Magic X Knight REVERSE

ขาขยับไม่หยุด ฟันกัดเล็บนิ้วโป้งจนแทบกุด เหงื่อไหลเต็มตัวและหน้าที่ซีดขาว เชสในขณะนี้กำลังเผชิญกับสภาวะวิกฤตครั้งหนึ่งในชีวิต‘มันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไง ชาติก่อนเราจำไม่เห็นได้เลยว่ามันมาที่นี่’ความตึงเครียดเพิ่มขึ้นทุกขณะ สายตาจ้องไปยังต้นเหตุของทุกสิ่งทุกอย่างตรงหน้านั่น‘บ้าน่ามันจะไม่สำเร็จจริงๆหรอ เราจะพลาดจริงๆงั้นหรอ’มันช่างเป็นตัวตนที่ยิ่งใหญ่ ยิ่งใหญ่เกินกว่าใครจะต่อกร เป็นตัวตนที่แม้แต่มิเนอร์วาก็ไม่อาจช่วยอะไรได้ ยิ่งกว่าเป็นตัวตนอันน่าเกรงขามแล้ว ยังเป็นิ่งที่ทุกคนหลงไหลและปรารถนาเขาลืมตามองมนุษย์คนแล้ว...คนเล่าถูกมันล่อลวง…เข้าไปในท้องของมันด้านหน้าของมันคือหญิงสาวผิวคลำแต่งตัวดูดีและมีดวงตาเหมือนอินทรีย์กวาดฝูงชนตรงหน้า“หมายเลข 154 เชิญค่ะ”เสียงกรีดร้อง?ด้วยความยินดีดังมาจากมนุษย์คนต่อไปที่ถูกล่อลวง เธอคนนั้นเดินเข้าไปในปากของมันอย่างน่ายินดีเชสเพิ่มพูนความร้อนใจเรื่อยๆ นัยน์ตาสีฟ้าเหม่อมองป้ายที่ติดอยู่ด้านบน‘ภัตตาคารนรกของแอนทอน คารีม’“บ้าเอ้ย ทำไมมันร้อนงี้วะ เพิ่งจะ11โมงเอง”เชสสบถนับครั้งไม่ถ้วนระหว่างที่คิวต่อไปถูกเรียกเข้าไปในร้านอาหารแอนทอน คารีม แม้แต่เด็กที่ร้องไห้ยังต้องหยุดร้องเมื่อได้ยินชื่อนี้ มันคือนามของเจ้าแห่งอาหารของยุค ไม่ว่าใครที่ได้กินอาหารของเขาจะต้องร้องขออีกราวกับว่ามันคือสวรรค์และหลังจากนั้นคุณก็จะไม่อยากกินอาหารของคนอื่นอีกเลย คุณจะรู้สึกลงแดงและอยากตายราวกับตกอยู่ในนรกนั่นแหละคือที่มาของชื่อร้านเขามองป้ายหมายเลขในมือ ‘163’ พร้อมกับมองฝูงชนรอบกายที่พร้อมใจกันมายืนรอต่อคิวกลางแดดตอนเที่ยงเพื่ออาหารมื้อเดียวสารภาพตามตรงเข้าหากเขาไม่ออกมาเดินเล่นหลังประลองเสร็จคงไม่รู้ว่าแอนทอน คารีม มากำลังอยู่ระหว่างทัวร์เปิดร้านอาหารของตัวเองเพื่อให้ผู้คนได้ชิมเมนูใหม่ของเขาอาหารของแอนทอนต่อให้อยากกินก็ใช่ว่าจะได้กิน ว่ากันว่าแม้แต่กษัตริย์หรือราชายังต้องคุกเข่าร้องขออาหารเหลือทิ้งของเขา ไม่มีใครบังคับหรือใช้อำนาจกดขี่เขาได้ เพราะนอกจากเปิดเชฟแล้วเขายังเปิดจอมเวท...ในระดับเดียวกับมาทิลด้า แม็กเมแกนร่ำลือว่าอาหารทุกจานของเขาแฝงไว้ด้วยพลังเวทที่แผ่มาจากตัวเขา แค่เนื้อธรรมดาก็มีผลบำรุงแกนมานาเหมือนกับเนื้อมอนสเตอร์หายากราคาแพงการได้ลิ้มรสอาหารของชายผู้นี้มันคือ Acheivement หนึ่งของชีวิตแทบทุกคนแต่มีน้อยคนมากที่จะทำมันสำเร็จ“หมายเลข 161 เชิญค่ะ”ในที่สุดความฝันก็ใกล้เป็นจริงอีกเพียง 2เบอร์!!!“คนต่อไปหมายเลข162 เชิญค่ะ...”ยังพูดไม่ทันขาดพนักงานคนหนึ่งเดินเข้ามาด้านหลังหญิงสาวก่อนจะกระซิบบางอย่างให้เธอ และคำพูดที่เหมือนผลักคนลงจากปากเหวหลังจากพยายามปีนขึ้นมาหลายชั่วโมง“ต้องขออภัยทุกท่านจริงๆ วัตถุดิบภายในร้านเราใกล้จะหมดแล้ว ฉะนั้นเราขอให้คิวที่162เป็นคิวสุดท้ายของวันนี้...ขอบคุณทุกท่านที่เฝ้ารอ เรายังอยู่อีก7วันทุกท่านสามารถต่อคิวเพื่อรับบัตรคิวของวันพรุ่งนี้ได้ตั้งแต่8โมงเช้า ขอบคุณค่ะ”ทรุดสองเข่าแนบพื้น เรี่ยวแรงทั้งหมดเหมือนถูกสูบออกไปโดยทันทีแรงจะพยุงตัวหายไปไม่มีเหลือ ความรู้สึกอยากตัดพ้อต่อ มือที่ถือกระดาษหมายเลข163สั่นเป็นเจ้าเข้า ก่อนจะปลิวตกลงข้างหน้าของใครบางคน“เอ่อ คุณคือหมายเลข163หรอครับ”รองเท้าหนังสีดำหรูมาพร้อมกับเสียงอันนุ่มนวล เชสค่อยๆเงยหน้าช้ามองบุคคลที่ทักเขานัยน์สีชมพูเป็นเอกลักษณ์หายาก เรือนผทสีน้ำตาลแดง ร่างกายสมส่วนสวมเสื้อผ้าชั้นดี ผิวพรรณได้รับการบำรุงชั้นยอด คำพูดสุภาพและกิริยาบ่งบอกว่าเป็นชนชั้นสูงอย่างเห็นได้ชัดเชสมองเขาราวกับจะถามว่า ‘มีอะไรฟระ’“เอ่อ คือผมจะถามว่าสนใจเข้าไปในร้านพร้อมกับผมไหมครับ...พอดีเพื่อนผมเขามาไม่ทัน เลยไม่อยากให้ที่นั่งถูกปล่อยว่าง”ชายคนนั้นค่อยๆหันกระดาษในมือให้เชสเห็นชัดๆมันคือเลข‘162’ “หมายเลข162 จองไว้2ท่านใช่ไหมคะ”“ครับ”ชายปริศนาตอบอย่างฉะฉานพร้อมรอยยิ้มกระชากใจ แม้แจ่เชสยังอดรู้สึกไม่ได้เลยว่าคนๆนี้หล่อมากพนักงานสาวนำกระดาษหมายเลขไปตรวจสอบ ด้วยกรรมวิธีพิเศษทำให้ไม่มีใครลอกเลียนแบบบัตรคิวจากร้านนี้ได้“เชิญค่ะ ดิฉันจะนำทางให้”ร้านภายในตกแต่งด้วยสีดำและแดงเป็นหลักให้สมกับชื่อร้านที่ว่า ‘นรก’ ภายในร้านดูเรียบง่ายและหรูหรา ห้องอาหารกว้างกว่าที่เห็นจากภายนอกสามารถเอาลูกค้านั่งกินพร้อมกับได้มากกว่า60คนเลยทีเดียวทั้งสองหย่อนกายลงนั่งบนโต๊ะเล็กตัวสุดท้ายของห้องอาหารที่รอบข้างมีแต่เสียงมีด ส้อมกระทบจาน เมนูเตรียมวางไว้บนโต๊ะพร้อมพนักงานรับออร์เดอร์และแน่นอนอาหารขึ้นชื่อของที่นี่คือสเต๊กเนื้อสันนอกส่วนเอว (Strip Steak)พนักงานโค้งก่อนจะเดินจากไป“ขอบคุณพี่ชายจริงๆนะครับ หากไม่ได้พี่ชายช่วยไว้ชาตินี้ผมคงไม่มีโอกาสได้กินที่นี่”“ไม่หรอก ถือว่าช่วยๆกัน...จะว่าไปแล้วน้องชายเป็นนักเรียนของออโรเรียหรอ”เชสเงยหน้ามองคนตรงหน้าอย่างมึนงงก่อนจะนึกขึ้นได้ว่ารอยสลักพรสวรรค์โชว์เด่นอยู่บนหลังมือซ้ายไม่แปลกเลยที่ใครจะดูออก“ครับ พี่ชายไม่ใช่คนแถวนี้หรอ”“จริงๆผมเพิ่งจบจากออโรเรียเมื่อปีก่อนน่ะ แต่ตอนนี้กลับไปอยู่ที่บ้านแถวทางเหนือแล้วล่ะ”“โห”เชสพยักหน้าสองสามครั้งเป็นมารยาท ตามองประเมินตามสัญชาตญาณ กล้ามเนื้อที่ไม่ได้ถูกเสื้อบังไว้ร้องบอกว่าคนๆนี้ต้องเป็นอัศวินแน่ๆแม้จะไม่รู้พรสวรรค์ของเขาก็ตาม“แล้วกลับมาแถวนี้ช่วงปีใหม่มีธุระอะไรหรอครับ หรือว่ามางานครบรอบสถาบัน”“ฮ่ะฮ่ะ นั่นด้วยส่วนหนึ่ง แต่จริงๆมีธุระอื่นด้วยน่ะ”พริบตานั้นดวงตาสีชมพูเจือความสลดปนทรมานเอาไว้เต็มเปี่ยมคุยเล่นกันได้ไม่นานอาหารก็นำว่าเสิร์ฟอย่างรวดเร็วสเต๊กเนื้อวางลงตรงหน้าทั้งสองก่อนจะลงมือกินโดยไม่พูดไม่จาเวลาแห่งความสุขและเพลิดเพลินผ่านไปอย่างรวดเร็วสเต๊กเนื้อจานที่สองและเมนูในจานที่สามนำมาเสิร์ฟเรื่อยๆจนทั้งสองไม่สามารถยัดมันเข้าท้องต่อไหวแล้วปัจจุบันลูกค้าในร้านเหลือไม่ถึง1ใน4 ครัวปิดรับออร์เดอร์เพิ่มเพราะเพราะวัตถุดิบแม้แต่ผักเครื่องเคียงยังหมดเกลี้ยง“สมคำร่ำลือจริงๆ”“นั่นสิ เป็นไปได้ก็อยากมากินอีกแต่ถ้าให้มาต่อแถวตั้งแต่ตี4ตี5ก็ไม่ไหวเหมือนกัน”ไม่งั้นคงไม่ทันพวกมาเข้าแคมป์“เอาล่ะไหนๆกินเสร็จแล้วผมคงต้องขอตัวก่อน”ชายปริศนากล่าวอย่างสุภาพพลางยกมือเรียกพนักงานเพื่อเช็คบิล เชสที่ทำท่าจะจ่ายเงินตอนนั้นกลับถูกห้ามเอาไว้“มื้อนี้ผมขอเป็นเจ้ามือแล้วกัน ถ้ามีโอกาสพบกันครั้งหน้าน้องชายค่อนเลี้ยงผมคืน”เชสอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้ารับอย่างช่วยไม่ได้ ในเมื่ออีกฝ่ายต้องการเช่นนั้นการไปขัดก็ไม่ใช่เรื่องดีเท่าไหร่“แล้วพบกันใหม่นะพี่ชาย”“เช่นกัน”ทั้งสองแยกกันไปคนละทางบริเวณหน้าร้านที่ผู้คนเดินขวั่กไขว่ไปมากันวุ่นวาย ชายปริศนายิ้มก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าลืมถามชื่อของเด็กหนุ่มร่วมโต๊ะ“ช่างเถอะ ถ้าโชคชะตานำพาสักวันคงได้พบกันอีก”ตอนนั้นเองคริสตัลสื่อสารราคาแพงพลันเรืองแสงอ่อนๆเป็นสัญญาณว่าใครบางคนติดต่อเข้ามา เขารับรู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายเป็นใครโดยไม่ต้องมอง“ครับ ท่านพี่”“วินสตัน ทางนั้นเป็นยังไงบ้าง”“ทุกอย่างเรียบร้อยครับ ผมกับเธอคุยกันถูกคอ...แล้วก็—”“ฉันไม่ได้อยากรู้เรื่องนั้น ตอนนี้เรากำลังถูกโจมตีอย่างหนัก เพราะไอ้บารอนโง่นั่นทำชื่อเสียงเราเสื่อมเสียและส่งผลต่อคะแนนเสียงของท่านคาร์ดิช”“ผมทราบครับ”“เราต้องการตระกูลเนอร์วาสมาเข้าร่วม ต่อให้ช่วงหลังพวกมันจะอ่อนแอลงแต่ยังไงก็เป็นตระกูลผู้กล้า องค์ชายต้องตกรางวัลให้เราแน่ๆ”“ผมจะพยายามครับ”“แกโชคดีที่พรสวรรค์นั่นไปต้องตาของพวกเนอร์วาส จงทำตัวให้มีประโยชน์สมกับการเป็นคนตระกูลบาโรนอฟซะ”“...ครับ แต่ผมของเวลาอีกนิด”“ฉันไม่สนวิธีการทำให้แน่ใจว่า ลิเรเรีย เนอร์วาสจะกลายเป็นผู้หญิงของแกให้เร็วที่สุด”สิ้นเสียงสายก็ตัดไปทิ้งให้ชายหนุ่มผมน้ำตาลแดงยืนนิ่งสิ้นหวังท่ามกลางผู้คนสัญจร“ทำไมเราต้องเกิดมาในตระกูลนี้ด้วยนะ”มือกำคริสตัลนั่นแรงจนเกิดเสียงแตกร้าว

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 52 นรก

คล้ายกับเรื่องMagic X Knight REVERSE ที่คุณอ่าน

Magic X Knight REVERSE

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 52 นรก

คล้ายกับเรื่องMagic X Knight REVERSE ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้