เสือเจ้าพระยา [ อ่านฟรี 100 ตอน / 5 ภาคจบ ]

        ตอนที่ 84ลูกค้าเทพทันใจกลุ่มใหญ่!

        ในระหว่างนี้เมื่อข่าวกระจายไปว่าเสือน้อยรับสมัครคนงาน

        บรรดาญาติฝั่งแม่ก็พากันมาทำตัวสนิทสนมเอาของมาฝากติดไม้ติดมือมาเยี่ยมที่บ้านร่มไม้เย็น นกแก้วที่กลายเป็นตัวกลางไปโดยปริยาย…

        เธอรู้สึกซึ้งถึงคำว่า“ปลาหมอตายเพราะปากแล้ว” เพราะความเดือดร้อนของการไปเที่ยวคุยโวโอ้อวดไว้คราวก่อนมันทำให้เธอตกอยู่ในสถานการณ์ กลืนไม่เข้าคายไม่ออกแบบนี้

        ซึ่งต้องคอยรับหน้าบรรดาญาติๆ อยู่ที่ท่าเรือทุกวัน อย่างกับแม่นากพระโขนง

        เธอร้อนรนจนทนไม่ไหวพอเห็นหน้าเสือน้อยเธอทำหน้ายู่ วิ่งเข้ามากอดเสือน้อย ก่อนพูดออดอ้อน“พี่เสือจ๋า…ช่วยหนูหน่อยสิ!”

        เธอพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนวอนขอร้อง“น่านะ หนูปวดหัวไปหมดแล้วเนี่ย” ก่อนจะทำหน้าผีบีบคอตัวเอง แลบลิ้นปลิ้นตาทำเชิงว่าจะบ้าตายแล้ว

        เสือน้อยเลิกคิ้วข้างหนึ่งก่อนถามขึ้น“อือ! ให้ช่วยอะไรล่ะ?”

        เมื่อเห็นพี่ชายตนตอบรับเธอจึงคลี่ยิ้มกว้างดวงตาส่องสกาวสุกใส “จะจัดการกับบรรดาลุงป้าน้าอาอย่างไงดี!?”เธอเปลี่ยนมาใช้น้ำเสียงจริงจัง แฝงด้วยความจนใจเพราะเธอก่อเรื่องเอง

        “อื้ม…แล้วทำไมพี่ต้องช่วยนกแก้วด้วยละภาษิตว่าใครเรียนผูกก็ต้องเรียนแก้ สิถึงจะถูก!” เสือน้อยลูบคางก่อนจะยิ้มแกล้งยัยนกแก้วตัวแสบ

        เธอจับมือเสือน้อยแกว่งไปมาทำตาใสอยู่นานก่อนพูดว่า “เป็นพี่น้องต้องรักกัน ป้าชบาสอนหนู…หนูจำได้นะ!”เธอย้อนเอาคำพูดป้าชบา โยนใส่พี่ชายของตัวเองเสียเลย!

        เสือน้อยก็ยิ้มแห้งๆ “ช่วยก็ได้แต่นกแก้วติดหนี้พี่หนหนึ่ง เป็นหนี้ก้อนใหญ่ด้วย”

        นกแก้วทำหน้าลังเลติดหนี้!แค่ชื่อก็ไม่ดีแล้ว “จะให้หนูทำอะไรบ้างล่ะ!?”

        “พี่ไม่ใช้เอ็งไปทำอะไรเกินกำลังหรอกน่า!” ก่อนเขกมะเหงกใส่หัวหล่อน “จะตกลงหรือไม่ตกลง?”เสือน้อยถามด้วยน้ำเสียงดุดัน

        “ก็ได้ติดหนี้พี่เสือหนหนึ่ง!งั้นพี่ต้องช่วยหนูแก้ไขปัญหาญาติ ๆ ด้วยนะ!”เธอยิ้มกว้างก่อนกอดพี่ชายกระโดดโลดเต้น

        …

        ความจริงเสือน้อยวางแผนรับมือไว้นานแล้วเขาได้ให้ลูกน้องกระจายกันไปจองแผงตามตลาดสดทั่วทั้งจังหวัดเพื่อเตรียมการกระจายสินค้าที่กำลังจะเปิดสายผลิตขายขนาดใหญ่

        เปิดโรงงานมาแต่ไม่มีที่ขาย คงมีแต่คนบ้าเท่านั้นแหละที่ทำ และนี่เป็นแผนการตลาดที่วางไว้ตั้งแต่เริ่มก่อสร้างแล้วด้วยผ่านการคิดปรับปรุงอยู่ตลอด จนกระทั่งก่อนที่การก่อสร้างติดตั้งเครื่องจักรเสร็จไม่ใช่พึ่งมาคิดเอาได้เร็ว ๆ นี้

        เพราะว่าต้องใช้เวลาเพื่อให้ลูกค้าคุ้นชินกับร้านขายของในตลาดสดก่อนตอนเอาของไปลงจะได้เปลี่ยนยี่ห้อใหม่จะได้ไม่เสียเปรียบ ดังนั้นแม่ชบาผู้ชำนาญการจึงเช่าแผงไว้ตั้งแต่ปีก่อนแล้ว

        เริ่มจากทดลองซื้อผลิตภัณฑ์จากเจ้าตลาดที่ทำอยู่แต่เดิมก่อนจะสับเปลี่ยนสินค้า และนำมันของที่โรงงานเขาผลิตป้อนสู่ตลาด

        จึงเป็นที่มาของการสั่งเครื่องจักรที่เสือน้อยมอบให้แม่ชบาไปจัดการเสียส่วนใหญ่ พ่วงพ่อผันเข้าไปด้วย ทว่าหลังจากนี้จะเปลี่ยนมาใช้ของที่เขาผลิตเองป้อนสู่ตลาด และขยายไปสู่ต่างจังหวัด!

        ในระหว่างนี้ที่สายการผลิตในโรงงานก็รับคนมาประจำและเริ่มทดลองผลิตออกมาแล้ว เขาจำเป็นต้องหาคนมาอธิบายวิธีการทำงานของเครื่องซึ่งทางบริษัทผู้ผลิตเครื่องจักรเหล่านั้นก็จะส่งคนมาสอนดูแลและควบคุม

        จนกว่าทางโรงงานร่มเย็นจะคุ้นชินดังนั้นเขาจึงต้องหาคนงานมาทดลองฝึกงานก่อน ทดสอบใช้เครื่องจักรไปพลาง ๆเพื่อดูว่ามีตรงไหนเสียหายชำรุดหรือเปล่า!

        ในตลาดสดยังต้องการรับคนเพิ่มโดยเสือน้อยวางแผนเตรียมรับมือกับบรรดาญาติ ๆ ไว้แล้วเพราะเขารู้ว่าอีกฝ่ายจะมาไม้ไหน นกแก้วเป็นเพียงส่วนหนึ่งที่ปากโป้งทำเอาเรื่องเขารั่วออกไป จึงทำให้เขาโกรธใช่ย่อยตอนนั้น! ถึงอย่างไรพวกญาติ ๆก็ต้องรู้ข่าวเข้าสักวันอยู่ดี

        ดังนั้นจึงให้นกแก้วไปเที่ยวกระจายข่าวบอกว่า“พี่เสือมีงานจะจ้างคนไปควบคุมร้านที่ตลาดสดทั่วทั้งจังหวัด” ก็ทำเอาบรรดาญาติ ๆที่ตกงานอยู่ หรือกำลังหางานใหม่ รีบปรี่เข้ามาหานกแก้วเพื่อถามรายละเอียด

        นกแก้วพูดรายละเอียดตามที่พี่ชายสอนมา

        “ขอคนที่ใจซื่อมือสะอาดโดยอาจจะมีลูกน้องเป็นทั้งคนไทย และคนประเทศเพื่อนบ้านสำคัญจะต้องเรียกลูกค้าเป็นด้วยไม่ใช่ว่านั่งนิ่งเป็นคุณนายเก็บตังค์ แถมพี่เสือน้อยยังจะมีการประเมินด้วย”

        “วันเสาร์นี้ ใครก็ตามที่มารวมตัวที่บ้านของพี่เสือน้อยก็จะได้งานไปส่วนใครมาช้าก็อดไปตำแหน่งไม่เยอะ และอีกอย่างต้องมีรถขับขี่ไปทำงาน”นกแก้วอธิบายอย่างชัดเจน

        พี่เสือของเธอบอกว่า“เขาไม่ได้ใจดีจะจ้างทุกคนเสียหน่อย!”

        พอถึงวันเสาร์บรรดาญาติๆ ก็มากันแทบจะหมดบ้านฝั่งโน้นจากนั้นเสือน้อยก็สุ่มให้ทุกคนที่นั่งแออัดกันอยู่บนชั้นสองของบ้านกระจายไปตามที่ต่าง ๆ ใครสะดวกก็สลับที่กันเองก็ได้ เสือน้อยเน้นย้ำ

        เสือน้อยพูดด้วยเสียงหนักแน่น“บอกก่อนนะว่าไม่ใช่ว่าเป็นญาติ ๆ กัน แล้วจะมาโกงเงินกันได้เรื่องเงินเรื่องทองต้องใจซื่อมือสะอาด ถ้าคิดคดคิดจะโกงก็สู้อย่ามาเสียเลยดีกว่าถอนตัวไปและใครที่โกงรับผิดชอบผลที่ตามมาด้วยนะครับ!”

        แม่ชบากับพ่อผัน ที่ยืนกอดอกอยู่ด้านข้างก็พยักหน้าเห็นด้วยกับที่ลูกชายพวกเขาพูดไป และที่มายืนด้านข้างก็เป็นเพราะต้องการให้ช่วยออกหน้าสนับสนุนลูกชายของพวกเธอ!

        เสือน้อยจึงพูดต่อ“ไม่ใช่ว่าผมหยิ่ง หรือจองหอง ไม่เห็นหัวผู้หลักผู้ใหญ่ ทว่าธุรกิจก็ส่วนธุรกิจงานส่วนงาน ต้องแยกออกจากกัน พอเซ็นสัญญาจ้างแล้ว ก็จะกลายเป็นลูกน้องของผมในบริษัทเหมือนกับคนอื่นๆ ไม่ได้มีสิทธิพิเศษเหนือใคร แล้วใครที่อยากได้เงิน ผมก็หางานมาให้แล้วถ้าไม่ทำจะมาบ่นอีกไม่ได้แล้วนะ!” เขาเริ่มพูดเน้นย้ำ

        “และที่ผมต้องพูดกันให้ชัดตั้งแต่ต้นเลยก็เป็นเพราะถ้าเวลาล่วงเลยไปเกิดเรื่องแล้วไปพูดเอาที่หลังก็จะกลายเป็นว่าทำไมไม่เตือนก่อนหน้า ดังนั้นผมจึงพูดเสียตั้งแต่ตอนนี้ดีกว่าไปตัดญาติขาดมิตรกันวันหลังและเข้าหน้ากันไม่ติด!”

        เสือน้อยพูดอธิบายยาวเหยียดก่อนพูดเรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ ค่าแรงค่าจ้างมีให้เสร็จสรรพ

        “…มีการประเมินจากยอดขายสีหน้าค่าตาเวลาอยู่ในร้านยิ้มรับลูกค้าเป็นไหม ถ้าไม่ผ่านก็เลิกจ้างจบกันหางานใหม่”

        ไม่มีหรอกที่มาหยิบยืมกันฟรีๆ อยากได้เงิน ก็ใช้สติปัญญา แรงกายแลกมันมา

        ความจริงเรื่องญาติๆ มายืมเงิน คือเรื่องน่าปวดหัวที่สุดของเขาถ้าไม่ช่วยอะไรเลยก็จะหาว่าได้พี่ลืมน้อง หรือคนลืมตนวัวลืมตีน

        จึงเค้นสติปัญญาเค้นเอาคำพูดกลั่นออกมาอย่างมากมาย ถ้าเปลี่ยนมาเป็นลูกจ้างคนอื่นเสือน้อยคงไม่ปวดหัวถึงขนาดนี้

        ……

        วันอาทิตย์…หลังจากวันนัดรวมญาติ

        ก็ถึงวันที่ผู้ปกครองต้องตัดสินใจว่าจะจ่ายเงินสมัครเรียนหรือไม่?โดยเสือน้อยไม่ได้ออกหน้าเลย เขาให้ลุงทบกับพี่แดน พี่บีมจัดการ 

        ผลปรากฏว่าออกมาได้เป็นอย่างดีทั้งบุคลากรทั้งสถานที่มีพร้อม ผู้ปกครองที่มากับเด็กวัย 14-16 ตกลงยอมจ่ายเงิน เพื่อที่จะซื้ออนาคตลูกชาย 

        การนัดผู้ปกครองแบ่งเป็นรอบเจ็ดโมงเช้า เก้าโมงเช้า สิบเอ็ดโมง

        จัดกลุ่มไม่ให้แน่นเกินไปส่วนใครที่อยากไปดูสถานที่จริงเช่นฟิตเนส หรือสระว่ายน้ำก็เชิญไปดูได้ตามสบาย

        อีกทั้งโรงเรียนไม่ได้ควรพูดเพื่อให้ความหวังอย่างเด็ดขาดเสือน้อยย้ำทั้งสามคนว่า ต้องบอกให้ชัดไม่ใช่ถึงเวลาแล้วมาเสียดายเงิน!

        เช่นว่ามันแค่เพิ่มโอกาสในการเข้าเรียนมากกว่าคนอื่นๆ ประกอบสถิติของพี่แดน-บีม ที่เคยทำนำเสนอไว้คราวก่อน ส่วนที่ว่าจะสอบผ่านหรือไม่ขึ้นอยู่กับตัวนักเรียนเอง

        ลำพังเพียงแค่เข้าฟิตเนสทุกๆ วันเสาร์-อาทิตย์ ก็คุ้มเกินคุ้มแล้ว แถมยังมีเทรนเนอร์มาช่วยบ่มเพาะร่างกายให้เหมาะกับการฝึกอีกคุ้มกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว…

        ผลปรากฏออกมายอดที่ทำได้คือ “สี่ร้อยคน!” ส่วนใหญ่เป็นนักเรียนจากทั่วทั้งจังหวัดปทุมธานี

        ซึ่งได้ไม่จำกัดอยู่แค่ในตัวเมืองเท่านั้นนั่นจึงทำให้เสือน้อยไม่ค่อยแปลกใจเท่าไหร่กับจำนวนยอด แต่ชื่นชอบจำนวนเงิน!