คุณแม่เลี้ยง กับ น้องสาวต่างสายเลือด 18+ (My Stepmother and Her Other Daughter)

    5 ความลับที่ไม่มีใครยอมเป็นคนแพ้

     

    เสียงจานกระทบเคาน์เตอร์ในครัวดังขึ้นเบา ๆ

    แพรวากำลังยืนล้างจานในชุดนอนเรียบหรู แขนเสื้อผ้าซาตินร่นขึ้นจนเผยผิวขาวเนียนนุ่ม

    แสงจากโคมไฟครัวสะท้อนผ่านเส้นผมดำขลับของเธอ ร่างสงบ…แต่๞ั๶๞์ตาแข็งกระด้าง

     

    พิมเดินเข้ามาข้างหลังเงียบ ๆ

    เธอสวมเดรสบางสีฟ้าอ่อน ผมยังชื้นจากการสระ

    เธอวางแก้วน้ำลงบนโต๊ะ แต่สายตาไม่ได้มองที่มันเลย

     

    “แม่เห็นรึยังคะ…ว่าใครขึ้นมาจากห้องพี่ภีมคนสุดท้ายเมื่อคืน?”

    น้ำเสียงใสของเธอฟังดูเฉยชาเกินกว่าจะเรียกว่าไร้เดียงสา

     

    แพรวาชะงัก…แต่ไม่ตอบ

     

    พิมยิ้มมุมปาก

    “แล้วแม่จะทำยังไงล่ะคะ ถ้าลูกสาวของตัวเองกับ ‘อีกคน’ กำลังจะท้าทายกัน…เพื่อผู้ชายคนเดียวกัน”

     

    “พิม!…” แพรวาเอ่ยเสียงเรียบเย็น

    แต่พิมกลับหัวเราะเบา ๆ

     

    “หนูไม่ได้มาเล่นๆ นะค่ะ…หนูก็ทำแบบทุกคนนั้นล่ะ”

     

    ⸻

     

    ชั้นสอง – ห้องภีม

     

    ลินยืนพิงกรอบประตูห้องภีมในชุดนอนเดิมที่เผยไหล่ข้างหนึ่ง

    เธอจ้องภีมที่ยืนหันหลังให้เงียบ ๆ ราวกับรอให้เขาพูดอะไรออกมา

     

    “เมื่อคืน…มันไม่ได้แค่เพราะอารมณ์ใช่ไหม?”

    เสียงเธอเบา แต่เฉียบ

     

    ภีมหันมาสบตา

    “ฉัน…ไม่รู้ว่ามันคืออะไรแล้วลิน ทุกอย่างมันเร็วเกินไป”

     

    ลินเดินเข้ามาใกล้

    ปลายนิ้วเธอแตะที่หน้าอกเขา ไล้เบา ๆ จนเขาสะดุ้ง

     

    “งั้นฉันจะทำให้นายแน่ใจเอง…”

     

    เธอกำลังจะเอื้อมมือขึ้นมาอีก แต่เสียงเคาะประตูดังขึ้น

     

    ก๊อก ก๊อก

     

    พิมเปิดประตูเข้ามาโดยไม่รอคำอนุญาต

    สายตาเธอกวาดมองทั้งห้อง และมาหยุดที่มือของ

    ลินที่ยังวางอยู่บนอกของภีม

     

    “…ขอโทษค่ะ พิมลืมบอกว่า…วันนี้แม่ให้ทุกคนไปกินข้าวข้างนอกด้วยกัน”

     

    บรรยากาศตึงเครียดราวกับอากาศหยุดไหล

    ลินยิ้มบาง ๆ แล้วเดินออกไปโดยไม่พูดอะไร

     

    พิมเดินเข้ามาหาภีมใกล้ ๆ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็นกว่าทุกครั้ง

     

    “ถ้าเขาแย่งพี่จากหนูได้…ก็ถือว่าหนูแพ้”

    “แต่ถ้าหนูชนะ…อย่าคิดจะหนีไปอีกเลยนะคะ”

     

    แล้วเธอก็ยื่นหน้าเข้ามาใกล้เกินจะเรียกว่าคุย

    ริมฝีปากแตะเบา ๆ ที่มุมปากเขา…ช้าและแ๞๢แ๞่๞กว่าทุกครั้งที่ผ่านมา

     

    เธอถอนออก แล้วกระซิบว่า

     

    “คืนนี้…พี่จะเลือกนอนห้องใครดีคะ?”

     

    ⸻

     

    ค่ำคืนนั้น

    ทั้งลิน พิม และแพรวา ต่างนั่งที่โต๊ะอาหารร่วมกัน

    บรรยากาศดูเหมือนครอบครัวปกติ…แต่แววตาของผู้หญิงสามคนไม่มีใครมองกันแบบเดิมอีกต่อไป

     

    ไม่มีคำพูด

    ไม่มีเสียง

    มีเพียงรอยยิ้มบาง ๆ ที่แฝงด้วยการท้าทาย

    และภีม…นั่งอยู่ตรงกลางของทุกความรู้สึกที่กำลังปะทุ