เจ๊กฮงหาเื่คุยกับช้องนางที่ยืนอยู่บนท่าน้ำพอแกเงยหน้ามองสบตาหล่อน สายตาแกก็ไปชนเข้ากับหน้าอกอวบอั๋นที่ดันเสื้อยืดออกมาเห็นเป็สองเต้ากลมโตเด่นชัด
“ใช่จ้ะอาเจ๊กฉันจะมาอาศัยอยู่ที่บ้านคุณหญิงช้อยป้าของฉันเองจ้ะ”
“แล้วลื้อมาทำอะไรล่ะมาเรียนหนังสือด้วยหรือเปล่า”
เจ๊กฮงคุยกับสาวน้อยด้วยความสนใจใคร่รู้แต่สองตาแกเบิกโตจ้องมองหน้าอกของหล่อนอย่างไม่วางตา
พูดง่าย ๆว่าส่วนใหญ่แกจะมองแต่นมส่วนใบหน้าของช้องนางแกแทบจะไม่ค่อยได้เหลือบตาขึ้นมามองสักเท่าไร
“มาเรียนต่อที่มหาลัยในกรุงเทพนี่แหละจ้ะฉันกำลังจะเข้าเรียนชั้นปี 1 นี่แหละอาเจ๊ก”
“อ้าวคุณช้องนางช่วยส่งตะกร้าไปให้เจ๊กฮงหน่อยสิ ฉันจะได้เอามาใส่ผักให้แกชั่งน้ำหนักแล้วก็คิดเงินแหม มัวแต่คุยกันอยู่นั่นแหละ”
เสียงแสบแก้วหูของนางแป้นแทรกขึ้นมากลางปล้องขณะที่ชายแก่กับหญิงสาวกำลังคุยกันอย่างเพลิดเพลิน
ช้องนางโค้งตัวลงไปยื่นตะกร้าใบใหญ่สานด้วยไม้ไผ่ส่งให้เจ๊กฮง
“นี่จ้ะตะกร้าใส่ผัก เจ๊กฮงรับนะเดี๋ยวจะตกน้ำลงไปซะก่อน”
สาวสวยส่งเสียงหวานขณะยื่นตะกร้าไปสุดมือแต่ชายแก่เ้าเล่ห์ไม่ยอมเอื้อมมือไปรับให้สุดแขนอย่างที่ควรจะเป็
“อั๊วรับตะกร้าไม่ถึงอาคุณหนูช่วยก้มลงมาอีกนิด เอื้อมมือมาส่งให้ใกล้อีกหน่อย”
ชายจีนสูงวัยกล่าวพลางยืดคอมองเข้าไปใต้คอเสื้อยืดที่คว้านกว้างจนเห็นเนินอกอวบอิ่มและร่องนมขาวจั๊วะเต็มตา
ช้องนางเห็นสายตาของชายแก่รวมถึงใบหน้าที่หื่นกระหายเต็มประดา หล่อนก็รู้ทันว่าเจ๊กฮง้าเห็นอะไร
‘เอาน่ะ วันนี้ไม่ได้ทำบุญตักบาตรงั้นก็ทำบุญกับเจ๊กฮงแทนละกัน’
ช้องนางจึงก้มตัวลงต่ำจนลำตัว้าแทบจะขนานไปกับลำเรือคอเสื้อยืดที่คว้านลึก ทำให้ชายแก่ที่ยืนอยู่บนเรือด้านล่างมองเห็นสองเต้าเต่งตึงกลมโตเต็ม ๆ ตา
บราลูกไม้สีครีมตัวเล็กกระจ้อยร่อยก็ไม่อาจปกปิดเต้านมขนาดเท่าหัวทารกของหล่อนได้
เจ๊กฮงเอื้อมมือไปจับตะกร้าไว้แต่ไม่จับเปล่า แกเอื้อมมืออีกข้างนึงมาทาบทับจับลงบนมือของหญิงสาวที่กำลังยื่นส่งตะกร้าให้แกไว้แน่น
“อาคุณหนู อยากได้ผลไม้สด ๆ หวาน ๆไปกินเพิ่มไหมล่ะ อั๊วจะแถมไปให้เป็พิเศษเลย ลื้อชอบกินผลไม้อะไรบ้างไหนลองบอกอาเจ๊กมาซิ”
ชายแก่ยื้อเวลาที่จะสอดส่องสายตาเข้าไปจดจำภาพสองเต้ามหึมาของสาวน้อยไว้ในหัวสมองไว้ให้นานที่สุดเท่าที่จะนานได้เผื่อจะเอาไว้ใช้จินตนาการยามที่แกกลับไปขัดจรวดตัวเองที่บ้าน
“ฉันชอบกินส้มเขียวหวานมากเลยจ้ะเจ๊กฮง”
ช้องนางแกะมือชายแก่ออกจากมือเธอแล้วพยักเพยิดเป็การบอกใบ้กับเจ๊กฮง ให้แกรีบยื่นตะกร้าให้กับนางแป้นก่อนหญิงรับใช้ที่นั่งหันหลังเลือกผักอยู่จะหันมามองว่าทำไมป่านนี้พ่อค้าจีนเฒ่ายังไม่เอาตะกร้าไปใส่ผักที่หล่อนเลือกไว้อีก
เจ๊กฮงรับเอาตะกร้ามาจากสาวสวยเ้าของหน้าอกูเาไฟแล้วหยิบเอาผักที่นางแป้นเลือกกองไว้บนพื้นไม้ท่าน้ำมาใส่ตะกร้าสานใบใหญ่ของลูกค้า
มือก็หยิบไปพลางแต่สองตาก็คอยเหลือบมองคอเสื้อเปิดกว้างที่ช้องนางยังแกล้งยืนก้มดูผักผลไม้ในเรืออยู่อย่างนั้น
น้ำในคลองเมื่อเกิดคลื่นกระทบฝั่งก็ทำให้ท่าน้ำที่ทำด้วยไม้และทุ่นลอยเขยื้อนขึ้นลงตามแรงคลื่น
นมสองเต้าขาวจั๊วะของสาวน้อยกระเพื่อมขึ้นลงตามแรงคลื่นที่มากระทบท่าน้ำที่หล่อนยืนหยัดอยู่ช้องนางยืนย่อตัวโชว์เต้าอวบให้ตาแก่ดูเป็บุญตา
“วันนี้เอาผักแค่นี้แหละเจ๊กฮงรีบชั่งน้ำหนักแล้วคิดเงินมาเลย เดี๋ยวฉันจะขึ้นไปช่วยป้าพุ่มทำครัวต่อแล้วเอ้า…นี่เงินร้อยนึงนะ เงินทอนเจ๊กฮงก็ให้ไว้กับคุณช้องนางไว้นะ ชั้นรีบไปก่อนละป่านนี้ป้าพุ่มคงรอให้ไปช่วยตำน้ำพริกแล้ว”
นางแป้นเลือกผักเสร็จ ก็ลุกขึ้นยืน ส่วนช้องนางก็รีบยืนตัวตรงเอามือจับคอเสื้อให้เข้าที่เข้าทางดังเดิม
“พี่แป้นไปเถอะจ้ะเดี๋ยวฉันรออาเจ๊กฮงคิดเงินกับรอเงินทอนทางนี้ให้เอง”
ช้องนางพูดเสียงหวานบอกให้นางแป้นรีบไป เธอจะได้มีเวลาเล่นหูเล่นตากับชายจีนหน้าหื่นที่ยืนเอามือแอบลูบๆ คลำ ๆ เป้ากางเกงอยู่ในเรือขายผัก
“งั้นพี่ไปก่อนก่อนนะคะฝากคุณช้องนางเอาตะกร้าผักไปให้ที่โรงครัวด้วยก็แล้วกัน”
นางแป้นหันหลังรีบเดินจ้ำอ้าวกลับไปทางเรือนหลังใหญ่เนื่องจากวันนี้เมนูอาหารเช้ามีของที่ต้องอาศัยแรงนางแป้นทำหลายอย่างทั้งตำน้ำพริกและตั้งเตาถ่านเพื่อต้มแกงรสจัดที่คุณหญิงชดช้อยอยากรับประทานเป็พิเศษ
พอหญิงสาวหันไปมองจนมั่นใจแล้วว่านางแป้นเดินกลับขึ้นเรือนไปแล้วช้องนางก็ย่อตัว เอามือจับเข่าทั้งสองข้างไว้ โชว์หน้าอกูเาไฟลูกโต ยืนปักหลักคุยกับเจ๊กฮงอย่างออกรสออกชาติต่อไปอีกพักใหญ่
เช้าวันนั้นนอกจากผักสดเต็มตะกร้าแล้วเจ๊กฮงยังแถมส้มเขียวหวานให้หล่อนอีกหลายลูกโดยไม่คิดเงินเพิ่ม
“ขอบใจมากเลยนะเจ๊กฮงพรุ่งนี้เช้าเจอกันใหม่นะ”
“ไม่เปนไร พรุ่งนี้เช้าอั๊วจะแวะมาที่ท่าน้ำนี้ใหม่ลื้ออย่าปล่อยให้อั๊วรอเก้อแล้วกันอาหนูคนสวย”
เช้าวันรุ่งขึ้น…
วันนี้ช้องนางเลือกเสื้อคอกระเช้าคอคว้านลึกเป็รูปทรงสี่เหลี่ยมขอบโค้งมน นุ่งผ้าถุงลายไทยสั้นเหนือเข่าเล็กน้อย
ส่วนยกทรงหล่อนจงใจที่จะไม่ใส่เพราะมีเป้าหมายคือชายจีนสูงวัยที่นัดแนะกันไว้ั้แ่เมื่อวาน
ภารกิจวันนี้ที่ป้าพุ่มสั่งเธอไว้ก็คือต้องเลือกซื้อผักสดจากเรือขายผัก เพื่อจะนำมาขึ้นจัดจานคู่กับน้ำพริกกะปิปลาทูทอด
แป๊ด ๆ ๆ
เสียงแตรเรือแจวลำใหญ่ดังลั่นเมื่อชายจีนผูกเชือกโยงเรือเข้ากับเสาที่ท่าน้ำบ้านเศรษฐีสง่า
ยังไม่ทันจะผูกเชือกโยงเรือเสร็จช้องนางก็เดินนวยนาดบิดซ้ายทีขวาทีมายังท่าเรือในเวลาเจ็ดโมงตรงเวลาเดียวกับเมื่อวาน
“อาหนูมาแล้วเหรอ มา ๆ มาเลือกผักสด ๆทั้งนั้น เพิ่งเก็บจากไร่แล้วส่งตรงมาที่บ้านเลยอั๊วเลยนะ”
12K
