้กระทั่งราชันเซียนอมตะก็ยังไม่สามารถปราบปรามได้โดยง่าย

        นี่จึงเป็นเหตุผลที่ว่าเหตุใดเซียนแท้จึงถูกเรียกว่ามีชีวิตอมตะ

        เพราะเซียนอมตะฆ่ากันเองได้ยากต่อให้สามารถเอาชนะได้ ก็ยังยากที่จะสังหาร

        แม้แต่เซียนแท้ระดับสุดยอดโดยทั่วไปก็จะไม่ทำให้เซียนแท้ต้องตาย เพราะมันยากที่จะฆ่า

        “แย่แล้วมหาจักรพรรดิแห่งความโกลาหลถูกบดขยี้ทั้งจิตวิญญาณและร่างกายแล้ว!”

        “ผู้ฝึกตนในระดับสูงสุดกลับแข็งแกร่งได้ถึงเพียงนี้มันไม่สมเหตุสมผล พวกเราร่วมมือกันถึงสามคนเชียวนะ!”

        “พลังต่อสู้เช่นนี้ช่างเทียบได้กับเซียนอมตะระดับขั้นสุดยอดแล้วพวกระดับสูงสุดเช่นใดจึงจะแข็งแกร่งได้ถึงเพียงนี้ได้!”

        เซียนทั้งสามอดไม่ได้ที่จะตกตะลึง

        ก่อนหน้านี้พวกเขาโจมตีร่วมกันถึงสามคนต่อให้เป็นเซียนอมตะก็ต้องถูกบดขยี้ทว่าซูฉางเซิงกลับสามารถรับไว้ได้โดยไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย

        ยิ่งไปกว่านั้นเขายังสามารถบดขยี้ทั้งสังขารและจิตวิญญาณของมหาจักรพรรดิแห่งความโกลาหลนั่นเท่ากับว่าเขาได้สังหารไปแล้วครั้งหนึ่ง

        หากเซียนอมตะไม่สามารถหล่อหลอมจิตวิญญาณแท้จริงและยากที่จะสังหารได้ทันที มหาจักรพรรดิแห่งความโกลาหลคงจะสิ้นชีพไปแล้ว

        พลังต่อสู้ที่น่าเหลือเชื่อเช่นนี้แทบจะเทียบได้กับเซียนอมตะระดับสุดยอด มันขัดต่อจินตนาการของพวกเขาอย่างสิ้นเชิง

        ระดับสูงสุดแบบใดกันถึงจะมีพลังต่อสู้ได้เช่นนี้

        “ตูม!”

        ขณะที่เซียนแท้ทั้งสามกำลังตกตะลึงซูฉางเซิงก็ลงมืออีกครั้ง ใช้พลังเก้าเคล็ดวิชา

        ด้วยพลังในปัจจุบันของเขาการใช้พลังเก้าเคล็ดนั้น ราวกับจะบิดเบือนกาลเวลา

        ในทันทีแม่น้ำแห่งกาลเวลาปรากฏขึ้นในสวรรค์และโลกา มันไหลเชี่ยวด้วยเสียงคำรามฟองคลื่นปั่นป่วน พลังแห่งกาลเวลาครอบคลุมทั่วบริเวณนี้

        ในพริบตาห้วงเวลาพลิกผัน

        จิตวิญญาณแท้จริงของมหาจักรพรรดิแห่งยุทธภพความโกลาหลที่หลุดพ้นจากขอบเขตของหม้อหลอมปฐมกำเนิดแห่งสรรพสิ่งหลบหนีไปยังสวรรค์และโลกอันไกลโพ้นกลับมายังที่เดิมท่ามกลางสายตาอันหวาดกลัวของผู้คนมากมาย!

        ไม่สิจะบอกว่ากลับมายังที่เดิมก็ไม่ถูก คงต้องบอกว่าห้วงเวลาในบริเวณนั้นถูกบิดเบือนกลับไปสู่จุดเริ่มต้นมากกว่า

        นี่คือการบิดเบือนห้วงเวลาเป็นวิธีที่น่าเหลือเชื่อ

        “เป็นไปไม่ได้!! ข้าเป็นถึงเซียนอมตะเชียวนะ!”

        ระหว่างนั้นจิตวิญญาณแท้จริงของมหาจักรพรรดิแห่งความโกลาหลคำรามออกมาอย่างไม่เชื่อสายตาภายในใจเต็มไปด้วยความไม่ยอมและตกตะลึง

        การบิดเบือนห้วงเวลาเขาก็สามารถทำได้เช่นกัน

        หรือจะบอกว่าเมื่อถึงระดับมหาจักรพรรดิก็สามารถใช้พลังอันแข็งแกร่งบิดเบือนห้วงเวลาในบางส่วนได้

        ทว่าก็มีข้อจำกัด

        หากในบริเวณนั้นมีผู้แข็งแกร่งยิ่งแข็งแกร่งมากเท่าใด สิ่งที่ต้องแลกในการบิดเบือนห้วงเวลาก็จะยิ่งมากขึ้น

        หากมีผู้แข็งแกร่งในระดับมหาเซียนหรือกึ่งจักรพรรดิจะเป็นมหาจักรพรรดิก็ยังยากที่จะบิดเบือนห้วงเวลาเป็นวงกว้างต้องเสียค่าตอบแทนอย่างมาก

        ยิ่งไปกว่านั้นเขาเป็นถึงเซียนอมตะขนานแท้ สถานที่แห่งนี้ก็ยังมีเซียนอีกสามคน

        การบิดเบือนห้วงเวลาในบริเวณที่เซียนอมตะทั้งสี่อยู่แม้กระทั่งราชันเซียนอมตะก็คงทำได้เพียงเท่านี้กระมัง

        “บิดเบือนห้วงเวลานี่มันเป็นวิชาต้องห้าม!”

        “ช่างน่าเหลือเชื่อยิ่งนัก!”

        “บรรพบุรุษในยุคโบราณสามารถทำได้หรือไม่”

        ในแต่ละสวรรค์เหล่าผู้แข็งแกร่งมากมายต่างตกตะลึงโดยเฉพาะอย่างยิ่งเหล่าจักรพรรดิแห่งเผ่าหงส์เพลิงบริสุทธิ์แม้กระทั่งเหล่าบรรพบุรุษเซียนอมตะที่แอบดูอยู่ก็ยังตกตะลึงไป

        พลังเช่นนี้พวกเขาไม่อาจจินตนาการได้

        มันช่างน่าเหลือเชื่อเกินไป

        แม้กระทั่งบรรพบุรุษเซียนของเผ่าหงส์เพลิงบริสุทธิ์ก็เริ่มสงสัยในชีวิตของตนเองแล้ว

        พวกเขายังสงสัยว่าบรรพบุรุษยุคโบราณของเผ่าที่กำลังจะกลายร่างเป็นเซียนอมตะหงส์เพลิงที่มีพลังเทียบเท่ากับราชันเซียน อมตะล้วนทำสิ่งนี้ไม่ได้

        ตูม!

        ซูฉางเซิงมีสีหน้าสงบเขามิได้สนใจความตกตะลึงและความหวาดกลัวของมหาจักรพรรดิแห่งความโกลาหล บีบมือลงไปจับกุมเขาเอาไว้ จากนั้นก็บดขยี้เขาจนแหลกเป็นผุยผง

        เสียงดังสนั่นน่าสะพรึงดังก้องกังวานพร้อมกับเสียงกรีดร้องโหยหวน มหาจักรพรรดิแห่งความโกลาหลสิ้นชีพไปอย่างสมบูรณ์ถูกซูฉางเซิงสังหาร

        ภายนอกปรากฏการณ์ต่างๆ มากมายผุดขึ้น พร้อมกับเสียงร่ำไห้ของสวรรค์และปฐพีปรากฏการณ์การสิ้นชีพของเซียนอมตะแผ่ไปทั่วแดนสวรรค์ฉางเซิง

        สรรพสิ่งต่างสั่นสะท้าน

        แม้แต่มหาจักรพรรดิก็ยังอดไม่ได้ที่จะตัวสั่น

        นับตั้งแต่ยุคโบราณมาเนิ่นนานนี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็นเซียนอมตะสิ้นชีพ

        แถมยังตายด้วยน้ำมือของผู้ฝึกตนในระดับสูงสุด

        ภาพนี้มันช่างเกินจริงและเหลือเชื่อเกินไปทุกคนต่างไม่อาจจินตนาการได้

        “มหาจักรพรรดิแห่งความโกลาหลสิ้นชีพแล้วรึ”

        “เจ้ากล้าดีอย่างไร!”

        “แย่แล้ว...”

        เมื่อเห็นมหาจักรพรรดิแห่งความโกลาหลสิ้นชีพเหล่าเซียนต่างก็ตะลึง พวกเขาตะลึงงันและโกรธเกรี้ยว ทว่าไม่นานความหวาดกลัวอย่างรุนแรงก็ผุดขึ้นมาในใจ

        ทันใดนั้นซูฉางเซิงก็มองไปยังพวกเขา ดวงตาไร้ความยินดีและโศกเศร้า มีเพียงความเฉยเมย

        แต่ดวงตาคู่นั้นกลับทำให้เซียนอมตะทั้งสามอดไม่ได้ที่จะขยาดและถอยหลังไปก้าวหนึ่ง

        ผู้ฝึกตนระดับสูงสุดที่น่าสะพรึงกลัวที่สามารถสังหารเซียนแท้ได้ ไม่เพียงแต่ขัดต่อจินตนาการของพวกเขาแต่ยังทำให้พวกเขาสูญเสียความหยิ่งผยองของเซียนไปอีกด้วย

        พวกเขาจึงได้เข้าใจว่าถึงจะเป็นเซียนแท้ก็ไม่ได้ไร้เทียมทานและเป็นอมตะอย่างแท้จริงแต่ก็ยังสามารถสิ้นชีพได้

        “สหาย...สหายเต๋าพอจะคลี่คลายความแค้นได้หรือไม่”

        เซียนตนหนึ่งฝืนยิ้มออกมาอย่างน่าเกลียดเขาพูดอย่างกระอักกระอ่วน ต้องการที่จะคลี่คลายความแค้น

        “ในเมื่อพวกท่านต่างก็มากับมหาจักรพรรดิแห่งความโกลาหลแล้วไยไม่ไปร่วมทางกันเล่า!”

        ซูฉางเซิงกล่าวเขาเผยรอยยิ้มออกมา มันดูสดใสทว่ากลับทำให้เซียนทั้งสามรู้สึกราวกับตกลงไปในขุมนรก

        “สู้กับเขา!”

        “พวกเราก็เป็นเซียนหากพวกเราร่วมมือกัน ไม่เชื่อว่าเขาจะสังหารพวกเราได้ทั้งหมด!”

        “ใช่ข้าไม่เชื่อว่าผู้ฝึกตนระดับสูงสุดจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้เจ้าคงจะใช้พลังไปหมดแล้ว ฆ่ามัน!”

        แต่ในไม่ช้าภายใต้ภัยคุกคามแห่งความตาย เซียนทั้งสามก็คำรามออกมาอย่างดุดันต้องการที่จะต่อสู้กับซูฉางเซิงอย่างถึงที่สุด

        พวกเขาไม่เชื่อว่าเซียนแท้สามคนร่วมมือกันจะไม่สามารถสู้กับซูฉางเซิงได้

        พวกเขาไม่เชื่อว่าจะมีผู้ฝึกตนระดับสูงสุดที่น่าเหลือเชื่อเช่นนี้ได้

        “ดี!”

        เมื่อเห็นเช่นนี้ซูฉางเซิงกลับไม่โกรธ เขาหัวเราะออกมา รอยยิ้มนั้นเต็มไปด้วยความยินดี

        การที่เซียนทั้งสามร่วมมือกันถึงจะไม่ทำให้เขาต้องใช้พลังทั้งหมดแต่ก็สามารถทำให้เขาได้ปลดปล่อยและขยับร่างกายได้บ้าง

        อันที่จริงนับตั้งแต่เขาได้รับระบบมา พลังของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วตลอดเวลาเขาไม่ได้ต่อสู้เต็มกำลังมานานแล้ว

        วันนี้ได้เซียนสามคนมาสู้กับเขาก็ถือว่าเป็นการปลดปล่อยความอัดอั้นได้บ้าง

        ตูม!

        ในไม่ช้าการต่อสู้ก็ปะทุขึ้น ซูฉางเซิงต่อสู้กับเซียนทั้งสามด้วยตัวคนเดียว

        แรงกระแทกอันน่าสะพรึงกลัวมากมายปะทุออกมาทั่วบริเวณเต็มไปด้วยกฎเกณฑ์แห่งเซียน แสงเซียนที่หล่อหลอมขึ้นมานั้นแต่ละเส้นล้วนน่ากลัวอย่างยิ่ง ไม่สามารถเทียบได้กับจักรพรรดิ

        ภาพที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนั้นทำให้มหาจักรพรรดิขนลุก หากพวกเขาเข้าไป มีหวังว่าจะต้องถูกสังหารในทันทีและถูกโจมตีจนแตกสลาย

        นี่คือผู้แข็งแกร่งในระดับเซียน!

        ตูม! ตูม! ตูม!

        ท้องฟ้าและผืนดินณ ที่แห่งนั้น แสงเซียนปั่นป่วน ความโกลาหลไหลบ่า จักรวาลมากมายถูกสร้างและทำลายเกิดขึ้นจากแรงกระแทกที่ซูฉางเซิงและเซียนทั้งหลายปะทะกัน

        นี่คือพลังของเซียนอมตะ

        เพียงโจมตีครั้งเดียวก็สามารถสร้างและทำลายจักรวาลได้

        หากอยู่ในความโกลาหลพวกเขาสามารถสร้างโลกขึ้นมาได้ในครั้งเดียว สร้างจักรวาลขนาดใหญ่ที่สมบูรณ์แบบสร้างสิ่งมีชีวิตมากมาย สร้างสิ่งที่เรียกว่าวิถีแห่งสวรรค์และภัยพิบัติของสรรพสิ่ง

        เพียงแต่ที่นี่พลังและแรงกระแทกทั้งหมดถูกหม้อหลอมปฐมกำเนิดแห่งสรรพสิ่งปิดกั้นไว้

        ฉ่าง!

        ด้วยเสียงปะทะอันน่าสะพรึงกลัวซูฉางเซิงโจมตีด้วยฝ่ามือ ตบระฆังเซียนให้กระเด็นไปร่างกายสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงในอากาศเต็มไปด้วยรอยร้าวอันน่าสะพรึงกลัวราวกับจะระเบิดออก

        ตูม! ตูม! ตูม!

        ห้วงมิติสั่นสะเทือนหอคอยเซียนอีกองค์กดลงมา พลังกฎเกณฑ์แห่งเซียนอันไร้ขอบเขตไหลบ่าสามารถบดขยี้จักรวาล ทำลายล้างสรรพสิ่งและสร้างความวุ่นวายให้แก่สวรรค์ถึงปฐพี

        นอกจากนี้ยังมีทวนสวรรค์อีกอันที่ฟาดลงมา พร้อมด้วยแสงเซียนที่ทำลายล้างจักรวาลพยายามสังหารซูฉางเซิง

        การร่วมมือของเซียนแท้ทั้งสามนั้นทำให้เกิดแรงกดดันมากกว่าเซียนเพียงคนเดียวมาก

        ยิ่งไปกว่านั้นซูฉางเซิงยังอยู่ในสภาพมือเปล่า ไม่ได้ใช้ศาสตราวุธเซียนใดๆ เลย

        ภาพที่ปรากฏ

        ในสายตาของคนนอกมันช่างอันตรายถึงขีดสุด เพียงประมาทเพียงเล็กน้อย ก็อาจจะถูกสังหารได้

        “แย่แล้วดูเหมือนว่าซูฉางเซิงจะเสียท่า!”

        ในเผ่าหงส์เพลิงบริสุทธิ์เซียนผู้หนึ่งกล่าวออกมาอย่างไม่รู้ตัวสีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อยและเริ่มกังวล

        เหตุผลที่พวกเขาใส่ใจซูฉางเซิงก็เพราะองค์หญิงและจักรพรรดินีของเผ่าหงส์เพลิงบริสุทธิ์ได้แต่งงานกับซูฉางเซิงแล้ว

        ซูฉางเซิงได้กลายเป็นลูกเขยของเผ่าหงส์เพลิงบริสุทธิ์ไปแล้วเป็นคนของพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงกังวล

        “ไม่ต้องกังวลพลังของซูฉางเซิงแข็งแกร่งกว่าที่เจ้าคิดไว้มาก”

        เซียนอมตะอีกผู้หนึ่งกล่าวออกมาพลังของเขานั้นแข็งแกร่งมาก น่ากลัวกว่าเซียนทั่วไป

        “แข็งแกร่งกว่ามากรึ”

        เมื่อได้ยินเช่นนี้ทุกคนต่างก็ตกตะลึง

        ตูม!

        ขณะที่พวกเขากำลังตกตะลึงในสมรภูมิรบ ซูฉางเซิงก็ลงมือโจมตี เขาปล่อยหมัดออกไปพลังเซียนยุทธภพแห่งความโกลาหลท่วมท้น หมัดเดียวก็ทำให้หอคอยเซียนสั่นสะเทือนแตกสลายและระเบิดออกในห้วงอากาศ

        จากนั้นเขาก็ยกมืออีกข้างขึ้นมา ฝ่ามือกดลงมาดุจดั่งกระบี่สวรรค์ที่ไร้ความปรานีเสียงร้องโหยหวนดังไปทั่วทุกสารทิศ ทวนสวรรค์ที่ฟาดลงมาก็ถูกทำลาย

        ศาสตราวุธเซียนทั้งสองถูกทำลายอย่างรวดเร็วเซียนทั้งสองก็เหมือนถูกฟ้าผ่า โลหิตเซียนกระอักออกมา ร่างกายราวกับจะระเบิดออก

        “เป็นไปได้อย่างไร!”

        เซียนแท้ทั้งสามอดไม่ได้ที่จะตกใจกลัว

        พลังของซูฉางเซิงนั้นน่าเหลือเชื่อเกินไปพวกเขาไม่สงสัยเลยว่าซูฉางเซิงสามารถเทียบได้กับราชันเซียนอมตะ

        ตูม!

        การต่อสู้ดำเนินต่อไปอย่างไรก็ตามแม้ไม่มีศาสตราวุธเซียน พลังต่อสู้ของเซียนทั้งสามก็ลดลงไปมากไม่ว่าจะใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ต้องห้ามและเคล็ดลับเซียนต่างๆ ก็ไม่อาจต้านทานได้

        ไม่อาจหยุดยั้งผลลัพธ์ของการพ่ายแพ้ได้

        ฉึก!

        ซูฉางเซิงกวาดนิ้วออกไปพลังปราณกระบี่อันสว่างไสว ทำให้เซียนผู้หนึ่งต้องขาดกระเด็นหัวของเขาลอยขึ้นไปในอากาศพร้อมกับโลหิตเซียนที่ร่วงหล่นจิตวิญญาณที่อยู่ภายในก็ถูกปั่นป่วนจนแหลกละเอียด

        จิตวิญญาณแท้จริงของเขาลอยออกมายังไม่ทันที่จะหลบหนี มือของซูฉางเซิงก็กดลงมาและบดขยี้มัน

        เซียนที่เหลืออีกสองตนตกใจกลัวพวกเขาต้องการจะเข้าไปช่วยเหลือ แต่ซูฉางเซิงโจมตีกลับสองครั้งติดกันทำให้ร่างกายของพวกเขาร้าวระแหงไปทั่วราวกับเครื่องเคลือบดินเผาที่สวยงามกำลังจะแตก

        จากนั้นด้วยเสียงดังสนั่นเซียนทั้งสองก็ระเบิดออก ร่างกายเซียนแตกเป็นเสี่ยงๆ !

        ตูม!

        ฝ่ามือยุทธภพแห่งความโกลาหลกดลงมาบดขยี้เซียนทั้งสองจนแหลกเป็นผุยผง

        ตูม!

        อย่างไรก็ตามหลังจากสังหารเซียนไปสี่คน ซูฉางเซิงก็ยังไม่ได้หยุด มือใหญ่ของเขากวาดออกไปพลังเพลิงเซียนยุทธภพแห่งความโกลาหลอันน่าสะพรึงกลัวก็ไหลบ่า เผาผลาญทั่วบริเวณนี้

        ในไม่ช้าโลหิตบริสุทธิ์กฎเกณฑ์แห่งเซียนที่หลงเหลือจากการสิ้นชีพของเซียนอมตะทั้งสี่ก็ถูกหลอมและกลั่นรวมกันจนกลายเป็นโลหิตบริสุทธิ์แห่งเซียนที่ทรงพลังอย่างยิ่งหลายขวด

        นี่คือโลหิตของเซียนผู้แข็งแกร่งภายในนั้นอัดแน่นไปด้วยพลังของเซียนและชิ้นส่วนของกฎเกณฑ์

        สำหรับผู้ฝึกตนแล้วมันเป็นโอกาสที่น่าเหลือเชื่อ ยิ่งกว่ามรดกตกทอดของจักรพรรดิเสียอีก

        โลหิตเซียนหลายขวดนี้หากสามารถหลอมรวมและดูดซับเพื่อเพิ่มพลังได้ก็เพียงพอที่จะสร้างเซียนกึ่งอมตะขึ้นมาได้!

        ณที่แห่งนี้ เซียนอมตะทั้งสี่ได้สิ้นชีพด้วยน้ำมือของซูฉางเซิงการต่อสู้ครั้งนี้ได้จบลงแล้ว

        บนท้องฟ้าซูฉางเซิงยืนตระหง่านอยู่ ราวกับราชันเซียนอมตะ ทำให้เหล่าผู้ฝึกตนรวมถึงจักรพรรดิหลายคนต้องก้มหัวลงด้วยความเคารพ