Chapter 1 : บทนำ
โลกในปี ค.ศ. 20XX
เป็ปีที่เหล่ามนุษย์ที่อาศัยอยู่บนโลกอยู่ในวิกฤตภาวะที่ตกต่ำที่สุดเท่าที่พวกเขาเคยประสบพบมาั้แ่เริ่มอารยะธรรมของเหล่ามวลมนุษย์เนื่องจากแหล่งธรรมชาติทั้งหมดเสื่อมโทรมเพราะกัมมันตรังสีที่รั่วไหลออกมาปกคลุมไปทั่วโลกเนื่องจากานิวเคลียร์ตึกรามบ้านช่องรวมไปถึงเมืองทุกหนทุกแห่งกลายเป็ซากปรักหักพังจนไม่อาจที่จะอยู่อาศัยได้ภายในแม่น้ำลำธารต่างก็ปนเปื้อนไปด้วยสารเคมี ทำให้ยากแก่การอยู่อาศัยของเหล่าสิ่งมีชีวิตทุกชนิด
จากสภาพการ ณ ปัจจุบันโลกใบนี้ได้สูญเสียสิ่งมีชีวิตทั้งหมดไปกว่า 95 เปอร์เซ็นต์แล้วสำหรับพวกที่ยังคงเหลือรอดอยู่ก็เป็เพียงแค่เหล่ามนุษย์ที่หาทางเอาตัวรอดจากสภาพแวดล้อมที่โหดร้ายเหล่านี้ไปวันๆโดยอาศัยอยู่แต่ตามสถานีรถไฟใต้ดินเก่าบ้างฐานลับที่สร้างไว้ในใต้ดินบ้างแต่ก็พูดได้เต็มปากว่าอนาคตอันรุ่งโรจน์ของเหล่ามวลมนุษย์และโลกใบนี้ได้จบสิ้นลงไปเป็ที่เรียบร้อยแล้ว
สาเหตุที่โลกกลายสภาพเป็แบบนี้คงต้องย้อนกลับไปเมื่อ 15 ปีก่อน ใช่แล้ว วันที่เหล่าผู้นำของชาติมหาอำนาจแต่ละประเทศต่างก็เริ่มานิวเคลียร์ใส่กันโดยไม่มีการแจ้งเตือนใดๆเลยแม้แต่น้อย
ขีปนาวุธ มิไซน์พิสัยใกล้-ไกลรวมไปถึงหัวรบนิวเคลียร์ที่ถูกยิงออกมาพร้อมกันทั่วทั้งโลกต่างก็โจมตีเข้าใส่เมืองที่สำคัญทั่วทั้งมุมโลกโดยไม่มีสาเหตุก่อให้เกิดเหตุการณ์ที่คร่าชีวิตผู้คนไปกว่า 500 ล้านคนในพริบตาเมื่อผู้นำคนอื่นๆของแต่ละประเทศที่ถูกโจมตีเห็นดังนั้นก็ก่อให้เกิดการประกาศากันทั่วทุกมุมโลก เพียงเวลา 3 ปี สิ่งมีชีวิตบนโลกกว่า70 เปอร์เซ็นต์ต่างก็ล้มตายเพราะาในครั้งนี้
แต่ทว่าหลังจากนั้นไม่นานเหล่าผู้คนที่เหลือรอดอยู่ต่างก็ได้รับรู้ความจริงว่าแท้ที่จริงแล้วเหตุการณ์ที่เป็ชนวนของาทั้งหมดที่เกิดขึ้นเมื่อ 3 ปีก่อนแท้จริงแล้วเกิดจากสิ่งที่เรียกว่า ‘เอเลี่ยนไวรัสแมคชีน(Alien Virus Machine)’ ซึ่งมันเป็ไวรัสคอมพิวเตอร์ชนิดหนึ่งแต่ต่างกันตรงที่มันไม่ได้ถูกสร้างด้วยน้ำมือของมนุษย์แต่เป็มนุษย์ต่างดาวที่สร้างมันขึ้นมาโดยไวรัสตัวนี้มันได้ติดตามสัญญาณดาวเทียมที่ทางโลกเคยทำการทดลองปล่อยคลื่นไฟฟ้าออกไปสู่อวกาศเมื่อหลายสิบปีก่อนเมื่อไวรัสตัวนี้ได้รับคลื่นที่ว่าโดยบังเอิญ มันจึงเดินทางย้อนรอยที่มาของคลื่นนั้นและตรงมายังที่โลกมนุษย์ของเรา
ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นคือเมื่อไวรัสตัวนี้มาถึงยังโลก มันสามารถแทรกแซงเข้าไปในคลื่นความถี่ได้ทุกรูปแบบอีกทั้งยังสามารถเจาะเข้าไปยังไฟล์วอลล์ของกระทรวงกลาโหมของแต่ละประเทศด้ายในเวลาอันรวดเร็วทำให้ระบบเน็ตเวิร์คของกระทรวงทั่วทั้งโลกเกิดเออเรอร์ขึ้นมาและทำการปล่อยอาวุธที่ควบคุมด้วยระบบออนไลน์ทั้งหมดทำให้เหล่าขีปนาวุธและอาวุธนิวเคลียร์ถูกปล่อยออกมา
สาเหตุที่พวกเขาทราบเื่พวกนี้ได้นั้นไม่ได้เป็เพราะพวกเขามีความสามารถจนตรวจพบไวรัสชนิดนี้จนเจอ แต่เป็เพราะการมาเยือนของชาวต่างดาวที่เดินทางตามไวรัสชนิดนี้มาเพื่อที่จะทำลายและบังเอิญมาเจอโลกใบนี้เข้าพอดีจึงได้เดินทางไปคุยกับเหล่าผู้นำที่ยังเหลือรอดอยู่ทั้งหมดในโลกและให้แนวทางแก้ไขมา
แม้ในภายหลังจะสามารถกำจัดไวรัสชนิดนี้ไปได้แล้วก็ตามแต่โลกก็บอบช้ำจากการทำาอย่างหนักที่ยาวนานมากว่า 3 ปี ทำให้พื้นที่กว่า 90เปอร์เซ็นต์ไม่สามารถอยู่อาศัยได้ อีกทั้งยังมีเื่ของปัญหาการอดอยากโรคภัยไข้หวัดระบาดอย่างหนัก ทำให้เหล่ามนุษย์ที่ยังคงเหลือรอดน้อยลงไปทุกทีๆ
เมืุ่์ต่างดาวเห็นสภาพดังนั้นจึงเสนอให้เหล่ามนุษย์สร้างยานอวกาศเพื่ออพยพออกจากดาวดวงนี้เพื่อไปหาที่อยู่ใหม่โดยเขาได้มอบแบบแปลนในการสร้างยานอวกาศขนาดั์ รวมไปถึง AI ควอนตัมระดับสูงไว้ให้ เพื่อช่วยในการสร้างยาน ก่อนที่จะจากไปนั่นทำให้เหล่ามนุษย์นั้นมีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง
หลังจากที่อดทนลำบากสร้างยานอวกาศขึ้นมาถึง10 ปี ในที่สุดยานอวกาศก็สร้างได้สำเร็จและพร้อมที่จะนำชาวโลกทั้งหมดเดินทางออกสู่นอกโลก
เมฆ หรือชื่อจริง นายเมฆาตะวันฉาย ซึ่งเป็ชายวันกลางคน อายุประมาณ 40-45 ปี หนึ่งในนักวิทยาศาสตร์และวิศวกรเครื่องยนต์ไฟฟ้า และอิเล็กทรอนิกส์ที่เหลือรอดจากากำลังมองยานอวกาศที่ตนได้สร้างขึ้นกับมือด้วยเวลาถึง 10 ปีด้วยความภาคภูมิใจ
[ยินดีด้วยครับเ้านายที่ท่านทำสำเร็จ] AI ที่ถูกฝังอยู่ภายในสมองของเมฆ เอ่ยขึ้นชมเชย
AI ตนนี้เป็ AIอันเดียวกับที่มนุษย์ต่างดาวได้มอบให้กับมนุษย์โลกเมื่อ 10 ปีก่อนและด้วยความที่ว่าเมฆเป็หนึ่งในคนที่ฉลาดที่สุดและมีความสามารถรอบด้านที่สุดในหมู่มวลมนุษย์ที่ยังเหลือรอดอยู่ทำให้เมฆได้รับ AI ตนนี้ไปเพื่อใช้ในการสร้างยานอวกาศ
“อ่า ใช่แล้วล่ะคลาวเท่านี้เหล่ามนุษย์ก็จะได้รอดพ้นจากชะตากรรมเหล่านี้ซะที”เมฆคุยกับ AI ที่ตนตั้งชื่อมันว่าคลาวพร้อมกับยิ้มด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข
ในระหว่างที่เมฆกำลังยืนชื่นชมผลงานอยู่นั้นเองก็มีคนเรียกเขาขึ้นมาจากด้านหลัง
“ไงเมฆ!! ในที่สุดก็ทำสำเร็จแล้วนะเอ็ง”ชายวัยกลางคนที่ดูเหมือนจะเป็เพื่อนกับเมฆทักขึ้นด้วยรอยยิ้มสดใสซึ่งเขามีชื่อว่า ต้น เป็หนึ่งในเพื่อนเพียงไม่กี่คนของเมฆที่รอดชีวิตจากามา
“อ่า ใช่แล้วล่ะเท่านี้พวกเราก็สามารถไปหาที่อยู่ใหม่ที่ดีกว่าเดิมได้แล้วล่ะเพื่อน” เมฆหันมาตอบเพื่อนของตน ก่อนที่จะหันกลับไปดูยานอีกครั้งเพื่อเตรียมที่จะตรวจเช็คระบบยานเป็ครั้งสุดท้าย
แต่ก่อนที่เขาจะได้ทันเคลื่อนไหวจู่ๆ AIคลาวก็ได้ร้องแจ้งเตือนกับเขาด้วยความรวดเร็ว
[นายท่านระวัง!!มีการลอบโจมตีจากด้านหลัง!!!] คลาวเอ่ยเตือนอย่างร้อนรนภายในหัวทันทีที่เมฆได้ยินดังนั้นจึงรีบหันหลังกลับไปทันทีเพื่อที่จะดูว่าใครลอบโจมตีตนแต่ทันทีที่ตนหันกลับไปนั้นกลับพบเห็นสิ่งที่ตนแทบจะไม่เชื่อสายตาปรากฏอยู่เบื้องหน้าของตน
ปัง!!
เสียงเหนี่ยวไกปืนดังลั่นออกมาจากปืนที่อยู่ในมือของต้นลูกะุพุ่งเข้าไปเจาะปอดของเมฆด้วยความรวดเร็ว ทำให้เมฆล้มลงไปในทันที
[ตรวจพบว่าโฮสมีการเสียเืมากะุเจาะทะลุที่ปอดซ้าย ทำให้อากาศในปอดรั่ว การหายใจของโฮสติดขัดเืไหลออกมาจากปอดเป็ปริมาณมาก ต้องรีบทำการรักษาโดยด่วน!!] AI คลาวอธิบายความเสียหานที่เกิดขึ้นกับเขาทั้งหมด
“ต...ต้น.....ทำไม....?” เมฆเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่ติดขัดในขณะที่กำลังมองหน้าต้นด้วยความสงสัยอยู่เต็มหัวแต่เ้าตัวที่ถูกถามกับทำเพียงพ่นลมหัวเราะออกมา หึหนึ่งครั้งก่อนที่จะตอบเมฆ
“ไม่น่าถามเลยนะเพื่อนรักเพราะชั้นอยากได้ระบบ AI ที่อยู่กับแกและ้ากลายเป็เ้าของยานลำนี้ไงล่ะ” กล่าวจบต้นก็เดินเข้ามาใกล้เมฆที่กำลังนั่งเอามือกุมท้องห้ามเือยู่ก่อนที่จะนำปืนจ่อเข้าไปที่หัวของเมฆ พร้อมกับพูดทิ้งท้ายไว้
“ขอบใจมากนะเพื่อนที่อุตส่าห์สร้างยานให้แล้วก็ ลาก่อน”
ปัง!!!
สิ้นคำพูดของต้นปืนก็ถูกเหนี่ยวไกขึ้นในทันที และในพริบตาะุก็ถูกเจาะไปยังกะโหลกของเมฆทำให้ตัวของเขาเสียชีวิตในทันทีโดยที่ยังคงมีความสงสัยอยู่เต็มหัวว่าทำไมเพื่อนที่เขาทั้งรักทั้งไว้ใจที่สุด ถึงได้ทำแบบนี้กันแน่?
[ตรวจพบสมองของโฮสเสียหายหนักและหยุดทำงานตรวจพบว่าชีพจรของโฮสอ่อนลงและหยุดเต้น ยืนยันการเสียชีวิตของโฮส ว่าไม่ได้เสียชีวิตตามธรรมชาติเริ่มทำการย้อนคืนปฏิสสารและข้อมูลควันตอมของโฮสผ่าน Time Line พบกระบวนการผิดพลาดเนื่องจากคลื่นควอนตัมของโฮสมีอนุภาคมากเกินกว่าที่คำนวณไว้ 423.58% ทำให้เกิดข้อผิดพลาดในการย้อน Time Line....] เสียง AI คลาวดังขึ้นจากการคำนวณ ก่อนที่ทุกสิ่งจะค่อยๆจางหายไป.....
842
